Page images
PDF
EPUB

2

7

Magistratus eveheret, · Budæum Secretarium Regium, 2 Franciscum Briconnetum ærarii Camera Præfectum, ' Johannem Ganaium Franciæ Senatûs primarium Præsidem, Germanum Ganaium Johannis fratrem Decanum Bellovacensem & Consiliarium Regium, Johannem Bellæum Episcopum Andegavenfem & Regium Confefforem, • Gulielmum Briconnetum Cardinalem Narbonensem Archiepiscopum,'aliúmque cognominem Episcopum Lodo. vensem, Francisci Briconneti patruum illum, hunc

patruelem : quos omnes Jacobo Fabro fautores fųiile ex variis ejus Epistolis apparet.

Amicitia quoque inter Franciscum Briconnetum & Fabrum incæpta à parvis cum ætate fimul accreverat ; nam fuerant in Philosophiâ condiscipuli post Pauli Æmylii ferulam, fub quo tunc apprime Briconnetus cum in linguâ Latinâ tum in Historia profecerat. Plurimos tra&atus à Fabro elucubratos aut recognitos aut Latinè versos, multos etiam à Jodoco Clietoveo Neoportuensi compositos evulgavit Henricus Stephanus ; & inter primos, quos emisit, libros illius in Aristotelis Politica Annotationes, inter ultimos hujus Logicam typis mandavit ; ut Typographicis ipsius laboribus eadem, quæ dederat initium, finem imponeret Philosophia. Parifiis, è regione

Fabri epist. ante Magn. Moral. Aristot. • Ejusd. anţe Euclid. 3 Ejusd. ante Hecatonom. 4 Ibid. & ejufd. ante Introduct. ui Ethic. Ejusd. ante Moral. • Ejusd. ante Psalt. Quinc. ? Fabri Epist . antę Polit: 1 Ejusd, ante Euçlid,

• Schola

6

2

1

Scholæ aut 2 Scholarum Decretorum suam instituit officinam; ex quâ libri, quos ha&enus mihi contigit videre vel in Catalogis legere, Latinè omnes, plerique de Theologicis, Philofophicis, Mathematicis, Medicísque rebus scripti aut versi, de superftitiofis Papicolarum ritibus plurimi, Classici nulli aut perpauci prodierunt. Is fibi in arte excusoria focium aliquando adjunxit Johannem Parvum ; Recognitores, Petrum Portam & Beatum Rhenanum, Johannem Solidum Cracoviensem & Volgacium Pratensem : His in Trismegisto, illis in Aristotelis Politicis excudendis ufus eft. Communem his fuis. se hofpitem Henricum Stephanum, præceptorem Jacobum Fabrum disco ex Volgacii : epiftolâ Parifiis ad Solidum Romæ agentem anno 1508o prid. Id. Sept. miffâ. Henrici Typi fuerunt plerumque, ut Typographi vocare solent, Romani, & pro eâ ætate fatis elegantes; nonnunquam deteriores & ‘compendiarii figuram exhibentes Literarum, quæ in manuscriptis usurpantur. Fronti librorum fæpius affixit Scutum Franciæ, manu librum inter lilia quafi coelitus demittente insignitum, binísque' Angelorum, aut juvenum, aut 'hominum imaginibus cin&um; & paulò inferiùs majusculas sui nominis literas initi.

' In fronte librorum plurimorum. ? Pauciorum in calce, uti Introd. in Polit. ann. 1508. Pro Scholis Decrecorum. Epithet. Text, ann. 1518. ? Ante Introd. in Polit. ann. 1508. 4 Mor. Ariftot. ann. 1510. & Logica ann. 1520.

5 Moral. ann. 1510. Politic. ann. 1506. 3 Anatom. Alexand. Bened. ann. 1514.

ales

2

ales' H. S. vel nomen integrum 'HENRICUS STEPHANUS. Dionyfii Areopagitæ operibus apposuit Hieroglyphicum schema ad fymbolicam myfticámque Scriptoris illius Theologiam aprisfimum ; binas arbores aquilásq; fibi invicem adversas cum duobus circulis fimul catenatis vacyóg; fcuto interpofito. Annum, mensem, diémque ad libri fæpius calcem, aliquando ' initium, nonnunquam * utrobique cum diverso die ac mense, apponere folitus eft, s Symbolum non semper affixit Typographicum, rariùs diem mensis omisit, 'annum rarissimè. Henrici Stephani meminit Frederiçus Sylburgius in fuâ ad Lectorem præfatione Theodoriti de Græcarum affectionum curatione 'Libris præmiffâ ; ubi fatetur se fecutum fuisse versionis editionem antiquiffimam & optimam, quam Parisiis anno 1519° curavit Henricus Stephanus ejus, quo magiStro usus est, avus.

