Page images
PDF
EPUB

Iliadum lacrymas, concessaque Pergama fatis,
Prælia bina ducum, bis adactam cladibus urbem
In cineres, querimur : flemusque quod Herculis ira,
Hesiones raptus, Helenæ fuga fregerit arcem,

NOTE 1 Iliadum lacrymas) Juven. Sat. x. urbes evertisse scribit, Asiæ imperi'inter Iliadum lacrymas.' Ovid. Fast. um tenuisse, Europam maxima ex 1v.‘Hoc pater Iliades.' Euripides mó parte domuisse, Atticam vero ab iisAux 'luidda dixit in Hecuba, ut Theo. dem infestatam, Areopagum condi. critus 'laddas uéxas in Dioscuris. No- tum: vide infra v. 50. et pluribus luit autem libros snos 'Iaiáda inscri. III. 566. Canterns et Brodæus propbere, neque, ut alii, ’IXótepow (quam- ter Amazonas et Grecoς τρίπορτον a vis & rávu Josephus Scaliger 'Illotep. Theocrito dictam putant. Vide Steolay ita malit) nec &wow Troja, sed phanum in'Auafóriov. Clem. Alexand. oapws de Bello Trojano, quo Karot- 1. Stroin. p. 246. Strabo xlll. ex HeAlov, ut Homerus dominat, periit. gesianacte scribit, a Gallis etiam oc

Concessaque Pergama futis] Erat cupatam fuisse : quæ sexta fuerit. enim in fatis, Trojam perituram. Alii Bis adactam cladibus urbem] Papini. fuerunt Trojæ fata specialia, quibus um identidem presso pede sequitur, salvis urbs salva: Palladium, Lao- qui 1. Theb.' bis adactum legibus Is. medontis sepulchrum, Troilus : de trum.' quibus Comicus in Bacchidibus. Vide 3 Flemusque quod Herculis ira, Heinfra v. 536. Servio Troja est regio : siones raptus, Helena fuga fregerit arIlium urbs: Pergama arx. Hesychi- cem] Causam aliam Apollod. 111. 179. us : Πέργαμα ακρόπολις Ιλίου. Suide allegat. Iliam contra oraculi jussum Pergamus, Ionum lingua, est quævis ad Ates collem lium exstruxisse. ακρόπολις. .

Gemina ex Isaacio Tzetze adfert 2 Præla bina ducum] Laomedontis Cauterus i. 1. Stephanus Byzantius, cum Hercule, Priami cum Αgamem. "Ίλιον" πόλις Τρωάδος, ήν οι Τρώες Aτήν none et reliquis.

(ita enim recte emendavit doctissiBis adactam cladibus urbem] Bis mus Meursius) εκάλουν, και αυτής vero? Theocritus, sive is Simmias 160oi dúo. Eustathio non sine causa Rhodius, Tpíropdov : in Dwugo èy terkpíd istud de Ate, commentum sapere vikyou ge Tpíropdov : imo sæpius vastata: detur. Euripides in Oreste ait, Deos primo ab Hercule; secundo ab Æa- id bellum excitasse, ut hominum imcidis; tertio a Charidemo, qua de re proborum, qui pondera terræ inutilia, Polyænus jur. Strateg. in fine; quar- Sentinam exhaurirent: Θανάτους τ' to a C. Fimbria, de qua Strabo ill. έθηκαν ως απαντλοϊεν χθονός Ύβρισμα 409. Appianus in Mithridatico. Au- Ovntwv åpobvou rampauatos. Vel, ut rel. Victor in Fimbria. Augustinus Stasimus in Cypriis loquitur, cúvdeto III. de Civit. Dei, 6. Antecessit omnes κουφίσαι ανθρώπων παμβώτερα γαίαν. . quinta &rwois, ut quidam putant, Eadem Eustathius ad Iliad. A. p. 15. Amazonum, qnæ minorem Asiam oc- Hinc Tertullianus, luem, famem, et cuparunt: nisi id de incursatione bella, tonsuram insolescentis generis tantum intelligas. Amazonum expe. humani nominat lib. de anima. Vide ditionis meminit etiam Homerus. Loënsem iv. 3. Orosius 1. 15. et 16. centum annis

5

Impulerit Phrygios, Danaas exciverit urbes.

