Page images
PDF
EPUB

νόμων, καθ' ους όμωμοκότες δικάζετε. καίτοι πάσι

μεν τους νόμους προσέχειν είκός εσθ' υμάς, ουχ ήκιστα 27 δε τούτω, ώ άνδρες Αθηναίοι. δοκεί γάρ μοι και ο

Σόλων ουδενός άλλου ένεκα θείναι αυτόν ή του μη συκοφαντείσθαι υμάς. τοις μεν γαρ άδικουμένοις τα πέντε έτη ικανόν ηγήσατείναι εισπράξασθαι κατά 953 δε των ψευδομένων τον χρόνον ενόμισε σαφέστατον έλεγχον έσεσθαι. και άμα επειδή αδύνατον έγνω δν τούς τε συμβάλλοντας και τους μάρτυρας αεί ζην, ο τον νόμον αντί τούτων έθηκεν, όπως μάρτυς είη του

δικαίου τους ερήμοις. 28 Θαυμάζω τοίνυν έγωγ', ώ άνδρες δικασται, τί ποτ'

1 Βekk. και άμα και Ζcum Σ. This would bring the date of the there was no statute of li. speech to B.C. 351 at the earliest, , mitations against right of reand B.c. 350 cannot be far wrong. covery of things stolen, (quod See Introduction.

subreptum erit, eius rei aeterna καθ' ους ομωμοκότες κ.τ.λ.] Pol- auctoritas esto,) so in Attic law lux: ο όρκος ήν των δικαστών, περί there was none in case of falseμεν ών νόμοι εισι, ψηφιείσθαι hood, i.e. that even after five κατά τους νόμους, περί δε ών μη years a claim based on a false είσι, γνώμη τη δικαιοτάτη.

assertion might be disputed. 27. δοκεί ο Σόλων.] A favourite (Telfy, Corpus iuris Attici g 1587, piece of clap-trap, to remind the and K. F. Hermann, Privatalt. dicasts of the solemnity and § 71, 6.) Here therefore it high authority of the law they merely means κατά των συκοadminister.

φαντούντων. τοίς αδικουμένοις...των ψευδο- τα πέντε έτη.] The wellμένων.] i.e. The legal term known legal term of five years. of five years would be quite τον νόμον αντί τούτων κ.τ.λ.) sufficient for injured parties That is, The contracting parties to recover their rights if their themselves, and the witnesses to claim were an honest one, where- that contract, could not live for as those who set up false ever; and therefore the legislaclaims, (a pointed thrust at the tor laid down the law, with its present plaintiff,) would be con- limit of time, designing that, in victed by the fact that they had lieu of living witnesses, the desallowed the statutable period to titute should find therein a death. elapse without taking action. less witness on the side of right.' ("Έλεγχον έσεσθαι sc. 8i per tot 88 28-32. Plaintif's proannos tacuissent. G. H. Schae. bable reply anticipated. Surely fer.) των ψευδομένων is some- he will not ask his audience to times wrongly supposed to im- resent the defendant's marriage ply that as in Roman law with the plaintif's mother. do

έστιν ά προς ταύτ' επιχειρήσει λέγειν 'Απολλόδωρος ουτοσί. ου γαρ εκείνό υπείληφεν, ως υμείς, μηδέν δρώντες εις χρήματα τούτον ήδικημένον, όργιείσθ' ότι την μητέρ' έγημεν αυτού Φορμίων. ου γάρ αγνοεί τούτο, ουδ' αυτόν λέληθεν, ουδ' υμών πολλούς, ότι Σωκράτης και τραπεζίτης εκείνος, παρά των κυρίων

απαλλαγείς ώσπερ ο τούτου πατήρ, έδωκε Σατύρω 29 την εαυτου γυναίκα, εαυτού ποτέ γενομένω. έτερος

Σωκλής τραπεζιτεύσας έδωκε την εαυτου γυναίκα Τιμοδήμω τω νύν έτ' όντι και ζωντι, γενομένω ποτέ αυτού". και ου μόνον ενθάδε ταύτα ποιούσιν οι περί τας εργασίας όντες ταύτας, ώ άνδρες Αθηναίοι, αλλ' εν Αιγίνη έδωκε Στρυμόδωρος Ερμαίω τω εαυτού οικέτη την γυναίκα, και τελευτησάσης εκείνης έδωκε πάλιν

[ocr errors]

mong bankers, there are many precedents for such an arrangement, and on grounds of expediency, as the only means of keeping up the business, Pasion acted prudently in directing that Phor. mio should marry his widow and thereby binding him more closely to his own household.

As to the point of honour, "you may turn up your nose at Phormio's marrying into your family, but remember that in high character, he is more like your father than you are.'

That the marriage was directed by Pasion is not only expressly proved by the will, but is inferentially concluded from the plaintiff's own admission; for on his mother's death he permitted her two children by Phormio to share her property equally with himself and Pasicles, her two children by Pasion, and thus allowed the legality of this second marriage.

28. μηδέν ορώντες.] i.e. ήν και μηδέν οράτε. Goodwin, Moods αnd Tenses, 8 52, 1.

