Page images
PDF
EPUB

IBRARY

ακύρους πεποιηκότες, και πολύ δεινότερον του καθελεϊν αυται γαρ ούτωσι τοις βουλομένοις κατοιΤΥ της πόλεως βλασφημεϊν τεκμήριον ως αληθή λέγουσιν εστίξουσιν. φέρ' εαν δε δή πέμψας 38 ως ημάς ο Λεύκων έρωτα, τί έχοντες εγκαλέσαι και τι μεμφόμενοι την ατέλειαν αυτόν αφηρησθε, τι προς θεών έρούμεν ή τί γράψει ποθ' ο το ψήφισμυπέρ ημών γράφων και ότι νή Δί' ήσαν των ευρημένων τινές ανάξιοι. εάν ούν είπη προς 39 ταύτ' εκείνος, και γαρ 'Αθηναίων τινές ίσως φαύλοι, και ου διά ταύτ' εγώ τους χρηστους άφειλόμην, αλλά τον δήμον νομίζων χρηστών

πάντας έχειν έω,ου δικαιότερ' ημών έρεί και έμοι 469 γούν δοκεί. παρά πάσι γαρ ανθρώποις μάλλον

έστιν έθος διά τους ευεργέτας και άλλους τινάς
ευ ποιείν των μη χρηστών ή δια τους φαύλους
τους ομολογουμένως αξίους χάριτος τα δοθέντ'
αφαιρείσθαι. και μήν ουδ' όπως ούκ αντιδώσει 40
το Λεύκωνί τις, αν βούληται, δύναμαι σκοπούμενος
ευρείν. χρήματα μέν γάρ έστιν αεί παρ' υμίν
αυτού, κατά δε τον νόμον τούτον, εάν τις επ'
αύτ' έλθη, ή στερήσεται τούτων και λειτουργείν
αναγκασθήσεται. έστι δ' ου το της δαπάνης
μέγιστον εκείνω, αλλ' ότι την δωρεάν υμάς αυτόν
αφηρήσθαι νομιεί.

Ου τοίνυν, ώ άνδρες Αθηναίοι, μη Λεύκων 41
άδικηθή μόνον δει σκοπεϊν, ώ φιλοτιμίας είνεχ
η περί της δωρεάς σπουδή γένοιτ' άν, ου χρείας,
αλλά και εί τις άλλος εν μέν εποίησεν υμάς ευ
πράττων, εις δέον δε νύν γέγονεν αυτό το παρ'

υμών λαβείν τότε την ατέλειαν. τίς ούν ούτός έστιν; Επικέρδης ο Κυρηναίος, ός, είπερ τις άλλος των ειληφότων, δικαίως ήξιώθη ταύτης της τιμής, ου τα μεγάλα και θαυμάσια ήλίκα δούναι, αλλά το παρά τοιούτον καιρόν, εν ώ και των εν

πεπονθότων έργον ήν ευρείν εθέλοντά τινα ων 42 ευηργέτητο μεμνήσθαι. ούτος γάρ ανήρ, ως το

ψήφισμα τούτο δηλοί τό τότ' αυτώ γραφέν, τοίς αλούσιν τότ' εν Σικελία των πολιτών εν τοιαύτη συμφορά καθεστηκόσιν έδωκε μνας εκατόν και του μη το λιμώ πάντας αυτούς αποθανείν αίτιώτατος εγένετο. και μετά ταύτα δοθείσης ατελείας αυτώ διά ταύτα παρ' υμών, ορών εν τω πολέμω προ των τριάκοντα μικρόν σπανίζοντα

τον δήμον χρημάτων, τάλαντον έδωκεν αυτός 43 επαγγειλάμενος. σκέψασθε δή προς Διός και 470

θεών, άνδρες Αθηναίοι, πως αν άνθρωπος μάλλον φανερός γένοιτ' εύνους ών υμίν, ή πώς ήττον άξιος αδικηθήναι, ή πρώτον μεν ει παρών το της πόλεως ατυχήματι μάλλον έλoιτο τους άτυχούντας και την παρά τούτων χάριν, ήτις ποτ' έμελλεν έσεσθαι, ή τους εν εκείνη τω χρόνω κεκρατηκότας και παρ' οίς ήν, δεύτερον δ', ετέραν χρείαν ιδών εί φαίνοιτο διδούς και μη όπως ιδία τα όντα

σώσει προνοούμενος, αλλ' όπως των υμετέρων 44 μηδέν ένδεώς έξει το καθ' αυτόν.

