Page images
PDF
EPUB

λογίσθαι παρ' αυτώ ότι τους μεν απλώς, ως πεφύκασι, βαδίζουσι και φαιδρούς και προσέλθοι τις αν και δεηθείη και επαγγείλειεν ουδέν όκνων, τοις δε πεπλασ

μένους και σκυθρωποις οκνήσειε τις αν προσελθείν 69 πρώτον. ουδέν ούν άλλο ή πρόβλημα του τρόπου το

σχήμα τούτ' έστι, και το της διανοίας άγριον και πικρόν ενταύθα δηλοί. σημείον δε τοσούτων γάρ όντων το πλήθος Αθηναίων, πράττων πολύ βέλτιον ή σε προσήκον ήν, το πώποτε εισήνεγκας, ή τίνι συμ

βέβλησαι πω, ή τίνα εύ πεποίηκας; ουδέν' αν ειπείν 7ο έχoις αλλά τοκίζων και τας των άλλων συμφοράς και χρείας ευτυχήματα σαυτού νομίζων εξέβαλες μεν

Ο Bekker. ή τίνα εύ πεποίηκας om. Z cum Σ. be said of ποιεϊν άοίκητον, to • A cloak to mask his real cha. deprive of a home,' § 70. P.] racter.' Soph. Phil. 1008 olws

τους.. φαιδροΐς.. προσέλθοι τις μ' υπήλθες, ώς μ' έθηράσω λαβών αν και δεηθείη.] The “Surly man' πρόβλημα σαυτού παιδα τόνδ' (ο αυθάδης) is characterised by άγνωτ' εμοί. Cf. παραπέτασμα Theophrastus as apt προσαγο- supr. § 19, also apóoxnua in the ρευθείς μη αντιπροσειπείν.- φαιδ- sense of an excuse.' pois, cheerful,' bright' (as we ενταύθα δηλοί.] “He shews say).

herein the real rudeness and δεηθείη και επαγγείλειεν.] pre- bitterness (malignity) of his disfer a request and make a pro- position (or temper.)' mise (or proposal).' The two το πώποτε εισήνεγκας.] “ to words are correlative to one ano- whose service did you ever con. ther like 'asking and granting a

tribute?? Cf. Οr. 53 8 9 έρανον favour.' επαγγείλειεν is αυτώ...είσοίσοιμι. emendation for απαγγείλειεν pro- συμβεβλησαι.] to whom have posed by H. Wolf and accepted you ever lent any aid?' K. Or, by Reiske and others. Dobree perhaps, with whom have you unnecessarily suggests “Quaere had any dealings?? But συμβάλ. an potest επαγγείλαιτο, i. e. λεσθαι (with perf. pass. used opem peteret.' This would in- as mid.) may bere be used in volve a needless repetition of the a general sense of helping, as idea of δεηθείη. [Besides, επαγ- in Οr. 21 (Meid.) 8 133 συμγέλλεσθαι is rather to make a βαλουμένους τους συμμάχοις. We profession of,' 'to propose that have the active use in Or. 34 some one should accept your 81, συμβόλαια πολλούς συμβάλ, service' in some matter. P.]

τους πεπλασμένους και σκυθρω- 70. εξέβαλες.]<ousted from his ποις.] Affected and sullen patrimony, cf. Οr. 36 8 49 έκβαcharacters.'

λείν. The debtor in such a case 69. πρόβλημα του τρόπου.] would be said εκπεσείν or εκστη

an

Οντές.

τον σαυτου θείον Νικίαν εκ της πατρώας οικίας, αφή- 1123 ρησαι δε την σαυτού πενθεράν ταύτα αφ' ών έζη, άοίκητον δε τον 'Αρχεδήμου παίδα το σαυτού μέρος πεποίηκας. ουδείς δε πώποτε ούτω πικρώς ουδ' υπερήμερον εισέπραξεν ως συ τους οφείλοντας τους τόκους. είτα ον οράτε επί πάντων ούτως άγριον και μιαρόν,

ναι των όντων. ib. $ 50. Οr. 29 8 2 λίαν όμως και πικρώς όντα συγγενή τούτον εκ της ουσίας απάσης εκβέβληκα.

