Page images
PDF
EPUB

56

γατέρα αυτού εκδούναι 'Απολλοδώρα κατά τους νόμους γυναίκα έχειν, και μηδεπώποτε παραγενέσθαι, μηδε αίσθέσθαι ότι 'Απολλόδωρος αφήκε των εγκλημάτων : απάντων Φορμίωνα.]°

"Όμοιός γε ο Δεινίας, ώ άνδρες δικασταί, τούτω, ος υπέρ της θυγατρός και των θυγατριδών και εμού του κηδεστού διά την συγγένειαν ουδέ ταληθή μαρτυρεϊν έθέλει κατά τούτου. αλλ' ουχ ουτοσί Στέφανος, ουκ ώκνησε καθ' ημών τα ψευδή μαρτυρείν, ουδ', ει μηδένα των άλλων, την αυτου μητέρα ισχύνθη τους απ' εκείνης οικείους της εσχάτης ενδείας αίτιος γενόμενος. very likely to be rig as Dei.

document before us is atrast. nias had a son named Theom. worthy, we cannot tell what nestus (Or. 59 SS 2 and 16) and the proposed evidence really the grandson very often bore the was,-possibly something re. same name as the grandfather ferring to Pasion's will (as sug(note on Οr. 398 27). But gested by Westermann u. s.) or of the numerous persons named rather something to the detri. Deinias or Theomnestus, not ment of Stephanus' character, one is described in any inscrip- e.g. his bad behaviour to Apoltion 89 'Αθμονεύς, and the lodorus and his family, or his ascription of the witness to the receiving bribes from Phormio deme in question is perhaps due to give false evidence against to the invention of the com- the plaintiff. (Lortzing, Apoll. poser of the document,

p. 80.) It is clear that Deinias, on 56. αλλ' ούκ ώκνησε.] Elsebeing called, refused to swear where, we have the αλλά reto the deposition read aloud to peated, e. g. Or. 21 (Meid.) § him, ουδε ταληθή μαρτυρείν εθέ- 200 αλλ' ού Μειδίας, αλλ' από λει. The deposition ought there. της ημέρας ταύτης λέγει κ.τ.λ. fore to be followed by the word and Or. 23 (Aristocr.) 8 89 αλλ' έξωμοσία as in S 60. (A. West- ουκ'Αριστοκράτης, αλλά προπηλα: ermann, 8. 8. pp. 109-111.) κίζει μέν κ.τ.λ. Passages like Cf. Οr. 49 8 20.

these lead Dobree to say, 'maApollodorus, be it observed, lim αλλ' ουκ ώκνησε, but either assumes that the reason why construction is allowable.--oú8' Deinias refuses to swear to the ει μηδένα των άλλων, 80. ήσχύνθη. deposition is that it would be If he had no respect for any to the detriment of his kinsman one else, he might at least have Stephanus; but the disclaimer respected (had some regard may really have been due to for) his own mother and her Deinias being aware that the relations, evidence was false.

As the

57 "Ο τοινυν έπαθον δεινότατον και εφ' ώ μάλιστα

εξεπλάγην, έτ' όγωνιζόμην, ώ άνδρες δικασταί, τούθ' υμίν ειπείν βούλομαι την τε γάρ τούτου πονηρίαν έτι μάλλον εμείς όψεσθε, και εγώ των γεγενημένων αποδυράμενος τα πλείστα προς υμάς ώσπερεί ράων έσομαι. την γάρ μαρτυρίαν, ήν ώμην είναι και δι' ης 1119

ήν ο πλείστος έλεγχός μοι, ταύτην ουχ εύρον ενούσαν 58 εν τω έχίνω. τότε μεν δή το κακό πληγείς ουδέν άλλο

είχον ποιήσαι πλήν υπολαμβάνειν την αρχήν ήδικη

SS 57-62. I must tell the jury, by the way, of an atrocious trick which was played me to my great disadvantage in the former action. At the trial itself, the deposition on which I mainly relied proved to be missing; and I have since learnt that it was stolen by Stephanus while the suit was still before the arbitrator.

