Page images
PDF
EPUB

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ

ΠΕΡΙ ΨΥΧΗΣ Β.

[ocr errors]

Τα μεν δη υπό των πρότερον παραδεδομένα περί ψυ- 4122 χης ειρήσθω πάλιν δ' ώσπερ εξ υπαρχής επανίωμεν, πει

ρώμενοι διορίσαι τι εστι ψυχή και τις αν είη κοινότατος 5 $ 2 λόγος αυτής. λέγομεν δή γένος έν τι των όντων την ουσίαν,

ταύτης δε το μεν ως ύλην, και καθ' αυτό μεν ουκ έστι τόδε τι, έτερον δε μορφήν και είδος, καθ' ήν ήδη λέγεται τόδε τι, και τρίτον το έκ τούτων. έστι δ' η μεν ύλη δύναμις, το

δ' είδος εντελέχεια, (και τούτο διχώς, το μεν ως επιστήμη, 1 8 3 το δ' ως το θεωρεϊν). ουσίαι δε μάλιστείναι δοκούσι τα

σώματα, και τούτων τα φυσικά ταύτα γαρ των άλλων αρχαί. των δε φυσικών τα μεν έχει ζωήν, τα δ' ουκ έχει ζωήν δε λέγομεν την δι' αυτού τροφήν τε και αύξησιν και φθίσιν. ώστε παν σώμα φυσικόν μετέχον ζωής ουσία αν

1ο

5. αν

41 24 3. τα μεν-4. επανίωμεν] pr. edit. exhib. SUWΧΕ. είη] έστι SUVWX.

6. δή] δε UV..

BOOK SECOND.

CHAPTER I.

The psychological theories of earlier thinkers have occupied us hitherto. We will now take up the subject as it were afresh, and attempt to determine what soul is, and what is the most comprehensive definition that can be given of it.

Real substance is the name which we assign one class of existing things; and this real substance may be viewed from several aspects, either, firstly, as matter, meaning by matter that which in itself is not any individual thing; or secondly, as form and specific characteristic in virtue of which an object comes to be described as such and such an individual; or thirdly, as the result produced by a combination of this matter and this form. Further, while matter is merely potential existence, the form is perfect realization (a conception which may be taken in two forms, either as resembling knowledge possessed or as corresponding to observation in active exercise).

These real substances again are thought to correspond for the most part with bodies, and more particularly with natural bodies, because these latter are the source from which other bodies are formed. Now among such natural bodies, some have, others do not have life, meaning here by life the process of nutrition, increase and decay from an internal principle. Thus every natural body possessed of life would be a real substance, and a substance which we may describe as composite.

20

S4 είη, ουσία δ' ούτως ως συνθέτη. έπει δ' έστι σώμα και τοι

ονδί, ζωήν γαρ έχον, ουκ αν είη το σώμα ψυχή: ου γάρ έστι των καθ' υποκειμένου το σώμα, μάλλον δ' ως υποκείμενον και ύλη. αναγκαίον άρα την ψυχήν ουσίαν είναι ως είδος σώματος φυσικού δυνάμει ζωήν έχοντος.

η δ' ουσία εντελέχεια. τοιούτου άρα σώματος εντελέ8 5 χεια. αύτη δε λέγεται διχώς, η μεν ως επιστήμη, ή δ'

ως το θεωρείν. φανερον ούν ότι ως επιστήμη" εν γαρ τα υπάρχειν την ψυχήν και ύπνος και εγρήγορσίς έστιν, ανάλογον δ' η μεν εγρήγορσις τώ θεωρείν, ο δ' ύπνος τω 25 έχειν και μη ενεργείν. προτέρα δε τη γενέσει επί του αυτού

η επιστήμη. διό ψυχή έστιν εντελέχεια η πρώτη σώματος $ 6 φυσικού δυνάμει ζωήν έχοντος. τοιούτο δε, και αν η οργανι

κόν. όργανα δε και τα των φυτών μέρη, αλλά παντελώς 4125 απλά, οίον το φύλλον περικαρπίου σκέπασμα, το δε περικάρπιον καρπού. αι δε ρίζαι το στόματι ανάλογον άμφω γαρ έλκει την τροφήν. ει δή τι κοινόν επί πάσης ψυχής

δεί λέγειν, είη αν εντελέχεια η πρώτη σώματος φυσικού και 87 οργανικού. διο και ου δεί ζητείν ει εν η ψυχή και το σώμα,

ώσπερ ουδε τον κηρόν και το σχήμα, ουδ' όλως την εκάστου ύλης και το ου ύλη το γαρ εν και το είναι επεί πλεονα

16. σώμα τοιόνδε Αld. Sylb. Βekk. Tor. e codd. ET, και τοιονδί τούτο SUVWX. 17. η ψυχή SUVWX. 28. τοιούτον STVWX.

