Page images
PDF
EPUB

19 τινών φόνους γίγνεσθαι. το φαυλότατον, oίμαι, το

της λοιδορίας, προ του τελευταίου και δεινοτάτου προεώραται, του μη φόνον γίγνεσθαι μηδε κατά μικρών υπάγεσθαι εκ μεν λοιδορίας εις πληγάς, εκ δε πληγών 1263 εις τραύματα, εκ δε τραυμάτων εις θάνατον, αλλ' εν τους νόμους είναι τούτων εκάστου την δίκην, μη τη του

προστυχόντος οργή μηδε βουλήσει ταύτα κρίνεσθαι. 20 είτ' εν μέν τοις νόμοις ούτως αν δ' είπη Κόνων « ιθύ

φαλλοί τινές εσμεν ημείς συνειλεγμένοι, και έρώντες « ους αν ημίν δόξη παίομεν και άγχομεν,είτα γελάσαντες υμείς αφήσετε ; ουκ οίμαι γε. ου γαρ αν

4 οίομαι Ζ. is a very brief defence in a case abusive language, has been of malicious wounding,’ περί provided for by the laws, for the τραύματος εκ προνοίας. The de- avoidance of (προ) &ο.'-προεώfendant endeavours to prove the ραται, which may have either a absence of πρόνοια (or malice middle or a passive sense, has prepense'), and implores the here almost certainly the latter, βουλή (ή εξ 'Αρείου Πάγου) to especially as we have just had rescue him from banishment έωράμεθα as a passive in 8 16. (SS 6, 12, 20). In Aeschin. προεόραμαι occurs as passive in Ctesiph. S 51 & τραύματος γραφή Arist. Met. 11. 1, and it poewpão bau instituted by Demosthenes him- as middle in Diod. Sic. xx. 102. self is mentioned; and the Westermann here supplies latter orator (Aristocr. § 24) νόμος, and thus takes it as a quotes the law την βουλήν middle; but Dem. in the present δικάζειν φόνου και τραύματος εκ passage and its context appears προνοίας κ.τ.λ.

to prefer the plural οι νόμοι, του μή...φόνους γίγνεσθαι.] One though εκ του νόμου occurs four MS (Augustanus primus, cent. lines back. XII.) has to un, but the genitive 20. εν μέν τοις νόμοις] reis supported by stronger au- iterates οι μεν γάρ νόμοι in 9 17. thority. The genitive of a clause ιθύφαλλοι-άγχομεν.] we becontaining an accusative of the long to the Priapus-club (S 34, subject and an infinitive is επειδάν συλλεγωσι) and in our often used (especially with un) love-affairs ($ 14) strike and to denote the object or motive ; throttle whom we choose.' the dative, the means and in- είτα.] an indignant exclamastrument or cause (Madvig's tion. - γελάσαντες ... αφήσετε. Greek Syntax, § 170, and the Cf. Οr. 23 8 206, αν ένα ή δύο commentators on Thuc. 11. 102; αστεία είπωσι...αφίετε. Horace, VI. 33; VΙΙΙ. 87. 3.).

Sat. II. 1. 86, solventur risu 19. το της λοιδορίας κ.τ.λ.] tabulae; tu missus abibis. *the least of these evils, namely,

γέλως υμών έλαβεν ουδένα, εί παρών ετύγχανεν, ηνίκα είλκόμην και εξεδυόμην και υβριζόμην, και υγιής εξελθών φοράδην ήλθον οίκαδε, έξεπεπηδήκει δε μετα ταύθ' η μήτηρ, και κραυγή και βοή των γυναικών τοσαύτη παρ' ημίν ήν ώσπερανει τεθνεώτός τινος,

ώστε των γειτόνων τινας πέμψαι προς ημάς ερησομέ. νους και τι εστί το συμβεβηκός. όλως δ', ώ άνδρες

δικασται, δίκαιον μεν ουδενί δήπου σκήψιν ουδεμίαν τοιαύτην ουδε άδειαν υπάρχειν παρ' υμών 14 δι' ήν υβρίζειν εξέσται ει δ' άρ' εστί τω, τους δι' ηλικίαν τούτων τι πράττουσι, τούτοις αποκείσθαι προσήκει τας τοιαύτας καταφυγάς, κακείνοις ουκ εις το μη δούναι δίκην, αα Bekker (st. Leipsig ed.). υμίν Βekk. (Berlin ed.) και εκείνοις Ζ.

