Page images
PDF
EPUB

quod tu munus apud eum petis. Verum in ipso disceffu jam tabellarius est. Vale.

Westmonafterio, Decemb. 18. 1657.

[ocr errors][merged small]

28. Quod tardius ad te refcribo, vir clariffime et reverende, non recusabit, credo, nofter Duræus, quo minus tardioris culpam refcriptionis à me in ipfum transferam. Poltea enim quam fchedulæ illius, quam mihi recitatam volebas, de iis quæ Evangelii causa egisses atque perpessus efles, copiam mihi fecit, non distuli parare has ad te literas ut ei darem tabellario, qui primus difcefliffct, sollicitus quam in partem filentium meum tam diuturnum interpretarere. Maximam interiin habeo gratiam Molinæo vetro Nemau. fenfi, qui suis de me sermonibus et amiciffima prædicatione, tot per ea loca bonorum viroruin me in gratiam immifit. Et fane quanquam non fum nescius, me vel eo quod cum adversario tanti nominis publice. jussus çertamen non detrectaverim, vel propter argumenti celebritatein, vel denique fcribendi genus longe latéque fatis innotuifle; fic tamen existimo, me tantundem duntaxat habere famæ, quantum habeo bonæ existimationis apud bonos. Atque in eadem te quoque effe fententia, plane video; qui veritatis Christianæ fiudio atque amore accensus, tot labores pertuleris, tot hoftes: fuftinueris; eaque quotidie fortiter facias, quibus tantum abeft, ut ullam ab improbis famam tibi quæras, ut corum certiffima odia et maledicta in te concitare non verearis. O te beatum! quem Deus umum ex tot millibus virorum, alioqui fapientum atque doctorum, ex ipsis inferorum portis ac faucibus ereptum, ad tam in, signe mátque intrepidam Evangelii fui professionem evocavit. Et habeo nunc quidem cur putem Dei voluntate fingulari factum, ut ad te citius non rescriberim : cum enim intelligerem ex literis tuis, te ab:infeftis undique hoftibus petitum atque obsessum, circumspicere, et ineritò quidem, quo tė pofles in extremo difcrimine, fi ita res tuliffet,recipere, et Angliam tibi in primis placuifle, gaudebam equidem non uno nomine, te id consilii cepisse; cum tui potiundi fpe,

tum.

tum te de mea patria tam præclare sentire : illud dolebam, non tum vidiffe me unde tibi hic apud nos præsertim Anglice nescienti, pro eo ac deceret prospectum effet posset. Nunc vero peropportune accidit ut minister quidam Gallicus ætate confectus, ante paucos dies è vita migraverit. In ista ecclesia qui plurimum poflunt, teque illis in locis non fatis tutò verfari intelligunt (non hoc incertis rumoribus collectum, fed ex ipfis auditum refero) cooptatum te illius ministri in locum fummopere cupiunt, iimo invitant; fumptusque itineris fuppeditandos tibi decreverunt; atque ita tibi de re familiari provisum iri pollicentur, ut ministrorum apud nos Gallicorum nemini melius; nec tibi quicquam defore, quod ad munus evangelicum apud fe libenter obeundum pollit conduccre. Quare advola quamprimum, fi me audis, vir reverende, ad cupidiffimos tui, messein hic messurus, etfi coinmodorum hujus mundi fortaffe non ita uberem, tamen, quam tui fimilis potiffimum exoptant, animarum, ut fpero, numerofam : tibique persuadeas, te viris bonis omnibus expectatiffimum efle venturum ; et quanto citius, tanto gratiorem. Vale.

Wellmonasterio, April. 21. 1659.

HENRICO OLDENBURGO.

29. Silentii, quam petis veniam tui, dabis potius mei; cujus erant, fi memini, respondendi vices. Me certe non imminuta erga te voluntas, hoc enim persuasiflimum tibi effe velim, fed vel studia, vel curæ domesticæ impediverant, vel ipfa fortaffe ad scribendum pigritia, intermissi officii reum facit. Quod fcire cupis, valeo equidem, Deo juvante, ut foleo : ab historia nofirorum motuum concin. nanda, quod hortari videris, longe abfum; funt enim filentio digniores quam præconio: nec nobis qui motuum hiftoriam concinnare, fed qui motus ipsos componere feliciter possit, est opus : tecum enim vereor ne libertatis ac religionis hoftibus nunc nuper fociatis, nimis opportuni inter has nostras civiles discordias vel potius insanias, videamur; verum non illi gravius, quam nofmetipfi jamdiu flagitiis nostris, religioni vulnus intulerint. Sed Deus, uti fpero, propter fe gloriamque suam, quæ nunc agitur, consilia im

petusque

petusque hoftium ex ipsorum sententia succedere non sinet, quicquid reges et cardinales turbarum meditentur aut Hruant. Synodo interea protestantium Laodunensi, propediem, ut fcribis, convocandæ, precor id, quod nulli adhuc synodo contigit, fælicem exitum, non Nazianzenicum; fælicem autem huic nunc fàtis futurum, fi nihil aliud decreverit, quam ejiciendum efle Morun. De adversario posthumo simul ac prodierit; fac me, rogo, primo quoque tempore certiorem. Vale.