. 412 8. ου η ύλη ETV.

Since then the body, as possessed of life, is of this compound character, the body itself would not constitute the soul: for body is not [like life and soul) something attributed to a subject; it rather acts as the underlying subject and the material basis. Thus then thc soul must necessarily be a real substance, as the form which determines a natural body possessed potentially of life. The reality however of an object is contained in its perfect realization. Soul therefore will be a perfect realization of a body such as has been described. Perfect realization however is a word used in two senses: it may be understood either as an implicit state corresponding to knowledge as possessed, or as an explicitly exercised process corresponding to active observation. Here, in reference to soul, it must evidently be understood in the former of these two senses : for the soul is present with us as much while we are asleep as while we are awake; and while waking resembles active observation, sleep resembles the implicit though not exercised possession of knowledge. Now in reference to the same subject, it is the implicit knowledge of scientific principles which stands prior. Soul therefore is the earlier or implicity perfect realization of a natural body possessed potentially of life.

Such potential life belongs to everything which is possessed of organs. Organs however, we must remember, is a name that applies also to the parts of plants, except that they are altogether uncompounded. Thus the leaf is the protection of the pericarp and the pericarp of the fruit; while the roots are analogous to the mouth in animals, both being used to absorb nourishment. Thus then, if we be required to frame some one common definition, which will apply to every form of soul, it would be that soul is the earlier perfect realization of a natural organic body.

The definition we have just given should make it evident that we must no more ask whether the soul and the body are one, than ask whether the wax and the figure impressed upon it are one, or generally inquire whether the material and that of which it is the material are one; for though unity and being are used in a variety of senses, their most distinctive sense is that of perfect realization.

IO

8 8 χώς λέγεται, το κυρίως η εντελέχεια έστιν. καθόλου μεν

ούν είρηται τί έστιν η ψυχή ουσία γαρ ή κατά τον λόγον. τούτο δε το τί ήν είναι τα τοιωδί σώματι, καθάπερ εί τι των οργάνων φυσικών ήν σώμα, οίον πέλεκυς: ήν μεν γαρ αν το πελέκει είναι η ουσία αυτού, και η ψυχή τουτο χωρισθείσης γαρ ταύτης ουκ αν έτι πέλεκυς ήν, αλλ' ή ομωνύμως. νύν δ' έστι πέλεκυς: ου γαρ τοιούτου σώματος το τί 15

ήν είναι και ο λόγος η ψυχή, αλλά φυσικού τοιουδί έχον8 9 τος αρχήν κινήσεως και στάσεως εν εαυτώ. θεωρείν δε και

επί των μερών δει το λεχθέν. ει γαρ ήν ο οφθαλμός ζώον, ψυχή αν ήν αυτού η όψις: αύτη γαρ ουσία οφθαλμού η κατά τον λόγον. ο δ' οφθαλμός ύλη όψεως, ής απολει- 20 πούσης ουκ έστιν οφθαλμός, πλήν ομωνύμως, καθάπερ ο λίθινος και ο γεγραμμένος. δει δή λαβείν το επί μέρους εφ' όλου του ζώντος σώματος ανάλογον γαρ έχει ως το μέ

ρος προς το μέρος, ούτως ή όλη αίσθησις προς το όλον και το σώμα το αισθητικόν, ή τοιούτον. έστι δε ου το αποβεβληκος 25

την ψυχήν το δυνάμει δν ώστε ζην, αλλά το έχον· το δε $ 11 σπέρμα και ο καρπός το δυνάμει τοιονδί σώμα. ως μέν

ούν ή τμησις και η όρασις, ούτω και η εγρήγορσις εντελέχεια,

ως δ' η όψις και η δύναμις του οργάνου, η ψυχή 413 το δε σώμα το δυνάμει όν· αλλ' ώσπερ ο οφθαλμός ή κόρη και η όψις, κακεί η ψυχή και το σώμα το ζώον.

20.

9. λέγεται om. SUWΧ. 15. coni. Tor. νύν δ' ουκ έστιν.

coni. Tor. ό δ' οφθ. το σύνολον, η δε κόρη ύλη όψεως. !! απολιπούσης TVW. Trend. 21. έστιν] έτι ΕΧ, ουκέτ' Tor. 24. ούτως om. UVWX.

413* 2. o om. ESV. Tor.

3. το ante ζώον om. ETV. Tor.

« PreviousContinue »