Page images
PDF
EPUB
[ocr errors][ocr errors]

Sam. Petitus edidit vocatum, Leges Attic. Claud. Morel.
1635.

Interpretacio reliquarum Orationum (nam feptem tantùm
cum Demosthenicâ pro Ctefiphonte verterat) Latina cum anno-
Cationibus. Orat. Vet. 1575. Epiftol. pag. ult.
Scholia in Isocratem. “Mauflac, in epiftol. præfix. Harpo-

,

. crat. 1614. Eruditissimus Henricus Stephanus Isocratis verba 1 ex Harpocrationis & Suidæ fontibus hausta, qua in fine edi. “ tionis Aldinæ leguntur, notis & animadversionibus illustrata

reliquit : quæ res pene nobis persuasit meditatum eum fuiffe aliquando in Authoris hujus integrum opus scholia edere.

Annotationes in Laertium (quas in editione priore 1570. ad finem usque non perduxerat, & in secundâ 1594 omiserat) per. fe&tæ & recognitæ. Biog. Laert. 1594. pag. 8. 9.

Versus alii , qui Lucæ & Joannis necnon A&. Apostolic. rupa'nosa comple&untur, unà cum reliquis seorsum editi. Nov. Teft. Gr. ad calcem separahan post Prefat.

Annotationes in varios Nov. Teftam. locos, quæ in superiorị editione (1576) erant, atque aliæ, cum novâ Græc. N. T. concordant. editione. Ibid. Hæc quidem prodüit anno 1594. sed finè illis.

Appendix ad N. T. Gr. Lat. concordantias. Concord. 1594. ad Lect.

Proverbia quædam Erasmianis addenda. Adag. Erafm. 1558. H. S. ad le&t. lege priùs p. 240.

Volumen unum yarium & multiplex, complectens quæcunque apud omnes Lat. Ling. fcriptores antiquos, poetas, oratores, historicos, necnon etiam grammaticos de Græcis Latina facta reperiuntur ; eâdem methodo, quâ in Lexico Ciceroniano usus est. Lexic. Ciceron. 1557. ad Lector. p. 6.

Veteres Latina Linguæ interpretes : qui liber Ciceroni, Livii, Plinii, aliorúmque do&tifl. pariter & elegantiffimas interpretationes complectetur. Gloffar. 1573. ad Lector.

Liber de Latinitate prisca. De Latin. falsò fufpe&t. 1576. p. 367.
De vario Linguæ Latinæ abusu. Ibid. Epiftol. pag. 3.

De

[ocr errors]

De fermonis brevitate. Dion, Alex. 1577. Prolegom. ad Mel.be Solin. p. s. ubi lectorem ad eum librum (quasi prodiiffet) refert,

Liber, qui comple&tatur caftigationes in reliquos Ciceronis lie bros, quos tunc, dum variis typographicis occupationibus ope primebatur, non potuit colligere; quas enim in promptu habebat, præcipitare coactus est. Caftig. in Cicerox. 1557. pag. 98.

Schediasma de delectu in diversis apud Virgilium le&tionibus adhibendo, quod inchoatum reliquit : simúlque Virgilius Ελληνίζων, αρχαΐζων, ιδιάζων five νεωπείζων, διθυραμείζων, θα velówo & develwv, wegüzówlo vel rememórlu, regiju. αζόμλνΘ, πολυχήματος, ανεξηγητής : Locis, quos & Grecis vel a magnaáxtus imitatus est, vel aliquid agenda, locis : adhibitóque, qui nondum adhibitus est ; delecu, novâ quâdam poetæ noftri in furando folertià (quâ velut oculos præstringit) patefa&a ; cujus unum & alterum fpecimen ibidem addit. Virgil. 1583. epift. aa Th. Reding,

De toto interpretandi genere, Lexic, Ciceron. 1557. ad Lector.

pag. ult.

Annotationes in Tibullum, Propertium, Ovidium. Caftig. in Cicer. 1557. p. 14. 57. 109. Notæ in Catullum, Tibullum, Propertium. Index Biblioth. Barber.

Horatiana quædam, exercitationis gratiâ, in Græcum sermonem conversa; è quibus hunc affert versum ; Horat. Epod. 5. Post infepulta membra different lupi. "Agenda de san Tuis aukoss en we uéan. Æschyl. 1557 pag. 379.

lambi de virtutibus, & iis potiffimùm, quæ in principibus effe potiffimæ exiftimantur. Præfat. ante lib. de Ariftotel. Ethic. & Hiftor.

Appendix ad Proodop. Senec. ubi ipsâ fcripturâ veteri quàm fideliflimè poterit repræsentatâ ad venandam ex illius veftigiis veram omnes hortabitur. Schediasm. 1569. p. 315.

Liber de poeticis adminiculis & ornamentis : abi de veteri scribendi carminis methodo agetur. Epigr. Gr. select. 1570. Epiftol.

ad Othon. pag. 2,

Poetæ,

Poetæ, in quorum potissimùm epigrammatis obfervanda artificia viderentur ; quales Antipater uterque, Leonides, Lucillius, Lucianus, Nicarchus, Philippus, Macedonius. Antholog.1566.ad Leelor.

