Page images
PDF
EPUB

κάτω; 15. ο δ' ούν πρεσβύτης και πενθών ουτωσι ταύτα πάντα όπόσα είρηκα και έτι τούτων πλείονα ούτε του παιδός ένεκα τραγωδεϊν έoικεν-οίδε γάρ ουκ άκουσόμενον ουδ' αν μείζον εμβoήση του Στέντορος-ούτε μην αυτού φρονείν γάρ ούτω και γιγνώσκειν ικανόν ήν και 5 άνευ της βοής ουδείς γαρ δή προς εαυτόν δείται βοάν. λοιπόν ούν έστιν αυτών των παρόντων ένεκα ταύτα ληρείν ούθ' ό τι πέπoνθεν αυτώ ο παίς ειδότα ούθ' όποι κεχώρηκε, μάλλον δε ουδε τον βίον αυτόν εξετάσαντα οποιός έστιν ου γάρ αν την εξ αυτού μετάστασιν ώς το τι των δεινών εδυσχέραινεν. 16. είπoι δ' άν ούν προς αυτόν ο παίς παραιτησάμενος τον Αιακόν και τον 'Αιδωνέα προς όλίγον του στομίου υπερκύψαι και τον πατέρα παύσαι ματαιάζοντα, ω κακόδαιμον άνθρωπε, τί κέκραγας; τί δέ μοι παρέχεις πράγματα και παύσαι 15 τιλλόμενος την κόμης και το πρόσωπον εξ επιπολής αμύσσων. τί μοι λοιδορή και άθλιον αποκαλείς και δύσμορον πολύ σου βελτίω και μακαριώτερον γεγενημένον; ή τί σοι δεινόν πάσχειν δοκώ ; ή διότι μη τοιουτοσί γέρων εγενόμην οδος ει σύ, φαλακρός μεν την κεφαλήν, 20 την δε όψιν έρρυτιδωμένος, κυφος και τα γόνατα νωθής, και όλως υπό του χρόνου σαθρός, πολλάς τριακάδας και ολυμπιάδας ανατλήσας, και τα τελευταία δη ταύτα παραπαίων επί τοσούτων μαρτύρων; ώ μάταιε, τί σοι δοκεί χρηστών είναι περί τον βίον, ου μηκέτι μεθέξομεν; 25 ή τους πόντους έρείς δήλον ότι και τα δείπνα και εσθήτα και αφροδίσια, και δέδιας μη τούτων ενδεής γενόμενος απόλωμαι, αγνοείς δε ότι το μη διψήν πολύ κάλλιον του πιείν και το μη πεινήν του φαγείν και το μη ριγούν του αμπεχόνης εύπορείν ; 17. φέρε τοίνυν, επειδή έoικας 30 αγνοείν, διδάξομαι σε θρηνείν αληθέστερον, και δη ανα

λαβών εξ υπαρχής βόα, τέκνον άθλιον, ουκέτι διψήσεις, ουκέτι πεινήσεις ουδε ριγώσεις. οΐχη μοι, κακόδαιμον, εκφυγων τας νόσους, ου πυρετόν έτι δεδιώς, ου

πολέμιον, ου τύραννον ουκ έρως σε ανιάσει ουδε 5 συνουσία διαστρέψει ουδε σπαθήσεις επί τούτω δις ή

τρις της ημέρας, και της συμφοράς. ου καταφρονηθήση γέρων γενόμενος ουδ' οχληρός έση τους νέους βλεπόμενος. 18. αν ταύτα λέγης, ώ πάτερ, ουκ οίει πολύ

αληθέστερα και γελοιότερα εκείνων έρείν, αλλά όρα το μη τόδε σε ανιά και διανοή τον παρ' ημίν ζόφον και το

πολυ σκότος, κατα δέδιας μη σου αποπνιγώ κατακλεισθείς εν τω μνήματι. χρή δε προς ταύτα λογίζεσθαι ότι των οφθαλμών διασαπέντων ή και νή Δία καέντων μετ'

όλίγον, εί γε καύσαί με διεγνώκατε, ούτε σκότος ούτε 15 φώς οράν δυνησόμεθα. και ταύτα μεν ίσως μέτρια. 19. τί

δε με ο κωκυτός υμών ονίνησι και η προς τον αυλόν αύτη στερνοτυπία και η των γυναικών περί τον θρήνον άμετρία και τι δε και υπέρ του τάφου λίθος έστεφανωμένος;

ή τί υμίν δύναται το άκρατον επιχεϊν; ή νομίζετε 20 καταστάξειν αυτόν προς ημάς και μέχρι του "Αιδου δι

ίξεσθαι και τα μεν γαρ επί των καθαγισμών και αυτοί οράτε, oίμαι, ως το μέν νοστιμότατον των παρεσκευασμένων ο καπνός παραλαβών άνω ες τον ουρανόν οΐχεται μηδέν

τι ημάς ονήσας τους κάτω, το δε καταλειπόμενον, η κόνις, 25 αχρείον, εκτός ει μη την σπoδόν ημάς σιτείσθαι πεπιστεύ

κατε. ουχ ούτως άσπορος ουδε άκαρπος ή του Πλούτωνος αρχή ουδ' επιλέλοιπεν ημάς ο ασφόδελος, ένα παρ' υμών τα σιτία μεταστελλώμεθα. ώστε μοι νη την Τισιφόνην

πάλαι δη εφ' οίς έποιείτε και ελέγετε παμμέγεθες επήει 30 ανακαγχάσαι, διεκώλυσε δε η οθόνη και τα έρια, οίς μου

τας σιαγόνας απεσφίγξατε.

