Page images
PDF
EPUB

fed tantum a fuis fuperioribus, de vita, moribus & fcientia examinari & approbari debent ;" ́ac ab eis habere licentiam, & cum ea se personaliter coram Epifcopo præfentare, ab eoque petere benedictionem, tametfi cam non obtinuerint.

6. Antequam prædicare incipiant.) Si præsentatus fuerit prædicator idoneus Ordinario, juxta hoc decretum, non eft ei deneganda licentia. Nec poterit Ordinarius ad libitum & fine rationabili caufa fufpendere a prædi catione.

7. In Ecclefiis vero.) Confuetudine præfuppofita, Prædicator deputatus ab Ordinario in aliquo populo prædicare in Ecclefis regularium (etiamfi effet alterius ordinis) poteft, & Epifcopus poteft Regulares compellere, fi noluerint admittere exterum in corum Ecclefia ad prædicandum, ut fervetur confuetudo: fed fi prædicatores ejusdem ordinis haberi poffunt, cæ teris paribus funt præferendi.

8. Concedant.) Et quando exprimitur (delicentia fui Superioris) in Ecclesia facalari femper intelligitur Epifcopus. nisi effet Ecclesia nullius diœcesis, nec obftat, si ifte fuperior effet exemptus.

9. Procedat.) Congregatio Concilii cenfuit, per confirmationem privi, legiorum Regularium, a Santa Sede Apoftolica non derogatum huic decreto Concilii, nisi in ipsis privilegiis appareat expreffa difpositio, qua contraria sit dicæ difpositioni Concilii.

REMISSIONE S.

« Vide late P. Valer. Reginal. in praxi fori pœn, lib. 18. num. 118. cum feqq. Fr. Joan. de la Cruz, de ftatu Relig. lib. 1. cap. 7. dub. 2. * Ricc. in prax. var. refol. c. 190.

B Pradicatie Evangelii.) Concordat Concil. Toletan. 11. cap. 2. Concil. Carthag. 4. cap. 20. c. Epifcopus nullam 88, dift. Repert. Inquit, verbo prædicatio. Quarant, in fumme bullarii, verbo Prædicator.

y Precipuum Epifcoporum munus ) Declaratum fuiffe per Clem. 8. non concedi prædicationem Epifcopo extra fuam dioecesim, cum poffit probiberi ab Ordinario, cujus eft dicesis, teftantur praxis Archiepifc. Neapol. cap. 58. & Stephan, Gratian. difcept, forensium cap. 393. a num. 6. abi num. 11. refolvit, quod privilegium Epifcoporum, of per univerfum mundum poffint prædicare, juxta illud Matth. 9. & Marci ult. in cap in nov. 21. dift. intelligitur, nisi in alienis dicecesibus prohibeantur ab Epifcopis illius loci, quasi poteftas prædicandi fit intelligenda in proprio po palo, non alieno, Fusc. de visit. lib. 2. cap. 20, num. 23. in fin.

♪ Juxta formam generalis Concilii. ) Scil. Later. c. 10. fub Innoc. III. Et refertur in c. inter cætera de offic. jud. ord. † Ric. in prax, var. c. 290.

1 si legitime fuerint impediti.) Concordat Concil. Conftant. 6. cap. 8. c. exiit, S. habetur etiam de verb. fignif. Concil. Lateran, ult. Seff, 11. P. Valer. Reginald. dict. lib. 18. num. 119.

Regulares vero, &c.) Vide late Fr. Emman. quæft. Reg. Tom. 3. 9. 32. art. 1. cum feqq. P. Valer. Reginal, in praxi lib. 18. num. 123. * Hugolin. de offic. & poteft Epife, p. 1. c. de guber. Regular. §. 2. n. 2.

