Page images
PDF
EPUB

τί ποτε τα φυτά ουκ αισθάνεται, έχοντά τι μόριον ψυχικον και πάσχοντά τι υπό των απτών και γαρ ψύχεται και θερμαίνεται αίτιον γαρ το μή έχειν μεσότητα, μηδέ 424

τοιαύτην αρχήν οίαν τα είδη δέχεσθαι των αισθητων, αλλά 85 πάσχειν μετά της ύλης. απορήσειε δ' άν τις ει πάθοι αν

τι υπ' όσμης το αδύνατον οσφρανθήναι, ή υπό χρώματος το μη δυνάμενον ιδείν' ομοίως δε και επί των άλλων. ει δε και το οσφραντόν οσμή, εί τι ποιεί, την όσφρησιν η οσμή ποιεί. ώστε των αδυνάτων οσφρανθήναι ούθεν οίόν τε πάσχειν υπ' οδμήςο δ' αυτος λόγος και επί των άλλων ουδε των δυνατων, αλλ' η αισθητικών έκαστον. άμα δε δήλον και ούτως. ούτε γαρ φως και σκότος ούτε ψόφος ούτε οσμή ουδέν ποιεί το

τα σώματα, αλλ' εν οίς εστίν, οίον αήρ και μετά βροντής 8 6 διίστησι το ξύλον, αλλά τα απτα και οι χυμοί ποιούσιν ει

γαρ μή, υπό τίνος άν πάσχοι τα άψυχα και άλλοιούτο; αρ' ούν κακείνα ποιήσει και η ου πάν σωμα παθητικών υπ' οσμής και ψόφου και τα πάσχοντα αόριστα, και ου μένει, οίον 15 αήρ όζει γαρ ώσπερ παθών τι. τί ούν εστί το όσμάσθαι παρά το πάσχειν τι; ή το μεν οσμάσθαι αισθάνεσθαι, ο δ' αήρ παθών ταχέως αισθητός γίνεται.

4246 4.

14. έμποιεί

τι om. ETW, Tor. 7. υπ' όδμης om. SUX. ETWy, έμποιήσει U. 17. οσμασθαι και αισθάνεσθαι E. Tor.

why plants possess no sense-perception although they have a psychic element and are impressed in some degree by things tangible, becoming, as they do, both hot and cold. The reason is that they do not possess that faculty (which sense implies) of acting as a mean between extremes, and have no fundamental capacity for receiving the form only of the things of sense : but that on the contrary, at the same time as they receive the form of anything, they receive the matter likewise.

The question might be further raised whether that which is without the sense of smell could be affected by odour, or that which is without the faculty of vision by colour, and so on, in like cases. In answer to this we may reply that if the object of smell be odour, it is the sense of smell (if anything) which odour calls into exercise; and therefore none of those objects that are without the faculty of smell can be affected by odour, (the same account being given also of the other senses); nor indeed can any of those objects which have the faculties of sense perceive anything except in so far as they have some particular sensitive capacity. The matter will be clear also in the following manner. Neither light, nor darkness, nor sound, nor smell, can produce any effect on bodies, although the substance in which they are contained may do so, just as it is the air which accompanies thunder that breaks up trees. Tangible qualities, however, and flavours do themselves act on bodies; otherwise, in fact, by what would things inanimate be affected and altered ? Will not then, it may be said, other sensible qualities act also in this manner? Or is the truth this-that every body cannot be affected by smell and sound; and those objects which are affected by them (as, for instance, air,) are indefinite and shifting: for the air gives out odour as if it had been subject to an impression. What then, it may be said, is smell but an impression of this same kind? And to this we must reply that smelling over and beyond this mere impression means perceiving, whereas the impression of the air only makes it quickly perceptible.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ Γ.

SI “Οτι δ' ουκ έστιν αίσθησις ετέρα παρά τας πέντε (λέγω

δε ταύτας όψιν, ακοήν, όσφρησιν, γευσιν, αφήν), εκ τωνδε πιστεύσειεν άν τις, ει γαρ παντός ου έστιν αίσθησις αφή, και νύν αίσθησιν έχομεν (πάντα γαρ τα του απτου η απτον πάθη τη άφη ημίν αισθητά έστιν), ανάγκη τ', είπερ εκλείπει τις 25 αίσθησις, και αισθητήριόν τι ημίν εκλείπειν και όσων μεν αυτών απτόμενοι αισθανόμεθα, τη αφή αισθητά έστιν, ην τυγχάνομεν έχοντες όσα δε δια των μεταξύ, και μη αυ

των απτόμενοι, τους απλούς, λέγω δ' οιον αέρα και ύδατι: 8 2 έχει δ' ούτως, ώστ' ει μεν δι' ενός πλείω αισθητά έτερα όντα 30

αλλήλων τη γένει, ανάγκη τον έχοντα το τοιούτον αισθητήριον αμφοίν αισθητικών είναι: οίον ει εξ αέρος έστι το αίσθητήριον, και έστιν ο αήρ και ψόφου και χρόας ει δε πλείω του αυτού, οίον χρόας και αήρ και ύδωρ (αμφω γαρ διαφανή), 425

και ο το έτερον αυτών έχων μόνον αισθήσεται του δι' αμ8 3 φούν, των δε απλών εκ δύο τούτων αισθητήρια μόνον εστίν,

424) 22. τούτων EW. τώνδε δηλον SX. 27. αυτών] αυτοί TW.

