Page images
PDF
EPUB

1

Ne mihi, Lector, fuccenfeas, quòd in in singulis te detineam editionibus, quarum accuratus explorator & censor fuit nofter Henricus. Certè eft operæ pretium earum habere notitiam, finè quâ verus Authorum fenfus in variis locis variè editis elici non poteft. In errorem facilè inducitur, qui solas librorum aut antiquissimas aut nitidiffimas editiones amplectitur. Sunt, quibus nil non placer, modò ex Aldorum aut Juntarum officinis prodeat, quafi eò emendatiores fierent libri, quò antiquiores aut rariores: quum fanè aliquando nil vitiosius Alii Turnebianas aut Morelianas ob Characterum nitorem unicas deosculantur ; quafi error non poffit etiam nitidè excudi. Hujusmodi Venatores librorum titulo ac cortice tenus sapiunt, nec quicquam pensi habent examinare, quàm corre&tus fit liber, cujus frons Typographi alicujus celeberrimi nomine insigniatur. Abfit à me, ut magnis illis nominibus, Aldis, Juntis, Turnebo, Morelióque quicquam laudis debitæ aufim detrahere (& fi vellem, ipsa me tyrunculum eorum obrueret authoritas), ut potiùs cupiam illorum fimiles ætati noftræ contigisse Typographos. Siquid in eorum libris peccatum fit, nequaquam in eos, fed vel in Typographicæ artis tempus nondum maturum, vel in operarum ,

in operarum, quibus (cum omnia fuis ipfi manibus præftare non poffint) omnes uti coguntur Typographi , incuriam culpa transferenda

eft,

est. Non equidem vitio do eorum induftriam, qui undecumque varias & prece & precio corrogant editiones, uc ex his diligentisfimè collatis aliquid in bonum publicum emergat : illud enim eft & fuit femper Bibliothecarum inftitutum. Utinam autem unusquisque ullius Authoris editor, sui fæpe ad faftidium nominis repetitione non tumidus, suam ità adornaret editionem, ut nihil eorum, quæ in fuperioribus extant , defideraretur, fed ea omnia lectoris judicio relinquerentur integra ; quicquid de novo adderet, feorfim excuderetur! Exemplar vix poffum perfe&tius proponere, quàm quod nobis exhibet editio Æschyli Stanleiana. Jam redeo ad Henricum, cujus editiones ideo miror, quòd eas, quàm poffet accuratiffimè aut ipfe aut per alios (quos complures noverat) viros eruditos, ad omnium tum Manuscriptorum tum impressorum codicum fidem, non sinè maximo delectu & suo (quo maximè in Græcis præsertim pollebat) aliorúmque judicio, elaboraret.

Is non in Græcis & Latinis duntaxat fuæ induftriæ dedit argumentum, fed in Orientalibus ; quibus nunc Hebraïco prælusit Alphabeto, majus aliquid poft annos paucos daturus. Anno igitur proximo 1567. ab Alphabeto transit ad Hebræam Grammaricam Ant. Rodolp. Cevallerii illius linguæ profefforis, qui · in audiendis Francisco Vatablo, ! Epistol. præfix. Gramm.

Payla

Paulo Fagio, & præsertim Immanuele Tremellio focero suo multùm profecerat. Eam Hebræâ Epiftolâ Tremellius ornavit. An hæc Grammatica priùs edita fuerit, incertus fum ; nam epiftola ad

; Bezam (cui hanc Cerallerius inscripsit) Cal. Dec. 1559. data eft. Fidem superiore anno obligatam nunc incipit liberare ; &' ut in grandibus voluminibus plerumque occupatus aliquando libelluli cujusdam editione puellulis gratihcecur , Græcas Polemonis & Himerii aliorúmque quorundam Declamationes cum annotatiunculis excudit ; Quóq; melius tyrones Tragicorum lectioni assuescerent, selectas ex tribus hujus generis principibus poetis Tragædias partim soluto pargim stricto fermone versas dedit.