Ut quid ab antiqno vatum proscripta tumultu
Veri sacra fides, longum sylvescis in ævum ?
An quia spreta lates? mundoque infensa priori
Nos etiam noscenda fugis? metum inclyta, mecum
Exorere, et vultum ruga leviore resumens,

10

NOTÆ 5 Impulerit Phrygios] Seneca de succescunt.'Silius: Solem inferves. Clementia 1. 5. 'Elephantes Leones. cere fronti.' Valerius Cato, steriles. que transeunt, quæ impulerunt.'Gra- cunt gaudia nobis.' Cornelins Celsus, tius :'meo sine munere sylvas Impu- 'sanescere.' Seneca, . radicescere.' Terit.'

Tertullianus, longisco.' Hilarins, 6 Ut quid ab antiquo] Livius : 'Ut "planescnpt' campi. Alcinius Avitos, quid aliquis Tribunus plebis ruat cæ- 'flamescunt.' Prudentius : 'angesco, cus in certamina?' Virgil. in Ciri: pudesco, vivisco, lassesco, frugeseo.' . Ut quid ego amens.'

Ausonius, ‘minuiscunt.' Cassiodorus, 7 Veri sacra fides] Claudianus de 'peppescere.' Sidonius vero etiam'fa. Bello Getico : et noxia vatibus ipsis miliaresco' et phthisisco'dixit, quæ Veri sacra fides ! Symmachus ix. partim veterum elegantiam, partim 131. 'fidem veri occultare non debui.' receptiorum redolent audaciam. De veritate viribus suis se emergente, 10 Et vullum ruga leviore resumens) Polybius insignite in Eclogis xiv. 'Αδελφά και δίδυμα sunt • diffundere

Longum sylvescis in ævum] 'Tao- vultam,' Ovid. “ Explicare frontem :' μανείς, χερσομανείς, χορτομανείς: Fes- Deme supercilio nubem,' Hor. 'Exto id est obherbescere. Isidori no. porrigere frontem,' Terent. .valtam tæ : Ager ingraminat.' Augustiu. de relaxare,' Plaut. quod Philoni est Civit. Dei, 11. 18. Unde talia vitia Ewy Bréqua, in lib. de vita Mosis. sylvescerent.' Arnob. 111. 'qui capil. Contraria sunt pubem frontis ama los imminuunt sylvescentium cri• bat,' Sil. vir. Papin..pabemque nium, tpixopvoúvtwv.' Ita Juvenalis hanc frontis opacæ. Pacuvio, 'froos 1x. sed fruticante pilo;' et borrida caligans. Senecæ, attracta, ad. sylva comæ.' Nazianz. 19. Xepoomav. ducta. Martiali, astricta.' Petroovoa ekkinola. Chrysost. Orat. 1. de nio, constricta.' Horatio, obducfato : adon úrouayoûvta. Synesius de ta. Apuleio, 'striata, sulcis rogaInsomniis 150. υλομανείς και φλεγμαί. . rum inarata:' et nescio cni, ' fimbria. νειν ονομάτων καινότητι. Αd istan λήξιν ta.' Hinc ista consulcare frontem, et faciem Varro dixit aurescere ;' Plant. 'Rugas cogere,' Ovid. "Ra. unde Aurora, puellascere, comma- gare frontem,' Hier. Plautus, 'frons cescere. Festus : adlivescere, im- caperata severitodine.' Seneca, 'colbarbescere, inlucescere, vallescere. ligit rogas, attrahit frontem.' Tristi. • Vetustesco,' Nigidius apud Nonium. tiam id nominabant de qua multis Lucretius : 'nvescere, serescere, Heraldus ad Martialem, 1. Nec Grægrandescere, alescere, valescere, te- ci copia inferiores : Vultuosi enim nerascere.' Cato : 'tigna dishiascunt. illis sunt otpuovol Arist. ouvrepris, eisAttius : 'Agri vastescunt.' Furius : εχθείς σκυθρωποι Euripidi. σοβαροί την Virescere,' a vitibus. Auctor Culicis, opply Aristæneto. veq

λη οφρύων disit

Phoebeam dignare tubam: sterilisque vetustas
Erubeat, dum culta venis, dum libera frontem
Exeris : en aures blandas, en pectus amicum
Mulces, vulgarem levius passura cachinnum.

