Page images
PDF
EPUB

αυτόν τρόπον νομίζω πόλει τον άξιον εξεταστέον είναι και ιδιώτη: ουδε γαρ περί των αυτών η σκέψις, ιδία μεν γαρ έκαστος ημών σκοπεί, τίς αξιός έστιν εκάστου κηδεστής ή των τοιούτων τι γίγνεσθαι, ταύτα δε και νόμοις τισι και δόξαις διώρισται κοινή δ' η πόλις και ο δήμος, όστις αν αυτόν εύ ποιή και σώζη, τούτο δ' ου γένει και δόξη ίδοι τις άν, άλλ' έργω. όταν μέν ούν ευ πάσχειν δέη, τον βουλόμενον εύ ποιεϊν ημάς εάσομεν, επειδάν δε πάθωμεν, τότε την αξίαν του ποιήσαντος σκεψόμεθα και ουκ άρ' ορθώς βουλευσόμεθα.

'Αλλά νή Δί' ούτοι μόνοι τούτο πείσονται, και 58 περί τούτων μόνων ποιούμαι λόγον τοσούτον. πολλού γε και δέω. αλλά πάντας μεν ουδ' αν εγχειρήσαιμ' εξετάζειν, όσοι πεποιηκότες υμάς ευ διά τον νόμον, ει μη λυθήσεται, τα δοθέντ' αφαιρεθήσονται· εν δ' ή δύο δείξας έτι ψηφίσματ' απαλλάττομαι του περί τούτων λέγειν. τούτο 59 μεν τοίνυν Θασίους τους μετ' Έκφάντου πως ουκ αδικήσετε, εάν αφαιρήσθε την ατέλειαν, οι παραδόντες υμίν Θάσον και την Λακεδαιμονίων φρουράν μεθ' όπλων εκβαλόντες και Θρασύβουλον

εισαγαγόντες και παρασχόντες φίλην υμίν την 475 αυτών πατρίδ' αίτιοι του γενέσθαι σύμμαχον τον

περί Θράκην τόπον υμίν εγένοντο και τούτο δ' 60 'Αρχέβιον και Ηρακλείδην, ο Βυζάντιον παραδόντες Θρασυβούλω κυρίους υμάς εποίησαν του Ελλησπόντου, ώστε την δεκάτην αποδόσθαι και χρημάτων ευπορήσαντας Λακεδαιμονίους αναγ

κάσαι τοιαύτην, οίαν υμίν έδόκει, ποιήσασθαι την ειρήνην ; ων, ώ άνδρες Αθηναίοι, μετά ταύτ' εκπεσόντων εψηφίσασθ' άπερ οίμαι φεύγουσιν ευεργέταις δι' υμάς προσήκε, προξενίαν, ευεργεσίαν, ατέλειαν απάντων.

είτα τους δι' υμάς φεύγοντας και δικαίως τι παρ' υμών ευρομένους

εάσωμεν αφαιρεθήναι ταύτα, μηδέν έχοντες εγκα61 λέσαι και άλλαισχρόν αν είη. μάθοιτε δε τούτο

μάλιστ' άν, εκείνως εί λογίσαισθε προς υμάς αυτούς. εί τινες νυνι των εχόντων Πύδναν ή Ποτίδαιαν ή τι των άλλων χωρίων, & Φιλίππω μέν έστιν υπήκοα, υμίν δ' εχθρά, τον αυτόν τρόπον όνπερ ή Θάσος ην τότε και το Βυζάντιον Λακεδαιμονίοις μεν οικεία, υμίν δ' αλλότρια, παραδώσειν ταύτ' επαγγείλαιντο, αν αυτοίς τας

αυτάς δώτε δωρεάς άσπερ Έκφάντω τω Θασίω 62 και 'Αρχεβίω τω Βυζαντίω, καί τινες τούτων

