Page images
PDF
EPUB
[ocr errors][merged small][merged small]

și capiti galeam lateríque accommodet ensem,

Si parmâ & telis instruat ille manum : !
Vixque tamen visis vertat terga hoftibus idem,

Parmam cum telis excutiente metu :
Istáne Mavortis culpa est ? num portio laudis

Idcirco Marti deperit ulla sua ?
Sive lyram pulset lyrice qui nescius artis,

Et miseras aures enecet usque fonis,
An Phæbus debet culpam aut præftare Camæne ?

Aut lyrice hoc artis dedecus effe poteft ?
Si chartas nunc ergo meas, fi prela typósque,

Instrumenta operis quórque ministra mei,
Turba en docta malos indoctè vertit in ulus,

Num meritò in partem criminis ipsa vocer ? Siccine sim adjutrix illis faurríxque put anda,

Quos cane, quos odi pejus & angue palam ?
Atque adeo quod velle licet, si posse daretur,

Jam factis odium teftificata forem,
Sed quid agam ? quæ dii tolerant, tolerare recufem?

Àt fastu dicar nunc tumefacta novo.
Optavi quoties, tenebris adoperta laterent,

Que mea nunc lucem munera cunque vident. Nec Jolum loc, aliis oneravimus æthera votis : Omnia

que celeres diripuerc Noti. lidem debuerant etiam rapuisse dolorem,

Qui menti requiem furripit ufque meæ.
Hei mili quòd propriis patior nunc vulnera telis,

Armáque me contra sunt fabricata mihi.
Nam queis barbaries à me profternitur armis,

Quotquot & crrorum turpia monstra latent : Denique queis fædas expello mente tenebras,

Me dominam illa fuam nunc malè sana petunt. Vulnera forsitan hæc dices non ele cruenta.

Esse cruenta quidem vulnora, & ipsa nego : Nobilitate animus sed quanto corpore præftat,

Vulncra tanto animi quis graviora neget? Utque bono patri dolor ingens improba proles,

Objicit hanc illi qui tamen, ille gravat :
Vulnéra fic per le sunt nofira gravissima, linguæ

Sed multo reddunt asperior a male,
Me miferam : incipiunt quoties effundere virys,

Et probris nomen dilacerare meum,
Terra' mili toties opto mihi terra dehiscat :

[ocr errors][merged small]

܀

[ocr errors][ocr errors][merged small]

.

[ocr errors]

Horror ad has voces peétora tantus habet.
Nam veterum autorum quum fim columénque Salusgi,

Illorum labes perniciesque vocor.
Turba equidom (fateor) me multa profesa magistram,

In fcripta illorum perpetrat omne nefas :
Atque manu illotâ quæ sunt facrat a profanat,

Quam vel sacrilegam dicere jure queas.
Sed gregis iftius fi dicor jure magistra,

Si tanti sceleris confcia credor ego,
Nempe fugax itidem est miles, Mavortis alumnus,

Ejt itidem trepide conscius ille fuge.
Et quicunque malus toto citharædus in orbe,

Scilicet illius Phæbe magister eris.
Sic mala dicetur textrix à Pallade docta,

Vulcanuisque malum fic docuise fabrum.
Dicendúsne meus quicunque typographus audit,

Et chartas graphicis implet ubique typis? Atqui turba isto titulo nunc multa superbit,

Que porcos fuerit pafcere digna magís. Vix noruntipsas mulii de nomine Mufas,

Vix norunt Mufis aut Helicona facrum.
Quid dico ? pudet his longè graviora profari,

Atque magis poffint quæ superare fidem.
Prob pudor , haud rarus numero reperitur in illo,

Nominis ignorans ipsa elementa Jui.
I nunc, & veterurn fædata volumina multis

Mirare ac multis contemerata modis :
Agmina fcriptorum graphicos & multa novorum

(Hoc eft, nugarum plauftra) dedisse typos. Quid mirum ? ut cecus discernit nemo colores,

Horum discernit fic quoque turba nihil. (Fallor ego, atra sciunt quă pagina, quæque fit alba,

Hac, fateor, cecos re superare queunt) Audio fæpe illas & veftro ex ore querelas,

O queis lingua in me felle midere folet.
Qualia fed de illis vos audio fæpe querentes,

Talia de vobis discite quisque queri.
Nanque (quod indignum eft) numero cenfetis eodem

Artificésque malos, artificésque bonos.
Atqui nostrum equidem decus hi cenfentur : at illa

Sunt mihi funt seclo dedecus atque pudor,
Hi nempe effe mei moritò dicentur alumni,
Hi mea cura viri, deliciæque mee,

Grexque

:

Gréxque adeo meus hi : (per totum fi tamen orbem

Quingue decet vel sex nomen habere gregis)
Illos contrà oculi mihi sunt animusque perosi,

Exosa illorum nuda vel umbra mihi.
Instrumenta quidem mea nunc famulantur & illis ;

Ele sed hæc prædam, non mea dona, puta,
Artifices appello malos (ne nescius erres)

