Page images
PDF
EPUB

56

γατέρα αυτού εκδούναι Απολλοδώρω κατά τους νόμους γυναίκα έχειν, και μηδεπώποτε παραγενέσθαι, μηδε αισθέσθαι ότι 'Απολλόδωρος αφήκε των εγκλημάτων απάντων Φορμίωνα.]°

"Όμοιός γε ο Δεινίας, ώ άνδρες δικασταί, τούτω, ος υπέρ της θυγατρός και των θυγατριδών και εμού του κηδεστού διά την συγγένειαν, ουδε ταληθή μαρτυρεϊν έθέλει κατά τούτου. άλλ' ουχ ουτοσί Στέφανος, ουκ ώκνησε καθ' ημών τα ψευδή μαρτυρείν, ουδ', ει μηδένα των άλλων, την αυτου μητέρα καισχύνθη τους απ' εκείνης οικείους της εσχάτης ένδείας αίτιος γενόμενος. very likely to be right, as Dei. document before us is ontrustnias bad a son named Theom. worthy, we cannot tell what mestus (Or. 59 SS 2 and 16) and the proposed evidence really the grandson very often bore the was,-possibly something resame name as the grandfather ferring to Pasion's will (as sug(note on Οr. 398 27). But gested by Westermann u. s.) or of the numerous persons named rather something to the detriDeinias or Theomnestus, not ment of Stephanus' character, one is described in any inscrip- e.g. his bad behaviour to Apoltion as 'Αθμονεύς, and the Jodorus and his family, or his ascription of the witness to the receiving bribes from Phormio deme in question is perhaps due to give false evidence against to the invention of the com- the plaintiff. (Lortzing, Apoll, poser of the document.

p. 80.) It is clear that Deinias, on 56. αλλ' ουκ ώκνησε.] Elsebeing called, refused to swear where, we have the αλλά reto the deposition read aloud to peated, e. g. Or. 21 (Meid.) $ him, ουδέ ταληθή μαρτυρείν εθέ- 200 αλλ' ού Μειδίας, αλλ' από λει. The deposition ought there- της ημέρας ταύτης λέγει κ.τ.λ. fore to be followed by the word and Or. 23 (Aristocr.) 8 89 αλλ' έξωμοσία As in 8 60. (A. West. ουκ 'Αριστοκράτης, αλλά προπηλαermann, ι. 8. pp. 109-111.) κι ζει μέν κ.τ.λ. Passages like Cf. Οr. 498 20.

these lead Dobree to say, 'maApollodorus, be it observed, lim αλλ' ουκ ώκνησε, but either assumes that the reason why construction is allowable.--oủs' Deinias refuses to swear to the ει μηδένα των άλλων, se. ήσχύνθη. deposition is that it would be If he had no respect for any to the detriment of his kinsman one else, he might at least have Stephanus; but the disclaimer respected (had some regard may really have been due to for) his own mother and her Deinias being aware that the relations. evidence was false. As the

57 [Ο τοινυν έπαθον δεινότατον και εφ' ώ μάλιστα

εξεπλάγην, έτ' ήγωνιζόμην, ώ άνδρες δικασταί, τούθ'
υμίν είπείν βούλομαι την τε γάρ τούτου πονηρίαν
έτι μάλλον εμείς όψεσθε, και εγώ των γεγενημένων
αποδυράμενος τα πλείστα προς υμάς ώσπερεί ράων
έσομαι. την γάρ μαρτυρίαν, ήν ώμην είναι και δι' ης 119

ήν ο πλείστος έλεγχος μοι, ταύτην ουχ εύρον ενούσαν 58 εν τω έχίνω. τότε μεν δή το κακό πληγείς ουδέν άλλο

είχον ποιήσαι πλήν υπολαμβάνειν την αρχήν ήδικη

SS 57-62. I must tell the jury, by the way, of an atrocious trick which was played me to my great disadvantage in the former action. At the trial itself, the deposition on which I mainly relied proved to be missing; and I have since learnt that it was stolen by Stephanus while the suit was still before the arbitrator. I call witnesses to

prove they take an oath of disclaimer. -I thought as much.-Well, to prove they are perjured, I now produce a challenge (duly attested by witnesses) calling on Stephanus to allow his slave to be tortured in the matter of the abstraction of the document; my witnesses depose he refused the challenge.

