Page images
PDF
EPUB

ΕΡΜ. Κύρος, ώ Χάρων, ο Καμβύσου, δς την αρχήν πάλαι Μήδων εχόντων νυν Περσών ήδη εποίησεν είναι: και 'Ασσυρίων δ' έναγχος ούτος εκράτησε και Βαβυλώνα

παρεστήσατο και νυν ελασείοντι επί Λυδίαν έoικεν, ως 5 καθελών τόν Κροίσον άρχοι απάντων.

ΧΑΡ. ο Κροίσος δε που ποτε κακείνός έστιν;

ΕΡΜ. εκείσε απόβλεψον ες την μεγάλην ακρόπολις την το τριπλούν τείχος: Σάρδεις εκείναι, και τον Κροίσον

αυτόν δράς ήδη επί κλίνης χρυσής καθήμενον Σόλωνι το το Αθηναίω διαλεγόμενον. βούλει ακούσωμεν αυτών και τι και λέγουσι;

ΧΑΡ. πάνυ μεν ούν.

10. ΚΡΟΙΣ. ώ ξένε 'Αθηναϊε, είδες γάρ μου τον πλούτου και τους θησαυρούς και όσος άσημος χρυσός 15 έστιν ημίν και την άλλην πολυτέλειαν, είπέ μοι, τίνα ηγή των απάντων ανθρώπων ευδαιμονέστατον είναι.

ΧΑΡ. τί άρα ο Σόλων έρεί ;
ΕΡΜ. θάρρει· ουδέν άγεννές, ώ Χάρων.

ΣΟΛ. ώ Κροίσε, ολίγοι μεν οι ευδαίμονες" εγώ δε 20 ών οίδα Κλέοβιν και Βίτωνα ηγούμαι ευδαιμονεστάτους γενέσθαι, τους της ιερείας παίδας της 'Αργόθεν.

ΧΑΡ. φησίν ούτος τους άμα πρώην αποθανόντας, έπει την μητέρα υποδύντες είλκυσαν επί της απήνης άχρι

προς το ιερόν. 25

ΚΡΟΙΣ. έστω εχέτωσαν εκείνοι τα πρώτα της ευδαιμονίας. ο δεύτερος δέ τίς αν είη ;

ΣΟΛ. Τέλλος ο Αθηναίος, ος ευ τ' έβίω και απέθανεν υπέρ της πατρίδος.

ΚΡΟΙΣ. εγώ δε, ώ κάθαρμα, ού σοι δοκώ ευδαίμων 30 είναι;

ΣΟΛ. ουδέπω οίδα, ώ Κρούσε, ήν μή προς το

Ιο

τέλος αφίκη του βίου ο γάρ θάνατος ακριβής έλεγχος των τοιούτων και το άχρι προς το τέρμα ευδαιμόνως διαβιώναι.

ΧΑΡ. κάλλιστα, ο Σόλων, ότι ημών ουκ επιλέλησαι, αλλά παρά το πορθμείον αυτό αξιοϊς γίνεσθαι την περί 5 των τοιούτων κρίσιν. 11. αλλά τίνας εκείνους ο Κροίσος εκπέμπει ή τι επί των ώμων φέρουσι ;

ΕΡΜ. πλίνθους τω Πυθίω χρυσάς ανατίθησι μισθών των χρησμών, υφ' ών και απολείται μικρόν ύστερον φιλόμαντις δε ο ανήρ εκτόπως.

ΧΑΡ. εκείνο γάρ έστιν ο χρυσός, το λαμπρόν και αποστίλβει, το ύποχρoν μετ' ερυθήματος και νύν γαρ πρώτον είδον ακούων αεί.

ΕΡΜ. εκείνο, ο Χάρων, το αοίδιμον όνομα και περιμάχητον.

15 ΧΑΡ. και μήν ουχ ορώ ότι αγαθών αυτώ πρόσεστιν, ει μη άρα έν τι μόνον, ότι βαρύνονται οι φέροντες αυτό.

ΕΡΜ. ου γαρ οίσθα όσοι πόλεμοι διά τούτο και επιβουλοι και ληστήρια και επιορκίαι και φόνοι και δεσμα και πλούς μακρός και εμπορίαι και δουλείαι.

