Page images
PDF
EPUB

56

γατέρα αυτού εκδούναι Απολλοδώρα κατά τους νόμους γυναίκα έχειν, και μηδεπώποτε παραγενέσθαι, μηδε αισθέσθαι ότι 'Απολλόδωρος αφήκε των εγκλημάτων απάντων Φορμίωνα.]°

"Όμοιός γε ο Δεινίας, ώ άνδρες δικασταί, τούτω, δς υπέρ της θυγατρός και των θυγατριδών και εμου του κηδεστού διά την συγγένειαν ουδε ταληθή μαρτυρεϊν έθέλει κατά τούτου. αλλ' ουχ ουτοσί Στέφανος, ουκ ώκνησε καθ' ημών τα ψευδή μαρτυρείν, ουδ', ει μηδένα των άλλων, την αυτού μητέρα ισχύνθη τους απ' εκείνης οικείους της εσχάτης ενδείας αίτιος γενόμενος. very likely to be right, as Dei. document before us is untrustnias had a son named Theom. worthy, we cannot tell what nestus (Or. 59 SS 2 and 16) and the proposed evidence really the grandson very often bore the was,-possibly something re. same name as the grandfather ferring to Pasion's will (as sug(note on Οr. 39 8 27). But gested by Westermann u. s.) or of the numerous persons named rather something to the detriDeinias or Theomnestus, not ment of Stephanus' character, one is described in any inscrip- e.g. his bad behaviour to Apoltion 88 'Αθμονεύς, and the lodorus and his family, or his ascription of the witness to the receiving bribes from Phormio deme in question is perhaps due to give false evidence against to the invention of the com- the plaintiff. (Lortzing, Apoll. poser of the document.

p. 80.) It is elear that Deinias, on 56. άλλ' ουκ ώκνησε.] Elsebeing called, refused to swear where, we have the αλλά reto the deposition read aloud to peated, e. g. Or. 21 (Meid.) § him, ουδέ ταληθή μαρτυρείν εθέ- 200 αλλ' ού Μειδίας, αλλ' απο λει. The deposition ought there- της ημέρας ταύτης λέγει κ.τ.λ. fore to be followed by the word and Or. 23 (Aristocr.) § 89 all' έξωμοσία as in S 60. (A. West- ουκ'Αριστοκράτης, αλλά προπηλα: ermann, 8. 8. pp. 109-111.) κίζει μεν κ.τ.λ. Passages like Cf. Or, 498 20.

these lead Dobree to say, 'maApollodorus, be it observed, lim αλλ' ουκ ώκνησε, but either assumes that the reason why construction is allowable,-ojd' Deinias refuses to swear to the ει μηδένα των άλλων, 80. ήσχύνθη. deposition is that it would be If he had no respect for any to the detriment of his kinsman one else, he might at least have Stephanus; but the disclaimer respected (had some regard may really have been due to for) his own mother and her Deinias being aware that the relations, evidence was false.

As the

[ocr errors]

57 "Ο τοινυν έπαθον δεινότατον και εφ' ώ μάλιστα

εξεπλάγην, έτ' ήγωνιζόμην, ώ άνδρες δικασταί, τούθ' υμίν είπείν βούλομαι την τε γάρ τούτου πονηρίαν έτι μάλλον εμείς όψεσθε, και εγώ των γεγενημένων αποδυράμενος τα πλείστα προς υμάς ώσπερεί ράων έσομαι. την γάρ μαρτυρίαν, ήν ώμην είναι και δι' ης ΙΙΙ9

ήν ο πλείστος έλεγχος μοι, ταύτην ουχ εύρον ενούσαν 58 εν τω έχίνω. τότε μεν δή το κακό πληγείς ουδέν άλλο

είχον ποιήσαι πλήν υπολαμβάνειν την αρχήν ήδικη

SS 57–62. I must tell the jury, by the way, of an atrocious trick which was played me to my great disadvantage in the former action. At the trial itself, the deposition on which I mainly relied proved to be missing; and I have since learnt that it was stolen by Stephanus while the suit was still before the arbitrator.

