Page images
PDF
EPUB

V Bekk.

αγνοήσειν oίμαι, εάν ακούσητε, “Διότιμος Διοτίμου « Ικαριεύς, 'Αρχεβιάδης Δημοτέλους Αλαιεύς, Χαι

* ρέτιμος" Χαριμένους" Πιτθεύς μαρτυρούσιν απιέναι « από δείπνου μετά Κόνωνος, και προσελθείν εν αγορά

μαχομένοις 'Αρίστωνι και το υιεί το Κόνωνος, και 32 “ μη πατάξαι Κόνωνα 'Αρίστωνα,ως υμάς ευθέως

πιστεύσοντας, το δ' αληθές ου λυγιουμένους, ότι πρώτον μεν ουδέποτ' άν ούθ' ο Λυσίστρατος ούθ' ο Πασέας ούθ' ο Νικήρατος ούθ' ο Διόδωρος, οι διαρρήδην μεμαρτυρήκασιν οράν υπό Κόνωνος τυπτόμενον έμε και θοιμάτιον εκδυόμενον και τάλλα όσα έπασχον υβριζόμενον, αγνώτες όντες και από ταυτομάτου παραγενόμενοι τα πράγματι τα ψευδή μαρτυρείν ήθέλη- 1267

Χαιρώτιος Ζ cum FΣ ; χαιρίτιος Φ. w Bekk.

Χαιριμένους Ζ cum ΣrA1. Ικαριεύς... Aλαιεύς... Πιτθεύς.] The sense shews that Conon is The names of the corresponding the subject, Ariston the object. demes are (1)’Ikapla, belonging to The order of the words is, in the tribe Aegeis, and placed by itself, inconclusive.

In ωςLeake 'in the south part of πιστεύσαντας we have the accuDiacria, not far from the Ma- sative absolute of the partirathonian district :' (2) Αλαι, ciple, used with us, as often a name common to two sea- with ώσπερ (quasi vero). coast demes, the first 'Alai Al- 32. αν] is constructed with ξωνίδες of the tribe Cecropis ηθέλησαν, five lines distant. S.W. of Athens and N.W. of Νικήρατος.] possibly the NiCape Zoster; the second 'Alai ceratus to whom Demosthenes 'Αραφηνίδες of the tribe Aegeis pathetically refers in Or. 21 on the east coast of Attica near (Meid.) 8 165, Νικήρατος και του Brauron; and (3) IIldos, of the Νικίου αγαπητός παίς, ο παντάtribe Cecropis placed by Bursian πασιν ασθενής τω σώματι. If so, N.E, of Athens, near the south- he would be a great-grandson ern spurs of Brilessus. The of the Nicias, who commanded spelling IIco eùs is found in the in the Sicilian expedition. Paris Mς Σ, instead of Πιτθεύς θοιμάτιον εκδυόμενον.] Lysias of other MSS.

The latter is Or. 10 $ 40 (with reference to recognised by Harpocr. 8. v. the term λωποδύτης) εί τις απάΠιτθεύς· δήμος της Κεκροπίδος ή γοι τινά φάσκων θοιμάτιον αποIIct@ós (sic). (Leake's Athens, and δεδύσθαι ή τον χιτωνίσκoν εκδε. Bursian Geogr. I. 345, quoted δύσθαι, where θοιμάτιον (as here) by Westermann).-For 'Αρχε- and χιτωνίσκoν are the object βιάδης see note on 8 34.

and not the subject.
μη πατάξαι Κόνωνα'Αρίστωνα.] τα ψευδή.] Cf. Οr. 45 8 2
P. S. D. ΙΙ.

13

u

σαν, ει μη ταύθ' εώρων πεπονθόταν έπειταυτός έγω ουδέποτ' άν, μη παθών υπό τούτου ταύτ', αφείς τους και παρ' αυτών τούτων ομολογουμένους τύπτειν έμε

προς τον ουδ' αψάμενον πρώτον εισιέναι προειλόμην. 33 τί γαρ άν; αλλ' υφ' ου γε πρώτου επλήγην και μάλισθ'

υβρίσθην, τούτω και δικάζομαι και μισώ και επεξέρχομαι. και τα μεν παρ' εμού πάνθ' ούτως έστιν αληθή και φαίνεται τούτω δε μη παρασχoμένω τούτους μάρτυρας ήν δήπου λόγος ουδείς, αλλ' ηλωκέναι παραχρήμα υπήρχε σιωπη. συμπόται δ' όντες τούτου και πολλών τοιούτων έργων κοινωνοί είκότως τα ψευδή μεμαρτυρήκασιν. ει δ' έσται το πράγμα τοιούτον, εάν

