Page images
PDF
EPUB

Ι.

ΙΣΘΜΙΟΝΙΚ ΑΙ.

1. [4.] = Β 1. Κλεινός Αιακού λόγος, κλεινά δε και ναυσιαλυτός Αίγινα: συν θεών δε νιν αίσα "Ύλλου τe και Αίγιμιού Δωριεύς ελθών στρατός.

εκτίσσατο· των μεν υπό στάθμα νέμονται 5 ου θέμιν ουδε δίκαν ξείνων υπερβαίνοντες" ολοι δ' αρετάν δελφίνες εν πόντω, ταμίαι τε σοφοί Μοισαν αγωνίων τ' αέθλων.

1Α. = B« . και δε θέλων τε και δυνάμενος άβρα πάσχειν ταν 'Αγαμήδει τε Τροφωνία Εκαταβόλου συμβουλίαν

λαβών.

1 Given in the Medicean family Edited from Vatican us. (Pal. 78) of mss., apparently the exordium by E. Rhode, Philologue 35. 199. of I. 8.

The Schol. ascribes the above frag. 12 αίσg Cf. N. 6. 49.

ment to one of lar's Isthm 1 3, 4 Cf. P. 1. 61-65.

odes in honor of the Rhodian boxer 15 Cf. Ο. 8. 20-30, P. 8. 21 Kasmylos (cf. Simonides, Epigr. 27.

164 [212] ειπόν τίς, τίνος εσσί, τίνος 16 δελφίνες For their speed πατρίδος, τι δ' ενίκης: | Κασμύλος, cf. P. 2. 50, 51, Ν. 6. 66, Frag. Ευαγόρου, Πύθια πυξ, Ρόδιος). 219. ταμίαι Cf. N. 6. 27.

1Α1 αβρά πάσχειν cf. Solon 17 αθλων Prizes.'

Frag. 24 [5]. 4. 1A Schol. Lucian, Dial. Mort. 8. 1A 2 Cf. Frag. 31.

2. [1.] = Β 6. Αιολίδαν δε Σίσυφον κέλοντο και παιδί τηλέφαντον όρσαι γέρας αποφθιμένω Μελικέρτα.

3. [2.]= Β 7. όστις δη τρόπος εξεκύλισέ νιν.

4. [3.] = Β 8. Eustath. Οd. μ. 1715, 63, ότι δοκεί το τοιούτον κατά γένος ειρήσθαι ουδέτερον, ως εμφαίνει Πίνδαρος έν Ισθμιονίκαις ειπων τρία κράτα ήτοι κράατα.

5. = B9. Serv, Virg. Georg. 1. 31, "Generum vero pro marito positum multi accipiunt,...nani et Pindarus εν τοις Ισθμίοις γαμβρός αντί του νυμφίου dixit.”

ΙΙ. .

Y M N OI.

ΥΜΝΟΣ Α' ΘΗΒΑΙΟΙΣ.

6. 7. [5. 6.] = Β 29. 30. 6. Ισμηνόν η χρυσαλάκατον Mελίαν,

3 The Isthmian games were Introductory Schol. to the lath. originally founded as the funeral

mians says x

εύουσαι τοίνυν τοτε games of Melikertes. This frag. αι Νηρεΐδες εφάνησαν το Σισύφη και ment is preserved as το εν Ισθμιο έκέλευσαν ες τιμήν του Μελικέρτου νίκαις Πινδάρου by Apollonios Dys άγειν τα "Ισθμια. kolos, de Synt. 2. 21, p. 156, where 8 Apollon. Dyskol. de Pron. p. he explains that w is not tú Eloú. 368 A, as an instance of vir plural. pou, for Pindar calls Melikertes MS. έξεκυλίσθη. 'Αθαμαντιάδας (Bergk, ed. 4, Frag. 6 Lucian, Demosth. Encom. C. 6), but τω αυτής, i.e. Iνούς. So the 19; also (υυ. 1-5 η τάν) Ρlutarcli,

η Κάδμον, η σπαρτων ιερών γένος ανδρών, ή ταν κυανάμπυκα Θήβαν, ή το πάντολμον σθένος Ηρακλέος, 5 ή ταν Διονύσου πολυγαλέα τιμάν, η γάμον λευκωλένου Αρμονίας υμνήσομεν...;

7. Πρώτον μεν εύβουλος Θέμιν ουρανίαν

χρυσέαισιν ίπποις Ωκεανού παρά παγών Μοίραι ποτί κλίμακα σεμνάν αγον Ούλύμπου λιπαρών καθ' οδόν 5 σωτήρος αρχαίαν άλοχον Διός έμμεν· α δε τας χρυσάμπυκας αγλαοκάρπους τίκτεν αλαθέας Ώρας.

8. [7.]=Β* 31. Aristid. 11. 142, Πίνδαρος δε τοσαύτην υπερβολήν εποιήσατο, ώστε έν Διός γάμο και τους θεούς αυτούς φησιν ερομένου του Διός, εί του δέoιντο, αιτήσαι ποιήσασθαί τινας αυτώ θεούς, οίτινες τα μεγάλα ταύτ' έργα και πασάν γε δή την εκείνου κατασκευής κατακοσμήσουσι λόγους και μουσική. Cf. Choric. Gaz. p. 305

de Glor. Athen. c. 14, where is the story of Korinna having criticised Pindar's unsparing use of myths, whereupon he composed this hymn δειξαμένου δε τη Κορίννη γελάσασα εκείνη τη χειρί δείν εφη σπείρειν αλλά μή όλα τα θυλάκω· τω γαρ όντι συγκεράσας και συμφορήσας πανσπερμαν τινά μύθων ο Πίνδαρος εις το μέλος εξέχεεν. The Schol. on N. 10. 1 tells us by implication that it was composed for the Thebans, and the Schol. Lucian l. c. that this was the beginning of Pirdar's Ilymns (as collected and published).

