Page images
PDF
EPUB

ημίν συνέβη, εξ ών δ', ακούσεσθε. έπινον εκάστοτε ουτοι την ημέραν, επειδή τάχιστα αριστήσαιεν, όλην, και τούθ' έως περ ήμεν επί τη φρουρά, διετέλουν ποι

ούντες. ημείς δ' ώσπερ ενθάδ' ειώθαμεν, ούτω διή4 γομεν και έξω. ήν ούν δειπνοποιείσθαι τοις άλλοις

ώραν συμβαίνοι, ταύτην άν ήδη επαρώνουν ούτοι, τα μεν πολλά εις τους παίδας ημών τους ακολούθους, τελευτώντες δε και εις ημάς αυτούς φήσαντες γαρ καπνίζειν αυτούς οψοποιουμένους τους παίδας ή κακώς λέγειν και τι τύχοιεν, έτυπτoν και τας αμίδας κατεσκεκαι αυτούς Ζ.

b Bekker.

αμίδας Ζ. and Or. 37 8 15, ώ φίλος ήν... 8 5 . παροινουμένους. [πάρτούτω προσκεκρoυκότα.

οινος and παροινείν mean, not αριστήσαιεν...δειπνοποιείσθαι.] 'to be intoxicated, but “to be On άριστον And δείπνον, see abusive over one's cups.' P.] Becker's Charicles p. 313, ed. 3. φήσαντες-έτυπτον.] i.e. φή-The optative αριστήσαιεν de- σαντες τους παίδας οψοποιουμένους notes frequent and repeated καπνίζειν αυτούς, ή κακώς λέγειν, action, which is also clearly και τι τύχοιεν λέγοντες, έτυπτον. brought out by εκάστοτε and They made out that our serδιετέλουν ποιoύντες.

vants, while cooking, annoyed 4. ώραν.] Not to be trans- them with smoke, or lated 'hour' but "time,' as constantly insolent to them. ώρα in the former sense is Our servants could not open found in late Greek only, and their mouths without being was probably first so used by charged with sauciness. [PerHipparchus the Alexandrine haps ή ότι τύχοιεν, sc. φήσαντες, astronomer in the second cen. 'or any other such pretence.' tury B.C. In phrases like čovov

P.]. ώραν ουδένος κοινήν θεών (Εumen. ÉTUTTOV.] See Excursus (A) at 109) and την τεταγμένην ώραν the end of the present speech. (Bacch. 724) the rendering τας αμίδας κ.τ.λ.] “They emphour' should be avoided as tied the chamber-pots on them.' open to misconstruction.

K. (Bekker's Leipsig ed. has ταύτην...επαρώνουν... εις τους κατεσκεδάννυσαν.) Ηermogenes, παϊδας.] Liddell and Scott in- who selects the present narraadvertently quote this passage tive as an instance of απλή as an instance of παροινείν being διήγησις, draws attention to the used transitively like υβρίζειν, orator's plain-speaking in the whereas ταύτην is obviously the clauses before us, and quotes accusative of time (sc. την ώραν) them from memory with this and the object of παροινείν is comment: ου γάρ είχε μάλλον expressed by εις τους παίδας. δεινώσαι τώ λόγω και τα πράγματα For the corresponding passive λέγων αυτά ο ρήτωρ ψιλά, α to this intransitive active, see έπραττον εκείνοι' γυμνά γάρ τοι

were

δάννυον και προσεούρουν και ασελγείας και ύβρεως ουδ' οτιούν απέλειπον. ορώντες δ' ημείς ταύτα και λυπούμενοι το μεν πρώτον απεπεμψάμεθα, ως δ' έχλεύαζον ημάς και ουκ επαύοντο, το στρατηγώ το

πράγμα είπομεν κοινή πάντες οι σύσσιτοι προσελθόν5 τες, ουκ εγώ των άλλων έξω. λοιδορηθέντος δ' αυτούς

