Page images
PDF
EPUB

καλώς ρηθή το λόγο, μάτην τους πονήσασιν είργασται, πώς ου δεινά πάσχουσιν ;

"Ινα τοίνυν ειδήτ', ώ άνδρες Αθηναίοι, ότι ως 88 αληθώς επί πάσι δικαίοις ποιούμεθα τους λόγους πάντας, ούς λέγομεν προς υμάς, και ουδέν έσθ' ο

τι του παρακρούσασθαι και φενακίσαι λέγεται 484 παρ' ημών είνεκα, αναγνώσεται τον νόμον υμίν,

δν παρεισφέρομεν γράψαντες αντί τούδε, όν ουκ
επιτήδειον είναι φαμεν. γνώσεσθε γαρ εκ τούτου
πρόνοιάν τιν' έχοντας ημάς, και όπως υμείς μηδέν
αισχρον ποιήσαι δόξετε, και όπως, εί τινά τις
καταμέμφεται των ευρημένων τας δωρεάς, αν
δίκαιον ή, κρίνας παρ' υμίν αφαιρήσεται, και
όπως, ούς ουδείς αν άντείπoι μη ού δεν έχειν,
έξουσι τα δοθέντα. και τούτων πάντων ουδέν 89
εστι καινόν ουδ' ημέτερον εύρημα, άλλ' ο παλαιός,
δν ούτος παρέβη, νόμος ούτω κελεύει νομοθετείν,
γράφεσθαι μέν, άν τις τινα των υπαρχόντων
νόμων μη καλώς έχειν ηγήται, παρεισφέρειν δ'
αυτόν άλλον, όν άν τιθή λύων εκείνον, υμάς δ'
ακούσαντας ελέσθαι τον κρείττω. ου γαρ ώετο 90
δείν ο Σόλων, και τούτον τον τρόπον προστάξας
νομοθετεϊν, τους μεν θεσμοθέτας τους επί τους
νόμους κληρουμένους δις δοκιμασθέντας άρχειν, έν
τε τη βουλή και παρ' υμίν εν τω δικαστηρίω,
τους δε νόμους αυτούς, καθ' ους και τούτοις
άρχειν και πάσι τοις άλλοις πολιτεύεσθαι προσή-
κει, επί καιρού τεθέντας, όπως έτυχον, μη δοκι-
μασθέντας κυρίους είναι. και γάρ τοι τότε μέν, 91
τέως τον τρόπον τούτον ένομοθέτουν, τοις μεν

υπάρχουσι νόμοις έχρώντο, καινούς δ' ουκ ετίθεσαν επειδή δε των πολιτευομένων τινές δυνηθέντες, ως εγώ πυνθάνομαι, κατεσκεύασαν αυτούς εξείναι νομοθετεϊν, όταν τις βούληται και δν αν τύχη τρόπον, τοσούτοι μεν οι εναντίοι σφίσιν αυτοίς εισι νόμοι, ώστε χειροτονείθ' υμείς τους διαλέξον.

τας τους εναντίους επί πάμπολύν ήδη χρόνον, 92 και το πράγμ' ουδέν μάλλον δύναται πέρας έχειν, 485

ψηφισμάτων δ' ουδ' οτιούν διαφέρουσιν οι νόμοι, αλλά νεώτεροι οι νόμοι, καθ' ους τα ψηφίσματα δεί γράφεσθαι, των ψηφισμάτων αυτών υμίν είσιν. ίν' ούν μη λόγον λέγω μόνον, αλλά και τον νόμον αυτόν όν φημι δείξω, λαβέ μοι τον νόμον καθ' όν ήσαν οι πρότερον νομοθέται. λέγε.

ΝΟΜΟΣ. 93 Συνίεθ' όν τρόπον, ώ άνδρες Αθηναίοι, ο Σόλων

τους νόμους, ως καλώς κελεύει τιθέναι, πρώτον μεν παρ' υμίν, εν τοις ομωμοκόσιν, παρ' οισπερ και τάλλα κυρούται, έπειτα λύοντα τους εναντίους, ίν' εις ή περί των όντων εκάστου νόμος και μη τους ιδιώτας αυτό τούτο ταράττη και ποιή των άπαντας ειδότων τους νόμους έλαττον έχειν,

αλλά πάσιν ή ταύτ' αναγνώναι και μαθείν απλά 94 και σαφή τα δίκαια. και προ τούτων γ' επέταξεν

έκθεϊναι πρόσθε των επωνύμων και τα γραμματεί παραδούναι, τούτον δ' εν ταις εκκλησίαις αναγιγνώσκειν, ίν' έκαστος υμών ακούσας πολλάκις και κατά σχολήν σκεψάμενος, αν ή και δίκαια και συμφέροντα, ταύτα νομοθετή. τούτων τοίνυν

τοσούτων όντων δικαίων το πλήθος ουτοσί μεν ουδ' οτιούν εποίησεν Λεπτίνης (ουδέ γάρ αν υμείς ποτ' επείσθητε, ως εγώ νομίζω, θέσθαι τον νόμον), ημείς δ', ώ άνδρες Αθηναίοι, πάντα, και παρεισφέρομεν πολλώ και κρείττω και δικαιότερον

του τούτου νόμον. γνώσεσθε δ' ακούοντες. 95 486 λαβε και λέγε πρώτον μεν και του τούτου νόμου γεγραμμεθα, είθ' ά φαμεν δείν αντί τούτων τεθ

λέγε.

ναι.

ΝΟΜΟΣ.

Ταύτα μέν έστιν & του τούτου νόμου διώκομεν ως ουκ επιτήδεια. τα δ' εξής λέγε, & τούτων είναι βελτίω φαμέν. προσέχετ', άνδρες δικασταί, τούτοις αναγιγνωσκομένους τον νούν. λέγε.