τούτον μέντοι τον το μέν έργω παρά τους μεγίστους καιρούς ούτωσι κοινά τα όντα τώ δήμω κεκτημένον, τώ δε ρήματα και τη τιμή την ατέλειαν έχοντ' ουχί την ατέλειαν αφαιρήσεσθε (ουδε γαρ ούση χρώμενος

φαίνεται), αλλά το πιστεύειν υμίν, ου τι γένοιτ' αν αίσχιον; το τοίνυν ψήφισμυμίν αύτ' αναγνώσεται το τότε ψηφισθεν τω ανδρί. και θεωρείτ', ώ άνδρες Αθηναίοι, όσα ψηφίσματάκυρα ποιεί και νόμος, και όσους ανθρώπους αδικεί και έν οποίους καιρούς χρησίμους υμίν παρασχόντας εαυτούς ευρήσετε γάρ τούτους, ούς ήκιστα προσήκεν, αδικούντα. λέγε.

ΨΗΦΙΣΜΑ. Τας μεν ευεργεσίας, ανθ' ών εύρετο την ατέλειαν 45 ο Eπικέρδης, ακηκόατ' εκ των ψηφισμάτων, ώ άνδρες δικασταί. σκοπείτε δε μη τούτ', ει μνας εκατόν και πάλιν τάλαντον έδωκεν (ουδέ γάρ τους λαβόντας έγωγή ηγούμαι το πλήθος των

χρημάτων θαυμάσαι), αλλά την προθυμίαν και 471 το αυτον επαγγειλάμενον ποιεϊν και τους καιρούς

εν οίς. πάντες μέν γάρ εισιν ίσως άξιοι χάριν 46 ανταπολαμβάνειν οι προϋπάρχοντες το ποιείν εύ, μάλιστα δ' οι παρά τας χρείας, ών εις ούτος ανήρ ών φαίνεται. είτ' ουκ αισχυνόμεθ', ώ άνδρες 'Αθηναίοι, τους του τοιούτου παιδας ει μηδεμίαν ποιησάμενοι τούτων μηδενός μνείαν αφηρημένοι φανούμεθα την δωρεάν, μηδέν έχοντες εγκαλέσαι ; ου γαρ ει έτεροι μεν ήσαν οι τότε σωθέντες υπ47 αυτού και δόντες την ατέλειαν, έτεροι δ' υμείς οι νυν αφαιρούμενοι, απολύει τούτο την αισχύνην, αλλ' αυτό δή τούτο και το δεινόν έστιν. ει γάρ οι μέν ειδότες και παθόντες άξια τούτων ενόμιζον ευ πάσχειν, ήμεϊς δ' οι λόγω ταύτ' ακούοντες

ως αναξίων αφαιρησόμεθα, πως ουχ υπέρδεινον 48 ποιήσομεν και αυτός τοίνυν εστί μοι λόγος ούτος

και περί των τους τετρακοσίους καταλυσάντων και περί των ότ' έφευγεν ο δήμος χρησίμους αυτούς παρασχόντων» πάντας γάρ αυτούς ηγούμαι δεινόταταν παθείν, εί τι των τότε ψηφισθέντων