εκείνου και κακίσαντος αυτούς ου μόνον περί ών εις ημάς ήσέλγαινον, αλλά και περί ών όλως εποίουν εν το στρατοπέδω, τοσούτου εδέησαν παύσασθαι ή αισχυνθήναι ώστ', επειδή θάττον συνεσκότασεν, ευθύς ως ημάς εισεπήδησαν ταύτη τη εσπέρα, και το μέν 1258 πρώτον κακώς έλεγον, τελευτωντες δε και πληγάς ενέτειναν εμοί, και τοσαύτην κραυγήν και θόρυβον περί την σκηνήν εποίησαν ώστε και τον στρατηγόν και τους ταξιάρχους ελθείν και των άλλων στρατιωτών τινάς, οίπερ έκώλυσαν μηδέν ημάς ανήκεστον παθείν μηδ' αυτούς ποιήσαι παροινουμένους υπό τουτωνία. e Bekker.

απέλιπον Ζ cum FΣΦΥ. d τούτων Ζ. λεγόμενα πλείονα ισχύν έλαβεν ή severely, not only for their bruεί τις αυτά έκόσμει λόγοις. (Spen- tal treatment of ourselves, but gel, Rhet. Gr. ΙΙ. 199.)

also for their general behaviour απεπεμψάμεθα.] Not we in the camp.' For λοιδορηθείς drove them away,' but (as is used in the sense of the aorist implied by the use of the mid- middle, cf. διαλεχθείς in 8 7.dle voice) we took no notice,' On κακίσαντος, cf. note on Οr. 34 literally, we put the matter (ταύτα) aside from ourselves, επειδή θάττον συνεσκότασεν.) dismissed it from our thoughts.' As soon as ever it grew dark, [Cf. Εur. Ηec. 72, αποπέμπομαι ‘no sooner was it dusk than...' έννυχον όψιν. In the present For επειδή θάττον (which is less passage it is a remarkable common than επειδή τάχιστα, use. P.]

8 3), cf. Dem. Οr. 37 8 41 πάντες οι σύσσιτοι.] not I επειδή θάττον ανείλετο, Plato alone, but all the messmates in Protag. 425 C, επειδαν θάττον a body.' K. Cf. Lysias Or. 13 $ 79 συνιή τις, Χen. Cyrop. III. 3--20 (referred to by Westermann) ήν θάττον. ούτε συσσιτήσας τούτω ουδείς ποιήσαι] sc. μηδεν ανήκεστον. φανήσεται ούτε σύσκηνος γενό- The plaintiff candidly admits μενος.

that the arrival of the authori. 5. λοιδορηθέντος κ.τ.λ.] “Ho ties prevented himself and his censured and rebuked them friends doing violence to Conon's

8 2.

του δε πράγματος εις τούτο προελθόντος, ως δεύρ' επανήλθομεν, ήν ημίν, οίον είκός, εκ τούτων οργή και έχθρα προς αλλήλους. ου μην έγωγε ώμην δείν ούτε δίκην λαχείν αυτοίς ούτε λόγον ποιείσθαι των συμβάντων ουδένα, αλλ' εκείνο απλώς εγνώκειν τό λοιπόν ευλαβείσθαι και φυλάττεσθαι μη πλησιάζειν τοις τοιούτοις, πρώτον μεν ουν τούτων ων είρηκα βούλομαι τας μαρτυρίας παρασχόμενος, μετά ταύτα οία υπ' αυτού τούτου πέπονθα επιδείξαι, ίνα είδητε ότι ο προσήκε τους το πρώτον αμαρτηθείσιν επιτιμάν, ούτος αυτός πρότερος πολλώ δεινότερο είργασται.

ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ. 7 "Ων μεν τοίνυν ουδένα ώμην δείν λόγον ποιείσθαι,

° μα τους θεούς, ου μην έγωγε Ζ cum libris Demosthenis ; ου μην έγωγε με τους θεούς Bekker cum Dionysio. sons in self-defence, provoked que vocalium concursus evitetur. and exasperated as they were by the brutal assaults of their τοίς...αμαρτηθείσιν.] Neuter, opponents.