29. απλούς διαστήμασι λ. TWy. 42 51 2. αισθήσεται αμφοίν Βekk., τοϊν αμφοίν L., του δι' αμφοίν TW.

BOOK THIRD.

CHAPTER I.

The five senses just enumerated—sight, hearing, smell, taste and touch-would seem to comprise all our perceptive faculties and to leave no further sense to be explained. The following considerations will help to make this clear. Let it be granted that we, as matters stand, perceive everything of which touch is the appropriate sense, since all the properties of the tangible as such are perceived by us through touch: and let it be allowed, further, that the absence of any faculty of sense-perception involves the absence of the corresponding organ. Now all those objects which are naturally known by actual contact are perceived through the sense of touch, and this we actually possess: those objects, on the other hand, which are known through media without contact on our part, are perceived through the elements such as air and water. (Thus if several objects of sense, different in kind from one another, are perceived through one such element, it follows of necessity that any one possessing one such organ must have the power also of perceiving both qualities : so that for instance, if the organ is composed of air, and air is the medium both of sound and colour, the one organ will perceive both qualities. If, on the other hand, there be several elements acting as media to one and the same objectfor instance, both air and water, as being both pellucid, act as media for colour—the possession of one only of these media will ensure the perception of that which can be seen through one or other medium.) Now it is from these two alone among the elements—that is, air and water-that the organs of sense W. AR.

9

εξ αέρος και ύδατος ή μεν γαρ κόρη ύδατος, η δ' ακοή αέρος, ή δ' όσφρησις θατέρου τούτων. το δε πυρή ουθενός ή και κοινόν πάντων ούθεν γαρ άνευ θερμότητος αισθητικόν γη δε

ή ουθενός, ή εν τη αφή μάλιστα μέμικται ιδίως. διο λείπoιτ' 8 4 αν μηθέν είναι αισθητήριον έξω ύδατος και αέρος. ταύτα δε

και νύν έχουσιν ένια ζωα. πάσαι άρα αι αισθήσεις έχονται υπό των μη ατελών μηδε πεπηρωμένων φαίνεται γαρ και το η ασπάλαξ υπό το δέρμα έχουσα οφθαλμούς» ώστ' ει μή τι

έτερόν εστι σώμα, και πάθος και μηθενός έστι των ενταύθα 8 5 σωμάτων, ουδεμία αν εκλείπoι αίσθησις, αλλά μην ουδε των

κοινών οιόν τ' είναι αισθητήριόν τι ίδιον, ών εκάστη αισθήσει αισθανόμεθα κατα συμβεβηκός, οίον κινήσεως, στάσεως, 15 σχήματος, μεγέθους, αριθμού, ενός ταύτα γαρ πάντα κινήσει αισθανόμεθα, οίον μέγεθος κινήσει ώστε και σχήμα μέγεθος γάρ τι το σχήμα το δ' ήρεμούν τη μη κινείσθαι: ο δ' αριθμός τη αποφάσει του συνεχούς και τους ιδίοις εκάστη γαρ εν αισθάνεται αισθησις, ώστε δηλον ότι αδύνατον οτουουν 20

ιδίαν αίσθησιν είναι τούτων, οίον κινήσεως ούτω γαρ έσται 8 6 ώσπερ νυν τη όψει το γλυκύ αισθανόμεθα· τούτο δ' ότι

αμφοίν έχοντες τυγχάνομεν αίσθησιν, ή και όταν συμπέσωσιν άμα γνωρίζομεν. ει δε μή, ουδαμώς αν αλλ' ή κατα συμβεβηκός ήσθανόμεθα, οίον τον Κλέωνος υιον ουχ ότι

25

7. διό λείπoιτ] διό om. LSUVX.

11. η σπάλαξ Ε.

13. μία αν λείπoιτο Τ. μία αν ελλείποι Ly. έκλίποι UVWX Trend. 14. ών εκ.] ων και έκ. Ε. Tor. 15. αισθανόμεθα, ού κατά συμβ. coni. Tor. 16. κινήσει] κοινή Simpl. Tor.

23. και om. LSTUVWXy. 24. άμα γνωρίζομεν Ε., γνωρίζομεν LSUVWXy. αναγνωρίζομεν Τ. Trend. Βekk. 25. αισθανόμεθα ETUVWy.

« PreviousContinue »