Page images
PDF
EPUB

946

[ocr errors]

ταλάντoις τούτοις από των παρακαταθηκών των της 6 τραπέζης ένδεκα τάλαντα ενεργά ήν. μισθούμενος ούν

όδε την εργασίαν ταύτην τηνο της τραπέζης και τας παρακαταθήκας λαμβάνων, ορών ότι μήπω της πολιτείας αυτώ παρ' υμίν ούσης ουχ οιός τε έσοιτο εισπράττειν όσα Πασίων επί γη και συνοικίαις δεδανεικως ήν, είλετο μάλλον αυτόν τον Πασίωνα χρήστης έχειν τούτων των χρημάτων ή τους άλλους χρήστας, b ταύτην την Βekk. αυτήν Z cum Σr (coll. 8 13). αυτήν την Α'.

αυτώ Ζ. £500, and I may let him have kraua_(Büchsenschütz, Besitz £500 more belonging to the und Erwerb im Griechischen bank. On the large profits Alterthume, pp. 492, 3). thus made by bankers, see [Of course μήπω ούσης, si Boeckh, P.Ε. p. 127, ed. 2. Ρ.] nondum esset,' is very different

ενεργά.] • Out on interest from ούπω ούσης, “cum nondum ‘profitably invested' as opposed esset.” On the insecurity of to αργα “lying idle.' Οr. 27 87 lending money on houses or τα τενεργά αυτών και όσα ήν αργά, lands, except for citizens, see 8 10 ταύτα μεν ενεργά κατέλειπεν Boeckh, P. E. pp. 140 and 654 ...το δ' έργον αυτών πεντήκοντα (ed. 2), who observes on this μναι.

passage that "no resident alien παρακαταθήκη.] Plato defin. could safely lend money upon p. 415 δόμα μετά πίστεως. Claims houses or other landed property, for the repayment of such bank- a privilege which was confined ing deposits form the subject of to the citizens." P.] two of the forensic orations of επί γη...δεδανεικώς.] Cf. έγIsocrates, the Trapeziticus and γυον, or έγγειον, δανεισμα and the αμάρτυρος προς Ευθύνουν. Οr. 34 8 23 έγγειοι τόκοι. (Κ.

6. μήπω της πολιτείας κ.τ.λ.) F. Hermann, Privatalterthümer No one could lend money on $ 49, 9 and Büchsenschütz u. s. the security of land unless in

p. 490.) default of payment (Or. 35 συνοικίαις.] See n. on Οr. 53 12) he had the right to take 8 13 τίθημι την συνοικίαν εκκαίpossession of such land, and δεκα μνών. Houses built in this right of possession was blocks and let out to families confined to citizens to the ex- were commonly so called. [This clusion of μέτοικοι (or resident is οικείν μετ' άλλων opposed to aliens) like Phormio. A spe- μονόρρυθμοι δόμοι in Aesch. Suppl, cial exception is recorded in the 960. The συνοικίαι were chiefy case of the Byzantines, in Aris- let as lodgings for the denizens, tot. Oeconom. ΙΙ. 4 μετοίκων τι- μέτοικοι. (See C. R. Kennedy, νων επιδεδανεικότων επί κτήμασιν Dem. I. p. 252.) Boeckh, P. E. ουκ ούσης αυτούς έγκτήσεως, έψη- p. 140. P.] φίσαντο το τρίτον μέρος είσφέροντα ή τους άλλους χρήστες.] Than τον βουλόμενον κυρίως έχειν το the others, to whom Pasion had

οίς προειμένος ήν. και ούτω διά ταύτ'd εγράφη εις την

d μίσθωσιν προσοφείλων ο Πασίων ένδεκα τάλαντα,

ώσπερ και μεμαρτύρηται υμίν. 7 "Ον μεν τοίνυν τρόπον η μίσθωσις εγένετο, με

μαρτύρηται υμίν υπ' αυτού του επικαθημένου επιγενομένης δε άρρωστίας τω Πασίωνι μετά ταύτα, σκέψασθ' ά διέθετο. λαβέ της διαθήκης το αντίγραφον και την πρόκλησιν ταυτηνί° και τας μαρτυρίας

ταυτασί, παρ' οίς αι διαθήκαι κείνται. 8 ΔΙΑΘΗΚΗ. ΠΡΟΚΛΗΣΙΣ. ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ.