I call witnesses to prove this : they take an oath of disclaimer. -I thought as much.-Well, to prove they are perjured, I now produce a challenge (duly at. tested by witnesses) calling on Stephanus to allow his slave to be tortured in the matter of the abstraction of the document; my witnesses depose he refused the challenge.

Now, do the jury suppose that one who thus perpetrated a theft without any personal provocation, would have had the slightest hesitation in giving false evidence in his own interests and at the special instance of another ?.

57. εξεπλάγην.] The form -επλάγην is post-Homeric and is used in compounds with the sense strike with terror or amazement,' (Veitch Gk. Vbs. 8. ν. πλήσσω.) For the simple verb, επλήγην is used, as in the

first line of the very next section, but only in the sense of receiving a blow from.'. [e.g. Soph.Oed.Col. 605, ότισφανάγκη τηδε πληγήναι χθονί and Eur. Orest. 497, πληγείς θυγατρός της εμής υπέρ (υπαι) κάρα. πληγείς τώ κακώ, for εκπλαγείς, is re. markable ; as if a Roman had said malo percussus, for perculsus. P.]

αποδυράμενος τα πλείστα προς υμάς.] by unburdening to you all that I can of my past sor. rows. Hdt. ΙΙ. 141, πρός τώγαλμα αποδύρεσθαι οτα κινδυνεύει παθέειν.

ραων έσομαι.] 'I shall feel relieved' or to translate it still more closely 'I shall feel easier.' For this use of ράων, cf. Εur. Ion 872, στέρνων απονησαμένη δάων έσομαι. Here. Fur. 1407 ως δή τι φίλτρον τούτ' έχων ορων έσει.

58. την αρχήν.] “ the magis. trate,' in whose possession the sealed casket of depositions was kept until the trial. Cf. notes on Οr. 53 8 24 την αρχήν and on Οr.39 8 9 where αρχήν, like magistratus in Latin and sautho. rities' in English, is used of the holder of the office as well as of the office itself. Porten. tose Reiskius την Αρχίππην,

κέναι με και τον εχίνον κεκινηκέναι. . νύν δε αφ' ων ύστερον πέπυσμαι, προς αυτό το διαιτητή Στέφανος τουτονι αυτην υφηρημένον ευρίσκω, προς μαρτυρίαν τινά, ίν' εξορκώσαιμι, αναστάντος εμού. και ότι ταύτ' αληθή λέγω, πρώτον μεν υμίν μαρτυρήσουσι των τού

τους παρόντων οι ιδόντες. ου γαρ εξομνύναι εθελήσειν 59 αυτούς οίμαιΡ. εάν δ' άρα τούτο ποιήσωσιν υπ' αναι

δείας, πρόκλησιν υμίν αναγνώσεται, εξ ης τούτους τ' επιορκούντας επ' αυτοφώρω λήψεσθε και τούτον ομοίως υφηρημένον την μαρτυρίαν εισεσθε. καίτοι όστις, ώ άνδρες Αθηναίοι, κακών αλλοτρίων κλέπτης

Ρ οίομαι Ζ (cf. 8 51). says Dobree,-Archippe having typh.) 8 18 κάλει Ιεροκλέα ένα died eight or ten years before εναντίον τούτων μαρτυρήση ή εξοthe suit against Phormio. μόσηται. ΜΑΡΤΥΡΙΑ. ακριβώς

τον εχίνον κεκάνηκέναι.] had μεν ήδειν του γάρ αυτου ανδρός tampered with the deposition έστιν, ά μέν οίδεν, εξόμνυσθαι, case.' Kuveîv is similarly else. των δε μή γενομένων πίστιν έθέλειν where in the sense of 'meddling επιθεϊναι η μήν είδέναι γενόμενα. with unlawfully' in Or. 22 An- Οr. 29 8 20; Οr. 58 (Theocrines) drot. § 71 and Or. 24 Timocr. 87; Οr. 59 8 28. 8 179 χρήματα κινών ιερά. Hdt. 59. κακών αλλοτρίων κλέπτης VI. 134 κινείν τα ακίνητα.