I call witnesses to prove this : they take an oath of disclaimer. -I thought as much.-Well, to prove they are perjured, I now produce a challenge (duly at. tested by witnesses) calling on Stephanus to allow his slave to be tortured in the matter of the abstraction of the document; my witnesses depose he refused the challenge.

Now, do the jury suppose that one who thus perpetrated a theft without any personal provocation, would have had the slightest hesitation in giving false evidence in his own interests and at the special instance of another ?

57. εξεπλάγην.] The form επλάγην is post-Homeric and is used in compounds with the sense 'strike with terror or amazement.' (Veitch Gk. Vbs. 8. ν. πλήσσω.) For the simple yerb, étlýy qu is used, as in the

first line of the very next section, but only in the sense of receiving a blow from.' [e.g. Soph.Oed.Col. 605, ότι σφ' ανάγκη τηδε πληγήναι χθονί and Eur. Orest. 497, πληγείς θυγατρός της εμής υπέρ (υπαι) κάρα. πληγείς το κακό, for εκπλαγείς, is re. markable ; as if a Roman had said malo percussus, for perculsus. P.]

αποδυράμενος τα πλείστα προς υμάς.] by unburdening to you all that I can of my past sor. rows. Hdt. ΙΙ. 141, πρός τώγαλμα αποδύρεσθαι οία κινδυνεύει παθέειν.

ράων έσομαι.] I shall feel relieved' or to translate it still more closely 'I shall feel easier.' For this use of ράων, cf. Εur. Ion 872, στέρνων απονησαμένη ράων έσομαι. Here. Fur. 1407 ως δή τι φίλτρον τούτ' έχων δέων έσει.

58. την αρχήν.] “ the magistrate,' in whose possession the sealed casket of depositions was kept until the trial. Cf. notes on Οr. 53 8 24 την αρχήν and on Οr.39 8 9 where αρχήν, like magistratus in Latin and "autho. rities' in English, is used of the holder of the office as well as of the office itself. Porten. tose Reiskius την Αρχίππην,

κέναι με και τον εχίνον κεκινηκέναι. . νύν δε αφ' ων ύστερον πέπυσμαι, προς αυτό το διαιτητή Στέφανος τουτονι αυτην υφηρημένον ευρίσκω, προς μαρτυρίαν τινά, ίν' εξορκώσαιμι, αναστάντος εμού. και ότι ταύτ' αληθή λέγω, πρώτον μεν υμίν μαρτυρήσουσι των τού

τους παρόντων οι ιδόντες. ου γαρ εξομνύναι εθελήσειν 59 αυτούς οίμαι. εάν δ' άρα τούτο ποιήσωσιν υπ' αναι

δείας, πρόκλησιν υμίν αναγνώσεται, εξ ης τούτους τ' επιορκούντας επ' αυτοφώρω λήψεσθε και τούτον ομοίως υφηρημένον την μαρτυρίας είσεσθε. καίτοι όστις, ώ άνδρες Αθηναίοι, κακών αλλοτρίων κλέπτης

Ρ οίομαι Ζ (cf. S 51). says Dobree,-Archippe having typh.) 8 18 κάλει Ιεροκλέα ένα died eight or ten years before εναντίον τούτων μαρτυρήση ή εξοthe suit against Phormio. μόσηται. ΜΑΡΤΥΡΙΑ. ακριβώς

τον εχίνον κεκάνηκέναι.] had μεν ήδειν του γάρ αυτου ανδρός tampered with the deposition έστιν, ά μέν οίδεν, εξόμνυσθαι, case.' Klveîv is similarly else. των δε μη γενομένων πίστιν έθέλειν where in the sense of 'meddling επιθεϊναι η μήν ειδέναι γενόμενα. with unlawfully' in Or. 22 An- Οr. 29 8 20 ; Οr. 58 (Theocrines) drot. § 71 and Or. 24 Timocr. 87; Οr. 59 8 28. 8 179 χρήματα κινών ιερά. Hdt. 59. κακών αλλοτρίων κλέπτης VI. 134 κινείν τα ακίνητα.