Si nostris nil dulce novum, nil utile visum,
Quod teneri pariunt anni, si sæcula tantum
Aurea Saturni memorant, et nulla recentis
Gratia virtutis: aude tamen ardua, pubes :
Mento canescant alii ; nos mente: capillo;

15

NOTÆ

Sophocles. πρόσωπον συνεσπασμένον Guntherus σύγχρονος, ni fallor, illius Laert. συννεφές πρόσωπον Sophocl. συν- lib. x. quod jam per multa lateutes ημένον Chrysostomus. Ιdem οφρύς Secula, nec clausis aperire penatibus φοβερά και φρίκης γέμoυσα. Clem. Αlex. ansas Pieridas vulgare paro: pris. όψις δριμυτέρα. Nicetas Choniates, cumque nitorem Reddere carminiστυγνός την όψιν, συννεφής την οφρύν και bus.' αεικώς αποσκυζόμενος. Talia sunt : ταυ- 19 Mento canescant alii ; nos mente, ρωπόν αποβλέπεσθαι, Philo. ταυρηδόν &c.] Versus sunt a multis laudati, opậy, Aristoph. Idem venuste in Ly. quibus tamen Josephi nomen non in. sistrate τοξoποιείν τας οφρύς; quod notuerat. De sententia vide CasanHesychius exponit ovatpépeiv. Idem: bonum ad illud Persii iv. 'ante pilos κατέβλεψεν ηδυ, και τα μέτωπα ανέσπα. sapientia ;' Rittershusium ad illa σε. μανικών και τραγωδικόν βλέπειν, Guntheri, Mente senex, @tate puer: Aristoph. τιτανώδες βλέπειν, Lucia- aquo sumsit Taubmannus noster. Minus in Timone. Sacræ etiam literæ hi præter ista etiam hæc notata sunt Genes. 4. Cain συνέστησε τρoσώπω" gemina et germana. Menander: Ουχ et deinde, ίνα τι συνέπεσε το πρόσω- αι τρίχες ποιούσιν αι λευκαι φρονείν, 'Αλλ'

Amphis eleganter apud ο τρόπος ενίων εστί τη φύσει γέρων. Laert. “Ως ουδέν οίσθα πλήν σκυθρω. Ρind. Pyth. IV. έν παισι νέος, έν βουπάζειν μόνον, "Ωσπερ, κοχλίας σεμνώς, λαϊς πρέσβυς. Nazianz. Οrat. Xx. 332. επηρκώς τας οφρύς. Elegans et illud de Basilio: τίς ούτω πολιός την μεν Demetrii Phalerei apud Diogen. σύνεσιν, και προ της πολιάς ; Ιderm Laert. v. έλεγε μη μικρών είναι μέρος Οrat. x. 161. σώματα χρόνω κέκμηκεν, τας οφρύς. όλφ γούν επισκοτήσαι δύνασ. αι ψυχαι δε θες νεάζουσι. 1dem ait

Ep. 77. Hieronymus Ep. 13. “Nec 15 Si nostris nil dulce novum, &c.] sapientiam canos repules, sed canos Arist. νιι. Ethic. cap. ult. ηδύ νεότης. sapientiam.' Ρlut. in παιδαγ. μόνος και Juvenis vero hæc scripsit ; quod se- νούς παλαιούμενος ανηβα. Basilius Sequentia arguunt.

Pindarus, αινεί lenciensis Orat. 1. de Davide, ολι. παλαιόν μεν οίνον, άνθεα δ' ύμνων νεωτέ- γος τον χρόνον, πολύς δε διάνοιαν. ρων. Ηomeri gemina γνώμη Odyss. Chrysostomi aureum os de eodem : Α. nota est. Eleganter de novitate νέος μεν ην ηλικία, παλαιούμενος δε τη Cassiodorus Variarum 11ι. 21. Mihi διανοία. Psal. 50. postea : ούτε γάρ ή in sæculi sui barbarie ad renovatam πολια αρετή, ούτε ή νεότης κακία πολιά Poetican respicere videtur : ut et γαρ ου τρίχες λευκαι, αλλά ψυχής αρετή.