είλκόμην -- οίκαδε.] The rhe- indulgence, and even in their torician Aristides (Spengel, case, such indulgence ought not Rhet. Graeci 11. 495) quotes this to get them off altogether, but sentence to exemplify σφοδρότης, should extend simply to mitigaor vehemence of style. On tion of their penalty. But Conon εξεπεπηδήκει he remarks, ουκ is more than fifty years of age, είπεν εξεληλύθει, αλλά εμφαντι- and therefore inexcusable; and κώτερον τη ονομασία, εξεπεπη- yet, instead of stopping younger δήκει ή μήτηρ έν γάρ τώ men, and those his sons, from ονόματι η έμφασις.

doing wrong, he was the ringφοράδην.] ο φερόμενος βασταγ- leader of them all. uộ (a litter). Hesychius.

Even the penalty of death τεθνεώτος.] The compound would be too small for his crimes, tenses αποθνήσκω, αποθανούμαι, for the conduct of his sons in απέθανον (which are frequent in their father's presence proves that Attic prose and comedy, but are he himself had no reverence for not used in tragedy) have no his own father. corresponding perfect, but take 21. δίκαιον μεν.] The rule instead the simple forms τέθνηκα, of strict justice, stated broadly τεθνάναι, τεθνεώς. αποτεθνεώς (όλως, speaking generally '), as and the like are never found in contrasted with the concessions Attic verse or prose. (Cobet, granted in special cases on the nov. lect. 29 and Veitch, Greek principles of equity (or επιείκεια) verbs.) Cf. Plato, Phaedo 64 A, implied in the next sentence. αποθνήσκειν τε και τεθνάναι, and τούτοις] repeats the previous 71c, εκ των τεθνεώτων, followed in dativeτoίς...πράττουσι (to these, the very next line by εκ των I say'), and is itself emphatically αποθανόντων.

reiterated in the subsequent SS 21–23. It is only those κακείνοις, referring pointedly to who are misled by their youth into the plaintiff's opponents. acts of outrage that deserve any els.] 'to the extent of.' For

[ocr errors]

IT

22 άλλ' εις τό της προσηκούσης ελάττω. ίστις δ' ετών

μέν έστι πλειόνων ή πεντήκοντα, παρών δε νεωτέροις ανθρώπους και τούτοις υιέσιν ουκ όπως απέτρεψεν ή διεκώλυσεν, αλλ' αυτός ηγεμών και πρώτος και πάντων βδελυρώτατος γεγένηται, τίν' άν ούτος άξίαν των πεπραγμένων υπόσχοι δίκην και εγώ μεν γαρ ουδ' αποθανόντα οίμαι. και γαρ ει μηδέν αυτός είργαστο των πεπραγμένων, αλλ' ει παρεστηκότος τούτου Κτη- 1264

σίας ο υιός ο τούτου ταύθ' άπερ νυνι πεποιηκώς έφαί23 νετο, τούτον έμισείταν δικαίως. ει γαρ ούτω τους

εαυτού προήκται παϊδας ώστ' εναντίον εξαμαρτάνοντας εαυτού, και ταύτα εφ' ών ενίοις θάνατος ή ζημία κείται, μήτε φοβείσθαι μήτ' αισχύνεσθαι, τί τούτον ουκ αν είκότως παθείν οίεσθε; εγώ μεν γαρ ηγούμαι

rr Bekker (st. Leipsig ed.). + ουτος Βekk. (Berlin). this sense, see my note on Eur. (S 18, προάγωνται), may perhaps Εl. 1072. P.]