θείον.] his (maternal) uncle, not patruum. Reiske suggests that this Nicias may be identified with the person of that name in Or. 36 § 17 married to the sister of Apollodorus' wife. But the relationships that would thus result are rather complex (cf. supra $854–56), and it seems simpler to suppose that there were two persons of that name in the same family.

άοίκητον.] a homeless outcast.' The word is rare in this meaning, being generally used of an uninhabitable coun. try (“ άοίκητος και έρημος Hdt. ΙΙ. 34, cf. v.10. So in Ρlat. Legg. 778 B, etc. L. and S.). Unless we accept it in the sense of houseless, it would be necessary either (as Reiske says) to alter παιδα into oικoν or to read άοικον (as G. H. Schaefer suspects). The latter word is found in this sense in Plato Symp. 203 D and elsewhere. In Lucian however (p. 727), the word άοίκητος is used as in the present passage. Gallus S 17, περιέμενον άοίκητος εστώς, άχρι δη ο Μνήσαρχος εξειργάζετό μοι τον οίκον. (Αλεκτρύων loquitur).

το σαντου μέρος.] quod ad te attinet.' So also to gòv ρος Soph. Ο. C. 1366.

υπερήμερον εισέπραξεν.] levied

judgment on a defaulter.' Κ. Dem. Or. 33 (Αpat.) $ 6. Οr. 21 (Mid.) 88 81, 89, συνέβη δε υπερημέρω γενομένω λαθείν αυτώ διά το αδικηθήναι. In Theophrastus the Penurious man' (ο μικρολόγος) is described as δεινός υπερημερίαν πράξαι και τόκον τόκου απαιτήσαι. Pollux: (speaking of debt) ο ουκ εκτίσας κατα προθεσμίας υπερήμερος.

Harpocr. υπερήμεροι οι δίκην όφλόντες οποιανούν και τα επιτίμια τοις έλουσι μη αποδιδόντες εν ταις τακταϊς προθεσ: μίαις...

In the whole of this passage the speaker dexterously avails himself of the odium and un. popularity attending the trade of a money-lender at Athens. Cf. Οr. 37 (Pant.) 8 52 μισούσιν 'Αθηναίοι τους δανείσαντας, and in the Epistles of Alciphron, borrowed doubtless in part from the later Attic Comedy, in 8 letter beginning μέγα κακόν εισιν οι κατά την πόλιν τοκογλύφοι, the money-lenderis described as πρεσβύτην, οφθήναι ρικνών, συνεσπακότα τας οφρύς (Ι. 26), cf. ib. III. 3. 2 ο Χρέμης ο κατεσκληκώς, ο κατεσπακώς τας οφρύς, ο ταυρηδόν πάντας υποβλέπων. In the same letter we have another banker, of whom no harm is said, called by the conventional name Pasion, doubtless taken from our Pasion.

είτα ήδικηκότα λαβόντες.] Compare Midias § 97.

τούτον υμείς ήδικηκότα επ' αυτοφώρω λαβόντες ου τιμωρήσεσθε; δεινά άρα, ώ άνδρες δικασται, ποιήσετε

και ουχί δίκαια. 71

"Αξιον τοίνυν, ώ άνδρες Αθηναίοι, και Φορμίωνο το παρασχoμένω τουτονι νεμεσήσαι τους πεπραγμένοις, την αναίδειαν του τρόπου και την αχαριστίαν ιδόντας. oίμαι γάρ άπαντας υμάς είδέναι ότι τούτον, ηνίκ' ώνιος ήν, ει συνέβη μάγειρον ή τινος άλλης

τέχνης δημιουργόν πρίασθαι, την του δεσπότου τέχνης 72 αν μαθών πόρρω των νυν παρόντων ήν αγαθών, επειδή

δε ο πατήρ ο ημέτερος τραπεζίτης ών έκτήσατ' αυτόν και γράμματα επαίδευσε και την τέχνην εδίδαξε και χρημάτων εποίησε κύριον πολλών, ευδαίμων γέγονε,

την τύχην, ή προς ημάς αφίκετο, αρχήν λαβών πάσης Σ 73 της νύν παρούσης ευδαιμονίας. ουκούν δεινόν, ώ γη