αντιλέγοιεν αυτοίς ταύτα λέγοντες, ώς δεινόν εί τινες μόνοι των άλλων μετοίκων μη χορηγοίεν, πως ποτ' άν έχoιτε προς τους ταύτα λέγοντας και ή δήλον ότι φωνήν ουκ άν ανάσχoισθ' ως συκοφαντούντων ; ουκούν αισχρόν, ει μέλλοντες μεν ευ πάσχειν συκοφάντην άν τον ταύτα λέγονθ' ηγοίσθε, επί τω δ' αφελέσθαι τας των προτέρων

ευεργετών δωρεάς ταύτα λεγόντων ακούσεσθε. 63 φέρε δή κάκείν' εξετάσωμεν. οι προδόντες την 476

Πύδναν και τάλλα χωρία των Φιλίππω το ποτ' επαρθέντες ημάς ήδίκουν ; ή πάσι πρόδηλον τούθ', ότι ταϊς παρ' εκείνου δωρεαϊς, ας δια ταύτ' έσεσθαι σφίσιν ηγούντο και πότερον ούν μάλλον

έδει σε, ώ Λεπτίνη, τους εχθρούς, ει δύνασαι, πείσαι τους επί τοις προς ημάς αδικήμασι γιγνομένους εκείνων ευεργέτας μη τιμών, ή θείναι νόμον ημίν, δς των τοϊς ημετέροις ευεργέταις υπαρχουσών δωρεών αφαιρείται τι; εγώ μεν εκείν' οίμαι. αλλ' ίνα μη πόρρω του παρόντος γένωμαι, λαβέ τα ψηφίσμαθ& τους Θασίοις και Βυζαντίοις εγράφη. λέγε.

ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. Ήκούσατε μεν των ψηφισμάτων, ώ άνδρες 64 δικασταί, τούτων δ' ίσως ένιοι των ανδρών ουκέτο εισίν. αλλά τα έργα τα πραχθέντ' έστιν, επειδήπερ άπαξ επράχθη. προσήκει τοίνυν τας στήλας ταύτας κυρίας εάν τoν πάντα χρόνον, ίν' έως μεν άν τινες ζώσιν, μηδέν υφ' υμών αδικώνται, επειδάν δε τελευτήσωσιν, εκείναι του της πόλεως ήθους μνημείον ώσιν, και παραδείγμαθ' εστώσι τους βουλομένοις τι ποιείν υμάς αγαθόν, όσους εύ ποιήσαντας ή πόλις άντ' ευ πεποίηκεν. και μην μηδ' εκείν' υμάς, ώ άνδρες Αθηναίοι, 65 λανθανέτω, ότι των αισχίστων εστίν πάντας ανθρώπους ιδείν και ακούσαι τας μεν συμφοράς, αίς δι' υμάς έχρήσανθ' οι άνδρες ούτοι, πάντα τον χρόνον κυρίας αυτούς γεγενημένας, τας δε δωρεάς, ας αντί τούτων έλαβον παρ' υμών, και δή λελυμένας. πολύ γαρ μάλλον ήρμοττεν τα 66 δοθέντ' έώντας των ατυχημάτων αφαιρεϊν ή τούτων μενόντων τας δωρεάς αφαιρείσθαι. φέρε γάρ προς Διός, τίς έστιν όστις ευ ποιείν υμάς

[ocr errors][merged small]

βουλήσεται μέλλων, αν μεν αποτύχη, παραχρήμα δίκην δώσειν τους εχθρούς, αν δε κατορθώση, τας

χάριτας παρ' υμών απίστους έξειν ; 67

Πάνυ τοίνυν αχθοίμην άν, ώ άνδρες δικασταί, ει τούτο μόνον δόξαιμι δίκαιον κατηγορείν του νόμου, ότι πολλούς ξένους ευεργέτας αφαιρείται την ατέλειαν, των δε πολιτών μηδέν' άξιον δοκoίην έχειν δείξαι των ευρημένων ταύτην την τιμήν. και γάρ τάλλαγάθ' εύξαίμην αν έγωγε παρ' ημίν είναι πλείστα, και άνδρας αρίστους και

