Page images
PDF
EPUB

$ 3 νην· διό το βουλευτικών ουκ έχει η όρεξις. νικά δ' ενίοτε και

κινεί την βούλησιν οτε δ' εκείνη ταύτην, ώσπερ σφαίρα, η όρεξις την όρεξιν, όταν ακρασία γένηται. φύσει δε αει η

άνω αρχικωτέρα και κινεί. ώστε τρεις φοράς ήδη κινείσθαι. 15 S 4 το δ' επιστημονικόν ου κινείται, αλλά μένει. επει δ' η μεν

καθόλου υπόληψις και λόγος, η δε του καθ' έκαστα μεν γαρ λέγει ότι δει τον τοιούτον το τοιόνδε πράττειν, η δε ότι τόδε το νυν τοιόνδε, καγώ δε τοιόσδε) ήδη αύτη κινεί η δόξα, ουχ ή καθόλου. ή άμφω, αλλ' η μεν ήρεμούσα μάλ- 1

20

λον, ήδ' ού.

XII. Την μεν ούν θρεπτικήν ψυχήν ανάγκη παν έχειν ότι περ

αν ζη και ψυχήν έχει από γενέσεως μέχρι φθοράς ανάγκη γαρ το γενόμενον αύξησιν έχεις και ακμής και φθισιν, ταύτα δ' άνευ τροφής αδύνατον ανάγκη άρα ενείναι 25

την θρεπτικήν δύναμιν εν πάσι τοις φυομένους και φθίνουσιν. και 2 αίσθησιν δ' ουκ αναγκαίον εν άπασι τοις ζώσιν ούτε γάρ

όσων το σώμα απλούν, ενδέχεται αφήν έχειν, (ούτε άνευ

ταύτης οιόν τε ούθεν είναι ζωον) ούτε όσα μη δεκτικά των S 3 ειδών άνευ της ύλης. το δε ζωον αναγκαίον αίσθησιν έχειν, 30 sion of opinion : and thus their desire is destitute of any faculty of deliberation. In the case of nian, however, sometimes the images of sense overcome and move the rational volition : sometimes, as in incontinence, two things in turn overcome and stir. up one another, desire thus following on desire much as a ball that players toss about : but the normal and natural course is always that in which the superior force of reason is the more supreme, and stimulates to action. Thus, then, altogether there are three courses of movement possible among the springs of action: although, it should be added, the cognitive faculty is not moved, but continues permanent. Since, however, this cognitive faculty presents itself, on the one hand, as a conception and judgment about the universal, on the other hand as a conception of the particular—the one asserting that all men of such and such character should do such and such actions, the other explaining that this particular action is of this nature, and that I am an individual of the kind described—it is this latter form of opinion, rather than the universal, that stimulates to action, or it is both of them together, the one, however, more as in repose, the other in activity.

14:

13. ώσπερ σφαίραν σφαίρα Tor. Η ή δ' όρεξις την όρεξιν. conj. Trend. γένηται] ένη EL.

19. το νύν om. LSTUVW. τοίνυν Tor. EI.STUVW. έχη Xy. Trend. Βekk. Η μέχρι] και μέχρι ELW. Tor.

23. έχει

CHAPTER XII.

Everything that is animate and living must, from its birth to the time of its decay, possess the soul which we describe as nutritive: because whatever has been born must exhibit the phenomena of growth, maturity, and dissolution, and this it cannot do apart from food and nourishment. Thus, then, the nutrient capacity must be inherent in all objects that are marked by growth and by decay.

Sensation, on the other hand, need not be present in all things that live: for neither can those objects whose body is altogether simple and uncompounded possess the sense of touch (although without this sense it is impossible to have animal life), nor again can those objects which are unable to receive the form without the matter be endowed with the capacity of sense. The animal, however, rightly so-called, must possess the powers

ει μηθεν μάτην ποιεί η φύσις. ένεκά του γαρ πάντα υπάρχει τα φύσει, ή συμπτώματα έσται των ένεκά του. εί ούν πάν σωμα πορευτικόν μη έχον αίσθησιν, φθείροιτο αν και είς τέλος ουκ αν έλθοι, ό εστι φύσεως έργον" πώς γαρ θρέ- 4349

ψεται; τοις μεν γαρ μονίμοις υπάρχει τούτο όθεν πεφύκασιν. $ 4 ουχ οίόν τε δε σώμα έχειν μεν ψυχήν και νούν κριτικόν, αϊ

σθησιν δε μή έχειν, μή μόνιμον όν, γεννητόν δέαλλά μην ουδέ αγέννητον· δια τί γαρ ουχ έξει ; ή γαρ τη ψυχη βέλτιον και ή τω σώματι. νύν δ' ουδέτερον ή μεν γαρ ου μάλλον νοήσει,

το δ' ούθεν έσται μάλλον δι' εκείνο. ούθεν άρα έχει ψυχήν 8 5 σωμα μη μόνιμον άνευ αισθήσεως. αλλά μην είγε αίσθη

σιν έχει, ανάγκη το σώμα είναι η απλούν ή μικτόν. ουχ

οϊόν τε δε απλούν. αφήν γάρ ουχ έξει, έστι δε ανάγκη $ 6 ταύτην έχειν. τούτο δε έκ τώνδε δηλον. επει γαρ το ζωον

