Page images
PDF
EPUB

τον μεν ου κατελέγχει κριτoυ γενεά
πατραδελφεού αλίκων τώ τις αβρόν

145 αμφί παγκρατίου Κλεάνδρω πλεκέτω μυρσίνας στέφανον, επεί νιν 'Αλκαθόου τ' άγων συν

τύχα
εν Έπιδαύρω τε πριν έδεκτο νεότας:

150 τον αινείν αγαθώ παρέχει 7ο ήβαν γαρ ουκ άπειρον υπό χειά καλών δάμασεν.

66. Κλεάνδρο.] Dat. Commodi in honour of.'

άλίκων τώ τις.] Cf. supra, ο. 1 and for του. 5.

67. μυρσίνας.] Cf. Isth. ΙΙΙ. 87. The revellers in the kômos were to wear wreaths of myrtle.

'Αλκαθόου.] The games at Megara held in celebration of the death of Alkathoos son of Pelops.

συν τύχα.] “With prosperous isgue. Cf. Nem. VΙΙ. 11, X. 25.

68. MSS. έν 'Ε. τε νεότας πριν έδεκτο. Hermann, εν Έ. τεν. δέκετο at piv. The text is Bergk's and also mine.

69. παρέχει.] Cf. Εur. El. 1080, καίτοι καλώς γε σωφρονείν παρείχε σοι [Mezger]. Cf. also Herod. Ι. 9, ΙΙΙ. 142. “It is easy, opportunity presents itself.' Note that it requires åpetà to appreciate and duly celebrate αρετά.

70. "For he did not make his youth a thrall to obscurity for lack of essaying noble deeds. Strictly υπό χειά goes with άπειρον “having no experience (through keeping close) in a nook (hole)—of noble deeds. For the general meaning cf. Isth. III. 48. The order is strained.

Ι.

ΙΣΘΜΙΟ ΝΙΚΑΙ.

1. [4.] * Κλεινός Αιακού λόγος, κλεινά δε και ναυσικλυτος Αίγινα συν θεών δέ νιν αίσα "Ύλλου τε και Αίγιμιού Δωριεύς ελθών στρατός

εκτίσσατο των μεν υπό στάθμα νέμονται 5 ου θέμιν ουδε δίκαν ξείνων υπερβαίνοντες ολοι δ'

αρετάν
δελφίνες εν πόντω, ταμίαι τε σοφοί
Μοισαν αγωνίων ταέθλων.

1Α. = B4 2.
ο δε θέλων τε και δυνάμενος άβρα πάσχειν
ταν 'Αγαμήδει τε Τροφωνία Εκαταβόλου συμβουλίαν

λαβών.

III.

1. Given in the Medicean family of mss., apparently the exordium of Isth. VIII (IX].

1. 2. αΐσα.] Cf. Nem. VI. 49. 1. 3, 4. Cf. Pyth, I. 61-65.

1. 5. Cf. OI. VIII. 20-30, Pyth. VIII. 21-27.

1. 6. δελφίνες.] For their speed cf. Ρyth. II. 50, 51, Nem. VI. 66, Frag. 219 [258].

ταμίαι.] Cf. Nem. VI. 27.
1. 7. αέθλων.] “Prizes.'
1 A. Schol. Lucian. Dial. Mort.

Edited from Vatican Ms. (Pal. 73) by E. Rhode, Philologus, xxxv. 199. The Schol. ascribes the above fragment to one of Pindar's Isth. mian (Ms. ICOMIONIKNN) odes in honour of the Rhodian boxer Kasmylos (cf. Simonides, Epig. 154 [212], Ειπόν τίς, τίνος εσσί, τίνος πατρίδος, τί δ' ενίκης ; | Κασμύλος, Ευαγόρου, Πύθια πύξ, Ρόδιος.

1 Α. 1. αβρά πάσχειν.] Cf. Solβη, 24 [5], 4. 1 Α. 2. Cf. Frag. 31 [26].

2. [1.]=Β* 5.
Αιολίδαν δε Σίσυφον κέλοντο
ο παιδί τηλέφαντον όρσαι γέρας
αποφθιμένω Μελικέρτα.

3. [2.] = Β1 7.
όστις δη τρόπος εξεκύλισέ νιν.

4. [3.] = Β1 8. Eustath. Οd. μ'. 1715, 63, ότι δοκεί το τοιούτον κατα γένος ειρήσθαι ουδέτερον, ως εμφαίνει Πίνδαρος έν Ίσθμιονίκαις ειπων τρία κράτα ήτοι κράατα.

5. = B4 9.

Serv. Virg. Georg. I. 31, "Generum vero pro marito positum multi accipiunt,...nam et Pindarus εν τοις Ισθμίοις γαμβρός αντί του νυμφίου dixit.”

II.

Y M N O Ι.

ΥΜΝΟΣ Α ΘΗΒΑΙΟΙΣ.

6. 7. [5. 6.] = B1 29. 30. 6. Ισμηνόν ή χρυσαλάκατον Mελίαν,

2. The Isthmian games were Introductory Schol. to the Isthoriginally founded as the funeral mians says χορεύουσαι τοίνυν ποτέ games of Melikertes. This frag- αι Νηρεΐδες εφάνησαν το Σισύφω ment is preserved as το εν Ισθμιο- και εκέλευσαν ες τιμήν του Μελικέρνίκαις Πινδάρου by Apollonios Dys- του άγειν τα Ίσθμια. kolos, de Synt. 11. 21, p. 156, where 3. Apollôn. Dyskol. de Pron. he explains that is not τω Σισύ- p. 368 A, as an instance of νιν pov, for Pindar calls Melikertes plural. MS. έξεκυλίσθη. 'Αθαμαντιάδας (Bergk 4, Frag. 6), 6. Lucian. Demosth. Encom. c. but τω αυτής, i.e. Ίνούς. So the 19; also (υυ. 1-5 η τάν-) Ρlutarch.