* Ettam in Ecclefiis fuorum ordinum.) Sacra Cardinalium Congregatio ita

cenfuir,

cenfuit, Regulares in Ecclesiis fuorum ordinum prædicare volentes non tenentur ab Epifcopo licentiam obtinere; fed tantum a fuis fuperioribus de moribus, & fcientia examinari & approbari debere, ac ab eis habere licentiam, & cum ea fe perfonaliter coram Epifcopo præfentare, ab enque petere benedictionem, tametfi eam minime obtinuerint, refert Fr. Emman. dict. quæit. 32. art. 5. resolvit P. Valer. Reginald di&. lib. 18. n. 123. † Ricc. in prax. var. cap. 290.

In Ecclefiis vero, quæ fuorum ordinum non funt, &c.) Greg. VIII. com ceffit Societati JEfu, quod hujus facræ religionis confeffarii, se prædicatore: ab aliquo Õrdinario femel approbati, & a fuis fuperioribus ad hujosmodi munera deputati: quandocunque five mari, five terra iter faciunt, poffint, non repugnantibus tamen curatis Parochialium Ecclesiarum, ver◄ bum Dei prædicare, & quorumcunque Chrifti fidelium confeffiones audire, dummodo id non faciant in oppidis, aut locis, in quibus Ordinarii exiftunt, nifi eorum licentia defuper obtenta, refert Fr. Emman. dict. quæit. 32. art. 6. ubi in fine dicit illo privilegio frui Prædicatores Ordinum Mendicantium, & alios, qui cum ipfis communicant in privilegiis conceffis & concedendis. Si vero.) Vide Fr. Emman. q. Reg. Tom. 2. q. 32. art. 8. * Hugol. di&. n. 20. §. 2. num. 3.

x Et tanquam Sedis Apoftolicæ delegatus procedat.) Vide Fr. Emman. q. Reg. Tom. 1. q. 8- art. 7.

λ Caveant præterea Epifcopi.) Vide Fr. Emman, q. Reg. Tom. 3. q. 32.

art. 9.

p. Quaftores vero Eleemofynarii.) Vide Cened. ad Clem. & Extravag. collect. 9. Fr. Emman. di&t. q. 32. art. 11.

y Conftitutum eft apud Lufitanos per Ordin. regiam. lib. 5. tit. 103. ne quæftores alicujus Sancti nomine petitoria facientes permittantur, nifi regia litera oftendantur: u aliter factum fit, omnes pecunias ab illis quæfitas quæftori redemptionis captivorum tradendas præcepit, ut per Gardof. in praxi judicum & advocat. verbo eleëmofyna n. 2. practicatum fuiffe refert Cabed. p. 1. dec. 193. Similis apud Hifpanos exftat l. 1. & 2. tit. 8. 1. 1. ord. ubi Perez. nunc 1. 1. tit. 9. 1. 1. & lib. 37. tit. 6. 1. 3. novæ recopil. ubi Azeved. vide Avend. de exequendis mand. 1. 3. c. 30. & apud Gallos idem regii Senatus decretis difpofitum afferit Renat. Chopin. de facra Politia, l. 3. tit. 5. a n. 23.

Cujuscunque conditionis existant.) An comprehendat Mendicantes reli. giolus pro fuorum conventuum fuftentatione eleëmofynas quæftuantes ? Negant Nav. 1. 3. confil. tit. de Regular. confil. 79. num. 3. latiflime Fr. Emman. q. Reg. Tom. 2. quæft. 57. art. 5.

[blocks in formation]

Cum hoc tempore, non fine multarum animarum ja&ura, & grandi Ecclefiaftice unitatis detrimento, erronea

quædam

ge

quædam diffeminata fit de juftificatione dorina: ad laudem, & gloriam omnipotentis Dei, Ecclefie tranquillitatem & animarum falutem, facrofaneta cecumenica, & neralis Tridentina Synodus, in Spiritu S. legitime congregata, præfentibus in ea nomine Sanctiffimi in Chrifto Pa tris, & Domini noftri, Domini Pauli divina Providentia Papæ III. Reverend. Dominis Dom. Joan. Maria Epifcopo Præneftino, de Monte, & Marcello, tit. S. Crucis in Hierufalem Presbytero, S. Romanæ Ecclefiæ Cardinalibus, & Apoftolicis de latere Legatis, exponere intendit omnibus Chrifti fidelibus veram fanamque doctrinam ipfius juftificationis, quam fol juftitiæ Chriftus JEfus, a fidei noftræ auctor, & confummator docuit, Apoftolia Hebr. 13 tradiderunt, & Catholica Ecclefia, Spiritu S. fuggerente,' perpetuo retinuit: diftrictius inhibendo, ne deinceps audeat quisquam aliter credere, prædicare, aut docere, quam præfenti decreto ftatuitur, ac declaratur.

