Page images
PDF
EPUB

σκεπτέον, αλλ' εί και δόξαν χρηστών, περί ης μάλλον σπουδάζετή περί χρημάτων, και ου μόνον υμείς, αλλά και οι πρόγονοι. τεκμήριον δέν χρήματα μεν γαρ πλείστά ποτε κτησάμενοι πάνθ' υπέρ φιλοτιμίας ανήλωσαν, υπέρ δε δόξης 46ο ουδένα πώποτε κίνδυνον εξέστησαν, αλλά και τας ιδίας ουσίας προσαναλίσκοντες διετέλουν. νύν τοίνυν ούτος ο νόμος ταύτην αντί καλής αισχράν τη πόλει περιάπτει, και ούτε των προγόνων ούθ' υμών άξίαν. τρία γαρ τα μέγιστονείδη κτάται, φθονερούς, απίστους, άχαρίστους είναι

δοκεϊν. 11 "Ότι τοίνυν ουδ' έστιν όλως, ώ άνδρες Αθηναίοι,

του ήθους του υμετέρου κύριον ποιήσαι τοιούτον νόμον, και τούτο πειράσομαι δείξαι διά βραχέων, έν τι των πρότερον πεπραγμένων τη πόλει διεξελθών, λέγονται χρήμαθ' οι τριάκοντα δανείσασθαι παρά Λακεδαιμονίων επί τους εν Πειραιεί. επειδή δ' ή πόλις είς έν ήλθεν και τα πράγματ

εκείνα κατέστη, πρέσβεις πέμψαντες οι Λακε12 δαιμόνιοι τα χρήματα ταύτ' απήτουν. λόγων δε

γιγνομένων, και των μεν τους δανεισαμένους αποδούναι κελευόντων, τους έξ άστεως, των δε τούτο πρώτον υπάρξαι της ομονοίας σημείον αξιoύντων, κοινή διαλύσαι τα χρήματα, φασί τον δήμον έλέσθαι συνεισενεγκείν αυτόν και μετασχεϊν της δαπάνης, ώστε μη λύσαι των ωμολογημένων μηδέν. πώς oύν ου δεινόν, ώ άνδρες 'Αθηναίοι, εί τότε μεν τοίς ήδικηκόσιν υμάς υπέρ του μη ψεύσασθαι τα χρήματεισφέρειν

ήθελήσατε, νύν δ' εξον υμίν άνευ δαπάνης τα δίκαια ποιήσαι τους ευεργέταις, λύσασι τον νόμον, ψεύδεσθαι μάλλον αιρήσεσθε ; εγώ μεν ουκ αξιώ.

Το μεν τοίνυν της πόλεως ήθος, ώ άνδρες 13 'Αθηναίοι, και επάλλων πολλών και εφ' ών 461 είπον ίδοι τις άν τοιούτον, αψευδες και χρηστόν,

ου το λυσιτελέστατον πρός αργύριον σκοπούν, αλλά τί και καλόν πράξαι το δε του θέντος τον νόμον τα μεν άλλ' έγωγ' ουκ οίδα, ουδέ λέγω φλαυρον ουδέν ουδέ σύνοιδα, εκ δε του νόμου σκοπών ευρίσκω πολύ τούτου κεχωρισμένον. φημι τοίνυν εγώ κάλλιον είναι τούτον υμίν 14 ακολουθήσαι περί του λύσαι τον νόμον ή υμάς τούτω περί του θέσθαι, και λυσιτελέστερον

είναι και υμίν και τούτη την πόλιν πεπεικέναι Λεπτίνην όμοιον αυτή γενέσθαι δοκείν ή αυτήν υπό τούτου πεπείσθαι ομοίαν είναι τούτω. ουδέ γάρ

. ει πάνυ χρηστός εσθ', ώς έμού γ' ένεκ' έστω, βελτίων εστι της πόλεως το ήθος.

