Page images
PDF
EPUB

ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ

Κ Υ Ρ Ο Υ

Α Ν Α Β Α Σ Ι Σ.

Ε'.

CAPUT I. 1. "Όσα μεν δή εν τη αναβάσει τη μετά Κύρου έπραξαν οι Έλληνες, και εν τη πορεία τη μέχρις επί θάλατταν την εν τω Ευξείνω Πόντο, και ως εις Τραπεζούντα, πόλιν Ελληνίδα, αφίκοντο, και ως απέθυσαν α εύξαντο σωτήρια θύσειν, ένθα πρώτον είς φιλίαν γην αφίκoιντο, εν τω πρόσθεν λόγω δεδήλωται. 2. Εκ δε τούτου ξυνελθόντες έβουλεύοντο περί της λοιπης πορείας ανέστη δε πρώτος 'Αντιλέων Θούριος και έλεξεν ωδε: 'Εγώ μεν τοίνυν, έφη, ώ άνδρες, απείρηκα ήδη ξυσκευαζόμενος και βαδίζων και τρέχων και τα όπλα φέρων και εν τάξει ιών και φυλακές φυλάττων και μαχόμενος, επιθυμώ δε ήδη παυσάμενος τούτων των πόνων, έπει θάλατταν έχομεν, πλεϊν το λοιπόν και έκταθείς, ώσπερ Οδυσσεύς, [καθεύδων] αφικέσθαι εις την Ελλάδα. 3. Ταύτα ακούσαντες οι στρατιώται ανεθορύβησαν, ως ευ λέγοι και άλλος ταύτα έλεγε, και πάντες οι παρόντες. "Έπειτα δε Χειρίσοφος ανέστη

και είπεν ώδε4. Φίλος μοί έστιν, ώ άνδρες, Αναξίβιος, ναυαρχών δε και τυγχάνει. "Ην ούν πέμψητέ με, οίομαι αν έλθεϊν και τριήρεις έχων και πλοία τα ημάς άξοντα: υμείς δε, είπερ πλεϊν βούλεσθε, περιμένετε, έστ' αν εγώ έλθω ήξω δε ταχέως. 'Ακούσαντες ταύτα οι στρατιώται ήσθησάν τε και εψηφίσαντο πλείν αυτόν ως τάχιστα.

5. Μετά τούτον Ξενοφών ανέστη και έλεξεν ώδε Χειρίσοφος μεν δε επί πλοία στέλλεται, ημείς δε αναμενούμεν. "Όσα μου ουν δοκεϊ καιρός είναι ποιείν εν τη μονή, ταύτα ερώ. 6. Πρώτον μεν τα επιτήδεια δεί πορίζεσθαι εκ της πολεμίας ούτε γάρ αγορά έστιν ικανή, ούτε ότου ωνησόμεθα ευπορία, ει μη ολίγοις τισίν η δε χώρα πολεμία κίνδυνος ουν πολλούς απόλλυσθαι, ήν αμελώς τε και άφυλάκτως πορεύεσθε επί τα επιτήδεια. 7. 'Αλλά μοι δοκεί συν προνομαΐς λαμβάνειν τα επιτήδεια, άλλως δε μη πλανάσθαι, ως σώζησθε, ημάς δε τούτων επιμελείσθαι. "Έδoξε ταύτα. 8. "Έτι τοίνυν ακούσατε και τάδε Έπί λείαν γαρ υμών εκπορεύσονταί τινες" οίομαι ούν βέλτιστον είναι ημίν είπείν τον μέλλοντα έξιέναι, φράζειν δε και όποι, ίνα και το πλήθος ειδώμεν των έξιόντων και των μενόντων, και ξυμπαρασκευάζωμεν, εάν τι δέη, κάν βοηθήσαι τισι καιρός ή, ειδώμεν, όπου δεήσει βοηθείν, και εάν τις των απειροτέρων εγχειρή ποι, ξυμβουλεύωμεν, πειρώμενοι είδέναι την δύναμιν, εφ' ους αν ίωσιν. 9. "Εδοξε και ταύτα. Εννοείτε δε και τόδε, έφη. Σχολή τους πολεμίοις ληίζεσθαι και δικαίως ημίν επιβουλεύουσιν έχομεν γαρ τα εκείνων υπερκάθηνται δ' ημών. Φύλακας δή μοι δοκεί δείν περί το στρατόπεδον είναι εάν ούν κατά μέρος μερισθέντες φυλάττωμεν και σκοπώμεν, ήττον άν δύναιντο ημάς θηράν οι πολέμιοι. 10. "Ετι τοίνυν ταδε οράτε. Ει μεν ήπιστάμεθα σαφώς, ότι ήξει πλοία Xειρίσοφος άγων ικανά, ουδέν αν έδει ως μέλλω λέγειν νύν δ', επει τούτο άδηλον, δοκεί μοι πειράσθαι πλοία συμπαρασκευάζειν και αυτόθεν. "Ην μεν γάρ έλθη, υπαρχόντων ενθάδε, εν αφθονωτέροις πλευσούμεθα: εάν δε μη άγη, τους ενθάδε χρησόμεθα. 11. “Όρώ δε εγώ πλοία πολλάκις παραπλέοντα ει ούν αίτησάμενοι παρα Τραπεζουντίων μακρά πλοία κατάγοιμεν και φυλάττοιμεν αυτά, τα πηδάλια παραλυόμενοι, έως αν ικανά τα άξοντα γένηται, ίσως αν ουκ απορήσαιμεν κομιδής, οίας δεόμεθα. "Έδoξε και ταυτα. 12. Εννοήσατε δ', έφη, ει εικός και τρέφειν από κοινού, ούς αν κατάγωμεν, όσον αν χρόνον ημών ένεκεν μένωσι, και ναύλον ξυνθέσθαι, όπως ωφελούντες και ωφελώνται. "Έδoξε και ταύτα. 13. Δοκεί τοίνυν μοι, έφη, ήν άρα και ταύτα ημίν μή έκπεραίνηται, ώστε αρκεϊν πλοία, τας οδούς, ας δυσπόρους ακούομεν είναι, ταϊς παρά θάλατταν οίκουμέναις πόλεσιν εντείλασθαι οδοποιεϊν πείσονται γάρ και διά το φοβείσθαι και δια το. βούλεσθαι ημών απαλλαγήναι.