CAPUT I.

De naturæ & legis ad juflificandos homines
imbecillitate.

2.

I. Cor. 15a

Primum declarat fancta Synodus, ad justificationis doEtrinam probe & fincere intelligendam, oportere, ut unusquisque agnofcat, & fateatur; quod b cum omnes i Cœleft. E. homines in prævaricatione Adæ innocentiam perdidif- Ep. 1. c. 4 fent, c facti immundi, & ut Apoftolus inquit, d natura Rom. 5. filii iræ quemadmodum in decreto de peccato originali Ifa. 64 expofuit, usque adeo fervi erant peccati, & fub e pote-afup. Seff.5. ftate Diaboli ae mortis, ut non modo gentes per vim in princ. naturæ, fed ne Judæi quidem per ipfam etiam literam Rom. 6. & 3 Hebr. 2. legis Moyfi, inde liberari, aut furgere poffent; tametfi in eis liberum arbitrium minime extinctum effet, f viƒ Conc. s. ribus licet attenuatum & inclinatum. Arauf. c. 16.

REMISSIONE S.

a Ada innocentiam perdidissent.) Concordat Gœleft. Papa J. Epi. 1. e. 4. & illud ad Rom. 5. verf. 12. In omnes homines mors pertranfit, im gibo omnes peccaverunt; & illud 1. ad Cor. 15. verf. 22. In Adam omnes morsun – tur, & illud Isa. 64. verl. 6. falli fumus, &c.

D

CAPUT

d

Gen. 49.

cum fim.
e Galat. 4.

CAPUT II.

De difpenfatione, & myfterio adventus Chrifti. 42.Cor.1.3. Quo factum eft, ut cœleftis Pater, a pater mifericordiarum, & Deus totius confolationis, Chriftum JEfum, Filium fuum, & ante legem, & legis tempore multis b fan&tis Patribus declaratum, ac promiffum, cum venit beata illa plenitudo c temporis, ad homines miferit, ut & Judæos qui fub lege erant, redimeret: &d gentes, quæ non fectabantur juftitiam, juftitiam apprehenderent, atque Rom. 3. omnes adoptionem filiorum reciperent; hunc e propofuit & 5. Col. 2. Deus propitiatorem per fidem in fanguine ipfius pro pec& 2. Tim. 1. catis noftris non ƒ folum autem pro noftris, fed etiam de poen. die pro totius mundi.

d Rom. 9.

1. Tim. 1.

e. multiplex

ftin&t. 1. fi. Joan. I.

2.

2. Cor. 5.

Allufio ad verba Au

89. omnes

qui renaf

ftificatio

CAPUT III.

Qui per Chriftum juflificantur.

Verum etfi ille pro omnibus mortuus g eft, non omnes tamen mortis ejus beneficium recipiunt, fed ii dunguft. Epift. taxat, quibus meritum paffionis ejus communicatur. Nam ficut revera homines h nifi ex femine Adæ propacuntur in ju- gati nafcerentur, non nafcerentur injufti; cum ca pronem pagatione per ipfum, dum concipiuntur, propriam inqua ali- juftitiam contrahant: ita nifi in Chrifto renafcerentur, bi crebro in- nunquam juftificarentur, cum ea renafcentia per meritum paffionis ejus, gratia, qua jufti fiunt, illis tribuatur. Pro hoc beneficio Apoftolus gratias nos i femper agere hortatur Patri, qui dignos nos fecit in partem fortis fanctorum in lumine, & eripuit de poteftate tenebrarum, tranftulitque in regnum Filii dilectionis fuæ, in quo habemus redemptionem, & remiffionem peccatorum.

culpat. inf.

can. I.

i Col. I.

