Page images
PDF
EPUB
[ocr errors]

Membr. Bodl. Oxon. 1820. Scholia Hermee 1. c. "Οτι έλκεται μεν άτε δη σώματι προσομιλούσα η ψυχή υπό του ακoλάστου των ίππων, αυτή δε ανθέλκει τον χείρονα των ίππων άμα το αμείνονι των ίππων εις τα νοητα είδη.] «Τimaei glossam cum Suidas descri

] Timæi beret, aliam quoque interpretationem, quæ Platonis loco mirifice

, convenit, adjecit, ή προς συνουσίαν ορμάν.” Cf. Timei glossarm: Ρυμβεϊν· ρομβείν, τούτο δε από της κινήσεως του ρόμβου. Ubi D. R." Hoc verbum neque ap. Plat. inveni, neque ap. ullam veterum Scriptt.” At refer ad Plat. Crat. s. 92., cum Schneidero in Lex. Cr.; et sic Ms. Clark., teste Gaisfordio Lectt. Plat. 35. Vide quæ notavi ad Etym. M. 1121. Sturz.

Pergit vero G. Burges. ad Æsch. Eum. 1. 1,:-" Aliud fortasse exemplum ακταινον μένος extat ap. Εtym. Μ.: 'Ακταίνω επί ίππων. Ακταίνειν, το μετεωρίζεσθαι, και επαίρεσθαι, και γαυριάν. Παρά το ήκται ακτος και δημα ακτώ, αφ' ού το κουφίζω παρα Αισχύλο, εξ ου ακταίνω, [lege αφ' ού ακταινώ, το κουφίζω παρα Αισχύλο, D. R. ad Τim. 1. c. • Εtym, annotat derivari ab άγω, ex quo primum fieri ακτός, deinde verbum ακτώ, significans κουφίζω ap. Esch., ex hoc autem ακταίνω.' HSt. Τhes. Sine corruptele suspicione citavit Stanl.] και ακταινον μένος, το ανάγον και δυνάμενον ανορθούν. Verum ipse fortiter nego hic stare posse ακταίνειν. Εtenim scripsit Tragicus,

ως μήτι σωκεϊν μ', αλλ' άπακταίνειν στάσιν. Unde bis corrigas et intelligas Hes.: 'Aλεκταίνει: ισχύει, γαυριά, μετεωρίζει.” [ Sic ipse male scripsit pro ακταίνει, D. R. ad Tirei Lex.; seu potius scriptum invenit.] " 'Aπακτένων και κινείσθαι μη δυνάμενος.[Απακταίνων correxerat Is. Voss., conjecerat Kuster. Apud Hes. est multo rarius comp. 'Ataxtai.

.

' νειν: 'Aπακταίνων και κινείσθαι μη δυνάμενος. D. R. 1. c.] que de nihilo est illud ουκέτ' ακταίνω in Ρhryn.” Hactenus G. Burges. Æschyli locus, quem Grammaticus” [ap. Bekk.

. . Anecd. Gr. 373.] “et Phryn. respiciunt,” [imo Phryn. verbis,

. . ] " , ,[, Αισχύλος, Ουκ έτ' ακταίνω, φησί βαρυτόνως, οίον ουκέτ' ορθούν δύναμαι έμαυτόν, plane respexit ad versum quendam deperdite Fabula,] « est in Εum. 36., ubi Scholio subjecto,” [Σωκεϊν κου

] φίζειν, σημαίνει δε και το γαυριάν και ατάκτως πηδάν. "Αλλως, σωκεϊν δια το γήρας :] 'Ακταίνειν preponendum est, non Σωκεϊν.” D. R. 1. C. Recte; nam v. Σωκεϊν, cum sit intransitivum, non potest significare το κουφίζειν. Scholion illud tacite sic, ad D. R. mentem, edidit Schutz. ad Esch. V. 4. p. 408.: Σωκεϊν· δια το γήρας. 'Ακταίνειν" κουφίζειν. Σημαίνει δε και το γαυριάν και ατάκτως πηδάν. In verbis ατάκτως πηδάν respicitur Ρlat. Iocus, quem D. R. supra citavit, atque adeo hinc firmatur lectio Platonica ακταινώση, quam idem vir doctus protulit. Ex hoc Scholio