Reiskius, (ώστ) εαν άπαξ-- ουδέν είναι της αληθ. Hoc quidem speciose, sed illud non puto necesse.' Dobree. ‘if they had not actually seen δικάζομαι ... μισώ... επεξέρχοthe assault, they would never μαι.] Sue...abhor... prosecute have consented to give false (visit with vengeance'), 'he it evidence,' i.e. evidence which, is whom I sue and prosecute on that supposition, would have as my enemy.' The collocation been false, τα ψευδή αν όντα εί of μισώ, expressive of inward μή ταύθ' εώρων.

feeling, between δικάζομαι and έπειταυτός εγώ] refers to ότι επεξέρχομαι, indicating outward πρώτον μεν (οι μάρτυρες) and still acts, is curious. The latter subordinate to the distant ότι. word is probably immediately

πρώτον.] adverb, to be taken suggested by ulo not only do I with εισιέναι, contrasted with hate him in my heart, but I carry υφ' ου πρώτου επλήγην. “I pro- out that hatred to its practical secute first the man who struck issue by prosecuting him.' me first of all the assailants.' φαίνεται] sc. αληθή όντα, not This seems better than to take appears, but ‘is proved to it with αψάμενον, him who did be, is clearly true.'--μή παnot even touch me first.'

ρασχόμενος =εί μή παρέσχετο. εισιέναι.] εις το δικαστήριον. είκότως.] to be taken with τα See note on Or. 4587. Reiske's ψευδή μεμαρτύρηκασι, not with index shews that this verb is κοινωνοί. used in Dem, of either litigant ει δ' έσται κ.τ.λ.] If it or both, or again of the cause comes to such a pass, if once itself, or even with δίκην or certain persons are lost to all γραφήν as accusative after it. .

sense of shame and openly dare 33. τίγαράν;] “Why shouldI?? to give false evidence, and (conThe mss have the interpolation, sequently) truth has no advanή διά τί; probably a mere ex. tage, it will be an atrocious planation of ti; as equivalent state of things.' The simple to διά τί;

construction would have been * Bekk.

άπαξ άπαναισχυντήσωσί τινες και τα ψευδή φανερώς

τολμήσωσι μαρτυρείν, ουδέν δε της αληθείας όφελος, 34 πάνδεινον έσται πράγμα. αλλά νή Δία ουκ εισί τοιού

του. αλλ' ίσασιν υμών, ως εγώ νομίζω, πολλοί και τον Διότιμον και τον Αρχεβιάδης και τον Χαιρέτιμον τον

Χαιρήτιον Ζ cum FΣΦ. Cf. 31. as follows: εάν δε άπαξ άπαναι- 88 34-37.

Many of you σχυντήσωσι τινες και τα ψευδή know the characters of the witφανερώς τολμήσωσι μαρτυρείν, nesses for the defence,-men who, ουδέν έσται της αληθείας όφελος" in the daytime, affect an ausει δε έσται το πράγμα τοιούτον, terity which is very inconsistent πάνδεινον έσται.

with their conduct when they As it is, Demosthenes, by meet together. They will unwriting TOLOÛTOV in the early scrupulously contradict the evipart of the sentence, leads us dence on our side, but you will to expect ώστε, which however remember that I rely on medical never comes; we have instead, witnesses, whereas my oppothe clause εάν, κ.τ.λ., exegetical nents have no independent tesof τοιούτον ; again ουδέν της timony, and, but for themselves, αληθείας όφελος is in sense the could get no evidence at all aapodosis of εάν...τα ψευδή τολ. gainst me. People who break into μήσωσι μαρτυρείν, but in con- houses, and assault persons in struction is made part of the the streets, would surely have protasis. πάνδεινον έσται πράγμα no scruple about putting down is left to do duty as an apo- false evidence on a paltry piece dosis and πράγμα is necessarily

of paper. repeated owing to the long 34. 'Αρχεβιάδην.] This worinterval that separates the thy, who has already been men. apodosis from το πράγμα in the tioned among the witnesses in protasis.