κ.τ.λ.] didnot shrink from being ίν' εξορκώσαιμι.] that I might set down as having stolen what put a witness on his oath,' sc. stood in other people's way.' τον μάρτυρα implied in the pre- κακών αλλοτρίων κλέπτης is a very ceding μαρτυρίαν. Οr. 54 8 26, questionable expression, (“sinτων παρόντων ημϊν (sc. μαρτύ- gulariter dicta sunt' observes ρων) καθ' ένα ούτωσι προς τον Lortzing p. 91), “a thief of other λίθον άγοντες και εξορκίζοντες. people's ills,' meaning (as some

εξομνύναι.] « to take an oath suppose) one who steals what of disclaimer.' Cf. Fals. Leg. is detrimental to other people's 8 176 ή μαρτυρείν ή εξόμ

interests, in this case the μαρνυσθαι αναγκάσω. εάν δ' εξομ- τυρία, which is & κακόν οικείον νύωσιν, επιορκούντας εξελέγξω to Phormio and a κακόν αλλόπαρ' υμίν φανερώς. Ρollux: εξω- Tplov to Stephanus. Reiske says μοσία δε, όταν τις ή πρεσβευτής Fur alienorum malorum est αιρεθείς ή επ' άλλην τινά δημοσίαν Graecis ille qui mala, fraudes, υπηρεσίαν, άρρωστεϊν ή αδυνατείν scelera, clam, in occulto exseφάσκων εξομνύεται αυτός ή δι' quitur et perficit, non sponte ετέρου. εξώμνυντο δε και οι sua, sed iussu alieno;' and si. κληθέντες μάρτυρες, ει φάσ- milarly C. R. Kennedy (rather κoιεν μή επίστασθαι εφ' α vaguely) renders it 'a person εκαλούντο. Isaeus Or. 9 (Αs- who would commit a theft as &

υπέμεινεν ονομασθήναι, τί αν ηγείσθε ποιήσαι τούτον 6ο υπέρ αυτού; λέγε την μαρτυρίαν, είτα την πρόκλησιν ταύτην.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ. * [Μαρτυρούσι φίλοι είναι και επιτήδειοι Φορμί

9 τούτον άλλου του Ζ cum FΣΦ. τούτον υπέρ αυτού Bekker cum γρ. FΣΦ. “ sensui satisfaceret δεομένου vel αιτούντος του. Cf. 8 62.' Sauppe.

[ocr errors]

6

tool of another.' G. H. Schaefer, who rightly doubts whether κακά αλλότρια Can mean anything but mala quae alius patitur, proposes to read κακιών with the sense 'qui quid furatur, ut sceleribus alius accommodet.' Another critic (Beels diatribe p. 100) says: κακών αλλοτρίων κλέπτης lewide vocateur Stephanus, qui in gratiam Phor. mionis et fortasse eius jussu, testimonium e capsula surripu. erat.' In Plato Rep. 346 E we have μηδένα έθέλειν εκόντα άρχειν και τα αλλότρια κακά μεταχειρίζεσθαι ανορθoύντα (“tohandle and set right other people's disorders'), but neither this nor any other passage that I can find supports the sense usually assigned to the words before

It may therefore be worth while to suggest that κακών may be corrupt and should be altered into και των where και emphaBizes the whole clause των αλ. λοτρίων κλέπτης υπέμεινεν ονομασθήναι, and not των αλλοτρίων only. [The latter construction would inappropriately import into the passage some of the humour of the lines in Aristoph. Ranae 610 είτ' ουχί δεινά ταύτα, τύπτειν τουτονι κλέπτοντα, πρός τ' αλλότρια isn't it a shame to beat this poor fellow (Xanthias) for stealing, and that too

another man's goods ? A not uncommon παρά προσδοκίαν, ας if some other kind of theft were possible.] Or again we may alter κακών into και εκών, comparing 8 62 where και την του κλέπτης φανήναι (δόξαν) μή φυγών is parallel to os α μηδείς εκέλευεν εθελοντής (= έκών) πονηρός ήν.

