Page images
PDF
EPUB

λογίσθαι παρ' αυτώ ότι τους μεν απλώς, ως πεφύκασι, βαδίζουσι και φαιδρούς και προσέλθοι τις αν και δεηθείη και επαγγείλειεν ουδέν όκνων, τους δε πεπλασ

μένους και σκυθρωποις οκνήσειε τις αν προσελθεϊν 69 πρώτον. ουδέν ούν άλλο ή πρόβλημα του τρόπου το

σχήμα τούτ' έστι, και το της διανοίας άγριον και πικρών ενταύθα δηλοί. σημείον δε τοσούτων γάρ όντων το πλήθος Αθηναίων, πράττων πολύ βέλτιον η σε προσήκον ήν, το πώποτε εισήνεγκας, ή τίνι συμ

βέβλησαι πω, ή τίνα εύ πεποίηκας; ουδέν' αν ειπείν 7ο έχoις' αλλά τοκίζων και τας των άλλων συμφοράς και χρείας ευτυχήματα σαυτού νομίζων εξέβαλες μεν

Ο Bekker. ή τίνα ευ πεποίηκας om. Z cum Σ. be said of ποιεϊν άοίκητον, « to A cloak to mask his real cha. deprive of a home,' § 70. P.] racter.' Soph. Phil. 1008 olws

τους.. φαιδρούς.. προσέλθοι τις μ' υπήλθες, ώς μ' έθηράσω λαβών αν και δεηθείη.] The “Surly man' πρόβλημα σαυτού παιδα τόνδ' (ο αυθάδης) is characterised by άγνωτ' εμοί. Cf. παραπέτασμα Theophrastus as apt προσαγο- supr. § 19, also apóoxnua in the ρευθείς μη αντιπροσειπείν.-φαιδ- sense of an excuse.' pois, cheerful, bright' (as we ενταύθα δηλοί.] “He shews say).

herein the real rudeness and δεηθείη και επαγγείλειεν.] pre- bitterness (malignity) of his dis. fer a request and make a pro- position (or temper.)' mise (or proposal).' The two το πώποτε εισήνεγκας.] .to words are correlative to one ano- whose service did you ever con. ther like asking and granting a tribute?» Cf. Οr. 53 8 9 έρανον favour.?

επαγγείλειεν is αυτώ...είσοίσοιμι. emendation for απαγγείλειεν pro- συμβεβλησαι.] to whom have posed by H. Wolf and accepted you ever lent any aid?' K. Or, by Reiske and others. Dobree perhaps, with whom have you unnecessarily suggests 'Quaere had any dealings?' But ovußásan potest επαγγείλαιτο, 1. . λεσθαι (with perf. pass. used opem peteret.' This would in- as mid.) may here be used in volve a needless repetition of the a general sense of helping, as idea of δεηθείη. [Besides, επαγ- in Οr. 21 (Meid.) 8 133 συμγέλλεσθαι is rather to make a βαλουμένους τους συμμάχοις. We profession of,' 'to propose that have the active use in Or. 34 some one should accept your 81, συμβόλαια πολλούς συμβάλ. service' in some matter. P.]

τοίς πεπλασμένους και σκυθρω- 70. εξέβαλες.] “ousted from his ποις.] Affected and sullen patrimony, cf. Οr. 36 8 49 έκβαcharacters.'

civ. The debtor in such a case 69. πρόβλημα του τρόπου.] would be said εκπεσείν or εκστή

an

[ocr errors]

τον σαυτού θείον Νικίαν εκ της πατρώας οικίας, αφή- 1123 ρησαι δε την σαυτού πενθεράν ταύτα αφ' ων έζη, αοίκητον δε τον Αρχεδήμου παίδα το σαυτού μέρος πεποίηκας. ουδείς δε πώποτε ούτω πικρώς ουδ' υπερήμερον εισέπραξεν ως συ τους οφείλοντας τους τόκους. είτα δν οράτε επί πάντων ούτως άγριον και μιαρών,

[ocr errors]

ναι των όντων. ib. 8 50. Οr. 29 judgment on a defaulter.' K. 8 2 λίαν όμως και πικρώς όντα Dem. Οr. 33 (Αpat.) 8 6. Οr. 21 συγγενή τουτον εκ της ουσίας (Mid.) 88 81, 89, συνέβη δε υπερηαπάσης εκβέβληκα.

