Page images
PDF
EPUB

εκ περιωπής γαρ αν ακριβώς άπαντα καθεώρας. επει δε ου θέμις ειδώλοις αεί συνόντα επιβατεύειν των βασιλείων του Διός, ώρα ημϊν υψηλόν τι όρος περισκοπεϊν.

3. ΧΑΡ. οίσθα, ώ Ερμή, άπερ είωθα λέγειν εγώ 5 προς υμάς, επειδάν πλέωμεν; οπόταν γαρ το πνεύμα καταιγίσαν πλαγία τη οθόνη εμπέση και το κύμα υψηλών άρθη, τότε υμείς μεν υπ' αγνοίας κελεύετε την οθόνην στείλαι η ενδούναι ολίγον του ποδός η συνεκδραμεϊν τω πνέοντι, εγώ δε την ησυχίαν άγειν παρακελεύομαι υμίν το αυτός γάρ ειδέναι το βέλτιον. κατά ταύτα δή και συ πράττε οπόσα καλώς έχειν νομίζεις κυβερνήτης νυν γε ών εγώ δέ, ώσπερ επιβάταις νόμος, σιωπή καθεδούμαι πάντα πειθόμενος κελεύoντί σου.

ΕΡΜ. ορθώς λέγεις" αυτός γαρ είσομαι τί ποιητέον 15 και εξευρήσω την ικανήν σκοπήν, άρ' ούν ο Καύκασος επιτήδειος ή ο Παρνασός υψηλότερος ή αμφοίν ο "Όλυμπος εκεινοσί; καίτοι ου φαύλον ο άνεμνήσθην ες τον "Όλυμπον απιδών συγκαμεϊν δέ τι και υπουργήσαι και σε δει.

ΧΑΡ. πρόσταττε υπουργήσω γάρ όσα δυνατά.

ΕΡΜ. "Όμηρος ο ποιητής φησι τους 'Αλωέως υιέας, δύο και αυτούς όντας, έτι παίδας εθελήσαι ποτε την "Όσσαν εκ βάθρων ανασπάσαντας επιθεϊναι τω Ολύμπω, είτα το Πήλιον επ' αυτή, ικανήν ταύτην κλίμακα έξειν 25 οιoμένους και πρόσβασιν επί τον ουρανόν. εκείνω μεν ούν τω μειρακίω, ατασθάλω γαρ ήστης, δίκας έτισάτην νω δε ου γάρ επί κακώ των θεών ταύτα βουλεύομεν– τί ουχί οικοδομούμεν και αυτοί κατά ταύτα επικυλινδoύντες επ' άλληλα τα όρη, ως έχοιμεν αφ' υψηλοτέρου 30 ακριβεστέραν την σκοπήν ;

20

4. ΧΑΡ. και δυνησόμεθα, ώ Ερμή, δύο όντες αναθέσθαι αράμενοι το Πήλιον ή την "Όσσαν;

ΕΡΜ. διά τί δ' ουκ άν, ώ Χάρων; ή αξιοϊς ημάς αγεννεστέρους είναι τοϊν βρεφυλλίοιν εκείνοιν, και ταύτα 5 θεούς υπάρχοντας;

ΧΑΡ. ούκ, αλλά το πράγμα δοκεί μοι απίθανόν τινα την μεγαλουργίαν έχειν.

ΕΡΜ. εικότως ιδιώτης γάρ εί, ώ Χάρων, και ήκιστα ποιητικός και δε γεννάδας "Ομηρος από δυοϊν στίχοιν 1ο αυτίκα ημίν άμβατόν έποίησε τον ουρανόν, ούτω ραδίως

συνθείς τα όρη. και θαυμάζω, εί σοι ταύτα τεράστια είναι δοκεί τον "Ατλαντα δηλαδή είδότι, δς τον πόλον αυτόν εις ών φέρει ανέχων ημάς άπαντας. ακούεις δε γε

ίσως και του αδελφού του εμού πέρι του Ηρακλέους, ως 15 διαδέξαιτό ποτέ αυτόν εκείνον τον "Ατλαντα, και ανα

παύσεις προς όλίγον του άχθους υποθείς εαυτόν τα φορτίω.

ΧΑΡ. ακούω και ταυτα ει δε αληθή, συ άν, ώ Ερμή, και οι ποιηται είδείητε.