παρά των κυρίων απαλλαγείς ώσπερ ο τούτου πατήρ.] A very close parallel. The banker referred to, like the plaintiff's father, had himself been a slave once, had been set free by his masters, and had given his wife in marriage to one who was formerly his slave. Cf. § 43 fin. and 8 48 εγένετο Πασίων 'Αρχεστράτου. [On εκείνος see Οr. 40 8 28.]

29. όντι και ζωντι.] Who is still ‘alive and in being.' The redundancy is intended to strengthen the emphasis. Cf. De Corona 8 72 την Μυσών λείαν καλουμένην την Ελλάδα ούσαν οφθήναι ζώντων και όντων 'Αθηναίων.

τελευτησάσης...έδωκε την θυγατέρα.] After the will had been made, the wife apparently died before the husband and

την θυγατέρα της εαυτού, και πολλούς αν έχοι τις 30 ειπείν τοιούτους. εικότως" υμίν μεν γαρ, ώ άνδρες

'Αθηναίοι, τους γένει πολίταις ουδε εν πλήθος χρημάτων αντί του γένους καλόν εστιν ελέσθαι τοις δε τούτο μεν δωρεάν ή παρ' υμών ή παρ' άλλων τινών λαβούσι, τη τύχη δ' εξ αρχής από του χρηματίσασθαι και ετέρων πλείω κτήσασθαι και αυτών τούτων αξιωθεϊσι, ταύτ' εστι φυλακτέα. διόπερ Πασίων ο πατήρ και σος ου πρώτος ουδε μόνος, ουδ' αυτόν υβρίζων ουδ' υμάς τους 954 υιείς, αλλά μόνην ορών σωτηρίαν τους εαυτού πράγμασιν,

εί τούτον ανάγκη ποιήσειεν οικείον υμίν, έδωκε την 31 εαυτού γυναίκα, μητέρα δ' υμετέραν τούτω. προς

μεν ούν τα συμφέροντα εάν εξετάζης, καλώς βεβουλευμένον αυτόν εύρήσεις" ει δε προς γένους δόξαν the latter then gave his daughter worthy of the selfsame privi. in marriage to his former ser- leges, by reason of having provant. The first swke therefore spered in money-making and must mean, directed in his acquired more wealth than their will that, after his own death, neighbours, must do their best his widow should marry Her. to preserve their pecuniary admaeus.'

vantages.' 30. υμίν...τους γένει πολίταις The sense is, though it would κ.τ.λ.] A compliment to the be wrong to prefer wealth to audience, designed to smooth the citizenship, it would also be way for what might otherwise unreasonable to be careless of prove an invidious reference to the wealth which has gained the money-making of bankers you that very honour and pri. in general and to the wealth of vilege.' Pasion in particular. "For you αυτόν υβρίζων κ.τ.λ.] Disgentlemen of Athens, you who gracing, outraging, casting conare citizens by birth, it is dis- tumely on, himself and his creditable to prize any amount family. Though you threatened of money, however large, more Phormio with 8 γραφή ύβρεως highly than that honourable for marrying your mother (Or. birth (lit. 'no amount of wealth 45 § 3—4), your father was is honourable for you to accept guilty of no ύβρις to his family in place of your free birth;') in arranging for that marriage. but those who (like Pasion) have ανάγκη.] Necessitate, by a received the rights of citizenship family tie.' as a free gift either from your- υμίν...υμετέραν.] “You and selves or from others, and who, yours. Your family.' Cf. Or. thanks in the first instance to 55 S 5, n. their good fortune, were deemed

αναίνει! Φορμίωνα κηδεστήν, όρα μη γελοίον ή σε ταύτα λέγειν. ει γάρ τις έρoιτό σε, ποιόν τιν' ηγεί τον πατέρα τον σεαυτού είναι, χρηστον εύ οίδ' ότι φήσειας άν. πότερον ούν οίει μάλλον έoικέναι τον τρόπον και

πάντα τον βίον Πασίωνι σαυτόν ή τουτονί; εγώ μεν 32 γαρ εν οίδ' ότι τούτον. είθ' ός έστιν ομοιότερος σου

τω σώ πατρί, τούτον, εί την μητέρα την σην έγημεν, αναίνει'; αλλά μήν ότι γε δόντος και επισκήψαντος του σου πατρός ταύτ' επράχθη, ου μόνον εκ της διαθήκης έστιν ιδείν, ώ άνδρες Αθηναίοι, αλλά και συ μάρτυς αυτός γέγονας. ότε γάρ τα μητρώα πρός μέρος ήξίους νέμεσθαι, όντων παίδων έκ της γυναικός Φορμίωνο τούτω, τότε ώμολόγεις κυρίως δόντος του πατρός του σου κατά τους νόμους αυτήν γεγαμήσθαι. ει γάρ αυτήν είχε λαβών αδίκως όδε μηδενός δόντος, ουκ ήσαν οι παίδες κληρονόμοι, τους δε μη κληρονόμοις ουκ ήν μετουσία των όντων, αλλά μην ότι ταύτ' αληθή λέγω Ο αναίνη Ζ.