τον σου.

θαι τώ βίω.

20

Nos animo: facie; nos pectore. Tempora certe
Virtutem non prima negant, non ultima donant.
Quod duplex ætas varios contendat in usus,
Hæc viget ; illa jacet: hæc pullulat; illa fatiscit.

Mira quidem dictu, sed vera, advertite, pandam:

NOTÆ

De eodem: mikpds to eldet, péyas TẬ Archilochus apud Dionem Prusæ. φρονήματι. Ιtem : ο εν νεότητι πεπολιω- um Tarsica priori tale quid innuit : μένος, ο μικρός τω σώματι, και υψηλός φιλέω στρατηγόν επί νοήμασι δασύν. το πνεύματι. Idem in Orat. cum Εadem ratio αντιθέσεως in illo Aris. . presbyter factus, t. II. και ταύτα νέος tophanis : Μικκός γα μακος ούτος, αλλ' ών, ει δήποτε και εγένετο νέος· ου γαρ άπαν κακόν. Ausonias : “meritis anπείθομαι. ούτως εξ αυτών αυτώ των σπαρ- us est, ætate puella.' Aristoteles γάνων πολιών φρόνημα ήν. Τali apud itaque recte Ethic. Ι. 3. διαφέρει eundem in Esaiæ 3. p. 687. in Gene- ουδέν, νέος την ηλικίαν, ή το ήθος νεαρός. sin Hom. 41. et 7. in Epist. ad Heb. Ægyptiorum de Græcis poovepdy tale Item in fine libri secundi de Sacer- est, quod toties iteratum a Chrysos. dotio, 52. edit. Hæschel. Sic jave. tomo, illius verbis ponam : “Expres nis ille apud Josephum de Macca- αει παίδες, γέρων δε “Ελλην ουδείς ου beis, εγώ μεν την ηλικίας των αδελ. γάρ έχετε μάθημα χρόνο πολιόν, quod φών νέωτερος, την δε διάνοιαν ηλικιώτης. est apud Platonem in Timæo. Clem. Idem innuit Clem. Alexand. iv. Strom. Alex. Strom. 1. Justinum Martyrem, p. 365. νέος άμα και παλαιός. Vide Οrat. ad Gentes 16. etiam Isidorum Pelusiotam, ο τρόπος 20 Tempora certe Virtutem non prima ευθύτητα ουκ έτι μαρτυρεί : ut quidem negant, non ultima donant] Job. 32. Billius legebat. Vide et Ep. 1. 314. ουχ οι πολυχρόνιοί είσιν σοφοί. Ρhiet Papin. v. Syl. "mentem sua non lemon: χρόνος ου διδάσκει φρόνησο. capit ætas.' Prudentius de Eulalia : Chrysost. Hom. 7. in Ep. ad Hebr. “Moribus et nimium teneris Canitiem τη πολια αισχύνη έξωθεν κοσμείται, meditata senum.' Claudianus et · Ca. ένδοθεν δε φρόνημα παιδώς έχων. Αηniliem' nominat' animi.' Idem Prod. brosius contra Symmachum : Non • Certamen una matre quod septem annorum canities laudanda, sed moediti Gessere pueri, sed factis viri.' rum:' quod ex Menandro sumtum, Petrus Ravennas Ser. V. Seniorem et a Chrysostomo allatum ex eodem, illum non tempora fecerunt, sed sen- vide supra. Gregorius etiam egresus. Item : Sicut sapientia dat ca. gie 30. Moral. 'Senes non eos sacra nos, ita quicquid viri est, tollit insi. Scriptura vocare consuevit, qni sola pientia.' De vera senectute egregie temporum quantitate, sed qui morum Philo libro dievnte Nwd, 214. 215. et in gravitate maturi sunt.' Cum bis pug. libro de hærede rerum divinarum, nare videtur Homeri illud Odyss. H. 407. Simile quid redolet illud Ana- αεί τε νεώτεροι άφραδέoυσιν: et Philocreontis, Τρίχας γέρων μέν έστι, Τας nis alterum, de rerum divinar, hæreδε φρένας νεάζει. Ρhilonis et illud de 409. η αρετή όψίγονον, και μέν, ως II. Allegor. 70. ουχ οι προς αλήθει- έφασάν τινες, προς αυταίς ταϊς του βίου αν, αλλ' οι χρόνο πολιοί. Gemina δυσμαϊς βεβαιούμενον. habes libro de Plantat. Noe

