Page images
PDF
EPUB

ότι τοίνυν αληθή λέγω, λαβέ μοι το ψήφισμα. τουτι.

ΨΗΦΙΣΜΑ.

116 Οτι μεν τοίνυν, ώ άνδρες Αθηναίοι, και τοις

προγόνοις υμών έθος ήν τους χρηστους τιμών, δηλοί το ψήφισμα τουτί· ει δε μη τους αυτούς οίσπερ ημείς νύν, έτερόν τι τούτ' αν είη. ει τοίνυν μήτε Λυσίμαχον μήτ' άλλον μηδένα μηδέν ευρήσθαι παρά των προγόνων ημών συγχω

ρήσαιμεν, τί μάλλον, οίς έδoμεν νυν ημείς, διά 117 τούτο δικαίως αν αφαιρεθείεν ; ου γαρ οι μη

δόντες και μη δοκεί δεινόν εισιν ουδέν ειργασμένοι, άλλ' οι δόντες μέν, πάλιν δ' ύστερον μηδέν εγκαλούντες αφαιρούμενοι. ει μεν γάρ τις έχει δείξαι κακείνους ών έδoσάν τώ τι τούτ' άφηρημένους, συγχωρώ και υμάς ταυτό τούτο ποιήσαι, καίτοι τούτό γ αισχρόν ομοίως· ει δε μηδ' αν εις έν άπαντι τω χρόνω τούτ' έχoι δείξαι γεγονός, τίνος είνεκ' εφ' ημών πρώτον καταδειχθή τοιούτον

έργον ; 118 Xρή τοίνυν, ώ άνδρες Αθηναίοι, κακείν'

ενθυμείσθαι και οράν, ότι νύν όμωμοκότες κατά τους νόμους δικάσειν ήκετε, ουχί τους Λακεδαιμονίων ουδε Θηβαίων, ουδ' οίς ποτ' έχρήσανθ' οι πρώτοι των προγόνων, αλλά καθ' ους έλαβον τας ατελείας οθς αφαιρείται νύν ούτος τω νόμω, και περί ών άν νόμοι μή ώσι, γνώμη τη δικαιοτάτη

κρινείν. καλώς. το τοίνυν της γνώμης προς 493 119 άπαντ' ανενέγκατε τον νόμον. άρ' ούν δίκαιον,

ώ άνδρες Αθηναίοι, τους ευεργέτας τιμάν ; δίκαιον. τί δ', όσαν δώ τις άπαξ. δίκαιον έχειν εάν και δίκαιον. ταύτα τοίνυν αυτοί τε ποιείτε, ίν' ευορκητε, και τους προγόνους οργίζεσθ' αν μή τις φή ποιείν, και τους τα τοιαύτα λέγοντας παραδείγματα, ως άρ' εκείνοι μεγάλο ευ παθόντες ουδέν' ετίμησαν, και πονηρούς και απαιδεύτους ηγείσθ' είναι, πονηρούς μέν, διότι καταψεύδονται των προγόνων υμών ως άχαρίστων, αμαθείς δέ, διότι εκείν' αγνοούσιν, ότι εί τα μάλιστα ταύθ' ούτως είχεν, αρνείσθαι μάλλον ή λέγειν αυτούς προσηκεν.

Οίμαι τοίνυν και τούτον τον λόγον Λεπτίνην 120 έρείν, ώς τας εικόνας και την σίτησιν ουκ αφαιρείται των ειληφότων ο νόμος, ουδε της πόλεως το τιμάν τους όντας αξίους, αλλ' έσται χαλκούς ιστάναι και σίτησιν διδόναι και άλλ' και τι αν βούλησθε, πλήν τούτου, εγώ δ' υπέρ ών μεν τη πόλει καταλείπειν φήσει, τοσούτον λέγω όταν, ών εδώκατέ το πρότερόν τι, τούτ' αφέλησθε, και τας υπολοίπους απίστους ποιήσετε πάσας δωρεάς. τί γάρ έσται πιστότερον το της εικόνος ή το της σιτήσεως, ή το της ατελείας, ήν πρότερόν τισι δόντες αφηρημένοι φανείσθε ; έτι δ' 121 ει μηδεν έμελλε τούτ' έσεσθαι δυσχερές, ουδ' εκείνο καλώς έχειν ηγούμαι, εις τοιαύτην άγειν ανάγκην την πόλιν, δι' ής άπαντας εξ ίσου των αυτών αξιώσει τους τα μέγιστευεργετουσιν, ή μη τούτο ποιούσα χάριν τισιν ουκ αποδώσει. μεγάλων μεν ούν ευεργεσιών ούθ' ημίν συμφέρει

συμβαίνειν πολλάκις καιρόν, ούτ' ίσως ράδιον 494 122 αιτίω γενέσθαι μετρίων δε και ων εν ειρήνη

τις και πολιτεία δύναιτ' αν εφικέσθαι, ευνοίας, δικαιοσύνης, επιμελείας, των τοιούτων, και συμφέρειν έμοιγε δοκεί και χρήναι διδόναι τας τιμάς. δεί τοίνυν μεμερίσθαι και τα των δωρεών,

ίν' ης αν άξιος ών έκαστος φαίνεται, ταύτην 123 παρά του δήμου λαμβάνη την δωρεάν. αλλά μην