ΕΡΜ. αληθέστατα, ώ Χάρων. ή τίνος γάρ ένεκα σοφοί άνδρες έψεύδοντο άν; ώστε αναμοχλεύωμεν την "Όσσαν πρώτον, ώσπερ ημίν υφηγείται το έπος και ο αρχιτέκτων "Όμηρος,

αυταρ επ' "Όσση

Πήλιον εινοσίφυλλον. οράς όπως ραδίως άμα και ποιητικώς εξειργάσμεθα; φέρ' ούν αναβάς έδω, ει και ταυτα ικανά, ή εποικοδομεϊν έτι δεήσει. 5. παπαι, κάτω έτι εσμεν εν υπωρεία του

ουρανού από μέν γάρ των εώων μόγις Ιωνία και Λυδία 30 φαίνεται, από δε της εσπέρας ου πλέον Ιταλίας και

Σικελίας, από δε των άρκτώων τα επί τάδε του Ίστρου

τω

20

25

ΙΟ

UNIVERSITY

OF
546]
CALIFORNIA
CHARON.

13 μόνον, κακείθεν η Κρήτη ου πάνυ σαφώς, μετακινητέα ημίν, ώ πορθμεύ, και η Οίτη, ως έoικεν, είτα ο Παρνασος επί πάσιν.

ΧΑΡ. ούτω ποιώμεν, άρα μόνον μη λεπτότερον εξεργασώμεθα το έργον απομηκύναντες πέρα του πιθα- 5 νού, είτα συγκαταρριφέντες αυτό πικράς της Ομήρου οικοδομητικής πειραθώμεν συντριβέντες των κρανίων.

ΕΡΜ. θάρρει ασφαλώς έξει άπαντα. μετατίθει την Οίτην επικυλινδείσθω ο Παρνασός. ιδου δή, επανειμι αυθις εύ έχει πάντα δρώ ανάβαινε ήδη και σύ.

ΧΑΡ. όρεξον, ώ Ερμή, την χείρα ου γαρ επί μικράν με ταύτην μηχανών αναβιβάζεις.

ΕΡΜ. εί γε και ιδείν εθέλεις, ώ Χάρων, άπαντα. ουκ ένι δε άμφω, και ασφαλή και φιλοθεάμονα είναι. αλλ' έχου μου της δεξιάς και φείδου μή κατά του 15 όλισθηρού πατεϊν. ευ γε, ανελήλυθας και σύ· και επείπερ δικόρυμβος ο Παρνασός έστι, μίαν εκάτερος άκραν απολαβόμενοι καθεζώμεθα· συ δε μοι ήδη εν κύκλο περιβλέπων επισκόπει άπαντα.

6. ΧΑΡ. ορώ γην πολλήν και λίμνην τινά μεγάλην 20 περιρρέουσαν και όρη και ποταμούς μείους του Κωκυτού και του Πυριφλεγέθοντος και ανθρώπους πάνυ σμικρούς καί τινας φωλεους αυτών.

ΕΡΜ. πόλεις εκείναί εισιν, ούς φωλεους είναι νομίζεις.

25 ΧΑΡ. οίσθα ούν, ώ Ερμή, ως ουδέν ημϊν πέπρακται, αλλά μάτην τον Παρνασόν αυτη Κασταλία και την Οίτης και τα άλλα όρη μετεκινήσαμεν;

ΕΡΜ. ότι τί;

ΧΑΡ. ουδέν ακριβές εγω γούν από του υψηλού δρώ. 30 έδεόμην δε ου πόλεις και όρη αυτό μόνον ώσπερ εν γραφαϊς

ορών, αλλά τους ανθρώπους αυτούς και 4 πράττουσι και οία λέγουσιν, ώσπερ ότε με το πρώτον έντυχών είδες γελώντα και ήρου με και τι γελώην ακούσας γάρ τινος

ήσθην ές υπερβολήν. 5 ΕΡΜ. τί δε τούτ' ήν;

. ΧΑΡ. επί δείπνον, οίμαι, κληθείς υπό τινος των φίλων ες την υστεραίαν, μάλιστα ήξω, έφη και μεταξύ λέγοντας από του τέγους κεραμίς επιπεσούσα ουκ οίδ'

ότου κινήσαντος απέκτεινεν αυτόν. εγέλασα ούν ουκ το επιτελέσαντος την υπόσχεσιν. έoικα δε και νυν υποκαταβήσεσθαι, ως μάλλον βλέπουμε και ακούοιμι.