warrant our understanding it of 22. παρών δε – γεγένηται.] Conon's permitting his sons to be Cf. $ 6 ad fin.

constantly taking liberties, and τίν' άν- δίκην;] i.e. Is there going step by step from bad to any punishment to which he

προέκται, may in the could submit, that would be latter case be rendered has adequate to his crimes ?'-On spoilt' (verzogen hat, Westerαποθανόντα, cf. note on S 20, mann and G. H. Schaefer), but τεθνεώτος.-With oίμαι we under- the two meanings are almost stand αξίαν αν των πεπραγμένων identical, and the general sense υποσχεϊν δίκην.- άπερ νυνί, sc.

the same. πεποιηκώς φαίνεται.

και ταύτα εφ' ών-κείται.] and τούτον έμισείταν δικαίως.] that too in the case of acts, for even then you would have ab- some of which the penalty orhorred the defendant, and dained is death' (referring to rightly too!'or (with Kennedy) laws against ύβρις and περί των 'even then he would have de- λωποδυτών, cf. 8 1 ad fin.). εφ' served your execration.'

ων ενίοις stands for επί τούτων 23. προήκται.] Perfect passive ων ενίοις [or, perhaps, και ταύτα with middle sense has had (εξαμαρτάνοντας) εφ' ων ενίοις. Ρ.] them brought up' (Liddell and τούτον.] Conon; εκείνον his Scott), or simply 'has trained father (who was probably dead, them,' (gezogen hat). This ex- as we may take αισχύνεσθαι as planation is due to Reiske, and an imperfectimperative); TOÚTOUS is probably right. But the his sons. The construction of general sense of προάγω, to the last clause is ήξίου αν και lead on by little and little' τούτους (τιμάν και δεδιέναι) αυτόν.

worse.

ταυτείναι σημεία του μηδε τούτον τον εαυτου πατέρα αισχύνεσθαι ει γαρ εκείνον αυτός ετίμα και έδεδίει, καν τούτους αυτόν ήξίου.

Λαβε δή μου και τους νόμους, τόν τε της ύβρεως και τον περί των λωποδυτών και γαρ τούτοις αμφοτέρους ενόχους τούτους όψεσθε. λέγε.

24

NOMOI. Τούτοις τοις νόμοις αμφοτέροις εκ των πεπραγμένων ένοχος Κόνων έστιν ουτοσί και γάρ ύβριζε και έλωποδύτει. ει δε μή κατά τούτους προειλόμεθ' ημείς δίκην λαμβάνειν, ημείς μεν άπράγμονες και μέ

τριοι φαινοίμεθ' άν είκότως, ούτος δ' ομοίως πονηρός. 25 και μην ει παθείν τι μου συνέβη, φόνου και των δεινο

και τους νόμους τους της ύβρεως Bekker (Berlin ed.). τους νόμους της ύβρεως Zet Bekker (st. Leipsig ed.) cum ΣΦ.

SS 24, 25. Take and read the and inoffensive, Or. 42 § 12 statutes on brutal outrage and μετρίου και απράγμoνος πολίτου on highway robbery, to both of μη ευθύς επί κεφαλήν εις το which the defendant is amenable, δικαστήριον βαδίζειν. Cf. Οr. though I have declined to claim 36 53. redress under these statutes. 25. ει παθείν τι μου συνέβη.] & Further, had death ensued, he common euphemism for death. would have been chargeable with Οr. 23 (Aristocr.) $ 59, αν άρα murder.

συμβή τι παθείν εκείνω. A fre24. τόν τε της ύβρεως.] Οr. quent formula at the beginning 21 (Meid.) $ 46, where a docu- of a Greek will was : έσται μεν ment is given, purporting to be ευ, εάν δέ τι συμβαίνη, τάδε διατίthe law in question.

