Page images
PDF

et quamquam sero clipeum post vulnera sumo, 35 attamen hanc odiis exonerate fugam caelestique viro, quis me deceperit error, dicite, pro culpa ne scelus esse putet. ut quod vos scitis, poenae quoque sentiat auctor, placato possum non miser esse deo.' 4o hac prece adoravi superos ego : pluribus uxor, singultu medios impediente sonos. 'illa etiam ante lares passis adstrata capillis contigit exstinctos ore tremente focos, multaque in adversos effudit verba penates 45 pro deplorato non valitura viro. iamque morae spatium nox praecipitata negabat, versaque ab axe suo Parrhasis arctos erat. quid facerem ? blando patriae retinebar amore: ultima sed iussae nox erat illa fugae. 5o a ! quotiens aliquo dixi properante * quid urgues ? vel quo festines ire, vel unde, vide !' a ! quotiens certam me sum mentitus habere horam, propositae quae foret apta viae. ter limen tetigi, ter sum revocatus, et ipse 55 indulgens animo pes mihi tardus erat. saepe * vale ' dicto rursus sum multa locutus, et quasi discedens oscula summa dedi. saepe eadem mandata dedi meque ipse fefelli

respiciens oculis pignora cara meis. 6o denique * quid propero? Scythia est, quo mittimur,' inquam

[ocr errors]

* Roma relinquenda est. utraque iustâ mora est. uxor in aeternum vivo mihi viva negatur, et domus et fidae dulcia membra domus, quosque ego dilexi fraterno more sodales, 65 o mihi Thesea pectora iuncta fide ! dum licet, amplectar: numquam fortasse licebit amplius. in lucro est quae datur hora mihi.' nec mora, sermonis verba inperfecta relinquo, complectens animo proxima quaeque meo. 7o . dum loquor et flemus, caelo nitidissimus alto, stella gravis nobis, Lucifer ortus erat. dividor haud aliter, quam si mea membra relinquam, et pars abrurhpi corpore visa suo est. sic doluit Mettus tunc, cum in contraria versos 75 ultores habuit proditionis equos. . tum vero exoritur clamor gemitusque meorum, et feriunt maestae pectora nuda manus. tum vero coniunx umeris abeuntis inhaerens miscuit haec lacrimis tristia verba meis: 8o * non potes avelli, simul hinc, simul ibimus,' inquit : * te sequar et coniunx exulis exul ero. et mihi facta via est, et me capit ultima tellus : accedam profugae sarcina parva rati. te iubet e patria discedere Caesaris ira, 85 me pietas. pietas haec mihi Caesar erit.' talia temptabat, sicut temptaverat ante,

[ocr errors]

vixque dedit victas utilitate manus. egredior—sive illud erat sine funere ferri— squalidus, inmissis hirta per ora comis. 9o illa dolore amens tenebris narratur obortis semianimis media procubuisse domo: utque resurrexit foedatis pulvere turpi crinibus et gelida membra levavit humo, se modo, desertos modo conplorasse penates, 95 nomen 'et erepti saepe vocasse viri, nec gemuisse minus, quam si nataeque virique vidisset structos corpus habere rogos, et voluisse mori, moriendo ponere sensus, respectuque tamen non periisse mei. Ioo vivat ! et absentem—quoniam sic fata tulerunt— vivat ut auxilio sublevet usque suo.

IV.

Tinguitur oceano custos Erymanthidos ursae,
aequoreasque suo sidere turbat aquas.
nos tamen Ionium non nostra findimus aequor
sponte, sed audaces cogimur esse metu.
me miserum ! quantis increscunt aequora ventis, 5
erutaque ex imis fervet harena fretis.
monte nec inferior prorae puppive recurvae

[ocr errors]
[merged small][graphic][graphic]

insilit et pictos verberat unda deos. pinea texta sonant pulsu, stridore rudentes, ingemit et nostris ipsa carina malis. I o navita confessus gelidum pallore timorem iam sequitur victus, non regit arte ratem. utque parum validus non proficientia rector cervicis rigidae frena remittit equo, sic non quo voluit, sed quo rapit impetus undae, 1 5 aurigam video vela dedisse rati. quod nisi mutatas emiserit Aeolus auras, in loca iam nobis non adeunda ferar. nam procul Illyriis laeva de parte relictis interdicta mihi cernitur Italia. 2o desinat in vetitas quaeso contendere terras, et mecum magno pareat aura deo. dum loquor, et timeo pariter cupioque repelli, increpuit quantis viribus unda latus ! parcite caerulei, vos parcite, numina ponti, 25 infestumque mihi sit satis esse Iovem. vos animam saevae fessam subducite morti, si modo, qui periit, non periisse potest.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

O mihi post ullos numquam memorande sodales, et cui praecipue sors mea visa sua est ! attonitum qui me, memini, carissime, primus ausus es adloquio sustinuisse tuo, qui mihi consilium vivendi mite dedisti, . 5 cum foret in misero pectore mortis amor. scis bene, cui dicam, positis pro nomine signis, officium nec te fallit, amice, tuum. haec mihi semper erunt imis infixa medullis, perpetuusque animae debitor huius ero: Io spiritus et vacuas prius hic tenuandus in auras ibit et in tepido deseret ossa rogo, quam subeant animo meritorum oblivia nostro, et longa pietas excidat ista die. di tibi sint faciles, tibi di nullius egentem I5 fortunam praestent dissimilemque meae. si tamen haec navis vento ferretur amico, ignoraretur forsitan ista fides. Thesea Pirithous non tam sensisset amicum, si non infernas vivus adisset aquas. 2O ut foret .exemplum veri Phoceus amoris, fecerunt furiae, tristis Oresta, tuae. si non Euryalus Rutulos cecidisset in hostes, Hyrtacidae Nisi gloria nulla foret. scilicet ut fulvum spectatur in ignibus aurum, 25

[ocr errors]
« PreviousContinue »