7. ΕΡΜ. έχ άτρέμας και τούτο γάρ εγώ ιάσομαι σοι και οξυδερκέστατον εν βραχεί αποφανώ παρ' Ομή

ρου τινά και προς τούτο επωδήν λαβών, κάπειδάν είπω 15 τα έπη, μέμνησο μηκέτι αμβλυώττειν, αλλά σαφώς πάντα οράν.

ΧΑΡ. λέγε μόνον.
ΕΡΜ. αχλύν αυ του απ' οφθαλμών έλoν, ή πρίν επήεν,

όφρ' ευ γινώσκης ήμεν θεόν ήδε και άνδρα. 20 τί έστιν; ήδη ορας;

ΧΑΡ. υπερφυώς γε' τυφλός ο Λυγκεύς εκείνος ως προς εμέ. ώστε συ το επί τούτω προσδίδασκέ με και αποκρίνου έρωτώντι, αλλά βούλει κατά τον "Ομηρον

κάγω έρωμαί σε, ως μάθης ουδ' αυτόν άμελέτητον όντα 25 με των Ομήρου;

ΕΡΜ. και πόθεν συ έχεις τι των εκείνου είδέναι ναύτης αεί και πρόσκωπος ών;

ΧΑΡ. δράς; ονειδιστικών τούτο ες την τέχνην. εγώ δε οπότε διεπόρθμευον αυτόν αποθανόντα, πολλά ρα3ο ψωδούντος ακούσας ενίων έτι μέμνημαι: καίτοι χειμών

ημάς ου μικρός τότε κατελάμβανεν έπει γάρ ήρξατο

Ιο

άδειν ου πάνυ αισιόν τινα ωδήν τους πλέουσιν, ως ο
Ποσειδών συνήγαγε τας νεφέλας και έτάραξε τον πόντον
ώσπερ τορύνην τινά εμβαλών την τρίαιναν και πάσας
τας θυέλλας ωρόθυνε και άλλα πολλά, κυκών την θάλατ-
ταν υπό των επών, χειμών άφνω και γνόφος εμπεσών 5
ολίγου δεν περιέτρεψεν ημίν την ναύν ότε περ και ναυ-
τιάσας εκείνος απάμεσε των ραψωδιών τας πολλάς αυτή
Σκύλλη και Χαρύβδει και Κύκλωπι. ου χαλεπόν ούν ήν
εκ τοσούτου εμέτου ολίγα γούν διαφυλάττειν. 8. είπε
γάρ μοι"

τίς γάρ όδ' έστι πάχιστος άνήρ ήύς τε μέγας τε,
έξοχος ανθρώπων κεφαλήν και ευρέας ώμους και

ΕΡΜ. Μίλων ούτος ο εκ Κρότωνος αθλητής, επικροτούσι δ' αυτό οι Έλληνες, ότι τον ταύρον αράμενος φέρει διά του σταδίου μέσου.

15 ΧΑΡ. και πόσω δικαιότερον έμε άν, ώ Ερμή, έπαι

. νοιεν, ος αυτόν σοι τον Μίλωνα μετ' ολίγον συλλαβών ενθήσομαι ες το σκαφίδιον, οπόταν ήκη προς ημάς υπό του άμαχωτάτου των ανταγωνιστών καταπαλαισθείς του θανάτου, μηδέ συνείς όπως αυτόν υποσκελίζει και κατα 20 οιμώξεται ημίν δηλαδή μεμνημένος των στεφάνων τούτων και του κρότου νύν δε μέγα φρονεί θαυμαζόμενος επί τη του ταύρου φορά. τί ούν οιηθώμεν και άρα ελπίζειν αυτόν και τεθνήξεσθαι ποτε;

ΕΡΜ. πόθεν εκείνος θανάτου νυν μνημονεύσειεν αν 25 εν ακμή τοσαύτη;

ΧΑΡ. έα τούτον ουκ εις μακράν γέλωτα ημϊν παρέξoντα, οπόταν πλέη μηδ' εμπίδα ουχ όπως ταύρον έτι άρασθαι δυνάμενος. 9. συ δε μοι εκείνο είπέ,

τίς τ' άρ' όδ' άλλος και σεμνός ανήρ; ούχ"Έλλην, ως έoικεν από γούν της στολής.

30

« PreviousContinue »