ΧΑΡ. διά τούτο, ώ Ερμή, το μη πολύ του χαλκού διαφέρον; οίδα γαρ τον χαλκόν, οβολόν, ως οίσθα, παρά των πλεόντων εκάστου εκλέγων.

ΕΡΜ. ναι· αλλ' ο χαλκός μεν πολύς, ώστε ου πάνυ σπουδάζεται υπ' αυτών· τούτον δε ολίγον έκ πολλου του 25 βάθους οι μεταλλεύοντες ανορύττουσι πλήν αλλ' εκ γης και ούτος ώσπερ ο μόλυβδος και τάλλα.

ΧΑΡ. δεινήν τινα λέγεις των ανθρώπων την αβελτερίαν, οι τοσούτον έρωτα έρωσιν ωχρού και βαρέος κτήματος.

30 ΕΡΜ. αλλά ού Σόλων γε εκείνος, ώ Χάρων, έραν

20

H. L,

2

[ocr errors]

αυτού φαίνεται, ως οράς καταγελά γαρ του Κροίσου και της μεγαλαυχίας του βαρβάρου, καί μοι δοκείν έρέσθαι τι βούλεται αυτόν έπακούσωμεν ούν.

12. ΣΟΛ. είπέ μοι, ω Κρούσε, οίει γάρ τι δείσθαι 5 των πλίνθων τούτων τον Πύθιον;

ΚΡΟΙΣ. νή Δία: ου γάρ έστιν αυτώ εν Δελφούς ανάθημα ουδέν τοιούτον.

ΣΟΛ. ουκούν μακάριον οίει τον θεόν αποφαίνειν, ει κτήσαιτο συν τοις άλλοις και πλίνθους χρυσας ;

ΚΡΟΙΣ. πώς γαρ ού ;

ΣΟΛ. πολλήν μου λέγεις, ώ Κρούσε, πενίαν εν τω ουρανώ, εί εκ Λυδίας μεταστέλλεσθαι το χρυσίον δεήσει αυτούς, ήν επιθυμήσωσι.

ΚΡΟΙΣ. που γαρ τοσούτος αν γένοιτο χρυσός όσος 15 παρ' ημίν ; ΣΟΛ. είπέ μοι, σίδηρος δε φύεται εν Λυδία και

.
ΚΡΟΙΣ. ου πάνυ τι.
ΣΟΛ. του βελτίoνος άρα ενδεείς εστέ.
ΚΡΟΙΣ. πώς αμείνων ο σίδηρος χρυσίου;
ΣΟΛ. ήν αποκρίνη μηδεν αγανακτών, μάθοις άν.
ΚΡΟΙΣ. έρώτα, ώ Σόλων.

ΣΟΛ. πότεροι αμείνους, οι σώζοντές τινας ή οι σωζόμενοι προς αυτών;

ΚΡΟΙΣ. οι σώζοντες δηλαδή. 25 ΣΟΛ. άρ' ούν, ήν Κύρος, ως λογοποιούσί τινες, επίη

Λυδούς, χρυσάς μαχαίρας συ ποιήση τα στρατό, ή ο σίδηρος αναγκαίος τότε;

ΚΡΟΙΣ. ο σίδηρος δήλον ότι.

ΣΟΛ. και εί γε τούτον μη παρασκευάσαιο, οίχοιτ' 30 άν σοι ο χρυσός ες Πέρσας αιχμάλωτος.

ΚΡΟΙΣ. ευφήμει, ώ άνθρωπε.

20

1ο

ΣΟΛ. μη γένοιτο μεν ούτω ταύτα φαίνη δ' ουν αμείνω του χρυσού τον σίδηρον ομολογών.

ΚΡΟΙΣ. ουκούν και το θεό κελεύεις σιδηράς πλίνθους ανατιθέναι με, τον δε χρυσών όπίσω αύθις ανακαλείν ;

5 ΣΟΛ. ουδε σιδήρου εκείνός γε δεήσεται, αλλ' ήντε χαλκόν ήντε χρυσόν αναθής, άλλοις μέν ποτε κτήμα και έρμαιον έση ανατεθεικώς ή Φωκεύσιν ή Βοιωτούς ή Δελφούς αυτούς ή τινι τυράννω ή ληστή, το δε θεώ ολίγον μέλεια των σων χρυσοποιών.

ΚΡΟΙΣ. αεί σύ μου τα πλούτη προσπολεμείς και φθονείς.