Επειδή τοίνυν ο ΙΙασίων έτετελευτήκει ταύτα διαd ταύτα 7.

• Βekk. ταύτην Ζcum Σr. 1 Βekk. αντίγραφον Ζcum ΣrA'. lent it, debtors to the bank.' alt. S 48, 2.) Perhaps the word xpņotas is άρρωστίας] Pasion's failing interpolated. P.]

health is touched upon in Or. οίς προειμένος ήν.] In the 52 8 13 αδυνάτως ήδη έχοντα και medial sense. Liddell and Scott μόγις εις άστυ αναβαίνοντα και τον δ. υ. προΐημι Β. iii. refer to this οφθαλμόν αυτόν προδιδόντα and passage for the sense 'to give in Οr. 49 8 42 έλεγεν αρρωστών away,' 'to give freely.' But it ότι οφείλοιτο αυτώ έκαστον. here means 'to lend' as in Plato μαρτυρίας...παρ' οίς.]= μ. τούDemod. 384. [It is a very com- των των μαρτύρων παρ' οίς, “thedemon term, and seems to involve positions of the persons to whose the notion of risk in letting go keeping the will has been enwithout full security.' P.] Cf. trusted.' (Cf. Or. 34 § 6). In Οr. 56 SS 2, 48, 50.

times when there were no proεγράφη ... προσοφείλων ένδεκα bate.courts, and wills were not ταλ.] Οr. 45 8 29 προσγέγραπ- officially kept, it is obvious that ται ένδεκα τάλαντα ο πατήρ (Pa- the greatest precautions had to sion) οφείλων εις τας παρακατα- be taken to prevent forgeries by θήκας τούτω, and s 34 εώ τάλλ' interested parties. In Or. 45 $ 19 όσαν περί των ένδεκα ταλ. έχoιμι one Cephisophon deposes that ειπείν, ώς ουκ ώφειλεν ο πατήρ, his father had left behind him αλλ' ούτος υφήρηται.

at his death, a document en7. του επικαθημένου.] The dorsed “Pasion's Will,' which manager, the clerk, of the bank. Apollodorus (ib. SS 5, 22) deElsewhere Phormio himself is nounces as a forgery (ουδεπώποτε described by Apoll. Ας τον επι- γενομένη...κατεσκευασμένη). The καθήμενον επί της τραπέζης (Or. alleged terms are given ib. & 28, 49 8 17) and καθήμενον και διοι- quoted in part in υπόθεσις 1. 6η. κούντα επί τη τραπέζη (Or. 45 πρόκλησις] To establish Pa8 33). (Κ. F. Hermann, Privat- sion's will, Stephanus and two

θέμενος, Φορμίων ουτοσί την μεν γυναίκα λαμβάνει κατά την διαθήκην, τον δε παίδα επετρόπευεν. αρπάζοντος δε τούτου και πολλά από κοινών όντων των χρημάτων αναλίσκειν οίομένου δεϊν, λογιζόμενοι προς εαυτούς οι επίτροποι ότι, ει δεήσει κατά τις διαθήκας, όσαν ούτος εκ κοινών των χρημάτων αναλώση, τούτους και εξελόντας αντιμοιρείες τα λοιπά νέμειν, ουδ' οτιούν

8 τούτους Ζ cum Σ. τούτοις Βekk.
88 αντιμοιρεί (sic) FΣΦ. τας αντιμοιρίας Βekk.

8

others deposed that they were present when Phormio challenged Apollodorus to open the will, and that the latter refused. In Or. 45 Apollodorus sues Stephanus for having given false evidence in the present case and discusses this challenge in SS 8 -19, denying that any such challenge ever took place or that his father left such a will.

8. Πασίων έτετελευτήκει.] Οr. 46 8 13 ετελεύτησεν επί Δυσνικήτου άρχοντος (B.C. 370).