μέρω γενομένω λαθείν αυτώ διά το θείον.] his (maternal) uncle, αδικηθήναι. In Theophrastus the not patruum. Reiske suggests

«Penurious man’ (ο μικρολόγος) that this Nicias may be identi- is described as δεινός υπερημερίαν fied with the person of that πράξαι και τόκον τόκου απαιτήσαι. name in Or. 36 § 17 married to Pollux: (speaking of debt) ο ουκ the sister of Apollodorus' wife. εκτίσας κατά προθεσμίας υπερήBut the relationships that would μέρος. Harpocr. υπερήμεροι οι thus result are rather complex δίκην όφλόντες οποιανουν και τα (cf. supra $854–56), and it επιτίμια τοις έλουσι μη αποδιseems simpler to suppose that δόντες εν ταις τακταϊς προθεσ: there were two persons of that μίαις... name in the same family.

In the whole of this passage άοίκητον.] a homeless out- the speaker dexterously avails cast.' The word is rare in himself of the odium and un. this meaning, being generally popularity attending the trade used of an uninhabitable coun- of a money-lender at Athens. try ( άοίκητος και έρημος Hdt. ΙΙ. Cf. Οr. 37 (Pant.) 8 52 μισούσιν 34, cf. v.10. So in Ρlat. Legg.778 'Αθηναίοι τους δανείσαντας, and B, etc. L. and S.). Unless we in the Epistles of Alciphron, accept it in the sense of house- borrowed doubtless in part from less, it would be necessary the later Attic Comedy, in a either (as Reiske says) to alter letter beginning μέγα κακόν εισιν παιδα into οίκον or to read οι κατά την πόλιν τοκογλύφοι, άοικον (as G. H. Schaefer sus- the money-lenderis described as pects). The latter word is found πρεσβύτην, οφθήναι ρικνον, συνin this sense in Plato Symp. εσπακότα τάς οφρύς (Ι. 26), cf. 203 D and elsewhere. In Lucian ib. III. 3. 2 ο Χρέμης ο κατεσκληhowever (p. 727), the word κώς, ο κατεσπακώς τας οφρύς, ο åolxntos is used as in the present ταυρηδόν πάντας υποβλέπων. In passage. Gallus $ 17, περιέμενον the same letter we have another άοίκητος εστώς, άχρι δη ο Μνή- banker, of whom no harm is σαρχος εξειργάζετό μοι τον οίκον. said, called by the conventional ('Aλεκτρύων loquitur).

name Pasion, doubtless taken το σαυτού μέρος.] “quod ad

from our Pasion. te attinet. So also το σον μέ- είτα ήδικηκότα λαβόντες.] ρος Soph. Ο. C. 1366.

Compare Midias & 97. υπερήμερον εισέπραξεν.] levied

[ocr errors]

τούτον υμείς ήδικηκότα επ' αυτοφώρω λαβόντες ου τιμωρήσεσθε; δεινά άρα, ώ άνδρες δικασται, ποιήσετε

και ουχί δίκαια. 71

"Αξιον τοίνυν, ώ άνδρες Αθηναίοι, και Φορμίωνο το παρασχoμένω τουτονι νεμεσήσαι τους πεπραγμένοις, την αναίδειαν του τρόπου και την αχαριστίαν ιδόντας. oίμαι γάρ άπαντας υμάς είδέναι ότι τούτον, ηνίκ' ώνιος ήν, ει συνέβη μάγειρον ή τινος άλλης

τέχνης δημιουργόν πρίασθαι, την του δεσπότου τέχνην 72 αν μαθών πόρρω των νυν παρόντων ήν αγαθών, επειδή

δε ο πατήρ ο ημέτερος τραπεζίτης ών έκτήσατ' αυτόν και γράμματα επαίδευσε και την τέχνην εδίδαξε και

χρημάτων εποίησε κύριον πολλών, ευδαίμων γέγονε, Σ την τύχην, ή προς ημάς αφίκετο, αρχήν λαβών πάσης 73 της νύν παρούσης ευδαιμονίας. ουκούν δεινόν, ω γή και θεοί, και πέρα δεινού, τους "Έλληνα μέν αντί βαρ