6

, Anno fæculi 15i decimo quinto, Cal. Jan. Ludovico 12° successit Franciscus Rex hujus nominis primus: 'Ad cujus Regiam Majeftatem Species imperio digna, ingenium, literarum amor, comitas, rerum peritia

[ocr errors]

Moral. ann. 1510.

3 Euseb. Chron. ann. 1518. 3 Politic. ann. 1506. 4 Politic. ann. 1511. Non. April. & in fine, 1511, ultim. Marc. s Trismegistus. ann. 1505.

6 Dioscorides. ann. 1516. 7 Euclid. ubi tamen Epistola præfixa anno 1516. poftrid. Epiphan. data fuiffe legitur. apud Comelin. ann. 1592. + Thuan.

jam

1

| jam in illå ætate (nam vixdum 20" annum complexerat,

cum Ludovico succederet) açcedebant. Rei-publicæ interest quandam esse inter Auguftos & Musas neceflitudinem, ut hæ ab illis præsidium, ab his illi ornamentum petant. Tacere itaque non potui eximium illum Artium omnium Mecenatem, fub cujus aufpiciis Typographica à fundamentis ad culmen perdu&ta eft. Hujus fundamenta Parisiis potuisse maximæ laudi Henrico Stephano fuerit, etfi id solum effet, quod de eo memoriæ proderetur. Nescio, an quâ cognatione attigerit Johannem Stephanum, quem designatum Versellarum Præfulem anno 15104 Faber narrat in ' Epiftolâ ad Gul. Budæum Facilior est conje&ura, quo tempore reliquerit vitam, quàm quo acceperit. Annum enim 1520" attigiffe eum teftantur excusi ab ipso libri quidam, excestisse (quantum in meam notitiam adhuc pervenerit) nulli. Præterea anno 1521° Boethii Arithmeticam in folio excudit è regione Scholæ Decretorum

(quod Jansson. ab Almeloveen explicat, in domo 5

Henrici Stephani) Simon Colinæus. 3 Anno 1522 Robertus Henrici filius in Typographiâ fuit sui vitrici Simonis Colinæi adjutor. Credibile eft igitur anno. 1529° exeuntę (nam eo anno, 24. Jul. Logi

' Ante Magn. Moral. Almelov. p. 13.3 Lege poftea in vitâ Roberci. Habetur in Biblioth. Templi Medii, Alcabiti ad magisterium judiciorum aftrorum Ifagoge commentario Joan. Saxonis declarato. Parifiis. venandatur á Simone Colineo, apud Scholas Decretorum. 1521. 4°

çam

2

[ocr errors]
[ocr errors]

cam excudit) illum deceffiffe ; cujus vidua non nultò pòft nupfit Simoni Colinæo, celeberrimo tunc temporis ac deinde ultra annum ferè 1550 apud Parisienses Typographo, ll qui in calce Elucidarii Ecclesiastici Clictoveani se vocat Henrici Stephani fuccefforem.

Henrici defun&i defiderium minuerunt, noménq; hactenus non magnum auxerunt tres, qui fupereTant, filii; Robertus, Franciscus, & Carolus. Habet facti dimidium, qui cepit bene ; neque minori laude dignus eít, qui jecit fundamentum, quàm qui perfecit. Æquè Naturam miramur, imò ma

. jore lætitiâ perfufi, quum hyemem vere, quàm quum ver æstate, æstatem autumno mutet. Henricus Stephanus Typographiam quasi ab ignorantiæ hyeme ad ver fælicissimum ità adduxerat, ut uberrimi autumni fpem poft fe relinqueret. Spem ilJam non fefellerunt filii, sed adeo. aluerunt auxerúntque, ut ubertas autumni veris florem vinceret. Denique paternam induftriam ità superârunt, ut meritò ambigatur, utrum filii patri, an filiis pater, ob acceptam ab hoc illi vitam, ab illis hic famam vitâ eò præftantiorem quò diuturniorem, plus debuerit.

# Jansson. Almelov, p. 12. ex Malincrot. de Arte Typoge, cap, 14. p. 96.

« PreviousContinue »