αυτοϊς λυθείη. 49 Εί τοίνυν τις υμών εκείνο πέπεισται, πολύ του

δεηθήναι τινος τοιούτου νυν απέχειν την πόλιν, ταύτα μεν ευχέσθω τους θεούς, κάγώ συνεύχομαι, λογιζέσθω δε πρώτον μεν ότι περί νόμου μέλλει φέρειν την ψήφον, μη λυθέντι δεήσει χρήσθαι, δεύτερον δ' ότι βλάπτουσιν οι πονηροί νόμοι και τας ασφαλώς οικείν οίομένας πόλεις. ου γαρ αν μετέπιπτε τα πράγματ' επ' αμφότερ', ει μη τους μεν εν κινδύνω καθεστηκότας και πράξεις χρησται και νόμοι και άνδρες χρηστοι και πάντ' έξητασμένο επί το βέλτιον προήγε, τους δ' εν απάση καθεσ.

τάναι δοκούντας ευδαιμονία πάντα ταύτ' αμελούμεν' 472 50 υπέρρει κατά μικρόν. των γάρ ανθρώπων οι

πλείστοι κτώνται μεν ταγαθά το καλώς βουλεύεσθαι και μηδενός καταφρονείν, φυλάττειν δ' ουκ εθέλουσι τοίς αυτούς τούτοις. δ μή πάθητε νύν υμείς, μηδ' οίεσθε νόμον τοιούτον θέσθαι δεϊν, ος καλώς τε πράττουσαν την πόλιν ημών πονηράς δόξης αναπλήσει, εάν τε τι συμβή ποτε, έρημον

των εθελησόντων αγαθόν τι ποιεϊν καταστήσει. 51

Ού τοίνυν μόνον, ώ άνδρες Αθηναίοι, τους ιδία γνόντας ευ ποιείν υμάς και παρασχόντας χρησίμους αυτούς επί τηλικούτων και τοιούτων

καιρών, οίων μικρώ πρότερον Φορμίων διεξελήλυθε κάγώ νύν είρηκα, άξιόν εστιν ευλαβηθήναι αδικήσαι, αλλά και πολλούς άλλους, οι πόλεις όλας, τας εαυτών πατρίδας, συμμάχους υμίν επί του προς Λακεδαιμονίους πολέμου παρέσχον, και λέγοντες και συμφέρει τη πόλει τη υμετέρα και πράττοντες· ών ένιοι διά την προς υμάς εύνοιαν στέρονται της πατρίδος. ών επέρχεται μοι 52 πρώτους εξετάσει τους εκ Κορίνθου φυγόντας. αναγκάζομαι δε λέγειν προς υμάς ταύθ' ά παρ' υμών των πρεσβυτέρων αυτός ακήκοα. τα μεν ούν άλλ' όσα χρησίμους ημίν εαυτους εκείνοι παρέσχον εάσω· αλλ' όθ' η μεγάλη μάχη προς Λακεδαιμονίους έγένετο, η εν Κορίνθω, των εν τη πόλει βουλευσαμένων μετά την μάχην μη δέχεσθαι το τείχει τους στρατιώτας, αλλά προς Δακεδαιμονίους επικηρυκεύεσθαι, ορώντες ήτυ- 53

χηκυίαν την πόλιν και της παρόδου κρατούντας 473 Λακεδαιμονίους, ουχί προύδωκαν ουδ' έβουλεύσαντ'

ιδία περί της αυτών σωτηρίας, αλλά πλησίον
όντων μεθ' όπλων απάντων Πελοποννησίων
ανέωξαν τας πύλας υμίν βία των πολλών, και
μάλλον είλοντο μεθ' υμών των τότε στρατευ-
σαμένων, εί τι δέοι, πάσχειν ή χωρίς υμών ακιν-
δύνως σεσωσθαι, και εισέφρουν το στράτευμα, και
διέσωσαν και υμάς και τους συμμάχους. επειδή 54
δε προς Λακεδαιμονίους ειρήνη μετά ταύτ' εγένετο,
η επ'Ανταλκίδου, αντί των έργων τούτων υπό
Λακεδαιμονίων εξέπεσον. υποδεξάμενοι δ' υμείς
αυτους εποιήσατέργον ανθρώπων καλών κάγαθών

C

« PreviousContinue »