σώμα έμψυχόν έστι, σώμα δε άπαν απτόν, απτον δε το αισθητόν αφή, ανάγκη και το του ζώου σώμα απτικών είναι, ει μέλλει σώζεσθαι το ζώον. αι γαρ άλλαι αισθήσεις δι' ετέρων αισθάνονται, οίον όσφρησις όψις ακοή: 15 απτόμενον δε, ει μη έξει αίσθησιν, ου δυνήσεται τα μεν

φεύγειν τα δε λαβείν ει δε τούτο, αδύνατον έσται σώζεξη σθαι το ζώον. διο και η γεύσίς έστιν ώσπερ αφή τις τρο

[ocr errors]

5. γαρ ουχ έξει TUVWy.

4345 2. το όθεν πέφυκασιν Βekk. Tor. γαρ έξει Βekk. Trend. Tor.

of sense-perception, if, as we hold, nature produces nothing without a purpose, all natural objects existing for some end, or being the concomitants of objects which exist for some end. Now, if a body were supplied with faculties of movement, but did not have the power of sense-perception, it would be destroyed, and would not attain its end, which it is nature's work to realize. For how, we may ask, will such an organism provide food for itself? It is only those which are stationary that have their food supplied them from their place of origin. Nor, indeed, is it possible that a body should have soul and discriminating reason and not possess sensation, if it be capable of motion and produced by generation. Nor indeed, for that matter, will it make any difference if it be actually unbegotten. For, for what end would such a body be without the faculty of sense? It could only be because its absence would be better for it either as regards its soul or as regards its body. But, as matter of fact, the absence of sense could not possibly contribute to either. The soul will not understand the world better because it is deprived of sense : and the body will not be any more a body because it is without the sensitive capacities.

No body, therefore, not being stationary, possesses soul, without at the same time adding on the faculties of sense.

If, however, it possess the faculty of sense, its body must be either simple or compound. It cannot, however, be simple: because in that case it would not have the sense of touch: and this it must necessarily possess. This, in fact, is evident from the following considerations. Since the animal is a body possessed of soul, and every body is tangible: it follows, since the tangible is perceived by touch, that the body of the living animal must be also endowed with the sense of touch, if the animal is to be able to maintain itself. For the other senses, such as smell, sight, and hearing, perceive their objects through the medium of other substances : but if an animal, when it came in contact with different substances, were not to have the sense of touch, it would not be able to avoid some and take others: and under these circumstances it would be impossible for it to preserve itself. Hence taste is, as it were, a sort of touch: for it is applied to nutriment: and nutriment is a body that can be

φής γάρ έστιν, η δε τροφή το σώμα το απτόν. ψόφος δε και χρώμα και οσμή ου τρέφει, ουδε ποιεί ούτ' αύξησιν ούτε 20 φθίσιν. ώστε και την γευσιν ανάγκη αφήν είναι τινα, δια το του απτου και θρεπτικού αίσθησιν είναι. αύται μεν ούν

αναγκαίαι τα ζώω, και φανερόν ότι ουχ οίόν τε άνευ 8 8 αφής είναι ζωον. αι δε άλλαι του τε εύ ένεκα και γένει

ζώων ήδη ου τα τυχόντι, αλλά τισίν, οίον τω πορευτικό 25 ανάγκη υπάρχειν ει γαρ μέλλει σώζεσθαι, ου μόνον δει απτόμενον αισθάνεσθαι αλλά και αποθεν. τούτο δ' αν είη,

ει δια του μεταξύ αισθητικών είη το εκείνο μεν υπό του 8 9 αισθητού πάσχειν και κινείσθαι, αυτό δ' υπ' εκείνου. ώσπερ

γαρ το κινούν κατά τόπον μέχρι του μεταβάλλειν ποιεί, 30 και το ωσαν έτερον ποιεί ώστε ώθεϊν, και έστι δια μέσου η κίνησις, και δη το μεν πρώτον κινούν ωθεί ουκ ωθούμενον, το δ' έσχατον μόνον ωθείται ουκ ώσαν, το δε μέσον άμφω, πολλά δε μέσα, ούτως επ' αλλοιώσεως, πλην ότι μένοντα 435 εν τω αυτω τόπω άλλοιοί, οίον ει εις κηρόν βάψειέ τις, μέχρι τούτου εκινήθη, έως έβαψεν λίθος δε ουδέν, αλλ' ύδωρ μέχρι πόρρω. ο δ' αήρ επί πλείστον κινείται και ποιεί και πάσχει, εαν μένη και είς η. διο και περί ανα- 5 κλάσεως βέλτιον ή την όψιν έξιούσαν ανακλάσθαι, τον αέρα πάσχειν υπό του σχήματος και χρώματος, μέχρι περ ου

26. ου] ουδέν TUX. H μόνον om. ΤΧ. 27. αισθάνεσθαι] σώζεσθαι TWΧ. 30. του] του Tor.

4354 I. μένοντα VWX. Trend. μένοντος Βekk. Tor. 6. κλάσθαι Βekk.

« PreviousContinue »