Page images


πλησίον χωρίον αφείην άν. όπου γαρ δίκας ατιμήτους φεύγω διότι το έκ της οδού ρέον ύδωρ εις το τούτου χωρίον διέπεσε, τι πείσομαι προς Διός υπό των εκ του χωρίου του εμού του ύδατος είσπεσόντος βλαπτομένων και όπου δε μήτ' εις την οδόν μήτ' εις τα χωρία αφεϊναί° μοι το ύδωρ εξέσται° δεξαμένω, τί λοιπόν, ώ άνδρες δικασται, προς θεών; ου γάρ εκπιείν

nn tvuvi Bekk. (Berlin). ο αφεϊναι...έξεσται Βekk. (Berlin). αφιέναι Zet Bekker st. cum FΦB (άφειεναι Σ). έξεστι Z cum FΣΦ. indeed to do so.' For this τους δικαστές διατιμήσαι. Αίσslightly ironical use of ή που, χίνης κατά Κτησιφώντος (p. 84. 'to be sure,' cf. Lycurgus $ 71 7), Δημοσθένης κατα Μειδίου (8 η που τάχεως αν ήνέσχετο τις 115). εκείνων των ανδρών τοιούτον έρ- Again Pollux (8. 63) has : árl. γου. Soph. Α. 1008, ή που με μητος δε δίκη, ήν ουκ έστιν υποΤελαμών...δέξαιτ' άν ευπρόσωπος τιμήσασθαι άλλα τοσούτου τετίΚλεώς τ' ίσως χωρούντάνευ σου. μηται όσου επιγέγραπται.

όπου.] whereas,” in a case The above explanation is where,' (without any direct no- wrongly reversed by Suidas (ap. tion of place). Isocr. ad Dem. 74 of Telfy’s Corpus iuris Attici), § 49.

by the Lexica Segueriana (on δίκας ατιμήτους φεύγω.] am p. 202 and 469 of Bekker's Anecsued for a fixed penalty,' 'am dota Graeca) and even in a put on my trial in law-suits scholium on $ 25 infra, χιλίων where the damages are already δραχμών δίκην ατίμητον φεύγω, assessed by law. The plural re- a passage which is decisive in fers to the fact that the speaker favour of Harpocration's dishas been sued by Callicrates as tinction. well as by Callicles (S 2).

όπου δε μήτε.] There would δίκη τιμητος means a guit to seem to have been à law be assessed,' i.e. 'a suit in prohibiting the draining of which the penalty or damages farms on to a public way. have not been determined by Hence he says ει εις την οδον law.’ δίκη ατίμητος means the οκνήσω το ύδωρ εξάγειν. It opposite; 'a suit not to be as- was equally illegal, of course, sessed,' i.e. a suit in which to drain on to another's land. the penalty has already been Hence he asks what he was to fixed by law.

do with the water, if once he So Harpocration : ατίμητος admitted it on his farm ? And αγών και τιμητός. ο μέν τιμητός the inference is, that he was εφ' ώ τίμημα ωρισμένον εκ των right in not admitting it, but νόμων ου κείται, αλλά τους δικασ- in damming it back as far as τάς έδει τιμάσθαι ότι χρή παθείν he could, and letting it run as ή αποτίσαι· ο δε ατίμητος του- it might along the road. P.] ναντίον ώ πρόσεστιν εκ των νόμων ου γάρ εκπιείναυτό προσ. ωρισμένον τίμημα, ως μηδέν δεϊν αναγκάσει.] This passage is

[ocr errors]


[ocr errors]

19 γε δήπου με Καλλικλής αυτό προσαναγκάσει. ταύτα

τοίνυν εγώ πάσχων υπό τούτων και πολλά έτερα και δεινά, μη ότι δίκην λαβείν, αλλά μη προσοφλεϊν αγαπήσαιμ' άν. ει μεν γάρ ήν, ώ άνδρες δικασται, χαρά- 1277 δρα πάλιν υποδεχομένη, τάχ' άν ήδίκουν εγώ μη δεχόμενος, ώσπερ ανά χάτερ' Ρ άττα των χωρίων εισιν ομολογούμεναι χαράδραι" και ταύτας δέχονται μεν