και θεοί, και πέρα δεινού, τους "Έλληνα μεν άντί βαρ

88 71-76. At this point the father's house. Meanwhile, he speaker begins a fierce invective counts and calculates the amount against Phormio. Against Phor- of my money, and criticises me mio, who produced the defendant as narrowly as a master might as his witness, you have a right his slave. to be indignant for his effrontery 71. νεμεσήσαι.] A poetic verb, and his ingratitude. When rarely found in good Greek Phormio was for sale, instead prose. It occurs, however, in of being bought by a cook, or Οr. 20 (Lept.) 8 161, τοιαύτα... what not, and learning his mas- οίς μηδείς αν νεμεσήσαι; twice in ter's trade, he had the good for- Plato, and also in Arist. Rhet. tune to come into the hands of

II. 9. Here as elsewhere veuemy father, who taught him the gây is used in its regular sense business of a banker, and con- of 'indignation at undeserved ferred on him many other bene- good fortune' (Arist. Eth. II. fits. Yet, with all his wealth, 7. 15 ο νεμεσητικός λυπείται επί he is ungrateful enough to allow τοίς αναξίως ευ πράττουσι). the founders of his fortunes to αν μαθών...ήν.] άν influences remain in poverty and distress. not only the participle but the He has not scrupled to marry principal verb ñv as well. her, who was once his own 72. τραπεζίτης ών.] The parmaster's wife, thus securing to ticipial clause is here, as often, himself a large marriage-portion, more emphatic than the prinwhile he suffers my daughters to cipal verb έκτήσατο. Since my languish without a dowry and father, into whose hands ho become poor old maids in their came, was a banker.'

[ocr errors][ocr errors]

βάρου ποιήσαντας, γνώριμον δ' αντάνδραπόδου, τοσούτων αγαθών ηγεμόνας, τούτους περιοράν εν ταις εσχάταις απορίαις όντας έχοντα και πλουτουντα, και

εις τούθ' ήκειν αναιδείας ώστε, ής παρ' ημών τύχης 74 μετέσχε, ταύτης ημϊν μη τολμάν μεταδούναι. αλλ'

αυτός μεν ουκ ώκνησε την δέσποιναν γήμαι, και η τα καταχύσματα αυτού κατέχεε τόθ' ηνίκα έωνήθη, ταύτη 1124 συνοικείν, ουδε προίκα πέντε τάλαντα αυτό γράψαι, χωρίς ων ούσης της μητρός κυρίας ούτος εγκρατής γέγονε πολλών χρημάτων (τί γάρ αυτόν οίεσθε εις τας διαθήκας εγγράψαι «και τάλλα, όσα εστιν, 'Αρ

χίππη δίδωμι ;) τας δ' ημετέρας θυγατέρας μελλούσας δι' ένδειαν ανεκδότους ένδον γηράσκειν περιορά 75 και ει μεν πένης ούτος ήν, ημείς δ' εύπορούντες έτυγ

χάνομεν, και συνέβη τι παθείν, ολα πολλά, έμοί, οι

73. γνώριμον.] Kennedy ren. φέρε νυν ιούσείσω κομίσω καταders this: a friend instead of χύσματα ώσπερ νεωνήτοισινόφθαλ. a slave.' γνώριμος however is a μοϊς εγώ). The sweetmeats, weaker word than φίλος, though nuts, &c. were scattered over it is curiously placed after it by the newly-purchased slave and an anti-climax in Or. 18 (de coro- scrambled for by his fellow. na) 8 284 ξένος ή φίλος ή γνώ- servants. This was done, not ριμος. But in the present pas

on the slave's account, but for sage, the context leads us to the sake of a good omen, as the prefer translating it: 'a man of Scholiast tells us.' Becker's note instead of a mere slave.' Charicles III. 33 (=p. 368 of

τοσούτων αγαθών ηγεμόνας.]. Eng. abridg.). Hermann, Pri. An unusual phrase; who had vatalt. § 12,5; St. John Hellenes led him to, shewed him the way ΙΙΙ. 27. to, so many social and political προίκα πέντε κ.τ.λ.]8 28. advantages.' P.]