ΝΟΜΟΣ.

Επίσχες. τούτο μέν έστιν εν τοις ούσι νόμοις 96 κυρίοις υπάρχον καλόν, άνδρες Αθηναίοι, και σαφές, τας δωρεάς, όσας ο δήμος έδωκε, κυρίας είναι, δίκαιον, ώ γη και θεοί. χρήν τοίνυν Λεπτίνην μη πρότερον τιθέναι τον εαυτου νόμον, πριν τούτον έλυσε γραψάμενος. νύν δε μαρτυρίαν καθ' εαυτού καταλείπων ότι παρανομεί τουτονι τον νόμον, όμως ένομοθέτει, και ταύθ' ετέρου κελεύοντος νόμου και κατ' αυτό τούτ' ένοχον είναι τη γραφή, εάν εναντίος ή τοίς πρότερον κειμένοις νόμοις. λαβέ δ' αυτόν τον νόμον.

ΝΟΜΟΣ. 97 Ούκουν εναντίον, ώ άνδρες Αθηναίοι, το

κυρίας είναι τας δωρεάς, όσας ο δήμος έδωκεν, το μηδέν είναι ατελή τούτων, οίς ο δήμος έδωκεν; σαφώς γ' ούτωσί. αλλ' ουκ εν ω νύν όδ' άντεισφέρει νόμω, άλλ' ά τεδώκατε κύρια, και πρόφασις δικαία κατά των ή παρακρoυσαμένων ή μετά ταύτ' άδικούντων ή όλως αναξίων, δι' ήν δν αν υμίν δοκή κωλύσετέχειν την δωρεάν. λέγε τον νόμον.

• ΝΟΜΟΣ. 98 'Ακούετ', ώ άνδρες Αθηναίοι, και καταμαν- 487

θάνετε, ότι ενταύθ' ένι και τους αξίους έχειν τα δοθέντα, και τους μη τοιούτους κριθέντας, εάν αδίκως τι λάβωσιν, αφαιρεθήναι, και το λοιπόν εφ' υμίν είναι πάνθ' ώσπερ έστι δίκαιον, και δούναι και μή. ως μέν τοίνυν ουχί καλώς ούτος έχει και δικαίως ο νόμος, ούτ' έρείν οίομαι Λεπτίνην ούτ', εάν λέγη, δείξαι δυνήσεσθαι & δε προς τους θεσμοθέταις έλεγεν, ταύτ' ίσως λέγων παράγειν υμάς ζητήσει. έφη γάρ εξαπάτης είνεκα παραγεγράφθαι τούτον τον νόμον, εάν δ'

ον αυτός έθηκεν λυθη, τούτον ου τεθήσεσθαι. 99 εγώ δ', ότι μεν τη υμετέρα ψήφω του τούτου

νόμου λυθέντος τον παρεισενεχθέντα κύριον είναι σαφώς και παλαιός κελεύει νόμος, καθ' όν οι θεσμοθέται τούτον ημίν παρέγραψαν, εάσω, ίνα μη περί τούτου τις αντιλέγη μου: αλλ' επ' εκείν'

είμι. όταν ταύτα λέγη δήπου, ομολογεί μεν
είναι βελτίω και δικαιότερον τόνδε τον νόμον
ου τέθεικεν αυτός, υπέρ δε του πώς τεθήσεται
ποιείται τον λόγον. πρώτον μεν τοίνυν εισίν 100
αυτό κατά του παρεισφέροντος πολλοί τρόποι,
δι' ών, αν βούληται, θεϊναι τον νόμον αυτόν
αναγκάσει. έπειτεγγυώμεθ' ημείς, εγώ, Φορ-
μίων, άλλον εί τινα βούλεται, θήσειν τον νόμον.
έστι δε δήπου νόμος υμίν, εάν τις υποσχόμενός
τι τον δήμον ή βουλήν ή δικαστήριον εξαπατήση,
τα έσχατα πάσχειν. εγγυώμεθα, υπισχνούμεθα.
οι θεσμοθέται ταύτα γραφόντων, επί τούτοις το
πράγμα γιγνέσθω. μήθ' υμείς ποιήσητε μηδέν 101

ανάξιον υμών αυτών, μήτ', εί τις φαυλός έστι 488 των ευρημένων την δωρεάν, εχέτω, αλλ' ιδία

κατά τόνδε κριθήτω τον νόμον. ει δε ταύτα λόγους και φλυαρίας είναι φήσει, εκείνο γ' ου λόγος· αυτός θέτω, και μη λεγέτω τούθ', ώς θήσομεν ημείς. κάλλιον δε δήπου τον υφ' υμών κριθέντα καλώς έχειν νόμον εισφέρειν ή όν νύν αφ' αυτού τίθησιν.

'Εμοί δ', ώ άνδρες Αθηναίοι, δοκεϊ Λεπτίνης 102 (καί μοι μηδέν οργισθης· ουδέν γάρ φλαυρον έρω σε) ή ουκ άνεγνωκέναι τους Σόλωνος νόμους ή ου συνιέναι. εί γάρ ο μεν Σόλων έθηκε νόμον, εξείναι δούναι τα εαυτού ω άν τις βούληται, εάν μη παίδες ώσιν γνήσιοι, ουχ ίν' αποστερήση τους εγγυτάτω γένει της αγχιστείας, αλλ' ίν' εις το μέσον καταθείς την ωφέλειαν εφάμιλλον ποιήση το ποιείν αλλήλους ευ, συ δε τουναντίον 103

D

« PreviousContinue »