Pův &rep' Z cum H.Wolfio. αν θάτερ' FΣΦ. ανά θάτερ' Βekk. ανά χάτερ άττα lege; partim e m88. Dobree. quoted by Aristides (11. 470 in providing an outlet for streams Spengel's Rhet. Graeci), όταν that pass down to them from εις άτοπον απάγης τον λόγον, the higher ground immediately βαρύτητα είργασαι, ώς εν τω προς adjacent, or again owing to careΚαλλικλέα, ου γαρ δή εκπιείν με less transmission of the streams αυτό Καλλικλής αναγκάσει. The on the part of the neighbours Rhetorician recognises the force higher up the hill. and effectiveness of the sen- εάν δε εκ Διός ύδατα γιγνόμενα, tence, but fails to draw atten- τον επάνω γεωργούντα ή και tion to its humour.

ομότοιχον οικούντα των υποκάτω § 19. Now had there been a βλάπτη τις μη διδους εκροήν, ή water-course below my property, τουναντίον ο επάνω μεθιείς εική to take off the drainage, I might τα ρεύματα βλάπτη τον κάτω, have been doing wrong in refus- και περί ταύτα μη εθέλωσι διά ing to let the water into my ταύτα κοινωνείν αλλήλοις, εν αστει land; but, as it is, the water- μεν αστυνόμον, εν αγρώ δε αγρονόcourse alleged is neither passed μον επάγων ο βουλόμενος ταξάσθω down to me by any neighbour τι χρή ποιείν εκάτερον· ο δε μή immediately above me, nor passed εμμένων εν τη τάξει φθόνου θ' άμα down by me to any one else και δυσκόλου ψυχής υπεχέτω below.

δίκην, και όπλων διπλάσιον το 19. μη ότι-αλλά μη...αγαπή- βλάβος αποτινέτω τω βλαφθέντι, σαιμ' άν.] I must be content, I μη εθελήσας τοις άρχουσι πείθεσdo not say, with obtaining a ver- θαι. Leg. VΙΙΙ. 844 α. dict, but with escaping convic- ήδίκουν...μη δεχόμενος.] Thus tion.' The sense is: 'victimised in the fens near Cambridge, an as I have been, instead of gain- obligation lies on each tenant ing legal satisfaction from my to clear out the ditch or dyke opponents, I must think myself bounding his land on one side, fortunate if I am not convicted and so to give free passage to to pay them an additional the water from his neighbour's penalty.'

land. P.] Cf. the ius aquae ει μεν γαρ-παραλαμβάνουσιν ducendae which was one of the ώσαύτως.] In Plato's Lans pro- servitutes (or limiting obligavisions are suggested to prevent tions), under which property damage being incurred in times was held in Roman law. of heavy rain owing to neglect ομολογούμεναι χαράδραι.] reon the part of neighbours in cognised, acknowledged, undis.

[ocr errors]

οι πρώτοι, καθάπερ τους εκ των οικιών χειμάρρους, παρά τούτων δ' έτεροι παραλαμβάνουσιν ωσαύτως

ταύτην δ' ούτε παραδίδωσιν ουδείς ούτε παρ' εμού 20 παραλαμβάνει. πως αν ούν είη τούτο χαράδρα και το δ'

είσπεσόν ύδωρ έβλαψε μεν, oίμαι, πολλάκις ήδη πολλους μη φυλαξαμένους, έβλαψε δε νύν και τουτονί. ο και πάντων εστί δεινότατον, ει Καλλικλής μεν εις το χωρίον είσπεσόντος του ύδατος αμαξιαίους λίθους προσκομίσας άποικοδομεί, του δε πατρός, ότι τούτο παθόντος του χωρίου περιωκοδόμησεν, ώς αδικούντος έμοι βλάβης είληχε δίκην. καίτοι εί όσοι κακώς πεπόνθασιν υπό των υδάτων των ταύτη ρεόντων έμοι

[blocks in formation]
[ocr errors]
[ocr errors]

puted water-courses.' A curious expression.

The nearest approach to it that I can find is (Andoc.) Οr. 48 17 ουδέν ήττον των ομολογουμένων δούλων.

τους χειμάρρους.] here waterdrains, gutters, like υδρορρόα Ar. Ach. 922. The word has lost all trace of its primary meaning a winter-torrent.'