88 7 and 31, and must not be For el--oudèv, see note on confounded with the still less Οr. 34 8 48.

known 'Aρχεβιάδης ο Λαμπτρεύς απαναισχυντήσωσι] used of (Or. 52 & 3), was evidently quite unblushing effrontery. Cf. år- a'character,' judging from Pluαυθαδίζεσθαι. Οr. 29 8 20, το tarch's description of him as μεν πρώτον απηναισχύντει, του δε 'a man of sour countenance διαιτητου κελεύοντος μαρτυρείν ή who always wore a coarse cloak εξομύνειν, εμαρτύρησε πάνυ μόλις. and had grown a prodigious

34. αλλά νή Δία] used, as beard.' Phocion. x init. vv often, like at enim, to introduce τις 'Αρχεβιάδης επικαλούμενος emphatically an anticipated re- Λακωνιστής, πώγωνά τε joinder on the part of the op- θειμένος υπερφυή μεγέθει και ponents. “Oh but, good hea- τρίβωνα φορων αεί και σκυvens! they are not such cha- θρωπάξων" τούτον έν βουλή racters as I make them out.'

θορυβούμενος ο Φωκίων επεκαλείτο The phrase may be seen in its τω λόγω μάρτυν άμα και βοηθόν. fullest form in Οr. 20 33 αλλά νή ώς δε αναστάς εκείνος α προς χάΔι' εκείνο αν ίσως είπoι προς ταύτα. ριν ήν τους Αθηναίοις συνεβού

κα

• the grey

[ocr errors]

wear

επιπόλιον τουτονι, οι μεθ' ημέραν μέν έσκυθρωπάκασι και λακωνίζειν φασί και τρίβωνας έχουσι και απλώς

υποδέδενται, επειδάν δε συλλεγώσι και μετ' αλλήλων 35 γένωνται, κακών και αισχρών ουδέν ελλείπονσι και

ταυτα τα λαμπρά και νεανικά εστιν αυτών ου γαρ λευεν, αψάμενος αυτού των γε- σύμβολον και το αξίωμα της Σπάρνείων ω 'Αρχεβιάδηείπε “τί της καθορώντες... Athenaeus XII. ούν ουκ απεκείρω;” It will be ob- 50, p. 535 (quoting the historian served that Plutarch's anecdote Douris) Παυσανίας και των Σπαρcontains several points of coin- τιατών βασιλεύς, καταθέμενος τον cidence with the passage be- πάτριον τρίβωνα, την Περfore us.

σικήν ενεδύετο στολήν. [At the τον επιπόλιον]

same time, the regular dress of headed man yonder' (present in the old Athenian dicast or eccourt). Aristot. Gen. anim. v. clesiast was the opißw and the 5. 3 επιπολιούνται αι τρίχες the βακτηρία, both often mentioned hair grows grizzled.' [επιπόλιος in Aristoph. P.] is perhaps much the same as απλάς υποδέδενται] the Homeric μεσαιπόλιος, II. XIII. single-soled shoes' sc. εμβάδας. 361, whether the sense is 'grey Harpocration απλάς: Δημ. κατά on the top,' or 'half grey,''griz- Κόνωνος. Καλλίστρατός φησι τα zled.' P.]

μονόπελμα των υποδημάτων ούτω έσκυθρωπάκασι] i.e. assume καλείσθαι. Στράττις Λημνομέδα a sour expression and a frown- υποδήματα σαυτό πρίασθαι των ing brow. Cf. Or. 45 § 68. απλών. Ηesychius, απλαι υπο

λακωνίζειν φασί] - i. e. pre- δήματος είδος. They had only one tend to imitate the Laconians.' thickness of sole and were apPlato Protag. 342 Β, οι μεν (sc. parently more like slippers than εν ταις πόλεσι λακωνίζοντες) ωτά shoes. (Becker, Charicles, p. τε κατάγνυνται (i.e. get their ears 449.) There was also a more battered in boxing) μιμούμενοι elaborate kind of shoes known as αυτούς, και ιμάντας περιειλίττονται Λακωνικαί. For the general drift και φιλογυμναστούσι και βρα- of the sentence cf. Isaeus Or. 5 χείας αναβολάς φορoύσιν, 8 11 ονειδίζει και εγκαλεί αυτώ ως δή τούτοις κρατούντας των Ελ. ότι εμβάδας και τριβώνια φορεί λήνων τους Λακεδαιμονίους. Αr. ώσπερ άδικούμενός τι ει εμβάδας Αυes 1281 ελακωνομάνουν ά- Κηφισόδοτος φορεί, άλλ' ούκ άδιπαντες άνθρωποι τότε | εκόμων, κών ότι αφελόμενος αυτόν τα όντα επείνων, έρρύπων, εσωκράτουν, I πόνηρα πεποίηκεν. έσκυταλιοφόρουν(v. Becker's Cha- συλλεγώσι] SC. νυκτός, conricles p. 63 with n. 8).