Νομίζω τοίνυν υμάς, ώ άνδρες δικασταί, άμεινον 15 αν περί του παρόντος βουλεύσασθαι, ει κακείνο μάθοιτε, ότι ο μόνο μείζoυς εισιν αι παρά των δήμων δωρεαι των παρά των άλλων πολιτειών διδομένων, και τούτ' αφαιρείται νύν το νόμο. τη μεν γαρ χρεία τη των ευρισκομένων τας δωρεάς οι τύραννοι και οι τας ολιγαρχίας έχοντες μάλιστα δύνανται τιμάν: πλούσιον γάρ, ον αν βούλωνται, παραχρήμ' έποίησαν τη δε τιμη τας παρά των δήμων δωρεάς εύρήσετούσας βελτίους.

[ocr errors]

16 τό τε γάρ μη μεταισχύνης ως κολακεύοντα

λαμβάνειν, αλλ' εν ισηγορία δοκούντάξιόν τινος είναι τιμάσθαι των καλών έστι, το θ' υπό των ομοίων εκόντων θαυμάζεσθαι του παρά του δεσπότου λαμβάνειν οτιούν κρείττον είναι δοκεί. παρά μεν γαρ εκείνους μείζων εστίν και του μέλλοντος φόβος της παρούσης χάριτος, παρά δ'

υμίν αδεώς, αν λάβη τις, έχειν υπήρχεν τον γούν 462 17 άλλον χρόνον. ο τοίνυν την πίστιν αφαιρών

των δωρεών νόμος ούτος, και μόνο κρείττους εισίν αι παρ' υμών δωρεαί, τούτ' αφαιρείται. καίτοι των απασών ής άν τινος πολιτείας το κομίζεσθαι τους εύνους τους καθεστώσιν χάριν εξέλης, ου

μικράν φυλακήν αυτών ταύτην αφηρηκώς έσει. 18 Τάχα τοίνυν ίσως εκείνο λέγειν αν επιχει

ρήσειε Λεπτίνης, απάγων υμάς από τούτων, ως αι λειτουργίαι νύν μεν εις πένητας ανθρώπους έρχονται, εκ δε του νόμου τούτου λειτουργήσουσιν οι πλουσιώτατοι. έστι δε τούθ' ούτωσι μεν ακούσαι λόγον τιν' έχον: ει δέ τις αύτ' ακριβώς εξετάσειεν, ψεύδος αν φανείη. εισί γάρ δήπου παρ' ημίν αί τε των μετοίκων λειτουργίαι και αι πολιτικαί, ών εκατέρων εστι τους ευρημένους ή ατέλεια, ήν ούτος αφαιρείται. των γάρ εις τον πόλεμον και την σωτηρίαν της πόλεως εισφορών και τριηραρχιών ορθώς και δικαίως ουδείς έστ' ατελής εκ των παλαιών νόμων, ουδ' ους ούτος

έγραψε, τους αφ' Αρμοδίου και Αριστογείτονος. 19 σκεψώμεθα δή, τίνας ημίν είσποιεί χορηγούς εις

εκείνας τας λειτουργίας, και πόσους, εάν μή τούτω

προσέχωμεν, αφήσει. οι μεν τοίνυν πλουσιώτατοι τριηραρχούντες αεί των χορηγιών ατελείς υπάρχουσιν, οι δ' ελάττω των ικανών κεκτημένοι, την αναγκαίαν ατέλειαν έχοντες, έξω του τέλους εισι τούτου· ουκούν τούτων μεν ουδετέρων ουδείς διά τον νόμον ήμίν προσέσται χορηγός. αλλά νή Δί' 20 εις τας των μετοίκων λειτουργίας εισποιεί πολ

λούς. άλλ' εαν δειξη πέντε, εγώ ληρεϊν ομο463 λογώ. θήσω τοίνυν εγώ μή τοιούτον είναι τούτο,