[ocr errors]

6

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

. .

quoque disci potest, Etym. M. et G, cum Orione Thebano (ad calcem Etym. G. 618.) quibus ακταίνω est το κουφίζω, ad Æsch. Eum. 56. respexisse. Pauw. :-"Ut neque valeam, neque me erectam tenere possim gradiens ; τρέχω δε χερσίν aptissime sequitur; et animo et corpore perturbata erat vetula. Fów, σώκος, σωκεϊν, Corpore valenti esse. Vide HSt. Thes. v. Ewχέω, et Εust. 854. Adde Orionis Thebani Etym. 142.: Σώκος: επίθετον Ερμού, ήτοι ο ισχυρός. Σωκεϊν, αντί ισχύειν. *Η σάοικος, ή ο ωκέως σευόμενος, ή ορμών άγγελος γάρ.

Ad Esch. referenda est glossa Ηesychii haec : 'Ακταίνειν μετεωρίζειν. « Equidem arbitror locum a Phryn. citatum, Ουκ έτ' ακταίνω, alium esse atque illum Εum. 36., deinde ap. Εtym. Μ. 'Ακταινον μένος quoque Eschyli verba esse et inter ejus Fragmm. referenda." Schutz. ad Æsch. V. 5. p. 267. Recte omuino statuit Schutz. Sed mirum est viris doctis hodieque non suboluisse veram lectionem in Etym. M. sic corrigendo: 'Ακταινόμενον, το ανάγoν και δυνάμενον ανορθούν. Νam vulg. 1stud ακταινον μένος parum Graecum videtur. Cf. Εtym. G., a quo conjectura nostra satis firmatur: 'Ακταίνειν το μετεωρίζεσθαι και επαίρειν, παρά το έκται ακτός, το ρήμα εξ αυτού ακτώ, αφ' ού το κουφίζω παρ' Αισχύλο, αφ' ου ακταίνω, μετοχή ακταινόμενον το ανάγον και δυνάμενον ανορθούν. Corrige, αφ' ου ακταίνω, το κουφίζω πας .

' Αισχύλω, μετοχή ακταινόμενον. Orionis Theb. opusculum ad calcem Etym. G. 618.: 'Ακταίνειν περί το ακτη ακτος, και ρήμα ακτώ, αφ' ού το κουφίζω παρ' Αισχύλο. Lege παρά-, αφ' ου ακταίνω, το κουφίζω παρ' Αισχύλω.

[ocr errors]

« Sic lego,

χρυσού, διαρμών εξαμείβομαι, μόλις

ακταινόμενος. Illud ακτ. plane tuetur Esch.in loco simillimo; etenim in Εum. 36. Pythias, que jam e scena egressa est, iterum extemplo redit, Furiarum visu adeo perterrefacta, uti ipsa dicit,

ως μήτε σωκεϊν μήτε μ' ακταίνειν βάσιν: quem locum respexit Phryn.,” [imo alium, in deperdita Fabula inventum, respexit, ut supra notavi,] “ in Lexx. Bekk. 23. sive ap. Ruhnk. ad Τim. 20. Αισχύλος, Ουκέτ' ακταίνω, φησίοίον ουκέτ' ορθούν δύναμαι έμαυτόν. Αd similem fere locum referri debet gl. Ηes. 'Ακταίνουσα τρέμουσα και ασφαλώς κρατούσα, ubi tamen lege ατρεμούσα. Similiter ap. Εur. servus in scenam μόλις ακταινόμενος, pre timore redit.” G. Burges. ad Eur. Phaeth. Frr. Ms. in Class. Journ., 43, 166=Fr. Tr. Friedemanni et J. D. G. Seebode Misc. Cr. V. 1. P. 1. p. 22. Hesychii glossam sic correxit G. Wakef. ad marg. : «F. τρέχουσα

. . : ή σφαδάζουσα, σκιρτώσα.” Sed nihil mutandum est:-« In Mastris

.