$ 20. The fact is, that simply owing to the plaintiff's own carelessness, he has suffered

from a flood, as others have before him; and the strangest inconsistency of all is, that the plaintiff, while he himself brings to the spot large stones to dam off the water when it makes inroad, has actually brought against me a suit for damages, just because my father built a wall round his property with the very same object.

20. μή φυλαξαμένους.] for not being on their guard,' 'ow. ing to their neglect. us here implies the reason, as distin. guished from which would

only denote the fact. The vulgar text before Wolf's ed. had φυλαξαμένους, Wolf proposed and Reiske accepted oύ φ. but un o. is clearly better, and is found in several mss. (Augustanus 1 and 5, and Bavaricus).

δ και...δεινότατον, εί.] Isocr. Archidamus 8 56 ο δε πάντων σχετλιώτατον, ει φιλοπονώτατοι δοκούντες είναι...ραθυμότερον βουλευσόμεθα. Paneg. S 128 και δε πάντων δεινότατον, όταν...(Dem.) Aristog. (25) 8 31 δ και θαυμαστον έστιν, ει κ.τ.λ. In such sentences o implies a less close connection with the previous context than kai, and ļoti is frequently omitted (Kühner $ 406, 9. Μadvig, Gr. Synt. 8 197).

αμαξιαίους λίθους.] Χen. Anas. IV. 2, 3, εκυλίνδουν όλουτρόχους αμαξιαίους (huge boulders) and Hell. II. 4, 27, Εur. Phoen. 1157, λάαν εμβαλών κάρα αμαξοπληθή.

έμοιβλάβης ελληχε δίκην.]Dem. Οr. 29 8 30 εγώ την δίκην έλαχον τούτο της επιτροπής. Kühner § 419, 12.

λήξονται δίκας, ουδε πολλαπλάσια γενόμενα τα όντα 21 εξαρκέσειεν άν μοι. τοσούτον τοίνυν διαφέρουσιν

ουτοι των άλλων ώστε πεπονθότες μεν ουδέν, ως αυτίκα υμίν εγώ σαφώς επιδείξω, πολλών δε πολλά και μεγάλα βεβλαμμένων μόνοι δικάζεσθαι τετολμήκασιν ουτοί μοι. καίτοι πάσι μάλλον ενεχώρει τούτο πράττειν. ούτοι μεν γαρ, ει και τι πεπόνθασιν, αυτοί δι' αυτούς βεβλαμμένοι συκοφαντούσιν εκείνοι δε, ει και μηδέν άλλο, τοιαύτην γ' ουδεμίαν αιτίαν έχουσιν. αλλ'

ουδε πολλαπλάσια.] So in 8 35 did), though they vexatiously the defendant speaks of his throw the blame upon me.' The μικρά ουσία.

participle here is quite as em§ 21. If all my neighbours phatic as a principal verb. were to treat me as the plaintiff εκείνοι αιτίαν έχουσιν.] wherehas done, I should soon be a ruin- as the rest of my neighbours, ed man; but while the rest, who not to mention any other point, have had great losses, are content at any rate incur no such imto bear their misfortune, my pre- putation as this. With undèv sent opponents alone, who have άλλο I understand διαφέρούσι, lost nothing to speak of, are and I refer αιτίαν έχουσι to bringing against me a groundless αυτοι δι' αυτούς βεβλαμμένοι συaction for damage entirely due κοφαντούσι. The imputation is to their own neglect.

συκοφαντία, bringing a vexations 21. πεπονθότες...βεβλαμμένων charge when they are themcf. S 11 ορών...έπινεμόντων η. selves to blame for want of pre

τετολμήκασιν.] τολμάν and its caution. Cf. next 8 τούτους μεν tenses are regularly used in μηδέν εγκαλείν...τουτονι δε συκοGreek prose, while τλήναι 18 φαντείν. almost entirely confined to [“while the rest, however Greek verse (note on Isocr. negligent they may have been, Paneg. 8 96 έτλησαν).-τούτο are at all events chargeable πράττειν = δικάζεσθαι.-πάσι sc. with nothing of this kind, Kenτοις άλλοις.

nedy. This seems to give the ει και.] Notwithstanding- sense; but the precise ellipse even if—they have had some with εί και μηδέν άλλο is ob. trifling losses. el kal, without scure. P.) disputing the condition (here G. H. Schaefer explains τοιαύεί πεπόνθασι), represents it as of την αιτίαν by the words του little consequence; kai ei or kel αυτούς (qu. αυτοί) δι' αυτούς even supposing' introduces a βεβλάφθαι, and with εί και μηcondition which is utterly im. δεν άλλο he understands πεποιήprobable. Kühner 8 378.