την γυναίκα λαμβάνει κ.τ.λ.] Similarly the father of Dem. left Aphobus guardian of his children, and gave him his widow with a marriage-portion and the use of his house and furniture (Or. 27 $ 5). The object of such legacies was to secure a faithful performance of the guardian's trust by connecting him more closely with the family of his ward (cf. 58 8 31). Diogenes Laertius, 1. 59, quotes a law, perhaps wrongly ascribed to Solon, τον επίτροπον τη ορφανών μητρι μή συνοικεϊν. (Κ. F. Hermann, Privatalt. $ 57,16).

τον παιδα.] i. e. Pasicles, who was a minor for 8 years (B.C. 370 -362), as appears by comparing $ 10 with § 37. He was probably 8 or 10 years old when his father died; his elder bro

ther was 24 (inf. 8 22).

τούτου.] The claimant Apollodorus, whom the orator purposely represents as thriftless and unscrupulous at the very first.

λογιζόμενοι.] “The guardians, calculating among themselves, that if, by the terms of the will, it proved necessary to subtract from the common fund all that the plaintiff should have spent, and then divide the remainder equally, there would be no surplus whatever, decided in behalf of their ward on an immediate division of the property.' [Or, that they (the brothers) should share the property. P.]

κοινών των χρημάτων.] κοινών, predicative and emphatic.-τούτους, 80. τους επιτρόπους.

αντιμοιρεί.] •Share for share,' cf. 8 32 τα μητρώα πρός μέρος ήξίους νέμεσθαι. The adverb does not appear to occur elsewhere, and its form is suspiciously like the late Greek words ανωνυμεί, αυτολεξεί, αυτοψεί, παμπληθεί, πανεθνεί. In earlier Greek almost the only instances found are αυτοβοεί (Τhuc.) and πανδημεί (Τhuc. Andoc. Lys. Isocr.).

[A more probable reading would be τούτοις εξελόντας αντιμοιρίας, taking out (and laying

έσται περιών, νείμασθαι τα όντα υπέρ του παιδός 947 9 έγνωσαν. και νέμονται την άλλην ουσίαν πλην ών

έμεμίσθωτο ουτοσί τούτων δε της προσόδου την ημίσειαν τούτω απεδίδoσαν. άχρι μεν ούν τούτου του χρόνου πως ένεστεγκαλείν αυτώ μισθώσεως ; ου γάρ νύν, αλλά τότ' ευθύς έδει χαλεπαίνοντα φαίνεσθαι. και

μήν ουδε τας επιγενομένας» μισθώσεις ως ουκ απείτο ληφεν έστ' ειπείν αυτώ. ου γαρ άν ποτε, επειδή δοκι

år

} μασθέντος Πασικλέους απηλλάττετο της μισθώσεως όδε, αφήκατ' αν αυτόν απάντων των εγκλημάτων, αλλά τότ' άν παραχρήμα άπητείτε, εί τι προσώφειλεν υμίν. ως τοίνυν ταύτ' αληθή λέγω, και ενείματο ουτος προς τον αδελφόν παίδ' όντα, και αφήκαν της μισθώσεως και των άλλων απάντων εγκλημάτων, λαβε ταυτην την μαρτυρίαν.

Η επιγιγνομένας Ζcum FΣΦ. επιγεν. Βekk. aside for the minor) equal sums ly at 18, but in the case of to those taken on each occasion orphans it might be accelerated out of the general property by a year or two. (A. Schaefer, Apollodorus.' The syntax årti- Dem. ι. 8. Zeit, ΙΙΙ. 2. 19-38 μοιρεί νέμειν seems unnatural, to Der Eintritt der Mündigkeit say nothing of the form of the nach Attischen Rechte.) adverb; and εξελόντας seems to αφήκαν της μισθώσεως κ.τ.λ.] require a definite accusative. P.] Οr. 45 8 5 μάρτυρας ως αφήκα αυτόν

9. άπεδίδoσαν.] The guardi- των εγκλημάτων παρέσχετο ψευ-, ans paid Apollodorus the share δείς, και μισθώσεώς τινος εσκευωdue to him, viz, half the rent of ρημένης και διαθήκης ουδεπώποτε the bank and shield manufac- γενομένης. tory.