trasted with μεθ' ημεραν μέν. τρίβωνας.] Sometimes men. κακών και αισχρών] wickedtioned as characteristic of La- ness and indecency.' conians. Plutarch Nicias 19: 35. τα λαμπρα και νεανικά] τους Σικελιώτας ..σκώπτοντας εις their splendid and spirited τον τρίβωνα και την κόμην (of Gy- pleas. lippus the Spartan general)... ĉv ου γαρ κ.τ.λ.] What! sha'n't τη βακτηρία και το τρίβωνι το we, &c.' quidni igitur?

[ocr errors]

« ημείς μαρτυρήσομεν αλλήλοις; ου γάρ ταύθ' εταίρων «έστι και φίλων; τί δε και δεινόν έστιν ων παρέξεται κατά σου; τυπτόμενόν φασί τινες οράν; ημείς δε * μηδ' ήφθαι το παράπαν μαρτυρήσομεν. εκδεδύσθαι 1268 θοιμάτιον; τούτ' εκείνους πρότερον πεποιηκέναι ημείς

μαρτυρήσομεν. το χείλος ερράφθαι και την κεφαλήν δε 36 γ ημείς ή έτερόν τι κατεαγέναι φήσομεν.αλλά και

μάρτυρας ιατρούς παρέχομαι. τούτ' ουκ έστιν, ώ άνδρες δικασται, παρά τούτοις όσα γαρ μη δι' αυτών, ουδενός μάρτυρος καθ' ημών ευπορήσουσιν, ή δ' απ' αυτών ετοιμότης ουδ' αν ειπείν μά τους θεούς δυναίμην όση και οία προς το ποιείν ότιoύν υπάρχει. ίνα δ' ειδήτε ολα και διαπραττόμενοι περιέρχονται, λέγε αυτούς ταυτασι τας μαρτυρίας, συ δ' επίλαβε το ύδωρ.

ων παρέξεται.] constr, τί δε και buntur nullum adversus nos tes. δεινόν έστιν εκ τούτων & παρέξεται tem habebunt. Plutarch Timol. ο 'Αρίστων κατά σου; is there 3, πράος διαφερόντως όσα μη μιany serious harm, anything σοτύραννος είναι και μισοπόνηρος.' really worth fearing?'

G. H. Schaefer. , ή φθαι] passive, referring to όση και οία] quanta et qualis. Ariston, like τυπτόμενον just be- 'In heaven's name I could not fore. ήμμαι is pf. mid. in Soph. tell you the extent and the chaΤr. 1009 (ηπται) and Ρl. Phaedr. racter of the readiness existing 260 (ήφθαι)' (we may add Dem. on their part to perpetrate anyΟr. 51 $ 5, ήφθαι της τριήρους thing in the world. Cf. the τούτους); pf. passive in Eur. common collocation τοσούτος και Ηel. 107, Ar. ΡΙ. 301 and Τhuc. τοιούτος (e.g. 8 37), which may ΙV. 100.’ Veitch, Greek Verbs. often be conveniently para

έρράφθαι] 8 41, το χείλος δια- phrased as above. κοπείς ούτως ώστε ραφηναι. ένα είδητε.] The speaker uses This was doubtless part of the the plural in addressing the ocsurgeon's evidence in § 10. κασταί, and passes off to the

κατεαγέναι] second perfect in singular λέγε, on turning to the passive sense.

For other con- clerk of the court. structions, cf. Pl. Gorg. 469 D, επίλαβε το ύδωρ.] Οr. 45 8 8 της κεφαλής κατεαγέναι and Lys. etc. The κλεψύδρα (Becker's Οr. 3 8 40 καταγείς την κεφαλήν Charicles, p. 212 n.) was always υπ' αυτού.

stopped by the functionary in 36. όσα μη] except what is (de- charge of it (ο εφ' ύδωρ) during posed) by means of themselves;' the recitation of documents: it nam nisi quod sibi ipsi testa- was only the duration of the

6

« PreviousContinue »