κασι του φυλάττεσθαι την εκ αυτοί βεβλαμμένοι.] - they του ύδατος εσομένην βλάβην. have incurred damage owing to αιτίαν έχειν (except in Ρl. their own fault alone (by not Phaedo 101 c, where it means damming off the water as I have you, i.e. do you know,


ίνα μη πάντα άμα συνταράξας λέγω, λαβέ μοι τας των γειτόνων μαρτυρίας.

ΜΑΡΤΥΡΙΑΙ. Ούκούν δεινόν, ώ άνδρες δικασταί, τούτους μεν μηδέν εγκαλείν μοι τοσαύτα βεβλαμμένους, μηδ' άλλον 1278 μηδένα των ήτυχηκότων, αλλά την τύχην στέργειν, τουτονι δε συκοφαντείν; δν ότι μέν αυτός εξημάρτηκε πρώτον μεν την οδόν στενοτέραν ποιήσας, εξαγαγών


Γ στενωτέραν Ζ. any cause?) is nearly equivalent άψευδείν νόμον γεγράφθαι...έν δε to dóžav čxelv to have the repu- το κοινό μη χρήσθαι το νόμο tation (i.e. either the credit or TOÚTY (Isocr. ad Dem. § 11 n. the imputation) of...' It occurs Madvig Gr. Synt. § 189 a, Cicero in the better sense 'to have the II. Phil. 8 1101. 6 ed. Mayor, n.). credit of' in Isocr. de pace ş 138 την τύχην στέργειν.] στέργειν, τούτων των αγαθών την αιτίαν in the sense of contented subέξομεν. The worse sense to mission, usually has the dative incur an imputation' (as here) with or without él, e.g. Isocr. is far more common (e.g. Lysias de pace 8 6 στέργειν τους παρουσι. Οr. 22 8 18, 10 8 28, 13 8 62). The acc. however occurs again Both meanings are combined in in § 30 infra, also in Hdt. ix. Τhuc. Ι. 83, 3 των αποβαινόντων 17 έστερξαν τα παρεόντα, Εur. το πλέον επ' αμφότερα αιτίας Phoen.1685 τάμ' εγώ στέρξω κακά, έξομεν (note on Isocr. Paneg. Soph. Ant. 292, and Isocr. ad $ 109).

Dem. $ 29 στέργε μεν τα παρόντα § 22. The plaintiff has him- ζήτει δε τα βέλτιστα. self done wrong by advancing δν.] δν είσεσθε σαφέστερον...ότι his wall and thus narrowing the αυτός εξημάρτηκε. The subject road, and by shooting his rubbish of the subordinate here be. on to the road and thus raising comes the accusative of the its level.

principal sentence, and all the 22. δεινόν, τούτους μεν μηδέν words down to συμβέβηκεν inεγκαλείν...τουτονι δε συκοφαν- clusive form an object-senτείν.] The clause containing tence to the principal verb Mer is coordinate with that con- είσεσθε. Lysias, Or. 20 8 34 taining dè, but in English must ούς ούπω ίστε είτε αγαθοι είτε be subordinate to it. Is it not κακοί...γενήσονται (Μadvig, Gr. atrocious, that, while my neigh- Synt. 8 191. Kühner 8 600 p. bours make no complaint..., 1083). the plaintiff brings a vexatious στενοτέραν. The old Greek action against me?' The influ. grammarians (e.g. Choerobos. ence of δεινόν affects the second cus) state that στενός (Ionic clause in its contrast with the στεινός) and κενός have o, not irst. Dem. Lept. 8 9 πως γάρ w, in the comparative and suουκ αισχρόν κατά μέν την αγοράν perlative (cf. Ionic στεινότερος).

« PreviousContinue »