Page images
PDF
EPUB

15. Mellitus de Passione S. Joannis Evangelistæ-lvii,
16. Marcellus de actibus Petri et Pauli apostolorum-lix
17. Libellus a muliere hæmorrhousa Herodi oblatus-lix
18. Epistolæ Pauli et Senecæ amabææ-Ix
19. Epistola Corinthiorum ad Paulum apostolum-xi
20. Epistola Pauli ad Corinthios tertia—Ixi
21. Pauli Epistola ad Laodicenses—Ixiv
21*. Epistola Petri ad Jacobum-lxv
22. Epistolæ Sancti Johannis et Hydropici—Ixv
23. Fragmenta Apostolorum a Steph. Prætorio edita-lxv
24. Epistolæ Ignatii et beatæ virginis Mariæ-lxvi
25. Epistola Judæorum ad fratres transmarinos tempore Jesu

crucifixi missa-lxvi
26. Liturgia S. Jacoi quam ex Syriaca in Latinam linguam trans-

talit Eusebius Renaudot-lxvi 27. Liturgia S. Petri, principis apostolorum, ex Syriaco versa a

V. C. Eusebio Renaudoto-Ixvi 28. Liturgia S. Petri Græca-Ixvi 29. Liturgia S. Johannis Evangelistæ, e Syriaco versa a V. C.

Eusebio Renaudoto-lxvi 30. Liturgia S. Matthæi apostoli qua Æthiopes utuntur-lxyi 31. Liturgia Marci Prædicatoris et Evangelistæ-lxvi 32. Liturgia Sancti Marci Græca--lxvi 33. Liturgia Duodecim Apostolorum Sanctorum &c. lxvi 34. Oratio S. Joannis Baptistæ-Ixvii 35. Synodi Antiochena Apostolorum Canones 9.-lxvii 36. Synodus Apostolorum in qua conditum ab illis traditur Sym

bolum-lxvii 37. Evangelium Barnabæ Italice- lxvii 38. Liturgia Jacobi Græce-lxxvi.

[ocr errors]

XIV. EPISTOLE PONTII PILATI AD TIBERIUM, UNA CUM

EPISTOLA LENTULI,

Ι. Κρατίστω, σεβασμίω, φοβερώ, θειοτάτω, Αυγούστο, Πιλάτος

Πόντιος και την ανατολικήν διέπων αρχ Μηνύσαι κέχρημαι προς την σην ευσέβειαν διά τηςδε μου της γραφής, φόβω πολλά και τρόμο συνεχόμενος, κράτιστε βασιλεύ, την των ενισταμένων καιρών ροπήν, καθώς το τούτων τέλος υπέδειξε. Ταύτην γάρ διέποντός μου την επαρχίαν, ώ δέσποτα, κατά πρόςταξιν της σης γαληνότητος, 5 ήτις έστι των ανατολικών πόλεων μία καλουμένη Ιεροσόλυμα, έν ή το ιερόν του των Ιουδαίων έθνους καθίδρυται, συναχθέν παν πλήθος Ιουδαίων παραδεδώκασί μοι άνθρωπόν τινα 'Ιησούν λεγόμενον, πολλά και άπειρα εγκλήματα φέροντες κατ' αυτού· ουκ ηδυνήθησαν δε έν τινι λόγω 10 ελέγξαι αυτόν. Μία δε ήν αίρεσις αυτών κατ' αυτού, ότι το σάββατον έλεγε μη είναι ορθήν τούτων σχολήν. Πολλάς δε ιασεις επετέλεσεν επ' αγαθοίς έργοις ο άνθρωπος εκείνος· τυφλούς εποίησε βλέπειν, λεπρούς εκαθάρισε, νεκρούς ήγειρε, παραλυτικούς ιάσατο, μη δυναμένους το σύνολον 15 κινείσθαι, ει μή μόνον έχοντας φωνήν και την των οστέων αρμονίαν, και πάρεσχεν αυτοίς δύναμιν του περιπατείν τε και τρέχειν, ρήματι μόνο επιτρέψας. "Αλλο τε δυνατώτε. ρον πράγμα εποίησεν, όπερ ήν ξένον και παρά τους θεούς ημών· νεκρόν τινα Λάζαρος τετραήμερον εκ νεκρών ανέστησε, 20 λόγω μόνο κελεύσας εγερθήναι τον τεθνηκότα, διεφθαρμένον ήδη έχοντα το σώμα υπό των ελκογενήτων σκωλήκων, και

