Page images
PDF
EPUB

τον του στερεού οι μεν γαρ αριθμοί τα είδη αυτά και άρχαι ελέγοντο, εισί δ' εκ των στοιχείων. κρίνεται δε τα πράγ- 15

ματα τα μεν νω, τα δ' επιστήμη, τα δε δόξη, τα δ' αισθή8 8 σει· είδη δ' οι αριθμοι ούτοι των πραγμάτων. επει δε και

κινητικόν έδόκει η ψυχή είναι και γνωριστικόν ούτως, ένιοι

συνέπλεξαν εξ αμφοίν, απoφηνάμενοι την ψυχήν αριθμών 8 9 κινούνθ' εαυτόν. διαφέρονται δε περί των αρχών, τίνες και 30

πόσαι, μάλιστα μεν οι σωματικής ποιoύντες τους ασωμάτους,

τούτοις δ' οι μίξαντες και απ' αμφοίν τας αρχάς αποφη- 405 $ 1ο νάμενοι. διαφέρονται δε και περί το πλήθος: οι μεν γαρ

μίαν οι δε πλείους λέγουσιν. επομένως δε τούτοις και την

ψυχήν αποδιδόασιν· τό τε γαρ κινητικόν την φύσιν των πρώ$ 11 των υπειλήφασιν, ουκ αλόγως. όθεν έδοξε τισι πυρ είναι:

και γαρ τούτο λεπτομερέστατόν τε και μάλιστα των στοιχείων

ασώματος, έτι δε κινείται τε και κινεί τα άλλα πρώτως. $ 12 Δημόκριτος δε και γλαφυρωτέρως είρηκεν απoφηνάμενος

δια τί τούτων εκάτερον" ψυχήν μεν γαρ είναι ταυτό και νούν, τούτο δ' είναι των πρώτων και αδιαιρέτων σωμάτων, κινητι- 10 κον δε δια μικρομέρειαν και το σχήμα των δε σχημάτων

ευκινητότατον το σφαιροειδές λέγει· τοιούτον δ' είναι τόν τε $ 13 νούν και το πυρ 'Αναξαγόρας δ' έoικε μεν έτερον λέγειν

ψυχήν τε και νούν ώσπερ είπομεν και πρότερον, χρηται δ

5

24. και αι αρχαι] Ε. Βekk. Tor. 31. ασωμάτοις ESTUVW. 405* 2. του πλήθους STVX. 8. αποφαινόμενος E. Tor.

είναι εκ των TUVWX. 11. λεπτομέρειαν Τ Ε Tor.

14. χρήσθαι ΕX.

10.

of a superficies, and sense perception as the number of a solid. Numbers, in fact, were said by the Platonists to be the very forms and principles of existence: and such numbers are formed from the elements. And things are apprehended—some by reason, others by understanding, a third class by opinion, and a fourth order by sense : while the numbers, to which these faculties correspond, constitute the forms or ideas of things themselves.

Since, moreover, the soul was held to be at once a faculty for movement and a faculty for knowledge in this numerical sense, there have been thinkers who have combined the two descriptions and have set forth the soul as a self-moving number.

While however these thinkers agree in reducing the soul to elements or principles, they differ as regards the name and number of the principles : a difference which prevails especially between those who make the principles corporeal, and those who make them incorporeal, and also between both of these and such thinkers as have blended and exhibited their principles as compounded from both sources. They differ too about the number of their principles, some reducing them to one, others regarding them as more in number.

There is a corresponding variation in their views about the soul. The principle of movement they, not unreasonably, regarded as one of the primary elements in the natural world : and consequently there were some who viewed the mind as fire, this being that one among the elements which is made up of the finest parts and is most incorporeal, while further it is the element which is the first to be moved itself and to move other things. The reason for each of these facts Democritus has expressed somewhat neatly. Soul he regarded as identical with reason, and this he held belonged to the class of primary and indivisible bodies, and possessed the faculty of movement by reason of the smallness of its parts and of its peculiar form. Now the form which is most susceptible of movement is the spherical: and of such shape is reason and fire. Anaxagoras, on the other hand, might, as we have said before, sometimes be taken to speak of soul and reason as different from one another: but he really

8

αμφοίν ως μια φύσει, πλην αρχήν γε τον νούν τίθεται μά- 15 λιστα πάντων" μόνον γούν φησιν αυτών των όντων απλούν είναι και αμιγή τε και καθαρόν. αποδίδωσι δ' άμφω τη αυτη

. άρχη, τό τε γινώσκειν και το κινείν, λέγων νούν κινήσαι το 8 14 παν. έoικε δε και Θαλής εξ ών απομνημονεύουσι κινητικόν

τι την ψυχήν υπολαβείν, είπερ τον λίθον έφη ψυχήν έχειν, 20 $ 15 ότι τον σίδηρον κινεί. Διογένης δ' ώσπερ και έτεροί τινες,

αέρα, τούτον οιηθείς πάντων λεπτομερέστατον είναι και αρχήν και δια τούτο γινώσκειν τε και κινείν την ψυχήν, η μεν πρώ

τον έστι και εκ τούτου τα λοιπά, γινώσκειν, ή δε λεπτότατον, $ 16 κινητικών είναι. και Ηράκλειτος δε την αρχήν είναι φησι 25

ψυχήν, είπερ την αναθυμίασιν, εξ ης τάλλα συνίστησιν· και ασωματώτατόν τε και ρέον αεί· το δε κινούμενον κινουμένω

γινώσκεσθαι εν κινήσει δ' είναι τα όντα κακείνος ώετο και $ 17 οι πολλοί. παραπλησίως δε τούτοις και 'Αλκμαίων έoικεν