[ocr errors]

3

Id moris habuit Stephanus, ut, quas inter peregrinandum comparaverat amicitias, munusculis literariis coleret, & tueretur. Ludovico itaque (* quem in Italiâ noverat) Castelvetro Jani Parthasii de rebus per epiftolam quæsitis libellum misit, ; à viro politioris doctrinæ Itudiossimo Jovâ acceptum. In epiftolâ præfixâ quericur plerifque hodie fordere veteres Commentariorum fcriptores, Boroaldum putà & Domitium Calderinum; qui, quia (ut fæpe fie) do&iores evaferunt discipuli, non propterea è doctorum albo eradendi sunts Neque sentit cum iis, qui Parrhasium reprehenPræfat. Pelem. : Lege priùs, ? Epiftol.

+ dunt, dunt, eâdémque ratione poffent reprehendere eti: am Luctarium, doctissimúmque Tarrhæum ; quòd illi meliorem operam in exponendo Virgilio quàm in Claudiano & Statio, hic in Homero quàm in Apollonio Rhodio posuisset.

Notat præterea i quendam magni alioqui nominis virum, qui exordium Metamorphoses n minimè probans refingit, & pro duobns Ovidianis fuos fex versus fubftituit Ovidium autem non incommoda brevitate ufum probat Stephanus, quòd (utì Horatianos aliquando exercitationis gratiâ, ita nunc hos) Ovidianos quatuor totidem Latinis & penè ad verbum incluserit.

Jul. Scalig.
Quas mutata novas immotis corpora formis
Induerint facies : se ut mirarentur in illis :
Tecta fide veterum canimus miracula Vacum.
Dii, quibus imperium hoc, rerum rariare figuras :
Et fluxo reparare orbi sua semina: cæptis
Aspirate &c.

Ovid.
In nova fert animus mutatas dicere formas
Corpora. Dii cæpris (nam vos mutaftis & illas)
Aspirate meis ; primâque ab origine mundi
Ad mea perpetuum deducite tempora carmen.

Steph.
Κανώς μωρφωθέντα είλεται στις απειν
Σώματα. "Ουρανίδι οι τώνδ' ύλλάξατε μορφίω,
ngdorfuées TEXÉ SOITE, rých róquelo gloitans

Μέσρα και ας ημάς επέων μη ύεπ ορμόν.
Jul. Scalig. Poetic. Lib. 6. Cap. 7.

Quum

[ocr errors]

i Quum Stephanus “ fuis ftudiis utiliffimum “ effe semper judicârit, ejusdem argumenti fcri

ptores, fi non uno volumine, at certè quàm pauciffimis fieri pofser, inclusos habere, (adeo

ut etiam multos, qui feorsum compa&i erant, " recompingendos, ut aliis sociari possent, curârit) “ venit huic aliquando in mentem , de suo sensu

judicanti, gratiflimam se omnibus literarum ftu.“ diosis rem facturum, fi ejufdem generis scripto

res eodem velut tecto reciperet, ità ut una exdémque operâ universi consuli à quolibet pos

sent. Huic confilio debetur illud Poetarum “ Græcorum volumen ante pauces menses editum, nunc verò omnes artis medicæ, poft Hippocratem & Galenum, Principes Gulielmo Plancio dedicati, (ex quorum plurimis suum antea medicum Dictio. rum contexuerat) Græci quidem Latinitate donati, tum quòd pauci hujus artis professores iĝis temporibus cognitionem Græcæ linguæ vel mediocrem adepti effent ; tum quòd omnes Græci codices ad manum non fuerint, & unde fatis emendatos haberet, nesciret. Eâdem ratione ductus volumen Historicorum à fe propediem editum iri pollice

tur. .

Nic. Nancelius in epistolâ ad Billium 1579. 18 Cal. Sept. datâ fcribit se “ de suis veteribus me“ dicorum Latinorum correctionibus communi

[merged small][ocr errors]
« PreviousContinue »