η Κάδμον, ή σπαρτων ιερών γένος ανδρών, ή ταν κυανάμπυκα Θήβαν, ή το πάντολμον σθένος Ηρακλέος, 5 ή ταν Διονύσου πολυγαλέα τιμάν, ή γάμον λευκωλένου Αρμονίας υμνήσομεν...;

7. Πρώτον μεν εύβουλος Θέμιν ουρανίαν

χρυσέαισιν ίπποις Ωκεανού παρά παγάν Μοίραι ποτί κλίμακα σεμνάν αγον Ούλύμπου λιπαρών καθ' οδόν 5 σωτήρος αρχαίαν άλοχον Διός έμμεν α δε τας χρυσάμπυκας άγλαοκάρπους τίκτεν αλαθέας

"Ώρας.

* 8. [7.]= Β31. Aristid. ΙΙ. 142, Πίνδαρος δε τοσαύτην υπερβολήν εποιήσατο, ώστε εν Διός γάμω και τους θεούς αυτούς φησιν ερομένου του Διός, εϊ του δέoιντο, αιτήσαι ποιήσασθαί τινας αυτό θεούς, οίτινες τα μεγάλα ταύτ' έργα και πασάν γε δη την εκείνου κατασκευήν κατακοσμήσουσι λόγους και μουσική. Cf. Choric. Gaz. p. 305 ed.

de Glor. Athen. c. 14, where is the story of Korinna having criticised Pindar's sparing use of myths, whereupon he composed this hymn δειξαμένου δε τη Κορίννη γελάσασα εκείνη τη χειρί δεϊν έφη σπείρειν αλλά μή όλω τω θυλάκω" τω γάρ όντι συγκεράσας και συμφορήσας πανσπερμίαν τινά μύθων ο Πίνδαρος εις το μέλος εξέχεεν.

The Schol. on Nem. x, 1 tells us by implication that it was composed for the Thebans, and the Schol. Lucian. l.c. that this was the beginning of Pindar's Hymns (as collected

and published). 6. 1. Μελίαν.] Cf. Ρyth. ΧΙ. 4. For Μελίαι, a kind of nymphs, cf. Hes. Theog. 187. For the style, cf.

the opening of Isth. VΙΙ.

7. Clem. Alexandr. Str. VΙ. 731. Böckh saw the identity of rhythm with Frag. 6, and made slight emendations accordingly.

7. 2. χρυσ. ίππ.] Cf. Oι. Ι. 41, VIII. 51, of Poseidon's horses.

Μοίραι.] Ηesiod, Theog. 991 f. makes the Moirae daughters of Zeus and Themis.

7. 3. κλίμακα.] Cf. Ol. ΙΙ. 70, where Κρόνου τύρσιν seems to answer to κλ., Διός οδόν το λιπαρών καθ' οδόν, the milky way, cf. Ον. Met. Ι. 168-170.

7. 5. έμμεν.] For inf. cf. Isth. VII. 63, Frag. 53, 10.

7. 6. αλαθ. "Ώρ.] Cf. Oι. ΧΙΙΙ. 6, OI. XI. 53.

Boisson., εποίησε Πίνδαρος και θεούς οκνούντας υμνήσαι τας του Διός εις ανθρώπους φιλοτιμίας.

9. [8.]= Β' 32.

* Του θεού άκουσε Κάδμος μουσικών ορθαν επιδεικνυμένου *.

10. [133.]=Β* 33. * "Ανακτα τον * πάντων υπερβάλλοντα χρόνον μακάρων.

* 11Α. [9.] = Β* 34. "Ος και τυπείς αγνό πελέκει τέκετο ξανθάν Αθάναν.

* 11Β. [10.] =Β* 35. Κείνων λυθέντων σας υπό χερσίν, άναξ.

ΕΙΣ Α Μ Μ Ω Ν Α.

12. [11.] = Β 36. "Αμμων Ολύμπου δέσποτα.

ΕΙΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝ Η Ν.

13. [12.]=Β* 37. Πότνια θεσμοφόρε χρυσάνιον...... 9. Altered by Böckh from Aris- not especially ascribed to Pindar, tides, ΙΙ. 383, αλλ' ότι κάν τοις 11 B. Ib. An example of the Iam"Ύμνοις διεξιών περί των εν άπαντι τω belegus, given just after a verse of χρόνο συμβαινόντων παθημάτων τους Pindar. ανθρώπους και της μεταβολής τον 12. Schol. Ρyth. IX. 89. Cf. Κάδμον φησίν (Πίνδαρος) ακούσαι Pyth. iv. 16. Pausanias, Ix. 16, του Απόλλωνος μουσικάν ορθαν επι- tells us that Pindar dedicated a δεικνυμένου. Ρlutarch. de Pyth. statue by Kalamis for a temple of Oracl. c. 6. Cf. Pyth. III. 90. this god at Thebes, and that a

10. Plutarch. Quaest. Platon. hymn to Ammôn sent by the poet VIII. 4.

to his Libyan temple was there "Ανακτα τον.] ΜSS. άνα των. Text preserved in Pausanias' time on a Hermann.

three-sided stêlê. Cf. Frag. 36. Hephaestión, 91. An 13. Vit. Pind. Cod. Vrat. A, example of the Pindaricus versus (O. and P. p. xii. lines 8, 9), where

11 A.

« PreviousContinue »