υπολαβείν περί ψυχής: φησι γαρ αυτην αθάνατος είναι 30 δια το έoικέναι τοις αθανάτοις, τούτο δ' υπάρχειν αυτή ως

αεί κινουμένη: κινείσθαι γαρ και τα θεία πάντα συνεχώς $ 18 αεί, σελήνην, ήλιον, τους αστέρας και τον ουρανόν όλον. των δε 4056

φορτικωτέρων και ύδωρ τινές απεφήναντο, καθάπερ Ιππων. πεισθήναι δ' έοίκασιν εκ της γονής, ότι πάντων υγρά και

γαρ ελέγχει τους αίμα φάσκοντας την ψυχήν, ότι η γονή 8 19 ουχ αίμα· ταύτην δ' είναι την πρώτην ψυχήν. έτεροι δ' αίμα, και

καθάπερ Κριτίας, το αισθάνεσθαι ψυχής οικειότατον υπολαμβάνοντες, τούτο δ' υπάρχειν διά την του αίματος φύ

5

Ti om. V. ll Triv Nloov X Themist., Philop., Sinpl. 24. λεπτομερέστατον TUVW.

20.

25. φησι την ψυχήν UW. 17. τε] δε SX, το EW Tor. έoικεν Τ.

4050 3.

uses the two terms as fundamentally one in nature, with the exception that he makes reason generally the principle of all things. He says at least that 'it alone among existing things is simple and unmixed and pure. At the same time he assigns to one and the same principle both faculties—both knowledge and movement-in saying as he does that reason moved the universe. Similarly also Thales, from what is related of him, seems to have regarded soul as something with capacity of movement, if it be the case that he spoke of the loadstone as possessing soul because it moves iron.

On the other hand Diogenes as also some others resolved soul into air, supposing that this was the subtlest of all things and, at the same time, a principle of existence. This also, they said, was the reason of the knowledge and of the movement of the soul; the faculty of knowledge falling to it as primary and as that out of which all other things are compounded, that of movement belonging to it as being of the subtlest nature. Heraclitus also identifies the soul with his principle in describing it as the “fiery process” out of which he derives other existing things, his ground being that it is that which is least corporeal and in constant movement. He believed in fact with the many that the objects of existence were in continual movement, and the moved, he argued, could be known only by means of the moved. Alcmaeon too seems to have held similar views about the nature of the soul. The soul, he says, is immortal because it is like the immortal : and it is so because it is in everlasting movement, while all things divine-moon, sun, stars and the whole heaven--are for ever in such everlasting movement.

Among cruder thinkers there have been some such as Hippo who have even described the soul as water. This belief seems to have been suggested to them by generative seed which in all animals is moist-Hippo in fact argues against those who assert that the soul is blood on the very ground that the seed is not blood—and this seed they regarded as the primary form of soul. Others again, like Critias, have identified the soul with blood, regarding sentiency as the most distinctive characteristic of the soul and viewing this sensient capacity as due to the element of blood.

σιν. πάντα γαρ τα στοιχεία κριτήν είληφε, πλην της γης:

ταύτην δ' ουθείς αποπέφανται, πλήν εί τις αυτήν είρηκεν εκ $ 20 πάντων είναι των στοιχείων ή πάντα. ορίζονται δε πάντες 10

την ψυχήν τρισίν ως ειπείν, κινήσει, αισθήσει, το ασωμάτων τούτων δ' έκαστον ανάγεται προς τας αρχάς. διό και οι τω γινώσκειν οριζόμενοι αυτήν ή στοιχείον ή εκ των στοιχείων ποιούσι, λέγοντες παραπλησίως αλλήλοις, πλην ενός φασί γαρ γινώσκεσθαι το όμοιον το ομοίως επειδή γαρ η 15

ψυχή πάντα γιγνώσκει, συνιστάσιν αυτήν εκ πασών των αρ8 21 χών. όσοι μεν ούν μίαν τινά λέγουσιν αιτίαν και στοιχείον έν,

και την ψυχήν εν τιθέασιν, οίον πυρ ή αέρα" οι δε πλείους S 22 λέγοντες τας αρχάς και την ψυχήν πλείω ποιούσιν. 'Ανα

ξαγόρας δε μόνος απαθή φησίν είναι τον νούν, και κοινόν 20 ούθεν ουθενί των άλλων έχειν. τοιούτος δ' ών πως γνωριεί και

δια τίν' αιτίαν, ούτ' εκείνος είρηκεν ούτ' εκ των ειρημένων συμ8 23 φανές εστιν. όσοι δ' εναντιώσεις ποιούσιν εν ταις αρχαϊς, και

την ψυχήν εκ των εναντίων συνιστάσιν οι δε θάτερον των εναντίων, οιον θερμόν ή ψυχρoν ή τι τοιούτον άλλο, και την 25 ψυχήν ομοίως έν τι τούτων τιθέασιν. διό και τους ονόμασιν ακολουθούσιν, οι μεν το θερμόν λέγοντες, ότι δια τούτο και το ζην ωνόμασται, οι δε το ψυχρόν δια την αναπνοήν και την κατάψυξιν καλείσθαι ψυχήν. τα μεν ούν παραδεδομένα περί ψυχής, και δι' ας αιτίας λέγουσιν ούτω, ταύτ' εστίν.

30

8. γαρ] δ' οον TV. 9. αποφαίνεται STVWX. 12. ανάγεσθαι UW. 19. ποιούσιν] λέγουσιν STUW. 25. άλλο-26. TÚtwy om. E. Ald. μεν γάρ το E. Tor.

27. οι

« PreviousContinue »