SS 71–76. At this point the father's house. Meanwhile, he speaker begins a fierce invective counts and calculates the amount against Phormio. Against Phor- of my money, and criticises me mio, who produced the defendant as narrowly as a master might as his witness, you have a right his slave. to be indignant for his effrontery 71. νεμεσήσαι.] A poetic verb, and his ingratitude. When rarely found in good Greek Phormio was for sale, instead prose. It occurs, however, in of being bought by a cook, or Οr. 20 (Lept.) 8 161, τοιαύτα... what not, and learning his mas- οίς μηδείς αν νεμεσήσαι; twice in ter's trade, he had the good for- Plato, and also in Arist. Rhet. tune to come into the hands of II. 9. Here as elsewhere vellemy father, who taught him the gâv is used in its regular sense business of a banker, and con- of 'indignation at undeserved ferred on him many other bene- good fortune' (Arist. Eth. II. fits. Yet, with all his wealth, 7. 15 ο νεμεσητικός λυπείται επί he is ungrateful enough to allow τους αναξίως ευ πράττουσι). the founders of his fortunes to αν μαθών...ήν.] αν influences remain in poverty and distress. not only the participle but the He has not scrupled to marry principal verb ñv as well. her, who was

α

his own 72. τραπεζίτης ών.] The parmaster's wife, thus securing to ticipial clause is here, as often, himself a large marriage-portión, more emphatic than the prinwhile he suffers my daughters to cipal verb έκτήσατο. Since my languish without a dowry and father, into whose hands he become poor old maids in their came, was a banker.'

once

βάρου ποιήσαντας, γνώριμον δ' αντάνδραπόδου, τοσούτων αγαθών ηγεμόνας, τούτους περιοράν εν ταίς εσχάταις απορίαις όντας έχοντα και πλουτουντα, και

εις τούθ' ήκειν αναιδείας ώστε, ής παρ' ημών τύχης 74 μετέσχε, ταύτης ημϊν μη τολμάν μεταδούναι. αλλ'

αυτός μεν ουκ ώκνησε την δέσποιναν γήμαι, και ή τα καταχύσματα αυτού κατέχεε τόθ' ηνίκα έωνήθη, ταύτη II24 συνοικείν, ουδε προίκα πέντε τάλαντα αυτό γράψαι, χωρίς ων ούσης της μητρός κυρίας ούτος εγκρατής γέγονε πολλών χρημάτων (τί γάρ αυτόν οίεσθε εις τας διαθήκας έγγράψαι και τάλλα, όσα εστιν, 'Αρ

χίππη δίδωμι ;) τας δ' ημετέρας θυγατέρας μελλού

σας δι' ένδειαν ανεκδότους ένδον γηράσκειν περιορά75 και ει μεν πένης ούτος ήν, ημείς δ' εύπορούντες έτυγ

χάνομεν, και συνέβη τι παθείν, οία πολλά, έμοί, οι

73. γνώριμον.] Kennedy ren. φέρε νυν ιούσ' είσω κομίσω καταders this: "a friend instead of χύσματα ώσπερ νεωνήτοισινόφθαλ. & slave.' γνώριμος however is a μοϊς εγώ). The sweetmeats, weaker word than φίλος, though nuts, &c. were scattered over it is curiously placed after it by the newly-purchased slave and an anti-climax in Or. 18 (de coro- scrambled for by his fellowna) 8 284 ξένος ή φίλος ή γνώ- servants. • This was done, not ριμος. But in the present pas- on the slave's account, but for sage, the context leads us to the sake of a good omen, as the prefer translating it: 'a man of Scholiast tells us. Becker's note instead of a mere slave.' Charicles III. 33 (=p. 368 of

τοσούτων αγαθών ηγεμόνας.]. Eng. abridg.). Hermann, PriAn unusual phrase; "who had vatalt. § 12,5; St. John Hellenes led him to, shewed him the way ΙΙΙ. 27. to, so many social and political προίκα πέντε κ.τ.λ.]8 28. advantages.' P.)