Weftmon. Decemb. 20. 1659.

Nobili Adolescenti RICHARDO JONESIO.

30. Quod longo intervallo ad me fcribis, modeftiffime tu quidem te excusas, qui poflis ejufdem delicti me rectius accusare : ut haud fciam profectó utrum non deliquiffe te, an sic excufaffe, maluerim. Illud tibi in mentem cave veniat; me gratitudinem tuam, si qua mihi abs te debetur, li. terarum afsiduitate metiri : tum te gratissimum adversus me effe sensero, cum mea erga te quæ prædicas merita, non tam in literis crebris, quam in optimis perpetuo ftudiis tuis ac laudibus apparebunt. Viam virtutis quidem, in illo orbis terrarum gymnasio quod es ingreffus, recte fecisti ; fed viam fcito illam virtutis ac vitii communem ; illuc progrediendum, ubi via in bivium se scindit. Tequé fic comparare jam nunc mature debes, ut relicta hac communi, amona ac florida, illam arduam ac difficilem, qui folius virtutis clivus eft, tua fponte libentius, etiam cum labore ac periculo, poflis afcendere. Id tu præ aliis multo facilius, mihi crede, poteris, qui tain fidum ac peritum nactus es itineris ducem. Vale.

Westm. Decemb. 20. 1659.

Ornatifimo Viro PETRO HEIMBACH10, Electoris Branden

burgici Consiliario.

31. Si inter tot funera popularium meorum, anno tam gravi ac peftilenti, abreptum me quoque, ut fcribis, ex ru. more præsertim aliquo credidifti, mirum non eft ; atque

ille rumor apud vestros, ut videtur, homines, fi ex eo quod de falute mea soliciti essent, increbuit, non displicet ; indicium enim suæ erga me benevolentiæ fuiffe exiltimo. Sed Dei benignitate, qui tutum mihi receptum in agris paraverat, et vivo adhuc et valeo; utinam ne inutilis, quicquid muneris in hac vita restat mihi peragendum. Tibi vero tam longo intervallo veniffe in mentem mei, pergratum est; quanquam, prout rein verbis exornas, præbere aliquem suspicionem videris, oblitum mei te potius esse, qui tot virtutum diversarum conjugium in me, ut fcribis, admirere. Ego certe ex tot conjugiis numerosam nimis prolem expavefcerem, nifi conftaret in re arcta, rebusque duris, virtutes ali maxime et vigere: tametsi earum una non ita belle charitatem hofpitii mihi reddidit: quam enim politicam tu vocas, ego pietatem in patriam dictam abs te mallem, ea me pulchro nomine delinitum prope, ut ita dicam, expatriavit. Reliquarum tamen chorus clare concinit. Patria est, ubicunque est bene. Finem faciam, fi hoc prius abs te impetravero, ut, fi quid mendose descriptum aut non interpunctum repereris, id puero, qui hæc excepit, Larine prorsus nefcienti velis imputare; cui singulas plane literulas annumerare non fine miseria dictans cogea bar. Tua interim viri merita, quem ego adolescentem spei eximiæ cognovi, ad tam honeftum in principis gratia provexisse te locum, gaudeo, cæteraque fausta omnia et cupio tibi, et spero. Vale.

Londini, Aug. 15. 1666.

JOANNIS MILTONII

Prolusiones quædam Oratoriæ.

IN COLLEGIO, &c.

Utrum Dies an Nox præstantior fit?

Scriptum poft fe reliquere paflim nobilissimi quique rhetoricæ magistri, quod nec vos præteriit, Academici, in unoquoque dicendi

genere, five demonstrativo, five deli. berativo, five judiciali, ab aucupanda auditorum gratia exordium duci oportere ; alioqui nec permoveri posse audi, torum animos, nec caufam ex fententia succedere. Quod fi res ita est, quam fane, ne vera diffimulem, eruditorum omnium consensu fixum ratumque novi, miserum me!. ad quantas ego hodie redactus sum angustias ! qui in ipfo orationis limine vereor ne aliquid prolaturus sim minime oratorium, et ab officio oratoris primo et præcipuo necesse habeam abfcedere. Etenim qui possim ego vestram sperare benevolentiam, cum in hoc tanto concursu, quot oculis in tueor tot ferme aspiciam infefta in me capita; adeo ut orator venisse videar ad non exorabiles. Tantum poteft ad fimultates etiam in scholis æmulatio, vel diversa studia, vel in eifdem ftudiis diversa judicia fequentium ; ego vero solicitus non fum,

Ne mihi Polydamas et Troïades Labeonem prætulerint;

nuga. Veruntamen ne penitus despondeam animum, sparsim video, ni fallor, qui mihi ipfo aspectu tacito, quam bene velint, haud obscure significant ; à quibus etiam quantumvis paucis, equidem probari malo quam ab innumeris imperi

torum

« PreviousContinue »