Now, do the jury suppose that one who thus perpetrated a theft without any personal provocation, would have had the slightest hesitation in giving false evidence in his own interests and at the special instance of another ?

57. εξεπλάγην.] The form «επλάγην is post-Homeric and is used in compounds with the sense 'strike with terror or amazement.' (Veitch Gk, Vbs, 8. ν. πλήσσω.) For the simple verb, επλήγην is used, as in the

this :

first line of the very next section, but only in the sense of receiving a blow from.' [e.g. Soph.Oed.Col. 605, ότι σφ' ανάγκη τηδε πληγήναι χθονί and Eur. Orest. 497, πληγείς θυγατρός της εμής υπέρ (υπαι) κάρα. πληγείς το κακό, for έκπλαγείς, is re. markable ; as if a Roman had said malo percussus, for perculsus. P.]

αποδυράμενος τα πλείστα προς μας.] by unburdening to you all that I can of my past sor. rows. Hdt. ΙΙ. 141, πρός τώ. γαλμα αποδύρεσθαι ολα κινδυνεύει παθέειν.

ράων έσομαι.] "I shall feel relieved' or to translate it still more closely 'I shall feel easier.') For this use of powv, cf. Eur. Ion 872, στέρνων απονησαμένη ράων έσομαι. Here. Fur. 1407 ως δή τί φίλτρον τούτ' έχων ράων έσει.

58. την αρχήν.] “ the magistrate,' in whose possession the sealed casket of depositions was kept until the trial. Cf. notes on Or, 53 8 24 την αρχήν and on Οr.39 8 9 where αρχήν, like magistratus in Latin and `autho. rities' in English, is used of the holder of the office as well as of the office itself. 'Porten. tose Reiskius την 'Αρχίππην,

[ocr errors]
[ocr errors]

κέναι με και τον εχίνον κεκινηκέναι. νύν δε αφ' ων ύστερον πέπυσμαι, προς αυτό το διαιτητή Στέφανος τουτονι αυτην υφηρημένον ευρίσκω, προς μαρτυρίαν τινά, ίν' εξορκώσαιμι, αναστάντος εμού. και ότι ταύτ' αληθή λέγω, πρώτον μεν υμίν μαρτυρήσουσι των τού

τους παρόντων οι ιδόντες. ου γαρ εξομνύναι εθελήσειν 59 αυτούς οίμαιΡ. εάν δ' άρα τούτο ποιήσωσιν υπ' αναι

δείας, πρόκλησιν υμίν αναγνώσεται, εξ. ης τούτους τ' επιορκούντας επ' αυτοφώρω λήψεσθε και τούτον ομοίως υφηρημένον την μαρτυρίαν είσεσθε. καίτοι όστις, ώ άνδρες Αθηναίοι, κακών αλλοτρίων κλέπτης

Ρ οίομαι Ζ (cf. 8 31). says Dobree,–Archippe having typh.) 8 18 κάλει Ιεροκλέα ένα died eight or ten years before εναντίον τούτων μαρτυρήση ή εξοthe suit against Phormio. μόσηται. ΜΑΡΤΥΡΙΑ. ακριβώς

τον εχίνον κεκινηκέναι.] had μεν ήδειν του γάρ αυτου ανδρός tampered with the deposition έστιν, ά μέν οίδεν, εξόμνυσθαι, case.' κινείν is similarly else. . των δε μή γενομένων πίστιν έθέλειν where in the sense of 'meddling επιθεϊναι η μήν ειδέναι γενόμενα. with unlawfully' in Or. 22 An- Οr. 29 8 20; Οr. 58 (Theocrines) drot. § 71 and Or. 24 Timocr. 87; Οr. 59 8 28. 8 179 χρήματα κινών ιερά. Hdt. 59. κακών αλλοτρίων κλέπτης VI. 134 κινείν τα ακίνητα.