ούσης κυρίας.] He, as the και πλουτουντα is perhaps & husband, has got possession of gloss on τον έχοντα. Cf. Soph. property, ας κύριος (or legal Αj. 157, πρός γαρ τον έχονθ' ο possessor) of her, as she was of φθόνος έρπει. Ρ.]

the said property. P.] αναιδείας.] For the gen. cf. 75. ει συνέβη τι παθείν κ.τ.λ.] Οr. 36 8 48 εις τούθ' ήκεις μανίας. “If, in the ordinary course of

74. καταχύσματα.] Ηarpocr. nature, anything had happened Δημοσθένης εν τώ κατά Στεφάνου to me;' a common euphemism α'. ότι των νεωνήτων οι δεσπόται for death. See note on Or. 54 τραγήματα κατέχεον 'Αριστοφάνης 8 25, Πλούτω δηλοί. (Αr, Ρlut. 768,

[ocr errors]

7

παϊδες αν οι τούτου των εμών θυγατέρων εδικάζοντο, οι του δούλου των του δεσπότου θείοι γάρ εισιν αυταίς διά τό την μητέρα την εμήν τούτον λαβείν επειδή δε απόρως ημείς έχομεν, τηνικαύτα ου συνεκδώσει

ταύτας, αλλά λέγει και λογίζεται το πλήθος ών εγώ 76 χρημάτων έχω. και γάρ τούτο ατοπώτατον πάντων.

ων μεν απεστέρηκεν ημάς χρημάτων, ουδέπω και τήμερον ηθέλησεν υποσχεϊν τον λόγον, αλλά μη εισαγωγίμους είναι τας δίκας παραγράφεται και δε των πατρώων ένειμάμην εγώ, ταυτα λογίζεται. και τους μεν άλλους άν τις ίδοι τους οικέτας υπό των δεσποτων εξεταζομέ

2 Bekker. τον λόγον om. Z cum Σ. εδικάζοντο.] The regular word If another claimant appeared, used of the suitors under such a court was held to decide the circumstances was επιδικάζεσθαι suit, according to the Athenian (Or. 43 Macart. S 55 της επικλήρου law of consanguinity. Cases επιδικάζεσθαι and έπεδικαζόμην even occurred in which the γένει ών εγγυτάτω). Hence, Do- suitor would get his wife taken bree suggests: legendum vi- off his hands to enable him to

marry such an heiress (e. g. Or. detur εδικάζοντο i.e. έπεδικάζοντο 57 § 41). If the ‘heiress' was cum Wolfio,' a suggestion which, poor, and the nearest relative although since supported by the did not choose to marry her, he discovery of a marginal correc- was bound to give her a mar. tion to that effect in the Paris riage-portion according to his Mς Σ, is not perhaps abso- own fortune (C. R. Kennedy, lutely necessary, as the wider Dict. Antiq. 8. v. Epiclerus). Or. general term includes the nar- 43 8 54 les των επικλήρων όσαι rower special one.

The re

θητικόν τελoύσιν, εάν μή βούληται ference, in any case, is to the έχειν ο εγγυτάτω γένους εκδιδότω provisions of the Athenian law, επιδους κ.τ.λ. (Cf. K. F. Herwhereby, when there was no mann, Privatalt. 8 64, notes 10 son to inherit the estate, the and 11, with Pollux 3. 33; and heiresses were bound to be see Aristoph. Vesp. 583—7.) married to their nearest rela- θείοι.] Phormio's song being, tives (not in the ascending like Apollodorus, sons of Arline). The next of kin brought chippe, would be 'uncles' to his claim before the chief Ar- the daughters of their half. Chon, whose duty it was επιμε- brother Apollodorus.- ñueis is λείσθαι των επικλήρων (Or. 43 emphatically contrasted with el $ 75), public notice was given πένης ούτος ήν (supra), [as ών of the claim, and if no one ap- εγώ έχω inf. with the implied peared to dispute it, the Archon ών ούτος (or ών αυτος) έχει.] adjudged the heiress to him 76. εξεταζομένους.] scrutinis(επεδίκασεν αυτή την επίκληρον). ed,''narrowly examined,''called.

[ocr errors]
[ocr errors]
« PreviousContinue »