22 Quod duples atas] Αιτιολογεί.

25

Nam vati Phrygio Martem certissimus index
Explicuit præsens oculus, quem fabula nescit.
Hunc ubi combiberit avidæ spes ardua mentis,
Quos Superos in vota vocem ? mens conscia veri
Proscripsit longe ludentem ficta poëtam :
Quin te Cecropii mentita licentia pagi,

30

28 Æmula Ms. marg.

NOTÆ

24 Mira quidem dictu, sed vera, ad- profugis 37. ακοή οράσεως δευτερεία tertite, pandam] Sic lib. II. · Mira qui. pépeta. Idem ait 1. De vita Mosis, dem, sed vera duces, advertite, pan. 498. 499. et De Abraliamo, 290. dam. Utrumqne ex fornace Ovidi- 27 Hunc ubi combiberit] Horat. Ep. ana 111. Fast. ' Credite dicenti, mira, 1. 2. nunc adbibe puro Pectore sed acta, loquar.' Fast. vs. 'mira qui. verba, puer.' Prod. ‘Postquam comdem, sed tamen acta, canam.' biberint Deum medullis,' Hymno

25 Nam rati Phrygio] Dareti. Cur 1ν. Αristenetus, I. καταπίνειν φιλή. vero vati? an quia versa scripsit? дата. . reclamant quæ Nepotis nomine ver- 29 Proscripsit longe ludentem ficta sa: affirmare videtur Ælianus, xi. poëtam] Homerum, qui, ut Arist. ait, 2. Var. Hist. kal tov dopúza Adpnta, libro de poët. 24. Dedidaxe MéxOTA ου φρυγίαν Ιλιάδα έτι και νυν αποσω- και τους άλλους ψευδή λέγειν, ως δεί. ζομένην οιδα προ Ομήρου και τούτον Varro scribit, Sibyllam Erythræam γενέσθαι λέγουσι. Ilias poeticum quid Graiis Iljum petentibus vaticinatam, inouit. Idem Syagruns Troica primum perituram Trojam, et Homerum mentractasse scribit, xiv. 21.

dacia scripturum. Noster respexCertissimus index Explicuit pre- isse videtur ad illam Platonis toplay, sens oculus] Quia Dares nou clausis, qua ex republica ejicitur, quæ nunvel in tolum Homericis oculis, ut Tertull. ait, ista usurpavit; adeo on. Ludentem ficta poëtam] Thy đanderav Turds udptus, ut proverbium est apud Śntei, (quotannis bello Trojano Ho. Diogenianum, erit. Oculorum vero merus posterior,) πετόμενα αν είη testimonia aurium antistare indiciis, SKELV, ut loquitur Philosophus. Vi. in vulgus notum est: έδρακον, ου πυθό. desis Herodotum, Plutarchum, Ar. mov, ait Oppianus, ad quem vide år. chilochutn, Solinom. Prolixe ea de θηρολογούντα Rittershusium II. Cy- re agit Clem. Alex. 1. Strom. 239. neg, et v. ad Guntherum. Græcis Agellius xvII. 21. Lipsius ad Velleihinc dicta BAÉROVTA paptúpla : de qui- um 1. 245. Josephus Scaliger prima bus d távu Scaliger in suis ad Ætnam. Olympiade non multo antiquiorem Clem. Alex. in fragmentis, vel, Theo. putat: Ilium autem captum annis dotus 566. ώτα τυγχάνει άπιστότερα 408. ante primam Olymp. de Emend. opdaruwv. Philo libro de temulentia : 1. 205. 206. ad Eusebium 66. et in TWTÓTepa ofis brwv, 195, de confus. Canon. Isag. 159. item præfat. in Ma. ling. 266. όψιν άπλανή προ απάτης nilium. απατεώνος άξιον μάρτυρι τίθεσθαι, de 30 Quin te Cecropii mentita licentia Delph. et Var, Clas. Dict, Cret. &c.

2 A

quam fuit.

« PreviousContinue »