15

το δυσώδες εκείνο σώμα το κείμενον εν τω τάφω εκέλευσε τρέχειν· και ως εκ παστου νυμφίος, ούτος εκ του τάφου εξήλθεν ευωδίας πλείστης πεπληρωμένος. Καί τινας άφειδώς δαιμονιζομένους και τας οικήσεις εν ερημίαις έχοντας 5 και σαρκοφαγούντας των ιδίων μελών και τους ερπετούς και τους αγρίους θηρίοις συνανατρεφομένους οικήτορας κατέστησεν [ώσει] πόλεων εν τοις ιδίοις οίκοις, και διά λόγου σώφρονας υπέδειξεν αυτούς, και συνετούς, και ενδόξους γενέ

σθαι παρεσκεύασε τους υπό ακαθάρτων πνευμάτων ενοχλου10 μένους, και τους εν αυτοίς δαίμονας εν αγέλη χοίρων εκ

πέμψας εις θάλασσαν απέπνιξεν. "Αλλον πάλιν τινά ξηράν έχoντα χείρα, τον [πόθοντα] βίον εν λυπη κεκτημένον και μηδε ήμισυ σώματος έχοντα υγιές, λόγω μόνο παρέστησεν υγιή. Και γυναίκα αιμορροούσαν επί χρόνοις πολλούς, ως εξ αυτής της ρύσεως του αίματος πάσαν την των οστέων αρμονίαν φαίνεσθαι, και [μήτε όμοιον ανθρωπίνης φύσεως το σώμα επιφερομένην, αλλά] θέλου δίκην διαυγάζειν, [και ως νεκράν αποκειμένων από αίματος ρύσεως και γάρ πάντες ιατροί ανελπίστως αυτήν απειπάμενοι ουκ έθεώρουν, ουκ ήν γάρ εν αυτή δήπου τις σωτηρίας ελπίς· τότε γ' ούν παρερχομένων του Ιησού ισχύν λαβούσα διά της επισκιάσεως αυτού ήψατο όπισθεν του κρασπέδου των ιματίων αυτού, και αυτή τη ώρα ανεπληρώθη η δύναμις του σώματος αυτής, και γέγονεν υγιής ως μηδέν κακόν έχουσα, και ήρξατο δρομαίως τρέχειν εις την αυτής πόλιν Πανεάδα. Και ταύτα μεν ούτως είχον. Κατεμήνυον δε οι Ιουδαίοι εκτελεϊν ταυτα τα σαββάτω τον Ιησούν. 'Εγώ δε και παρά τους θεούς, ους σεβόμεθα, μείζονα κατε

νόησα θαυμάσια παρ' αυτού γεγονότα. Τούτον ούν Ηρώ30 δης και Αρχέλαος και Φίλιππος και "Αννας και Καϊάφας

παραδεδώκασί μοι συν παντί τω λαώ προς το ετάσαι αυτόν, πολλήν στάσιν κινήσαντες κατ' εμού περί ών κατηγόρουν αυτού. 'Εν πρώτοις δε φραγελλώσας αυτόν ουδεμίαν εύρον

αιτίαν περί ών έλεγον κατ' αυτού. Λοιπόν ούν παρέδωκα 35 τούτον πάλιν αυτούς, ον και σταυρώσαντες, σκότος εγένετο

20

25

5

[ocr errors]

εφ' όλην την οικουμένην, του ηλίου κρυβέντος τελείου και του πόλου σκοτεινού φαινομένου ημέρας ούσης, ώστε άστρα [μη] φανήναι, άλλ' όμως την τηλαυγότητα εσκοτισμένην εχούσης, ώς ουδε υμετέρα ευσέβεια, oίμαι, αγνοεί, ότι εν παντί τω κόσμω ήψαν λύχνους από έκτης ώρας έως οψίας. Η σελήνη δε ως αιμα ούσα όλην την νύκτα ου διέλιπε, καίτουγε παμπληθούς αυτής τυγχανούσης. Και όλος ο κοσμος εσαλεύετο υπό ανεκδιηγήτων σημείων, και έμελλε πάσα η κτίσις υπό των καταχθονίων καταπίνεσθαι· ώςαύτως δε και όπερ είχον αγίασμα του ναού αυτών σχισθήναι από 10 άνωθεν έως κάτω. Βροντή δε πάλιν και ήχος μέγας εκ του ουρανού εγένετο, ώστε πάσαν την γήν [ημών] σαλευθήναι και τρέμειν. "Ωφθησαν δε εν αυτό το φόβο νεκροί αναστάντες, ως αυτοί έωρακότες οι Ιουδαίοι είπον· ότι, « Είδομεν 'Αβραάμ και Ισαάκ και Ιακώβ και τους δώδεκα 15 Πατριάρχας τους προτετελευτηκότας [μετά Μωσέα] προ διςχιλίων πεντακοσίων ετών, και ετέρους πολλούς· και Νώε είδομεν εν σώματι φανερώς.Τα δε άστρα και ο Ωρίων θρήνους εποίουν υπέρ των Ιουδαίων διά την παρ' αυτών γενομένην παρανομίαν. Μετά δε το σάββατον περί τρίτης 20 ώραν της νυκτός ο ήλιος ώφθη, οίος ουδέποτε [ώφθη, ουδε ουδέποτε ούτως] έλαμψε, και πάς ο ουρανός έφαιδρύνθη. Και ως αστραπαι χειμόνος επέρχονται, ούτως άνδρες υψηλοί τινες κοσμήσεως στολής και δόξης ανεκδιηγήτου υπαρχοντες εφαίνοντο εν τω αέρι, και πλήθος αναρίθμητον αγγέλων 25 κραζόντων, «Ο σταυρωθείς Χριστός ανέστη θεός ών.Και φωνή ηκούετο ώςπερ μέγεθος βροντών λέγουσα, « Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία: ανέλθατε οι έξ άδου, οι δεδουλωμένοι εν τοις καταχθονίοις του άδου.'Εκ δε της φωνής αυτών πάντα τα όρη και οι 30 βουνοί εσαλεύοντο, και πέτραι διερρήγνυντο, και χάσματα εγένοντο μεγάλα εν τη γη, ώστε και τα της αβύσσου φανήναι» και πολλά σώματα των κεκοιμημένων νεκρών εξανέστησαν, άχρι πεντακοσίων. Και περιεπάτει πάν πλήθος και ανύμνει τον θεόν μετά φωνής μεγάλης λέγον, «Ο άναστας εκ