ούσης κυρίας.] Ηe, as the και πλουτουντα is perhaps & husband, has got possession of gloss on τον έχοντα. Cf. Soph. property, ας κύριος (or legal Αj. 157, πρός γαρ τον έχονθ' ο possessor) of her, as she was of φθόνος έρπει. Ρ.]

the said property. P.] αναιδείας.] For the gen. cf. 75. ει συνέβη τι παθείν κ.τ.λ.] Οr. 36 8 48 είς τούθ' ήκεις μανίας. • If, in the ordinary course of

74. καταχύσματα.] Ηarpocr. nature, anything had happened Δημοσθένης εν τώ κατά Στεφάνου to me;' a common euphemism α'. ότι των νεωνήτων οι δεσπόται for death. See note on Or. 54 τραγήματα κατέχεον 'Αριστοφάνης 8 25. Πλούτω δηλοί. (Αr. Ρlut. 768,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

παϊδες αν οι τούτου των εμών θυγατέρων εδικάζοντο, οι του δούλου των του δεσπότου θείοι γάρ εισιν αυταίς δια το την μητέρα την εμήν τούτον λαβείν επειδή δε απόρως ημείς έχομεν, τηνικαύτα ου συνεκδώσει

ταύτας, αλλά λέγει και λογίζεται το πλήθος ών εγώ 6 χρημάτων έχω. και γάρ τούτο ατοπώτατον πάντων.

ων μεν απεστέρηκεν ημάς χρημάτων, ουδέπω και τήμερον ηθέλησεν υποσχεϊν τον λόγον, αλλά μη εισαγωγίμους είναι τας δίκας παραγράφεται: α δε των πατρώων ένειμάμην εγώ, ταυτα λογίζεται. και τους μεν άλλους άν τις ίδοι τους οικέτας υπό των δεσποτων εξεταζομέ

• Bekker. τον λόγον om. Z cum Σ. εδικάζοντο.] The regular word If another claimant appeared, used of the suitors under such a court was held to decide the circumstances was επιδικάζεσθαι suit, according to the Athenian (Or. 43 Macart. 8 55 της επικλήρου law of consanguinity. Cases επιδικάζεσθαι and έπεδικαζόμην even occurred in which the γένει ών εγγυτάτω). Hence, Do- suitor would get his wife taken bree suggests: legendum vi- off his hands to enable him to

marry such an heiress (e. g. Or. detur εδικάζοντο i.e. έπεδικάζοντο 57 8 41). If the 'heiress' was cum Wolfio,' a suggestion which, poor, and the nearest relative although since supported by the did not choose to marry her, he discovery of a marginal correc- was bound to give her a mar. tion to that effect in the Paris riage-portion according to his MS E, is not perhaps abso- own fortune (C. R. Kennedy, lutely necessary, as the wider Dict. Antiq. s. v. Epiclerus). Or. general term includes the nar- 43 8 54 les των επικλήρων δσαι rower special one.

θητικόν τελoύσιν, εάν μή βούληται ference, in any case, is to the έχειν ο εγγυτάτω γένους εκδιδότω provisions of the Athenian law, επιδους κ.τ.λ. (Cf. K. F. Herwhereby, when there was no mann, Privatalt. 8 64, notes 10 son to inherit the estate, the and 11, with Pollux 3. 33; and heiresses were bound to be see Aristoph. Vesp. 583—7.) married to their nearest rela- θείοι.] Phormio's song being, tives (not in the ascending like Apollodorus, sons of Arline). The next of kin brought chippe, would be uncles' to his claim before the chief Ar. the daughters of their half. chon, whose duty it was επιμε- brother Apollodorus.—ņueîs is λείσθαι των επικλήρων (Or. 43 emphatically contrasted with el $ 75), public notice was given πένης ούτος ήν (supra), [as ών of the claim, and if no one ap- εγώ έχω inf. with the implied peared to dispute it, the Archon ών ούτος (or ών αυτος) έχει.] adjudged the heiress to him 76. εξεταζομένους.] scrutinis(επεδίκασεν αυτή την επίκληρον). ed,''narrowly examined,' 'called

[ocr errors]

The re

« PreviousContinue »