πλείστους ευεργέτας της πόλεως πολίτας είναι. 68 πρώτον μεν τοίνυν Κόνωνα σκοπεϊτ', ει άρ' άξιον

καταμεμψαμένους ή τον άνδρα ή τα πεπραγμένα άκυρόν τι ποιήσαι των εκείνω δοθέντων. ούτος γάρ, ως υμών τινων έστιν ακούσαι των κατά την αυτην ηλικίαν όντων, μετά την του δήμου κάθοδον την εκ Πειραιώς ασθενούς ημών της πόλεως ούσης και ναύν ουδεμίαν κεκτημένης, στρατηγών βασιλεί παρ' υμών ουδ' ήντινούν αφορμήν λαβών κατεναυμάχησε Λακεδαιμονίους, και πρότερον τοις άλλοις επιτάττοντας είθισεν ακούειν υμών, και τους αρμoστας εξήλασεν εκ των νήσων, και μετά ταύτα δούρ' ελθών ανέστησε τα τείχη, και

πρώτος πάλιν περί της ηγεμονίας εποίησε τη 69 πόλει τον λόγον προς Λακεδαιμονίους είναι. και

γάρ τοι μόνο των πάντων αυτώ τούτ' έν τη στήλη γέγραπται· επειδή Κόνωνφησίν ήλευθέρωσε τους Αθηναίων συμμάχους.” έστι δε τούτο το γράμμα, ώ άνδρες δικασταί, εκείνη μεν φιλοτιμία προς υμάς αυτούς, υμίν δε προς πάντας τους 478"Έλληνας: ότου γάρ άν τις παρ' ημών αγαθού

τοις άλλοις αίτιος γένηται, τούτου την δόξαν το της πόλεως όνομα καρπούται. διόπερ ου μόνον 70 αυτή την ατέλειαν έδωκαν οι τότε, αλλά και χαλκήν εικόνα ώσπερ Αρμοδίου και Αριστογείτονος έστησαν πρώτου ηγούντο γαρ ου μικρών τυραννίδα και τούτον την Λακεδαιμονίων αρχών καταλύσαντα πεπαυκέναι. ίν' ούν μάλλον οις λέγω προσέχετε, τα ψηφίσμαθ' υμίν αύτ' αναγνώσεται τα τότε ψηφισθέντα τω Κόνωνα. λέγε.

ΨΗΦΙΣΜΑΤΑ. Ού τοίνυν υφ' υμών μόνον ο Κόνων, ώ άνδρες 71 'Αθηναίοι, τότ' ετιμήθη πράξας & διεξήλθον εγώ, αλλά και υπάλλων πολλών, οι δικαίως ών ευηργέτηντο χάριν ώοντο δείν αποδιδόναι. ούκουν αισχρόν, ώ άνδρες Αθηναίοι, εί αι μεν παρά τοις άλλοις δωρεαι βέβαιοι μένουσιν αυτώ, της δε παρ' υμών μόνης τούτ' αφαιρεθήσεται. και 72 μήν ουδ' εκείνο καλόν, ζώντα μεν αυτόν ούτω τιμών, ώστε τοσούτων όσων ακηκόατάξιούν, επειδή δε τετελεύτηκεν, μηδεμίαν ποιησαμένους τούτων μνείαν αφελέσθαι τι τών δοθέντων τότε. πολλά μέν γάρ έστιν, ώ άνδρες Αθηναίοι, των υπ' εκείνου πραχθέντων άξι' επαίνου, δι' & πάντα προσήκει μη λύειν τας επί τούτοις δοθείσας δωρεάς, κάλλιστον δε πάντων και των τειχών ανάστασις. γνοίη δ' άν τις, ει παραθείη πώς 73 Θεμιστοκλής, και των καθ' εαυτόν απάντων ανδρών ένδοξότατος, ταυτό τούτ' εποίησεν. λέγεται

« PreviousContinue »