[The forms αφήκατε And αφήάχρι μεν ουν κ.τ.λ.] “Down καν and παρέδωκαν 8 14 are rather to this date, then, there is not unusual. The Attics prefer in the slightest claim against Phor- the plural the inflexion of the mio in respect of the lease.' second aorist, αφείμεν, αφείτε, For the rather rare construction αφεΐσαν. Cf. SS 11, 14, and of łykaleiv c. gen. cf. Or. 54, § 2 see Veitch's Greek Verbs.- The and Ρlut. Αrist. 10,9της βραδυτή- two brothers Apollodorus and τος αυτούς ένεκαλεί. In 8 12 we Pasicles are directly addressed have εγκαλούντ' αφορμήν. in αφήκατε, not the jury, as is

10. δοκιμασθέντος.] The δο- shewn by άπητείτε following. – κιμασία (see Dict. Αntig.) took For this sense of προσοφείλειν place on 'coming of age,' usual- cf. Ar. Ran, 1134. P.]

[ocr errors][merged small]

ΜΑΡΤΥΡΙΑ. Ευθύς τοίνυν, ώ άνδρες Αθηναίοι, ας αφεΐσαν τουτονι της μισθώσεως, νέμονται την τράπεζαν και το ασπιδοπηγείον, και λαβών αίρεσιν 'Απολλόδωρος αιρείται το ασπιδοπηγείον αντί της τραπέζης. καίτοι εί ην ιδία τις αφορμή τούτω προς τη τραπέζη, τι δή ποτ' αν είλετο τούτο μάλλον ή εκείνην και ούτε γαρ η πρόσοδος ήν πλείων, αλλ' ελάττων (το μεν γάρ τάλαντον, ή δ' εκατόν μνάς έφερεν), ούτε το κτήμα ήδιον, ει προσην χρήματα τη τραπέζη ίδια. αλλ' ου προσήν. διόπερ σωφρονών είλετο το ασπιδοπηγείον ουτοσί: το μέν γάρ κτημακίνδυνόν έστιν, ή δ' 948 εργασία προσόδους έχουσα επικινδύνους από χρημάτων αλλοτρίων. Πολλά δ' άν τις έχoι λέγειν και επιδεικνύναι 1 ούτος Ζ cum Σ.

om. rAl. 11. αίρεσιν.] The choice lay safe. P.] with him by virtue of being the το μεν γαρ-αλλοτρίων.] “For elder brother.

the manufactory is a property καίτοι κ.τ.λ.] Phormio argues free from risk, whereas the bank that if the plaintiff had had any is a business yielding a hazardprivate capital of his own in ous (speculative, precarious) rethe bank, he would have chosen

from other people's the banking-business in prefer- money. The bank was not a κτήence to the manufactory. He μα, but only an εργασία, not a sedid not, and therefore he con- cure property, but a precarious tends there was no such fund.- trading with other people's ιδία αφορμή is private banking- money. For χρημάτων αλλοτρίων stock, as opposed to deposits, cf. Teles ap. Stobae. 97, 31. και παρακαταθήκαι (cf. 8 11). -τά- πως σπανίζουσιν (οι πλούσιοι) τούλαντον = 60 minae.

των α έχουσι; πώς δε οι τραπεζίται, ήδιον.] The labour and trouble

φησίν ο Βίων, χρημάτων έχοντες and other disagreeable incidents αυτά; ου γάρ αυτών όντα έχουσιν. of manufacturing shields made SS 12-17.

The plaintiff's such a property less desirable claim to a sum of banking-stock initself than a banking business. alleged to have been held by the But the bank business was spe- defendant may be proved groundculative, and involved the risk less by many arguments: (1) of losing the deposits, and there- Plaintiff's father is entered in fore the manufactory, with all the lease, not as creditor on acits drawbacks, was preferred by count of banking-stock assigned Apollodorus, as being at least to defendant, but actually as

venue

« PreviousContinue »