θεμαι (Diog. Laert. V. ΙΙ. 51). τον περί των λωποδυτών.] The Cf. Cicero, Phil. Ι. 8 10, ει periphrasis is due to the fact quid mihi humanitus accideret, that the crime has no name and Sheridan's Rivals, v. 3 (just specially appropriated to it in before a duel), Sir Lucius Attic Greek of the best age O'Trigger: But tell me now, (λωποδυσία is found only in a Mr Acres, in case of an accident, glossary, and λωποδυσίου δίκη in is there any little will or comthe rhetorician Hermogenes, mission I could execute for you.' 1. A. D. 170). Cf. 8 1, where Acres: 'I am much obliged to λωποδυτών απαγωγή is parallel you, Sir Luciusbut I don't to ύβρεως γραφαι. See Mayor's understand. Sir Lucius:... 'Ifan note on Cicero, Phil. 11. § 8. unlucky bullet should carry a

απράγμονες και μέτριοι.] Quiet quietus with it, etc.'

[ocr errors]

τάτων αν ήν υπόδικος. τον γούν της Βραυρωνόθεν ιερείας πατέρα ομολογουμένως ουχ αψάμενος του τελευτήσαντος, ότι τα πατάξαντι τύπτειν παρεκελεύσατο, εξέβαλεν η βουλή ή εξ 'Αρείου Πάγου. δικαίως ει γάρ οι παρόντες αντί του κωλύειν τους ή δι' οίνον ή δι' οργήν ή τιν' άλλην αιτίαν εξαμαρτάνειν επιχειρούντας αυτοι παροξυνούσιν, ουδεμίέστιν ελπίς σωτηρίας των περιπίπτοντι τους ασελγαίνουσιν, αλλ' έως αν απείπωσιν, υβρίζεσθαι υπάρξει όπερ εμοί

συνέβη. 26 “A τοίνυν, όθ' η δίαιτα εγίγνετο, εποίουν, βούλo- 1265

goûv.] ‘for instance,' or, at played as bears in honour of any rate,' one person was con- the goddess. Ar. Lys. 645 κατ' demned for such an offence. έχουσα τον κροκωτόν άρκτος ή Tr. “the father of the priestess Βραυρωνίοις.

Leake's Athens II. at Brauron, though he confess- 72, and Dict. Ant. s. v. Brauroedly had not laid a finger on the nia. deceased, and merely because πατάξαντιτύπτειν.] See Eccurhe encouraged the assailant to sus (A) at the end of this speech. hit him again, was outlawed by εξέβαλεν.] “banished, not exthe court of the Areopagus.' P.] pelled from the Council of the

της Βραυρωνόθεν ιερείας.]Priest- Areopagus.' The latter is Wes. ess of Artemis, who was specially termann's view, but in this case worshipped at Brauron, the should surely have had ancient deme near the western εξέβαλεν η βουλή έξ 'Αρείου coast of Attica, where Orestes πάγου. (Cf. A. Schaefer, Dem. and Iphigenia are said to have μ. 8. Zeit III. 2, 114 n.) landed with the statue of the 'Αρείου Πάγου.] The form Taurian goddess. Wordsworth's 'Αρειόπαγος is apparently only Athens and Attica c. xxviii. found in late inscriptions. (See •The daughter of Agamemnon note on Isocr. Paneg. 8 78 καλούς was brought here, as the legend κάγαθοίς). related [Iph. T. 1461), from the έως αν απείπωσιν.] till they gloomy regions of the Tauric are tired,' sc. οι ασελγαίνοντες. Chersonesus, and placed as a Cf. 8 27, επειδή δ' ουν ποτ' priestess of Diana's temple in απειπον. Reiske (inder Graec.) this cheerful valley, where she is clearly wrong in his rendering was said to have lived and died; deliquerint animis sub verberi. and where her supposed tomb bus : had the clause referred to was shown in after ages. The the victim, the singular would principal ceremony in the have been used, to correspond Brauronia, held every five years, to τω περιπίπτοντι. was the rite performed by the $8 26—29. At the arbitrayoung girls of Attica, dressed

tion my opponents, by wasting in saffron-coloured attire, who time and introducing irrelevant

we

2

« PreviousContinue »