13. ΕΡΜ. ου φέρει ο Λυδός, ώ Χάρων, την παρρησίαν και την αλήθειαν των λόγων, αλλά ξένον αυτώ δοκεί το πράγμα, πένης άνθρωπος ουχ υποπτήσσων, το 15 δε παριστάμενον ελευθέρως λέγων. μεμνήσεται δ' ουν μικρόν ύστερον του Σόλωνος, όταν αυτόν δέη αλόντα επί την πυράν υπό του Κύρου αναχθήναι ήκουσα γαρ της Κλωθούς πρώην αναγινωσκούσης τα εκάστω επικεκλωσμένα, εν οις και ταυτ' εγέγραπτο, Κροίσον μεν αλώναι 20 υπό Κύρου, Κύρον δε αυτόν υπ' εκεινησί της Μασσαγέτιδος αποθανείν. οράς την Σκυθίδα, την επί του ίππου τούτου του λευκού εξελαύνουσαν;

ΧΑΡ. νή Δία.

ΕΡΜ. Τόμυρις εκείνη εστί και την κεφαλήν γε 25 αποτεμούσα του Κύρου αύτη ες ασκον εμβαλεί πλήρη αίματος. οράς δε και τον υιόν αυτού τον νεανίσκον; Καμβύσης έκεϊνός έστιν ούτος βασιλεύσει μετά τον πατέρα και μυρία σφαλείς εν τη Λιβύη και Αιθιοπία το τελευταίον μανείς αποθανείται αποκτείνας τον 'Απιν. 30

ΧΑΡ. ώ πολλού γέλωτος, αλλά νύν τίς αν αυτούς

προσβλέψειεν ούτως υπερφρονούντας των άλλων, ή τις αν πιστεύσειεν ως μετ' ολίγον ούτος μεν αιχμάλωτος έσται, ούτος δε την κεφαλήν έξει εν ασκώ αίματος;

14. εκείνος δε τίς έστιν, ώ Ερμή, και την πορφυρών έφε5 στρίδα εμπεπoρπημένος, και το διάδημα, και τον δακτύλιον ο μάγειρος αναδίδωσι τον ιχθύν ανατεμών,

νήσω εν αμφιρύτη; βασιλεύς δέ τις εύχεται είναι.

ΕΡΜ. εύ γε παρωδείς ήδη, ώ Χάρων. αλλά Πολυκράτην ορας τον Σαμίων τύραννον πανευδαίμονα ηγούτο μενον είναι ατάρ και ούτος αυτός υπό του παρεστώτος

οίκέτου Μαιανδρίου προδοθείς 'Οροίτη το σατράπη ανασκολοπισθήσεται άθλιος εκπεσών της ευδαιμονίας εν άκαρεϊ του χρόνου και ταυτα γάρ της Κλωθούς

επήκουσα. 15 ΧΑΡ. άγαμαι Κλωθούς γεννικής και αυτούς, ω

βελτίστη, και τας κεφαλάς απότεμνε και ανασκολόπιζε, ως ειδώσιν άνθρωποι όντες εν τοσούτω δ' έπαιρέσθων ως αν αφ' υψηλοτέρου αλγεινότερον καταπεσούμενοι.

εγώ δε γελάσομαι τότε γνωρίσας αυτών έκαστον γυμνών 20 εν τω σκαφιδίω μήτε πορφυρίδα μήτε τιάραν ή κλίνην χρυσήν κομίζοντας.

15. ΕΡΜ. και τα μεν τούτων ώδε έξει. την δε πληθυν οράς, ώ Χάρων, τους πλέοντας αυτών, τους

πολεμούντας, τους δικαζομένους, τους γεωργούντας, τους 25 δανείζοντας, τους προσαιτούντας;

ΧΑΡ. ορώ ποικίλην τινά την τύρβην και μεστον ταραχής τον βίον και τας πόλεις γε αυτών έoικυίας τους σμήνεσιν, εν οις άπας μεν ίδιόν τι κέντρον έχει και τον

πλησίον κεντεϊ, ολίγοι δέ τινες ώσπερ σφήκες άγουσι και 30 φέρoυσι το υποδεέστερον. ο δε περιπετόμενος αυτούς εκ

τάφανούς ούτος όχλος τίνες εισίν;

« PreviousContinue »