υπέρ ών γε τοις ευρημένοις τας τιμάς καταλείπειν φήσει, οι μεν απλά πάνυ και δίκαιαν είπoιεν, πάνθ', όσα των αυτών ένεκ' αυτούς έδoτευεργεσιών, αξιoύντες έχειν, οι δε φενακίζειν τον ως καταλείπεται λέγοντά τι αυτούς. ο γαρ άξια της ατελείας εύ πεποιηκέναι δόξας και ταύτην παρ' υμών λαβών την τιμήν μόνην, ή ξένος ή και τις πολίτης, επειδάν αφαιρεθή ταύτην, τίν' έχει λοιπήν δωρεάν, Λεπτίνη και ουδεμίαν. μη τοίνυν διά μεν του τώνδε κατηγορείν ώς φαύλων εκείνους αφαιρού, δι' & δ' αυ καταλείπειν εκείνοις φήσεις,

τούσδε, και μόνον λαβόντες έχουσι, τούτ' αφέλη. 124 ώς δ' απλώς ειπείν, ουκ ει των πάντων αδική

σομέν τινα μείζονή ελάττονα, δεινόν έστιν, αλλ' εί τάς τιμάς, αίς αν αντ' ευ ποιήσωμέν τινας, απίστους καταστήσομεν· ουδ' ο πλείστος έμοιγε λόγος περί της ατελείας εστίν, αλλ' υπέρ του πονηρόν έθος τον νόμον εισάγειν και τοιούτον, δι'

ου πάντάπισθ' όσο δήμος δίδωσιν έσται. 125 “Ον τοίνυν κακουργότατον οίονται λόγον ευρη

κέναι προς το τας ατελείας υμάς αφελέσθαι πείσαι, βέλτιόν εστι προειπείν, ίνα μή λάθητο

εξαπατηθέντες. έρούσι γαρ ότι ταύθ' ιερών 495 έστιν άπαντα ταναλώματα, αι χορηγίαι και αι

γυμνασιαρχίαι· δεινόν ούν, ει των ιερών ατελής
τις αφεθήσεται. εγώ δε το μέν τινας, ούς και
δήμος έδωκεν, ατελείς είναι τούτων δίκαιον ηγού-
μαι, ο δε νύν ούτοι ποιήσουσιν, εαν άρα ταύτα
λέγωσι, τούτ' είναι δεινόν νομίζω. ει γάρα κατά 126
μηδέν' άλλον έχουσι τρόπον δείξαι δίκαιον υμάς
αφελέσθαι, ταύτ' επί τω των θεών ονόματι ποιείν
ζητήσουσιν, πώς ουκ ασεβέστατον έργον και
δεινότατον πράξουσιν ; χρή γάρ, ως γούν έμοί
δοκεί, όσα τις πράττει τους θεούς επιφημίζων,
τοιαύτα φαίνεσθαι, οία μηδ' αν επ' ανθρώπου
πραχθέντα πονηρά φανείη. ότι δ' ουκ έστι
ταυτον ιερών ατέλειαν έχεις και λειτουργιών,
αλλ' ούτοι το των λειτουργιών όνομεπί το των
ιερών μεταφέροντες εξαπατάν ζητούσι, Λεπτίνην
υμίν αυτόν εγώ παρασχήσομαι μάρτυρα. γράφων 127
γάρ άρχήν του νόμου Λεπτίνης είπενφησίν,
« όπως αν οι πλουσιώτατοι λειτουργώσιν, ατελή
μηδένα είναι πλήν των αφ' Αρμοδίου και
'Αριστογείτονος.καίτοι εί ήν ιερών ατέλειαν
έχειν ταυτό και λειτουργιών, τί τούτο μαθών
προσέγραψεν και ουδέ γάρ τούτοις ατέλεια των
γ' ιερών έστιν δεδομένη. ίνα δ' ειδήθ' ότι ταύτα
τούτον έχει τον τρόπον, λαβέ μοι πρώτον μεν,
της στήλης ταντίγραφα, είτα την αρχήν του
νόμου του Λεπτίνου. λέγε.

ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ ΣΤΗΛΗΣ.

128 'Ακούετε των αντιγράφων της στηλης, ώ

άνδρες Αθηναίοι, ατελείς αυτούς είναι κελευόντων πλήν ιερών. λέγε δή την αρχήν του νόμου του Λεπτίνου.

[blocks in formation]

Καλώςκατάθες. γράψας « όπως αν οι πλουσιώτατοι λειτουργώσι, μηδένα είναι ατελήπροσέγραψε πλήν των αφ' Αρμοδίου και 'Αριστογείτονος.τίνος είνεκ', εί γε το των ιερών τέλος έστι λειτουργείν και αυτός γαρ ούτωσι

τάναντία τη στήλη γεγραφώς, αν τούτο λέγη, 129 φανήσεται. ηδέως δ' άν έγωγή εροίμην Λεπτίνην·

τίνος αυτούς την ατέλειαν ή συ νυν καταλείπειν
φήσεις ή κείνους τότε δούναι, τάς λειτουργίας
όταν είναι φης ιερών και των μεν γαρ εις τον
πόλεμον πασών εισφορών και τριηραρχιών εκ
των παλαιών νόμων ουκ εισίν ατελείς, των δε

λειτουργιών είπερ εισίν ιερών, ουδ' έχουσιν. 130 αλλά μην γέγραπται γ' ατελείς αυτούς είναι.

τίνος ; ή του μετοικίου και τούτο γάρ λοιπόν. ου
δήπου, αλλά τών έγκυκλίων λειτουργιών, ως
ή τε στήλη δηλοί και συ προσδιώρισας εν τω
νόμω και μαρτυρεί πάς ο προ του χρόνος γεγονώς,
εν ώ τοσούτω το πλήθος όντι ούτε φυλή πώποτ'
ενεγκεϊν ετόλμησεν ουδεμία ουδένα

ουδεμία ουδένα των απ'
εκείνων χορηγόν, ούτ' ενεχθείς αυτούς άλλος

« PreviousContinue »