κ.τ.λ.] didnot shrink from being 5. ένεξορκώσαιμι.] that I might set down as having stolen what . put a witness on his oath,' sc. stood in other people's way.'

τον μάρτυρα implied in the pre- κακών αλλοτρίων κλέπτης is a very ceding μαρτυρίαν. Οr. 54 % 26, questionable expression, ('sinτων παρόντων ημϊν (sc. μαρτύ- gulariter dicta sunt' observes ρων) καθ' ένα ούτωσι προς τον Lortzing p. 91), 'a thief of other λίθον άγοντες και εξορκίζοντες. people's ills,' meaning (as some

εξομνύναι.] « to talke an oath suppose) one who steals what of disclaimer.' Cf. Fals. Leg. is detrimental to other people's 8 176 ή μαρτυρείν ή εξόμ. interests, in this case the mapνυσθαι αναγκάσω. εάν δ' εξομ- τυρία, which is 8 κακόν οικείον νύωσιν, επιορκούντας εξελέγξω to Phormio and 8 κακόν αλλόπαρ' υμίν φανερώς. Ρollux: εξω- Tplov to Stephanus. Reiske says μοσία δε, όταν τις ή πρεσβευτής Fur alienorum malorum est αιρεθείς ή επ' άλλην τινά δημοσίαν Graecis ille qui mala, fraudes, υπηρεσίαν, άρρωστεϊν ή αδυνατείν scelera, clam, in occulto exseφάσκων εξομνύηται αυτός ή δι' quitur et perficit, non sponte ετέρου. εξώμνυντο δε και οι sua, sed iussu alieno;' and si. κληθέντες μάρτυρες, ει φάσ- milarly C. R. Kennedy (rather κoιεν μή επίστασθαι εφ' α vaguely) renders it 'a person εκαλούντο. Isaeus Or. 9 (Ag- who would commit a theft as a

υπέμεινεν ονομασθήναι, τί αν ηγείσθε ποιήσαι τούτον 6ο υπέρ αυτού; λέγε την μαρτυρίαν, είτα την πρόκλησιν ταύτην.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ, [[Μαρτυρούσι φίλοι είναι και επιτήδειοι Φορμί

9 τούτον άλλου του Ζ cum FΣΦ. τούτον υπέρ αυτού Bekker cum γρ. FΣΦ. sensui satisfaceret δεομένου vel αιτούντος του. Cf. 8 62. Sauppe. tool of another.' G. H. Schaefer, another man's goods ?' A not who rightly doubts whether uncommon παρά προσδοκίαν, ας κακά αλλότρια can mean any- if some other kind of theft were thing, but mala quae alius pa- possible.] Or again we may titur, proposes to read κακιών alter κακών into και εκών, comwith the sense qui quid fura. paring 8 62 where και την του tur, ut sceleribus alius accommo- κλέπτης φανήναι (δόξαν) μή φυγών det.' Another critic (Beels, is parallel to oς α μηδείς εκέdiatribe p. 100) says: “κακών λευεν εθελοντής (= έκών) ποαλλοτρίων κλέπτης lepide vocatur νηρός ήν. Stephanus, qui in gratiam Phor. αλλοτρίων in any case is in. mionis et fortasse eius jussu, tended to point the contrast testimonium e capsula surripu. with υπέρ αυτού in the second erat.' In Plato Rep. 346 E we half of the sentence. have μηδένα έθέλειν εκόντα άρ- [και των αλλοτρίων κλέπτης χειν και τα αλλότρια κακά μετα- seems a highly probableemenda. χειρίζεσθαι ανορθoύντα (“tohandle tion; nor is there any difficulty and set right other people's in kai referring to the general disorders'), but neither this nor character of 8 κλέπτης των any other passage that I can αλλοτρίων. Ρ.] find supports the sense usually 60. μαρτυρούσι κ.τ.λ.] The assigned to the words before