ηγή Ζ.

και σαυτού Ζ. 31. προς γένους δόξαν.] So. 32. δόντος κ. επισκήψαντος.] βλέπων.

By your father's special grant αναίνει.] “Disdain,' scorn, and injunction. disown,' 'turn up your nose πρός μέρος.] Share and share at' in family pride. Harpocr. alike.' 8 8, αντιμοιρεί νέμειν, αναίνεσθαι κοινώς μεν το αρνείσθαι, νέμεσθαι. Οη παίδων...Φορμίωνο ιδίως δε επί των κατά τους γάμους seenote on το τέταρτον μέρος infr. . ...λέγεται. Δημ. εν τη υπέρ Φορμ. ουκ ήσαν κληρονόμοι.] The παραγραφή.-κηδεστήνin general proposition is categorically, not a relation by marriage, here conditionally stated, then the used of the stepfather.

children were not heirs; and if σε ταύτα λέγειν.] Notice the they were not heirs, then they emphatic pronoun.

had no share in the property.' [ποιον-πότερον. In Greek, The right of inheritance was the difference between the direct confined to the children born and the indirect question (qua. εξ αστής και εγγυητής γυναικος lem putas, and qualem putes) Isae. de Ciron. § 19, pro Eucannot be expressed from the phil. 8 9. Dem. Or. 57 8 53 want of 'subjunctivity. It is εξήν τούτοις (τους συγγενέσι) εί doubtful whether πότερον is νόθος ή ξένος ήν εγώ, κληρονόμοις here masculine, in which case a είναι των εμών πάντων. Arist. comma should be placed at Ila- Aves, 1640-73. (Κ. F. Hermann σίωνι. Ρ.]

Privatalt. & 29, 5 and § 57, 2.)

[ocr errors]

μεμαρτύρηται τω το τέταρτον μέρος λαβείν και αφεϊ

ναι των εγκλημάτων απάντων. 33 Κατ' ουδεν τοίνυν, ώ άνδρες Αθηναίοι, δίκαιον

ουδέν έχων ειπείν αναιδεστάτους λόγους ετόλμα λέγειν προς τη διαιτητή, περί ων προακηκοέναι βέλτιόν εσθ' 955 υμάς, ένα μεν το παράπαν μη γενέσθαι διαθήκην, αλλ' είναι τούτο πλάσμα και σκευώρημα όλον, έτερον δ' ένεκα τούτου πάντα ταύτα συγχωρείν τον προ του χρόνον και ουχί δικάζεσθαι, ότι μίσθωσιν ήθελεν αυτώ φέρειν Φορμίων πολλών και υπισχνείτο οίσειν επει δ' ου ποιεί ταύτα, τηνικαύτα, φησί, δικάζομαι.

το τέταρτον μέρος.] The pro- lease. perty is divided into four parts, 33. ειπείν...λέγειν.] Almost one of which is taken by Apollo- identicalin meaning and used, as dorus, another by his brother often, for variety of expression. Pasicles. The other two go to Phil. ΙΙ. 8 11, ταύθ' απάντες μεν the children of the second mar- αεί γλίχονται λέγειν, αξίως δ' ουriage, who must have been two δείς ειπείν δεδύνηται. Isocr. ad in number.

Dem. § 41 and Paneg. § 11 n. αφείναι των εγκλ.] 8 3 αφε- πλάσμα κ. σκευώρημα όλον.] “Α θείς, 8 25 αφείς κ. απαλλάξας, η. figment and a forgery from be

SS 33–35. Anticipation of ginning to end.' Ηesych. σκευώplaintiff's arguments, continued. ρημα πλάσμα, κακουργία, καταHe will impudently assert (1) σκευή, το γινόμενον κατασκεύασμα that his father made no will and εις βλάβην, and id. σκευωρία that the document produced was κατασκευή. a forgery; and (2) that the reason In Or. 45 $42 Apollodorushim. why he forbore to press the self, in criticising the διαθήκη, charge at the proper time was concludes with the words tárta that defendant promised to pay πεπλασμένα και κατεσκευασμένα him a high rent.

ελέγχεται. Cf. Οr. 41 8 24 σκευώIn answer to (1), if there was ρημα. no will, how came the plaintiff τον προ του χρόνον.] “During to succeed to the lodging-house the formerperiod.προ του somewhich he holds in accordance times spelt as one word προτού. . with the terms of the will? In ουχί δικάζεσθαι.] See Shilleto answer to (2), it is in evidence on Τhuc. Ι. p. 153. that after the termination of the μίσθωσιν φέρειν.] We have defendant's lease, the plaintiff frequently had uio wow in the let the business to others; had sense of lease;' we here find it the plaintiff any lawful claim used like μίσθωμα for rent.' Or. on the defendant, he ought cer. 28 8 12 αποδέδωκε την μίσθωσιν tainly to have brought it forward followed by λαβών την προσοat the time of the subsequent δον.

« PreviousContinue »