[ocr errors]

35 το.

των νεκρών κύριος ο Θεός ημών πάντας τους νεκρούς ημών έζωοποίησε, και τον άδην συλήσας ενέκρωσε.Πάσαν ουν την νύκτα εκείνην, ώ δέσποτα βασιλεύ, το φως ουκ επαύε

Τών δε Ιουδαίων πολλοί απέθανον και κατεποντίσθηκαι σαν και κατεπόθησαν τους χάσμασιν εν τη νυκτί εκείνη, ώστε μηδε τα σώματα αυτών φανήναι εκείνους δε λέγω, δέσποτα, μη φανήναι των Ιουδαίων τους κατά του Ιησού λέγοντας: [ώστε δοκεϊν με φαντασίαν τινά θεωρείν εκ νεκρών

αρχαίων τους πολλούς, ούς ουδέποτε ημείς εθεασάμεθα.] 10 Μία δέ τις συναγωγή κατελείφθη εν Ιεροσολύμοις, επει

πάσαι αι συναγωγαί εκείναι αι γενόμεναι κατά του Ιησού κατεποντίσθησαν. Τον ουν φόβω έν εκστάσει γενόμενος και πολλά τρόμο συσχεθείς κατά ταύτην την ώραν επιτάξας

γράψαι τα πραχθέντα παρ' αυτών πάντων ανήγαγον τω σω 15 κράτει.

2. Φθασάντων δε των γραμμάτων έν Ρώμη και αναγνωσθέντων άπαντες έκθαμβοι εγένοντο, ότι διά τήν του Πιλάτου παρανομίαν το σκότος και ο σεισμός εγένετο εφ' όλης

την οικουμένην. Και θυμού πλησθείς ο Καίσαρ εκπέμψας 20 στρατιώτας εκέλευσε δέσμιον αγαγείν τον Πιλάτον.

ΠΑΡΑΔΟΣΙΣ ΠΙΛΑΤΟΥ. Και αχθέντος αυτού εν τη Ρωμαίων πόλει ακούσας ο Καίσαρ, ότι παρέστη ο Πιλάτος, εκάθισεν εν τω ναώ των θεών επί πάσης της συγκλήτου και συν παντί τω στρα

τεύματι και παντί τω πλήθει της δυνάμεως αυτού. Και 25 εκέλευσεν εν προόδω στήναι τον Πιλάτον, καί φησιν ο Καϊ

σαρ προς αυτόν, «Τί τοιαύτα ετόλμησας, δυσσεβέστατε, εις τον άνδρα εκείνον, έωρακώς τηλικαύτα σημεία παρ' αυτού ; κακήν πράξιν τολμήσας όλον τον κόσμον διά της σής παρα

νομίας ώλεσας.” Ο δε Πιλάτος έφη, Αυτόκρατορ βασιλεύ, 30 εγώ αναίτιος τούτου τυγχάνω, οι δε προπετείς και οι αίτιοι

το πλήθος των Ιουδαίων εισί.Και ο Καίσαρ έφη, « Και τίνες ούτοι ;Λέγει ο Πιλάτος, « Ηρώδης και Αρχέλαος και Φίλιππος, "Αννας και Καϊάφας και άπαν το πλήθος αυτών.

/

« PreviousContinue »