κ.τ.λ.] didnot shrink from being ίν' εξορκώσαιμι.] that I might set down as having stolen what put a witness on his oath,' sc. stood in other people's way.' τον μάρτυρα implied in the pre- κακών αλλοτρίων κλέπτης is a very ceding μαρτυρίαν. Οr. 54 8 26, questionable expression, ('sinτων παρόντων ημϊν (sc. μαρτύ- gulariter dicta sunt' observes ρων) καθ' ένα ούτωσι προς τον Lortzing p. 91), 'a thief of other λίθον άγοντες και εξορκίζοντες. people's ills,' meaning (as some

εξομνύναι.] “ to take an oath suppose) one who steals what of disclaimer. Cf. Fals. Leg. is detrimental to other people's 8 176 ή μαρτυρείν ή εξόμ- interests, in this case the μαρνυσθαι αναγκάσω. εάν δ' εξομ- τυρία, which is 8 κακών οικείον νύωσιν, επιορκούντας εξελέγξω to Phormio and a κακόν αλλόπαρ' υμίν φανερώς. Ρollux: εξω- Tplov to Stephanus. Reiske says μοσία δε, όταν τις ή πρεσβευτής Fur alienoriem malorun est αιρεθείς ή επ' άλλην τινά δημοσίαν Graecis ille qui mala, fraudes, υπηρεσίαν, άρρωστεϊν ή αδυνατείν scelera, clam, in occulto exseφάσκων εξομνύηται αυτός ή δι' quitur et perficit, non sponte ετέρου. εξώμνυντο δε και οι sua, sed iussu alieno;' and siκληθέντες μάρτυρες, ει φάσ- milarly C. R. Kennedy (rather κoιεν μή επίστασθαι εφ' & vaguely) renders it

a person εκαλούντο. Isaeus Or. 9 (Ag- who would commit a theft as de

υπέμεινεν ονομασθήναι, τί αν ηγείσθε ποιήσαι τούτον 6ο υπέρ αυτού; λέγε, την μαρτυρίαν, είτα την πρόκλησιν ταύτην.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ. *[Μαρτυρούσι φίλοι είναι και επιτήδειοι Φορμί

9 τούτον άλλου του Ζ cum FΣΦ. τούτον υπέρ αυτού Bekker cum γρ. FΣΦ. sensui satisfaceret δεομένου υel αιτούντος του. Cf. 8 62.' Sauppe.

tool of another.' G.H. Schaefer, another man's goods ? A not who rightly doubts whether uncommon παρά προσδοκίαν, as κακά αλλότρια Can mean any- if some other kind of theft were thing but mala quae alius pa- possible.] Or again we may titur, proposes to read κακιών alter κακών into και εκών, comwith the sense qui quid fura- paring 8 62 where και την του tur, ut sceleribus alius accommo- κλέπτης φανήναι (δόξαν) μη φυγών det.'

Another critic (Beels, is parallel to oς αμηδείς εκέdiatribe p. 100) says:

κακών λευεν εθελοντής (= έκών) ποαλλοτρίων κλέπτης lewide vocatur νηρός ήν. Stephanus, qui in gratiam Phor. αλλοτρίων in any case is in. mionis et fortasse eius jussu, tended to point the contrast testimonium e capsula surripu. with υπέρ αυτού in the second erat.' In Plato Rep. 346 E we half of the sentence. have μηδένα έθέλειν εκόντα άρ- [και των αλλοτρίων κλέπτης χειν και τα αλλότρια. κακά μετα- seems a highly probable emendaχειρίζεσθαι ανορθoύντα (“to handle tion; nor is there any difficulty and set right other people's in kai referring to the general disorders'), but neither this nor character of 8 κλέπτης των any other passage that I can αλλοτρίων. Ρ.] find supports the sense usually 60. μαρτυρούσι κ.τ.λ.] The assigned to the words before composer of the present docu