Sc. υπό των υιέων των Κόνωνος. παροινουμένους.] The active πρότερος.] as a ringleader in construction is παροινείν είς τινα, acts of aggression. cf. § 4 and see note on Isocr. Here follows the narrative αd Dem. 8 30, πιστευθέντες. proper. .

6. τοις τοιούτοις.] Not men $S7—9. Not long after our reof like character to the sons of turn from the camp, I was taking Conon,' but rather the sons of my usual evening walk in the Conon themselves, who had market place with a friend of shewn themselves to be of such mine, when a son of the defenda character as I have described.' ant, Ctesias by name, who was

μετά ταύτα οια-προσήκε.] intoxicated at the time, caught These few words as printed in sight of us, and after raising a Dindorf's ed. include no less yell and muttering something than seven instances of hiatus, indistinctly to himself

, went off five of which can however be to a part of the town where a readily removed by elision. large party, including his father, Benseler, who has exhaustively had met for a carouse; summoned treated this subject in his them to his standard, and made volume de hiatu in oratoribus them march with him down to the Graecis, says of the speeches of market place. On closing with Dem. against Conon and Calli. us, one of them fell upon my cles : orator solet verba ita con- friend and pinned him, while iungere et collocare, ut plerum- Conon and his son and another

p. 152.

were

ταύτ' έστιν. χρόνω δ' ύστερον ού πολλώ περιπατούντος, ώσπερ είώθειν, εσπέρας εν αγορά μου μετά Φανοστράτου του Κηφισιέως, των ηλικιωτών τινός, παρέρχεται Κτησίας ο υιός ο τούτου, μεθύων, κατά το Λεωκόριον, εγγύς των Πυθοδώρου. κατιδών δ' ημάς και κραυγάσας, και διαλεχθείς τι προς αυτόν ούτως ώς attacked myself, stripped me of who, at the command of an my cloak, dashed me into the oracle, sacrificed themselves for mud, jumped upon me, and their country. (Dem.) Or. 60 otherwise grossly maltreated me. (Epitaph.) 8 29 (αι Λεώ κόραι) The language I heard them use, εαυτας έδοσαν σφάγιον τοίς as I lay helpless on the ground, πολίταις υπέρ της χώρας. Cicero was simply awful, and would de nat. deor. III. $ 50. Harhardly bear repeating ; Conon pocration states that it was év himself meanwhile set up a crow- μέσω τω Κεραμεικό, i. e. in the ing like a victorious game-cock. midst of the inner Cerameicus,

en they had left me, some the N. W. district of lens, , people, who happened to come lying within the walls, as opup, carried me home, and after- posed to the outer Cerameicus, wards took me to a public bath, the κάλλιστον προάστειον where where they washed me all over,

the Athenian warriors and brought the surgeons to see buried. (Τhuc. ΙΙ. 34, Arist.

Αυes 395.) I will now call evidence, to It was close to the Leocorium attest to these facts.

that Hipparchus was slain by 7. εσπέρας.] Cf. νυκτός in $ 28, Harmodius and Aristogeiton. and see Farrar's Gk. Syntax (Τhuc. VI. 57.) [κατα is oppo§ 46 n. and Abbott's Shaksp. site to,' as Aesch. Theb. 528, Gr. 8 176.

τύμβον κατ' αυτόν διογενούς εν αγορά.] anarthroug, like 'Αμφίονος, and so frequently άστυ and πόλις (when used of in Thucyd. in the sense of 'ot Athens); below we have εις την a coast, or river.' P. αγοράν. Similarly εις βαλανείονin των Πυθοδώρου.] The premi8 9, followed by είς το βαλανείον ses of Pythodorus,' either un. in S 10.

derstanding oικιών, or more proThe Agora lay below the bably δωμάτων, like the expresnorthern side of the Acropolis. sion which occurs twice in Or.