Henricus quidem in Poeticâ, cui à teneris fe fuiffe dedicum fcribit (lege fuprà p. 198.), multùm fe exercuit, varia compo" suit de variis rebus carminum genera ; Ideóque fatis idoneus esse potuit hujus Artis magifter, qui ad illam tyronibus facem præferret. Verùm, libi ipse licèt mirum in modum placuerit, nonnullis tamen & naris certè non obesæ judicibus inconcinnus & multus fuisse visus est. (lege supra p. 272.) Mercerius autem (De epigr. p. 236) multa ejus laudat Epigrammata. Tiomórtai ναρθηκοφόροι που οι δε π Βακχρι. Νeque quivis Cyclicus verfuum scriptor Poetæ nomen meretur. Multi, qui nesciunt, invitâ Minervâ audent versus fingere : Imò aliquando Bavius magis sibi plaudit quàm Maro. Multi in Poetices studio præcepta dare meliùs norunt , quàm iis uti; censorem agere , quàm Poetam. Julius Scaliger eandem in suis Poematibus, quàm in Poetice, non adeptus eft laudem ; neque Josephus ejus filius eandem in Latinis, quàm in Græcis versibus ; quem cum Grotio collatum huic postponit Vavassor. (De epigr. pag. 205.) Henrici Stephani judicium Julii Scaligeri judicio (lege suprà) præfert Renatus Rapinus, cui id contigit, quod pauciffimis, ut non folùm de Poeticâ præcipere, fed & in eâdem specimina edere optimè calluerit.

Libri de origine mendorum, in authoribus Græcis & Latinis, quos (1557) promiserat fe propemodum non finè magno studiorum commodo prolaturum. Caftigat. in Cicer. p. 98. 10. 113. Annot. in Sophoc. 1568. p. 25. Pseudocic. 1577. p. 20. 21. ubi habentur hæc: “Nec dubitabit, quisquis Canteri de ratione emen“dandi Græcos Authores fyntagma cum illo Henrici Stephani

tractatu contulerit, quin istud ad illius exemplum scriptum

sit. Quin etiam Franc. Robortellum in distribuendà in " claffes fuâ difputatione de arte five ratione corrigendi antiquorum

libros fuifle illo Henrici Stephani tractatu adjutum conftaret. Ex quibus ferè credideris eum tra&tatum aliquando in lucem prodiiffe.

De

De Philippo Macedonum rege in Græciam variis artibus olim graffato, & de Turcogræciæ rege in Germaniæ vicina loca gral Gante, ac in ipfam graffari conante. Henr. Steph. Orat. due. 1594. pag. 203.

De Republicâ Germaniæ: cui Typographicum prelam, doo bus foliis excusis, finem reliquis non potuit imponere ; quòd Typographus, qui ad nundinas Francfordienfes properabat, illis se retardatum iri viderit. ibid. p. 204.

Encomium artis equestris. Almeloveen. P. 93.

Le correcteur du mauvais langage François. Dialog. du Netz Lang. Franc. Ital. p. 114.

De l'ancien Langage François. Ibid.

Descriptio Hungariæ; unde affert sequentia carmina. De Lt Latin. 1595. p. 389.

1

Terra potens armis lætisque uberrima glebis,
Frumentis dotata bonis, fluviisque beata,
Ac dives pecoris, generosa vitis abundans,
Et superûm cultu foelix, fulvóque metallo;
Pannonia antiquis, à poft'ris Hungara fertur
Europæ ftabilis Turcâ indignante columna.

[merged small][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

Quis tandem, quum hæc recenseat, quæ tot & tanta in literarum incrementum moliebatur illis

, la quæ præstitit , haud minora ; non optaverit

, ut

b Henricus noster, domi potiùs quàm ubique, id eft, nusquam habitasset ; fese continuisset saæ provinciæ finibus ; totúmque illud, quod in rebus alienis 8 aulísque Principum perdidit, otium in officina Typographicâ consumpsiffer : Hic certè minori cum fumptu majori cum lucro & fibi & aliis vixilset. Si autem per bella Civilia suámve Religionem fteterit, quominus in patriâ moraretur; viro lite

ز

[ocr errors]

TATO

[ocr errors]

rato licuit in alio quovis solo pedem figere. Roberto patri adeo desultorium non erat ingenium; Hic enim, quum Parisiis diutius artem quietè exercere non posset, non tanquam erro fugitivus & incerti Laris, modò in hunc modò in illum transvolavit locum, fed Genevam abiit, ubi fede fuarum fortunarum fixâ rem fimul & gloriam reperit : multò igitur licèt pauciores, quàm filius, annos numeraverit, hic tamen plus viæ, ille plus vitæ habuisse cenfebitur,

Mors Henrici Stephani virorum cùm literatura artísque typographicæ peritiâ tùm summâ dignitate illustrium mortes habuit, quæ ipsi præirent & fuccederent : Obierunt inter illos : Franciscus Raphelengins anno fuæ 59° 1597. mense Julio ; 'Christophorus Plantinus 1598. 1. Jul ; eodem anno, o Abrahamus Ortelius & Nathan Chytræus ; inter hos, Georgius Elector Brandenburgensis Jan. 8. & Philippus II Rex Hispaniarum Septembri.

2

3 Henricus paucis ante obitum menfibus suum generum Tsaacum Casaubonum Monspelii visitavit, eíque suam operam ultro pollicitus est, quam circa notarum in Athenæum editionem poflet præstare.

Almeloven. p. 126. Calvis. Ex Casaubon Epift. 155.

« PreviousContinue »