Hom, exemplis Od. Ψ. 3. legitur, πόδες δ' υπερικταίνοντο. Αt
Ηes. aliam prodit lectionem : “Υποακταίνοντος έτρεμον. Quam
ipsam, non vulgatam, ob oculos habuit vetus Criticus, Lysanias
ap. Εtym. Μ. 739. Λυσανίας επί του τρέμειν φησί τετάχθαι.
[Vide G. Burges. ad Æsch. Eum. 1. c. et Nov. Thes. Gr. L.
1088-89.] « Ηes. 'Aκτάίνουσα τρέμουσα, και ασφαλώς κρατούσα.
D. R. ad Τim. 1. c. llud ασφαλώς κρατούσα firmat Hermanni
conjecturam, Pseud-Orpheo 4. 376. feliciter restituentis verbum
άκταίνειν:

όππότε γάρ μιν πάγχυ κάμης εν χείρεσι πάλλων,
εξαπίνης όρσει νεογιλού παιδός αυτήν,
Μαίης εν κόλπω κεκληγότος αμφί γάλακτι.
χρή δε σε τετληώτι νόη ακταινέμεν αιεί,
μή πως ήπεδανοϊο λυθείς υπό δείματος έξω
εκ χειρών ουδάσδε βαλων, χόλον αινών ορίνης

αθανάτων.
« Pro αινέμεν, quod aperte mendosum est, conj. κηδαινέμεν
Bernard. ad Thom. Μ. 177. Sed magis placeret μελεδαινέμεν
eodem sensu.” Tyrwh. « De corrupto αινέμεν equidem pro-
babilius esse existimo verbum, quo firmiter tenere, quam quo
curare, cavere, indicetur, positum esse. Præterea in tali loco

, , , non est mutatio facienda, nisi quæ literarum similitudine sese tueatur. Quare neque κηραινέμεν nec μελεδαινέμεν placet. Propius ad AINEMEN accedit ’AKTAINEMEN. Itaque hoc reposui. Ηes. 'Ακταίνειν μετεωρίζειν. 'Ακταίνουσα: τρέμουσα, και ασφαλώς κρατούσα. Εsch. Εum. 36. Ως μήτε σωκεϊν μήτε μ' ακταίνειν βάσιν.Hermann. .

Ceterum de vv. 'Ακταίνω et 'Aκτάζω, deque compp. fuse actum est in Novo Thes. Gr. L. 1086-90.

Thetfordia, Martii 12, A.D. 1824.

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small]

384

Litteræ quædam ineditæ ex autographis inter schedas

D'ORVILLIANAS, in Bibliotheca Bodleiana adservata descripta.

Viro celeberrimo amicissimoque J. Ph. D’Orville

S. D. P. Wesseling. Diodorus ante hos duodecim dies in meas ædes immigravit; hospitio exceptum comitesque schedas diligenter examinavi

, nec multum, quod Camussati esset, reperi : variantes, quæ dicuntur, bonæ sunt notæ, sed paucissimæ libris posterioribus adscriptæ. Gratiæ horum omnium caussa a me tibi debentur et habebuntur. De Wolfio, quod narras, gratissimum accidit: perge, quæso, Diodori apud eum causam agere, quam et ipse ubi paulo plus otii fuero nactus, illi commendabo. Montefalconium in opere egregio strenuum esse lætor, speroque et ibi me reperturum quod Bibliothecæ Diodori prodesse possit. Tu, si occasio ferat, exquire ex illo, ecquid ejus generis Mss. catalogi sint comprehensuri. Maffei Antiq. Galliarum exemplar a te dudum habui; itaque hoc, aut si prius malueris, commoda occasione ad te redibit. Politicum carmen de Constantini donatione legere non memini : forte non aliud atque illud erit, quod ex Bulengero, sed soluta oratione scriptum, Fabricius L. V. bibl. Gr. C. 3. [Vol. 6. p. 5.) inseruit. Novi in re literaria nihil hic geritur; neque enim nova tibi erit Græca historia numis ab Havercampo illustrata, quam fugientibus oculis nuper inspexi. Ferunt Ottonem Balduini opera recensaturum, [sic] et alium, cujus nomen haud succurrit, ex juris consultorum familia. Habebis intra decem aut xii, dies a me dissertationem in numos quosdam "Thesauri Morelliani, cui locum in Miscellaneis, si vacet, peto. Vale et me ama. Trajecti 24. ixber (1735.]