14. 'Ενταύθα δη ανέκραγον, ως ου δέοι οδοιπορείν. “Ο δε ως έγνω την αφροσύνην αυτών, έπεψήφισε μεν ουδέν, τας δε πόλεις εκούσας έπεισεν οδοποιείν λέγων, ότι θάττον απαλλάξoνται, ήν εύποροι γένωνται αι οδοί. 15. "Έλαβον δε και πεντηκόντορον παρά των Τραπεζουντίων, η επέστησαν Δέξιππον Λάκωνα περίοικον. Ούτος αμελήσας του ξυλλέγειν πλοία αποδράς ώχετο έξω του Πόντου έχων την ναύν. Ούτος μεν ουν δίκαια έπαθεν ύστερον εν Θράκη γαρ παρά Σεύθη πολυπραγμoνών τι απέθανεν υπό Νικάνδρου του Λάκωνος.

16. Έλαβον δε και τριακόντορον, ή επεστάθη Πολυκράτης Αθηναίος, ος όπόσα λαμβάνοι πλοία κατήγεν επί το στρατόπεδον. Και τα μεν αγώγιμα, εί τι ήγον, εξαιρούμενοι φύλακας καθίστασαν, όπως σώα είη, τοϊς δε πλοίους χρήσάιντο εις παραγωγήν. 17. 'Ενώ δε ταύτα ήν, επί λείαν εξήεσαν οι Έλληνες και οι μεν ελάμβανον, οι δε και ού. Κλεαίνετος δ' εξαγαγών και τον εαυτού και άλλον λόχον πρός χωρίον χαλεπόν αυτός τε απέθανε και άλλοι πολλοί των συν αυτώ.

CAPUT II.

1. Επει δε τα επιτήδεια ουκέτι ήν λαμβάνειν, ώστε απαυθημερίζειν επί το στρατόπεδον, εκ τούτου λαβών Ξενοφών ηγεμόνας των Τραπεζουντίων εξάγει εις Δρίλας το ήμισυ του στρατεύματος, το δε ήμισυ κατέλιπε φυλάττειν το στρατόπεδον οι γάρ Κόλχοι, άτε εκπεπτωκότες των οικιών, πολλοί ήσαν αθρόοι και υπερεκάθηντο επί των άκρων. 2. Οι δε Τραπεζούντιοι, οπόθεν μεν τα επιτήδεια ράδιον ήν λαβείν, ουκ ήγον φίλοι γαρ αυτούς ήσαν εις τους Δρίλας δε προθύμως ήγον, υφ' ών κακώς έπασχον, εις χωρία τε ορεινά και δύσβατα και ανθρώπους πολεμικωτάτους των εν τω Πόντο.

3. Επει δε ήσαν εν τη άνω χώρα οι Έλληνες, οποία των χωρίων τοϊς Δρίλαις αλώσιμα είναι εδόκει, έμπιπράντες απήεσαν και ουδέν ήν λαμβάνειν, ει μη ύς ή βούς ή άλλο τι κτήνος το πυρ διαπεφευγός. “Εν δ' ήν χωρίον μητρόπολις αυτών είς τούτο πάντες ξυνερρυήκεσαν. Περί δε τούτο ήν χαράδρα ισχυρώς βαθεία και πρόσοδοι χαλεπαι προς το χωρίον. 4. Οι δε πελτασται προδραμόντες στάδια πέντε ή έξ των οπλιτών διαβάντες

« PreviousContinue »