20. ώς άρα μιν ειπόντα τέλος θανάτοιο κάλυψεν. προς Διός, εάν λέγη ταύτα ο νεκρός επιστραφείς ανακλίνας αυτόν επ' αγκώνος, ουκ άν οιόμεθα δικαιότατ' αν αυτόν ειπείν ; αλλ' όμως οι μάταιοι και βοώσι και μεταστειλάμενοί τινα θρήνων σοφιστήν πολλές συνει- 5 λοχότα παλαιάς συμφοράς τούτω συναγωνιστή και χορηγώ της ανοίας καταχρώνται, όπη αν εκείνος εξάρχη προς το μέλος έπαιάζοντες. 21. και μέχρι μεν θρήνων και αυτός άπασι νόμος της αβελτερίας το δ' από τούτων διελόμενοι κατά έθνη τας ταφάς ο μεν "Ελλην το έκαυσεν, ο δε Πέρσης έθαψεν, ο δε Ινδος υάλω περιχρίει, ο δε Σκύθης κατεσθίει, ταριχεύει δε ο Αιγύπτιος ούτος μέν γε-λέγω δ' ιδών-ξηράνας τον νεκρόν σύνδειπνον και συμπότην εποιήσατο· πολλάκις δε και δεομένω χρημάτων ανδρί Αίγυπτίω έλυσε την απορίαν ενέχυρον ή 15 ο αδελφός ή ο πατήρ εν καιρώ γενόμενος. 22. χώματα μεν γαρ και πυραμίδες και στήλαι και επιγράμματα προς ολίγον διαρκούντα πώς περιττά και παιδιαίς προσεοικότα; 23. καίτοι και αγώνας ένιοι διέθεσαν και λόγους επιταφίους είπον επί των μνημάτων ώσπερ συναγορεύον- 20 τες ή μαρτυρούντες παρά τους κάτω δικασταίς των νεκρώ. 24. επί πάσι τούτοις το περίδειπνον, και πάρεισιν οι προσήκοντες και τους γονέας παραμυθούνται του τετελευτηκότος και πείθουσι γεύσασθαι ουκ αηδώς μα Δί” ουδ' αυτούς αναγκαζομένους, αλλά ήδη υπό λιμου τριών 25 εξής ημερών απηυδηκότας. και, μέχρι μεν τίνος, ω ούτος, οδυρόμεθα; έασoν αναπαύσασθαι τους του μακαρίτου δαίμονας" ει δε και το παράπαν κλάειν διέγνωκας, αυτού γε τούτου ένεκα χρή μη απόσιτος είναι, ίνα και διαρκέσης προς του πένθους το μέγεθος, τότε δη τότε ραψωδούνται προς απάντων δύο του Ομήρου στίχοι:

[blocks in formation]

[

64
LUCIANI DE LUCTU.

[24 και γάρ τ' ήυκομος Νιόβη εμνήσατο σίτου και

γαστέρι δ' ούπως έστι νέκυν πενθήσαι Αχαιούς. οι δε άπτονται μέν, αισχυνόμενοι δε τα πρώτα και δεδιότες 5 ει φανούνται μετά την τελευτην των φιλτάτων τους αν

θρωπίνοις πάθεσιν εμμένοντες. ταύτα και πολύ τούτων γελοιότερα είροι τις αν επιτηρών εν τοις πένθεσι γινόμενα διά το τους πολλούς το μέγιστον των κακών τον θάνατον οίεσθαι.

LIST OF READINGS IN BEKKER'S TEXT (LEIPZIG, 1853) WHICH HAVE NOT BEEN ADOPTED IN THIS BOOK.

A. Soinnium.
8 4 ανακτησαμένης (

Ρmisprint) την νύχθ' όλην έννοων......

(lacuna)
89 πολλά και θαυμαστά
8 13 ελευθέριος
8 17 και εν τη πατρώα οικία

B. Charon.

8 μοι ες αεί μεμνησομένη
8 2 ο τελώνης ο Αιακός

των βασιλείων των Διός
8 3 κατά ταύτα δή

Παρνασσός (and soins85,6) 8 το γενέσθαι. ΕΡΜ. τους της

ιερείας παίδας της Αρ-
γοθεν φησίν ούτος, τους

άμα
16 λεπτον εκάστο νήμα
22 [είδέναι]

8 16 ου χαλεπόν δικάσαι δίκην 8 17 αναγκαίοι δοκείτε 8 20 από του φίλου (with con

jecture φιλο) 8 23 εν τοις δόγμασι 8 26 αυτό έδρασε 8 30 των καθ' υμάς αυτούς 8 33 μαστιγουμένη 8 34 οι δε και (?misprint) 8 39 καταρχόμεθα 8 41 προσλήψεται 8 42 βοτρυδόν, μελισσών έσμου

δίκην 8 46 καταράτω ανδρί εντύχη 8 47 ώ Πόσειδον 8 50 ανέρη 8 51 δ' ούν

C. Piscator.

8 ο έχων απαλλάττοιτο
8 5 μή των νυν φιλοσόφων αυτό

ποιήτε
8 το 'Ανύτου και Μελήτου πέρι

D. De Luctu.

8 8 συμφερόμενοι
8 το οποίόν τι

και τι δύναται
8 12 πάσσεται
8 το ή τί σου

ή διότι
8 24 omit σίτου after εμνήσατο

NOTE. I have written verbs in the third person without the v (called

νυ εφελκυστικόν) whenever the next word begins with a consonant. Bekker frequently adds it.

H. L.

5

« PreviousContinue »