61 Mιλίαν C. Ρ. 11. 4. For Μελίαι, a kind of nymps, cf. Ηθα. Theog. 187. For the style of, the

opening of I. 6.

η Clem. Alexandr. Str. 6. 731.. Böckh saw the identity of rhythm with Frag. 6, and made slight emendations accordingly.

7.3 χρυσ. ιππ. Cf. ο. 1. 41, 8. 51, of Poseidon's horses.

7 3 Μοίραι Ηesiod, Theog. 901 -904, makes the Noirae daughters of Zeus and Themis. κλίμακα Cf. Ο. 2. 70, where Κρόνου τύρσυ seems to answer to κλ., Διός οδόν to λιπαρών καθ' οδόν, the milky way,’ of. Ον. Νet. 1. 168-171.

15 έμμεν For inf. cf. Ι. 7. 63, Frag. 53. 10.

7 6 αλαθ. “Ώρ. Cf. 0. 13. 6, 11. 53-55.

ed. Boisson., εποίησι Πίνδαρος και θεούς οκνούντας υμνήσαι τας του Διός εις ανθρώπους φιλοτιμίας.

9. [8.] = Β 32.

* Του Θεού άκουσε Κάδμος μουσικών ορθαν επιδεικνυμένου".

10. [133.] = Β 33. • "Ανακτα τον* πάντων υπερβάλλοντα χρόνον μακάρων.

* 11Α. [9.]= Β 34. Ος και τυπείς αγνό πελέκει τέκετο ξανθαν 'Αθάναν.

* 11Β. [10.]=Β35. Κείνων λυθέντων σας υπό χερσίν, άναξ.

ΕΙΣ Α Μ ΜΩΝ Α.

12. [11.]= Β 36. "Αμμων Ολύμπου δέσποτα.

ΕΙΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ Ν.

13. [12.]= Β 37. Πότνια θεσμοφόρε χρυσάνιον......

Altered by Böckh from Aris. tides 2. 383 αλλ' ότι κών τοίς "Ύμνοις διεξιών περί των εν άπαντι τω χρόνο συμβαινόντων παθημάτων τους ανθρώτους και της μεταβολής τον Κάδμον φησίν (Πίνδαρος) ακούσαι του 'Απόλ. λωνος μουσικών ορθάν επιδεικνυμένου. Plutarch, de Pyih. Oracl. c. 6. Cf. P. 3. 90.

10 Plutarch, Quaest. Platon. 8. 4. "Ανακτα τον Μ88. ώνα των. Text Hermann.

11 A Hephaestion 91. An ex. ample of the Pindaricus versus not especially ascribed to Pindar.

11 B Ib. An example of tho Iam. belegus, given just alter a verse of Pindar.

12 Schol. Ρ. 9. 89. CΙ. Ρ. 4. 16. Pausanias 9. 16 tells us that Pindar dedicated & statue by Kalamis for a temple of this god at Thebes, and that a hymn to Ammon sent by the poet to his Libyan temple was there preserved in Pausanins' time on a three-sided etale. Cf. Frag. 36.

13 Vit. Pind. Cod. Vrat. A, where the hymn is said to be to Demeter. Pausanias 9. 23. 2 Bays

ΕΙΣ ΤΥΧΗΝ.

• 14. [16.]= Β 38. Έν έργμασι δε νικά τύχα, ού σθένος.

15. 16. 17. [14. 15. 13.]= Β 39. 40. 41. Pausan. IV. 30. 6, ήισε δε και ύστερον Πίνδαρος άλλα τε και την Τύχην, και δη και φερίπολιν ανεκάλεσεν αυτήν. Ρlut. de fort. Rom. c. 10, την δε Τύχης και οι μετ' εκείνον έθαύμασαν βασιλείς ως πρωτόπολιν και τιθηνών και φερέπολιν της Ρώμης αληθώς κατά Πίνδαρον. Ιbid. c. 4, ου μεν γαρ απευθής (Τύχη) κατα Πίνδαρον, ουδε δίδυμον στρέφουσα πηδάλιον.-Pausan, VII. 26. 8, εγω μεν ούν Πινδάρου τα τε άλλα πείθομαι τη ωδή, και Μοιρών τε είναι μίαν την Τύχης και υπέρ τας αδελφάς τι ισχύειν.

18. [171.]=Β* 42. ...'Αλλοτρίοισιν μή προφαίνειν, τις φέρεται μόχθος άμμιν· τούτό γε τοι τερέω: καλών μεν ων μοϊράν τε τερπνών ές μέσον χρή παντί

λαώ δεικνύναι· ει δέ τις ανθρώποισι θεόσδοτος ατα και προστύχη, ταύταν σκότει κρύπτειν έoικεν.

* 19. [173.] = Β 43.

Ω τέκνον, ποντίου θηρός πετραίου χρωτί μάλιστα νόον προσφέρων πάσαις πολίεσσιν. ομίλει το παρεόντι δ'

έπαινήσαις εκών άλλοτ' αλλοία φρόνει.

that Pindar calls "Αιδης χρυσήνιος in a hymn to Persephonê.

14 Aristid. 2. 334. CΙ. Ι. 8. 49-63.

14--1 C1. Ο. 12. 2.

18 Stobaeos, Flor. 109. 1. Por sentiment of. P. 8. 88.

1ο Athenae08 12. 618 ο.

1o 2 ποντίου θηρός Ι.6. ΠουAúrodos. Ampbiarkos is advising

« PreviousContinue »