Non quo vulgus eos more vocare solet :
Sed jejuna guibus doctrina pectora, quorum

Ad Latics auris ftat ftupefacta fonos.
Artifices hos nempe

malos ego conqueror effe, Hos fidei artifices conqueror esse male : Ornament a licèt conquirant undique libris

Que dare cunque potest ulla perita manus.
Namque quod humano mens eft in corpore, quod mens

Præstare humano corpore claufa poteft,
Hoc opere in noftro præstat correctio : (voci

Fas usum veteri fit tribuifle novum)
H.ec fugat à scripris tenebras, lucémque reducis,

Una hæc cum mendis afpera bella gerit.
At taurus fumptis carpet prius aera pennis,

Aut liquidas pinnis ille natabit aguas, ,
Et prius in sylvas prorumpet ab æquore delphin,

Notáque setofis gramina tundet apris,
Illo tam infigni quàm munere fungier unquam,

Et facro Mufis, turba profana queat.
Lumina sunt nobis aliena vicaria, dicunt,

Séque fat armatos bâc ratione putant.
Atqui oculo alterius nolle in re fidere parva,

In tantâ eft quantus fidere velle fuřor ?
Réfne typographica eft (mihi cor exæstuat irâ)

Vilis ita ut cuivis pofthabeatur equo ?
Nanque oculum domini (cunétis res prodita seclis)

Pinguis ut evadat, pofcere fertur equus.
Sed quid ego hæc fruftra? canitur nam fabula (urdis,

Ét fiquid surdis surdius effe poteft.
Ergo libet nostras tandcm finire querelas,

Et tandem di&to claudere multa brevi.
Ut quidam è Sophie fertur dixiffe magiftris,

Mille auditorum est unicus iste loco :
Sic prudens judex, recti studiosus & aqui,
Multorum nobis unicus inftar erit.

'E WITH

Έπιάφια Τυπογράφων τινών αμπαδεύτων. Epitaphia Doctorum quorundani Typographorum. Autore Henrico Stephano typographo.

Aldi Manutii. '

Λος 3ο, ός τέχνης φέος ήν μέγα βιζλοσοτιες,

*Αλδος, έρεισμα τέχνης και μέγ' όνειας έων. Παιδείας μας εως, καμάτωντε και άλζε αφειδών,

Ήύτε τελυγέπω τίω ' αήταλλε πεϊν.: Βίλων &ν τέχνη πολέων Τελέθεσεε δότερα, "Αλλος δ' αυ τέχνη ως βιόδωρος δη.

[ocr errors]

CN

Tam clarum quòd nomen habent totúmque per orbem
Sunt vaga

Graiorum tot monimenta virûm ;
Hoc debent Aldo Mufarum quotquot alumni,

Qui graphicis primus tradidit illa typis.
Utque illi decus hoc nullis labefiat ab annis,

Provider Aonii sedula turba chori.
Doctrinæ eft dum nunc in paucos prodiga tanta,

Quanta ejus graphicos est comitata typos.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

ΚύθημG- εκ καμάτων άλλοις βίος, οι εμοί άρδων

"Ορχονται, θάνατον μενον εφελκόμυοι.

Do&trinâ paucis, nulli pietate fecundus,

Conradus fato hic accelerante jacet.
Námque typographicæ labor hunc, labor improbus artis

Incolumem Mulis noluit este diu.
Sed tandem, longo capitis comitante dolore;

Illum, Mufarum fpem paritérque rapit.

Ludovici Tiletani.
ΚΑΙ
ΑΣ 8δε ταϊς Μέσοις φίλον ήν καρα, δς φίλεύσας

Αντιφίλε, τέτων άξιον ήθος έχων.
'Αλλα τυπογegφικής λίπαν όσα πονήματα τέχνης,

'Ουκ άρα η κάγκάξια ευφυΐας. Και γαρ αέρ δύναμιν τολμάνη φοβέμμG- έργων,

'Ου με τολμος έξω εδέκ καδούγαμαν.

1.

Notus & hic Mufis, charus fuit hic quoque Musis,

Er dignus Musis huic quoque candor erat.
Non far digna illis tamen hic monumenta reliquit,

Judicióve suo digna, vel ingenio.
Dum fiquidem majora timet ne viribus ausit,

Ausus viribus eft illa minora fuis.

[ocr errors]

Το

Joannis Oporini. του πόνοι μασία πτώχαπ μυριόζιζλα,

'Ες γαρ φώς βίβλων ήταν μυριάδας, 'Αρχαίων καμνώντε ομώς, αγαθώντι κακώντες,

Πολλών θ' οίς σκοπη έπρεπον, εχ φάος. Ουμω και σχεμος και αγράμματος έσκε τυπωτης,

Κεϊνε 5 (φεύ) λώον, πάντα τυπέν ακρίτως.

Hic dum librorum donat tot millia luce,

Poscar ut his orbem bibliotheca novum.

Luce

« PreviousContinue »