ment and the next and of that It may therefore be worth in Or. 46 821, has not taken the while to suggest that κακών may trouble to invent any names for be corrupt and should be altered the witnesses. He describes into και των where και empha- . them as 'friends of Phormio' Bizes the whole clauge των αλ. to suggest a motive for their λοτρίων κλέπτης υπέμεινεν ονο- disclaiming cognisance of the μασθήναι, and not των αλλοτρίων alleged theft on the part of his only. [The latter construction witness Stephanus. The writer would inappropriately import adds that it was on the declarainto the pass

some of the tion or award of the arbitrator humour of the lines in Aristoph. between Phormio and Ap. But Ranae 610 είτ' ουχί δεινά ταύτα, so long as there were fresh witτύπτειν τουτονι κλέπτοντα, πρός nesses being brought forward τ' αλλότρια isn't it a shame to (as appears from 8 58 προς beat this poor fellow (Xanthias) μαρτυρίας κ.τ.λ.), the case was for stealing, and that too not ripe for the arbitrator's

[ocr errors]

ωνι, και παρεϊναι προς τη διαιτητή Τισία, ότε ήν από-
φασις της διαίτης 'Απολλοδώρω πρός Φορμίωνα, και
είδέναι την μαρτυρίαν υφηρημένον Στέφανον, ήν αιτι-
άται αυτόν 'Απολλόδωρος υφελέσθαι.]
μαρτυρείτε, ή εξομόσασθε.

ΕΞΩΜΟΣΙΑ.
βι Ούκ άδηλον ήν, ώ άνδρες δικασται, ότι τούτο έμελ.

λον ποιήσειν, προθύμως εξομείσθαι. ίνα τοίνυν παραχρήμα εξελεγχθώσιν έπιωρκηκότες, λαβέ μοι ταύτην την μαρτυρίαν και την πρόκλησιν. άναγίγνωσκε.

ΜΑΡΤΥΡΙΑ. * [Μαρτυρούσι παρεϊναι, ότε 'Απολλόδωρος προυκαλείτο Στέφανον παραδούναι τον παίδα τον ακόλουθον εις βάσανον περί της υφαιρέσεως του γραμματείου, και γράμματα ήν έτοιμος γράφειν 'Απολλόδωρος, καθ' ό έσται η βάσανος. ταύτα δε προκαλουμένου 'Απολλοδώρου ουκ εθελήσαι παραδούναι Στέφανον,

[ocr errors]

τι

om. Σ.

decision ; so we must either ments in the case. The two suppose that the writer has titles μαρτυρία and πρόκλησις are made a mistake, or that at any wrongly placed at the head of rate he uses απόφασις in a vague the document, implying that and general sense for the pro- either the compiler or the tran. cess of decision and its immedi, scriber thought that the docu. ate antecedents. (A. Wester

ment included both, Dindorf mann ι. 8. p. 111-112.)-On (ed. 3) has rightly placed the απόφασις, cf. Οr. 54 8 27 ad fη. πρόκλησις after the document, as The word in this sense is from in Or, 59 8 123 8 124. αποφαίνω, not from απόφημι. καθ' 8 τι έσται ή βάσανος.] “The 61.

p. 1120. μαρτυρούσι.] terms of the torture.' Cf. Ar. The fabricator of the document Ran. 618-625 (α) και πως βασα. overlooks the fact that the map- νίσω; (β) πάντα τρόπον κ.τ.λ.τυρία and the πρόκλησις are two (α) κάν τι πηρώσω γέ σοι τον separate documents. It is im. παιδα τύπτων τάργύριόν σοι κείσεprobable that he deliberately left ται. Αntiphon VI. (de Choreuta) out the πρόκλησις, as he has 8 23 ώμολόγους πείσας τον δεσπόtaken the pains to manufacture την παραδώσειν αυτώ βασανίζειν all the other necessary doραν τρόπο οποίο βούλοιτο.

« PreviousContinue »