Gal. 4. Tit. 3.

REMISSIONE S.

Vide Sayr. de Sacram, in gen. 1. 2. c. 2. q. 9. art, 3. verf, tertio.
CAPUT IV.

Infinuatur defcriptio juftificationis impii, & modus
ejus in ftatu gratiæ.

uibus verbis juftificationis impii defcriptio infinuatur, ut fit translatio ab eo ftatu, in quo homo nafciturk filius primi Ade, in ftatum gratiæ, & adoptionis

filiorum

[merged small][ocr errors][merged small]

Aliorum Dei per fecundum Adam JEfum Chriftum, falva-
torem noftrum, quæ quidem translatio poft Evangelium
promulgatum, fine lavacro regenerationis, y aut ejus
voto fieri non poteft, ficut fcriptum eft: a Nifi quis re-
natus fuerit ex aqua & Spiritu Sancto, non poteft introi-
re in regnum Dei.

REMISSIONE S.

"Vide Sayr. de Sacram in genere lib. 2. cap. 2.q. 9. art. 3. in fin. P.Ægid. de Conink de Sacram. & cenfuris tom. 1. q. 68. a n. 23. Gabriel, Vasquez. in 3. part. D. Thom. tom. 2. difp. 151. n. 18. & difp. 158. n. 27.

Sine lavacro.) Vide Sot. in 4. dift. 5. q. 1. art. 2. col. 5. D.Thom. p. 3. 4. 68, art. 2. Veg. in Concil. Trid. lib. 9. c. 4. fol. 220.

Y Aus ejus voso. ) Vide P. Ægid, di&. tom. 1. q. 62. num, 66.

CAPUT V.

De neceffitate præparationis ad juftificationem in
adultis, & unde fit.

Joan. I. e. filius & non

dubito, de confecrat. dift. 4.

**DEclarat præterea, ipfius juftificationis exordium in
adultis a Dei per Chriftum Jefum præveniente gra-
tia fumendum effe: hoc eft, abejus vocatione, qua nullis
eorum existentibus meritis vocantur; ut, qui per peccata a
Deo averfi erant, per ejus excitantem atque adjuvantem
gratiam ad convertendum fe ad fuam ipforum juftificatio-
nem, eidem gratiæ libere affentiendo & cooperando, di-
fponantur; b ita ut tangente Deo cor hominis per Spiritus Inf. can.s.
Sancti illuminationem, neque homo ipfe nihil omnino
agat, infpirationem illam recipiens, quippe e qui illam & Prolp 1 2.
abjicere poteft, neque tamen fine gratia Dei movere fe ad de voc. gen.
juftitiam coram illo libera fua voluntate poffit. Unde in & 29.
Sacris literis; cum dicitur: da Convertimini ad me, & d Zach. i.
ego convertar ad vos libertatis noftræ admonemur; cum Joël 2. c.
refpondemus: e Converte nos Domine ad te, & con- ni de poen.
vertemur Dei nos gratia præveniri confitemur..

REMISSIONE S.

* Vide

tium c. 28.

convertimi.

diftin&t. I.

Thren. 5.

. Hier. in fin.

■ Vide Sot. in 4. dift. q. 2. art. 6. c. 10. Nav. in man. c. 2. n. 39. Balduin. orationis, Junium fuper opera controverf. Bellarm. p. 2. lib. 5. c. 3. verf. Quæft. 2. P. & c. 31. Egid. de Sacramentis, & cenfur. tom. 2. difp. 2. dub. 4. n. 34. etiam Barth. Medinam fuper D. Thom. l. 2. q. 1 12. art. 2. & q. 113, art. 3. B Convertimini ad me.) Concordat text. in c. convertimini de pœn. dift. 7. & illud Zach, 1. v. 3. Convertimini ad me ait Dominus exercituum, & convertar ad vos ; & illud Joël 2. v. 12, Convertimini ad me in soso corde veftro.

D 2

Con

T

« PreviousContinue »