[
Clarissimo Amicissimoque Viro Jac. Phil. D’Orville

S.P.D. J. Alberti. Post continuas dilationes, quæ vel Jobi patientiam expugnassent, tandem prodiit Glossarium meum, quod pro amicitiæ tessera ad te mitto, ea lege, ut sicubi errorem detexeris, candide (ut inter bonos solet) me moneas, ne in Hesychii editionem forte propagetur. Versor nunc in lit. 4. pag. 240. citiori (ut spero) gradu stadium correpturus. · Pro transmissis novissimis Observationibus gratias ago maximas. Sed aliud est, quod te porro velim. Ableganda sunt quanto ocyus exemplaria ad Cil. Viros Wolfium et Fabricium. Fasciculum cụi credan, nescio, neque tibi gravis esse vellem, ut hanc curam susciperes, quum apud vos commoda dabitur occasio. Quæso itaque, ut quam primum me certiorem facias, quæ via tibi certissima videatur, quæve nunc forte occasio ad manus sit, ne ulterius morantem gelu opprimat. Sic optime de me mereberis, quem tuum esse Nosti. Vale. Harlemi pridie idus Jan, MDCCXxxv. Eruditissimo Amicissimoque Viro J. Ph. D'Orvillio

1 Cui titulus Glossariun Græcum in sacros novi Fæderis libros, ex Mss. primus edidit, notisque illustravit Joannes Alberti, Ecclesiastes Harlemensis

. accedunt ejusdem Miscellanea critica in Glossas Nomicas, Suidam, Hesychiunn ; et index auctorum ex Photii Lexico inedito. 8vo. Lug. Bat. 1735.

S. P. D. Ti. Hemsterhuis. Me nuper ab itinere Groningano reducem adventiciæ literæ tuæ exceperunt: iis apertis, quicquid ex procrastinatione molestiæ animo adhæserat, illico dissipatum est. Gratulor, Glossis meis in honoratiorem locum promotis. Eloqui non possum, quam mihi tuum fratrisque tui carmen, quo Petrum nostrum, suavissimum illud caput, condecorasses, placuerit

. De Luciano actum est : in vincula solutus, nunquam redibo: tempore non suo injuriam insignem inihi fecerunt Bibliopolæ; Gesnerum optem in hanc provinciam succedere; videtur enim mihi a literis Græcis non mediocriter instructus, et ad versionem conficiendam facultate singulari. Nescio quanto opere Anti-Pauwiana tua desiderem : tergum egregie laceratum nullam nobis misericordiam commovebit : vide tamen, ne cicatricem ducant vulnera in Miscellaneis postremis impressa. Quanquam viderit apapetely, pessime tamen rem egit : scribendum enim ws compare τους κήπους αμαρεύων, vertendumque quasi aquam per hortos lexu multiplici derivaret. En tibi meam disputationem de Lysiæ loco, et emendatione Meursiana: si punctum tuum ferat, non intercedo, quin Miscellaneis inseratur; sin minus, Pythagoræi xvánou scriptorem nunquam divinassem : ita mihi salivam movit nobilissimus Hudecoperus, ut te obtester, ne desinas illum meo quoque nomine, si quid valere potest, instigare ad ornanda Miscellanea: Jure fatalem annum erudito orbi conquereris : paratas habebam ad Juliani Cæsares adnotationes, quas rogatus ad Liebium mitterem : jamque manum admoveram epistolæ obsignandæ, quum de obitu ejus nuncius ad me perfertur. Quid tandem est illud scripti, quod titulum Chrestomathiæ Burmannianæ præfert? an pater horribilis libelli, sic enim audio, detec

« PreviousContinue »