αλλοτρίων in any case is in. tended to point the contrast with υπέρ αυτού in the second half of the sentence.

[και των αλλοτρίων κλέπτης seems a highly probable emendation; nor is there any difficulty in kal referring to the general character of 4 κλέπτης των αλλοτρίων. Ρ.]

60. μαρτυρούσι κ.τ.λ.] The composer of the present document and the next and of that in Or. 46 821, has not taken the trouble to invent any names for the witnesses. He describes them as 'friends of Phormio' to suggest a motive for their disclaiming cognisance of the alleged theft on the part of his witness Stephanus. The writer adds that it was on the declaration or award of the arbitrator between Phormio and Ap.' But 80 long as there were fresh wit. nesses being brought forward (as appears from 8 58 προς μαρτυρίας κ.τ.λ.), the case was not ripe for the arbitrator's

[ocr errors]

ωνι, και παρεϊναι προς το διαιτητή Τισία, ότε ήν από-
φασις της διαίτης 'Απολλοδώρω πρός Φορμίωνα, και
είδέναι την μαρτυρίαν υφηρημένον Στέφανον, ήν αίτι-
άται αυτόν 'Απολλόδωρος υφελέσθαι.]
μαρτυρείτε, ή εξομόσασθε.

ΕΞΩΜΟΣΙΑ.
61 Ούκ άδηλον ήν, ώ άνδρες δικασται, ότι τούτο έμελ-

λον ποιήσειν, προθύμως εξομείσθαι. ίνα τοίνυν παραχρήμα εξελεγχθώσιν έπιωρκηκότες, λαβέ μοι ταύτην την μαρτυρίαν και την πρόκλησιν. άναγίγνωσκε.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ. * [Μαρτυρούσι παρεϊναι, ότε Απολλόδωρος προυκαλείτο Στέφανον παραδούναι τον παίδα τον ακόλουθον εις βάσανον περί της υφαιρέσεως του γραμματείου, και γράμματα ήν έτοιμος γράφειν 'Απολλόδωρος, καθ' και τι έσται η βάσανος. ταύτα δε προκαλουμένου 'Απολλοδώρου ουκ εθελήσαι παραδούναι Στέφανον,

1120

[blocks in formation]

decision ; so we must either suppose that the writer has made a mistake, or that at any rate he uses απόφασις in a vague and general sense for the pro. cess of decision and its immedi, ate antecedents. (A. Wester. mann u. 8. p. 111-112.)-On απόφασις, cf. Οr. 54 8 27 ad fη. The word in this sense is from αποφαίνω, not from απόφημι.

61. p. 1120. μαρτυρούσι.] The fabricator of the document overlooks the fact that the mapτυρία and the πρόκλησις are two separate documents. It is im. probable that he deliberately left out the πρόκλησις, as he has taken the pains to manufacture all the other necessary doou

ments in the case. The two
titles μαρτυρία and πρόκλησις are
wrongly placed at the head of
the document, implying that
either the compiler or the tran.
scriber thought that the docu.
ment included both, Dindorf
(ed. 3) has rightly placed the
πρόκλησις after the document, as
in Οr. 59 8 123 8 124.

καθ' ότι έσται η βάσανος.] The
terms of the torture. Cf. Ar.
Ran. 618-625 (α) και πως βασα.
νίσω; (β) πάντα τρόπον κ.τ.λ.-
(α) κάν τι πηρώσω γέ σοι τον
παιδα τύπτων τάργύριόν σοι κείσε.
ται. Αntiphon VI. (de Choreuta)
8 23 ώμολόγους πείσας τον δεσπό-
την παραδώσειν αυτώ βασανίζειν
τρόπο οποίο βούλοιτο,

« PreviousContinue »