του Κηφισιέως.] The deme 43 (Macart.) 8 62 (νόμος) εις τα Knploia belonged to the tribe του αποθανόντος εισιέναι. Τheocr. Erechtheis, and lay N. E. of ΙΙ. 76. μέσαν κατ' αμαξιτόν, α τα Athens at the foot of Pentelicus. Λύκωνος. [Ar. Vesp. 1440, ούτω Cephissia was the demus of δε και συ παρατρεχ' ες τα the comic poet—the Attic Πιττάλου. Ρ.] Terence-Menander.' Words

διαλεχθείς.] Cf. S5 λοιδορηθείς. worth, Athens and Attica. –ως αν μεθύων, sc. διαλεχθείη.

Λεωκόριον.] The monument See on Οr. 34 8 32.-μαθείν, of the daughters of Leos, 80. ημάς. (Praxithea, Theope, Eubule,)

me.

αν μεθύων, ώστε μη μαθείν και τι λέγοι, παρήλθε προς Μελίτην άνω: έπινον γαρ ενταύθα (ταύτα γαρ ύστερον επυθόμεθα) παρά Παμφίλω το κναφεϊ Κόνων 1259 ουτοσί, Θεότιμός τις, 'Αρχεβιάδης, Σπίνθαρος ο Ευ

βούλου, Θεογένης ο 'Ανδρομένους, πολλοί τινες, ούς 8 εξαναστήσας και Κτησίας επορεύετο εις την αγοράν. και

ημίν συμβαίνει αναστρέφουσιν από του Φερρεφαττίου και περιπατούσι πάλιν κατ' αυτό πως το Λεωκόριον είναι, και τούτοις περιτυγχάνομεν. ώς δ' ανεμίχθημεν, εις μέν αυτών, αγνώς τις, Φανοστράτω προσπί

1 + τη Ζ. προς Μελίτην άνω.] A hilly grandfather. Cf. note on Or. district within the walls, com. 39 § 27. (A. Schäfer's Dem. prising part of the western half . 8. Zeit, 1. 190 n.) of Athens. It was so called

εξαναστήσας.] The word is from Melite, wife of Hercules sometimes used as a military (Leake's Athens I. 441, 485). term of starting soldiers from

έπινον κ.τ.λ.] Either Pam- ambush, as in Thuc. 111. 108. 3 i philus the fuller' or 'wool. εξανάσταντες, and Χen. Hell. IV. stapler' had invited Conon and 8. 37. The orator makes his his set to a friendly symposium, client, a young soldier, characor, which is more probable, his teristically describe the scuffle shop was their place of lounge. in the language of military life. Lysias 24 8 20 έκαστος υμών Similarly, a few lines below, είθισται προσφοιτάν ο μεν προς ανεμίχθημεν when we closedwith μυροπωλείον, ο δε προς κουρείον one another.' ο δε προς σκυτοτομείον, ο δ' όποι 8. συμβαίνει...και περιτυγχάνοαν τύχη και πλείστοι μεν ως τους μεν.] A simple and somewhat εγγυτάτω της αγοράς κατεσκευ- archaic form of phrase instead ασμένους, ελάχιστοι δε ώς τους of ότε περιτυγχάνομεν. Τhuc. πλείστον απέχοντας αυτής. (See Ι. 50, ήδη ην οψε και οι Κορίνθιοι Becker's Charicles p. 279.)- εξαπίνης πρύμναν εκρούοντο, Soph. 'Αρχεβιάδης. See note on $ 34. Phil. 354 (Kühner 8 518 8).

Σπίνθαρος ο Ευβούλου.] This Φερρεφαττίου.] The site of Eubulus was probably the the temple of Persephone is un. orator and statesman, one of certain; it is supposed to have Demosthenes' most formidable been south of the Leocorium, opponents. This supposition and close to the statue of is strongly confirmed by the Triptolemus, but we have no fact that the orator in question data worth mentioning besides is known as Εύβουλος Σπινθάρου the vague indications of the Προβαλίσιος. The person men- present passage (Leake's Athens tioned in the text would, ac- 1.488, and Wordsworth's Athens cording to the common custom, and Attica, p. 150). be called Spintharus, after his είς μεν-εκείνον.] “One of

« PreviousContinue »