αλλά και των μετοίκων πλείονας ή τοσούτους, εάν ο νόμος τεθή, τους λειτουργούντας έσεσθαι, και των πολιτών μηδέν' εκ τριηραρχίας υπάρξειν ατελή. σκεψώμεθα δή τι τούτο τη πόλει, εάν άπαντες ούτοι λειτουργώσιν· φανήσεται γαρ ουδε πολλού δεί της γενησομένης άξιον αισχύνης. όρα δ' ούτωσί. εισί των ξένων ατελείς-δέκα 21 θήσω και με τους θεούς, όπερ είπον αρτίως, ουκ οιμαι πέντείναι. και μην των γε πολιτών ουκ είσι πέντ' ή έξ. ουκούν αμφοτέρων εκκαίδεκα. ποιήσωμεν αυτούς είκοσιν, ει δε βούλεσθε, τριά

πόσοι δή ποτ' εισιν οι κατενιαυτόν τας έγκυκλίους λειτουργίας λειτουργούντες, χορηγοί και γυμνασίαρχοι και εστιάτορες και εξήκοντίσως ή η μικρό πλείους σύμπαντες ούτοι. ίν' ούν τριά- 22

' κοντάνθρωποι πλείους παρά πάντα τον χρόνον λειτουργήσωσιν ημίν, τους άπαντας απίστως προς ημάς αυτούς διαθώμεν, αλλ' ίσμεν εκείνο δήπου, ότι λειτουργήσουσι μέν, άνπερ ή πόλις ή, πολλοί, και ουκ επιλείψουσιν, ευ δε ποιεϊν ημάς ουδείς εθελήσει, τους πρότερον ποιήσαντας εάν

κοντα.

23 ήδικημένους ίδη. ειεν. ει δε δή τα μάλιστ'

επέλειπον οι χορηγείν οίοί τε, προς Διός πότερον κρείττον ήν εις συντέλειαν αγαγείν τας χορηγίας, ώσπερ τας τριηραρχίας, ή τους ευεργέτας αφελέσθαι τα δοθέντα και εγώ μεν εκείν' οίμαι. νύν μέν γε τον χρόνον, δν αν τούτων έκαστος λειτουργή, δίδωσι την ανάπαυσιν αυτοίς μόνον, μετά ταύτα δ' ουδέν έλαττον έκαστος αυτών αναλώσει τότε δ' αν μικράς συντελείας από 464

: των υπαρχόντων εκάστω γιγνομένης ουδέν έπασχε δεινόν ουδείς, ουδ' ει πάνυ μικρά κεκτη

μένος ήν. 24 Ούτω τοίνυν τινές, ώ άνδρες Αθηναίοι, σφόδρ'

έχoυσιν αλογίστως, ώστ' επιχειρούσι λέγειν προς μεν ταύτ' ουδέν, άλλα δε τοιαδί, ώς άρα δεινόν, ει ένα κοινό μεν μηδ' ότιoύν υπάρχει τη πόλει, ιδία δέ τινες πλουτήσουσιν ατελείας επειλημμένοι. έστι δε ταύτ' αμφότερ' ουχί δίκαιον λέγειν. ει μεν γάρ τις έχει πολλά μηδέν υμάς αδικών, ουχί δεί δήπου τουτο βασκαίνειν ει δ' υφηρημένον φήσουσιν ή τιν' άλλον ουχ ον προσήκει τρόπον, εισί νόμοι καθ' ους προσήκει

κολάζειν. ότε δε τούτο μη ποιούσιν, ουδε τον 25 λόγον αυτούς τούτον λεκτέον. και μην περί του

γε μη είναι χρήματα κοινά τη πόλει, εκείν' υμάς δει σκοπεϊν, ότι ουδέν έσεσθ' εύπορώτεροι, τας ατελείας εάν αφέλησθε· ου γαρ κοινωνεί ταϊς δημοσίαις προσόδους και περιουσίαις ταύτα ταναλώματουδέν. χωρίς δε τούτων νυν τη πόλει δυοϊν αγαθούν, πλούτου και του προς άπαντας

« PreviousContinue »