composer of the present docu

ment and the next and of that It may therefore be worth in Or. 46 $21, has not taken the while to suggest that κακών may trouble to invent any names for be corrupt and should be altered the witnesses. He describes into και των where και empha. them as 'friends of Phormio' sizes the whole clause twv ál. to suggest a motive for their λοτρίων κλέπτης υπέμεινεν ονο- disclaiming cognisance of the μασθήναι, and not των αλλοτρίων alleged theft on the part of hiş only. [The latter construction witness Stephanus. The writer would inappropriately import adds that it was 'on the declara. into the passage some of the tion or award of the arbitrator humour of the lines in Aristoph. between Phormio and Ap. But Ranae 610 είτ' ουχί δεινά ταύτα, so long as there were fresh wit. τύπτειν τουτονι κλέπτοντα, πρός nesses being brought forward τ' αλλότρια isn't it a shame to (as appears from 8 58 προς beat this poor fellow (Xanthias) μαρτυρίας κ.τ.λ.), the case was for stealing, and that too- pot ripe for the arbitrator's

us.

Ν. Ν.

ωνι, και παρεϊναι προς το διαιτητή Τισία, ότε ήν από-
φασις της διαίτης 'Απολλοδώρω πρός Φορμίωνα, και
είδέναι την μαρτυρίαν υφηρημένον Στέφανον, ήν αιτι-
άται αυτόν 'Απολλόδωρος υφελέσθαι.]
*Η μαρτυρείτε, ή εξομόσασθε. 1

ΕΞΩΜΟΣΙΑ.
61 [ Ουκ άδηλον ήν, ώ άνδρες δικασται, ότι τούτο έμελ-

λον ποιήσειν, προθύμως εξομείσθαι. ίνα τοίνυν παρα-
χρήμα εξελεγχθώσιν έπιωρκηκότες, λαβέ μοι ταύτην
την μαρτυρίαν και την πρόκλησιν. άναγίγνωσκε.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ.
*[Μαρτυρούσι παρεΐναι, ότε Απολλόδωρος πρου-
καλείτο Στέφανον παραδούναι τον παίδα τον ακόλου-
θον εις βάσανον περί της ύφαιρέσεως του γραμματείου,
και γράμματα ήν έτοιμος γράφειν 'Απολλόδωρος, καθ'
και τι έσται η βάσανος. ταύτα δε προκαλουμένου
'Απολλοδώρου ουκ εθελήσαι παραδούναι Στέφανον,

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]

decision ; so we must either suppose that the writer has made a mistake, or that at any rate he uses απόφασις in a vague and general sense for the process of decision and its immediate antecedents. ( (A. Westermann ι. 8. p. 111-112.)-On απόφασις, cf. Οr. 54 8 27 ad in. The word in this sense is from αποφαίνω, not from απόφημι.

61. p. 1120. μαρτυρούσι.] The fabricator of the document overlooks the fact that the mapτυρία and the πρόκλησις are two separate documents. It is im. probable that he deliberately left out the πρόκλησις, as he has taken the pains to manufacture all the other necessary docu.

ments in the case. The two
titles μαρτυρία and πρόκλησις are
wrongly placed at the head of
the document, implying that
either the compiler or the tran.
scriber thought that the docu.
ment included both, Dindorf
(ed. 3) has rightly placed the
πρόκλησις after the document, as
in Or, 59 8 123 8 124.

καθ' ότι έσται η βάσανος.] The
terms of the torture.' Cf. Ar.
Ran. 618-625 (α) και πώς βασα-
νίσω; (β) πάντα τρόπον κ.τ.λ.-
) κάν τι πηρώσω γέ σοι τον
παιδα τύπτων τάργύριόν σοι κείσε-
ται. Αntiphon VI. (de Choreuta)
8 23 ώμολόγους πείσας τον δεσπό-
την παραδώσειν αυτά βασανίζειν
τρόπο όποιω βούλοιτο,

« PreviousContinue »